Dagblaðið Vísir - DV - 24.11.1983, Side 13

DV. FIMMTUDAGUR 24. NOVEMBER1983.
13
nokkuö er til þess aö koma sjónar-
n iðum sinum á framfæri. Þeir sem í
valdastólum sitja í „samtökunum”
eru lausari við nuddiö í almúganum
en þéir sem stjórna venjulegum
flokkum, þar sem hefðir og venjur
tryggja hinum almenna flokksmanni
það aö geta komiö skoöunum sínum á
framfæri, þótt í misríkum mæli sé.
En vera kann aö þetta lýöskrum geti
slegiö ryki í augu einhverra í eins og
einar kosningar. Til þess eru refirnir
væntanlega skornir.
Verkalýðsarmur Alþýðubanda-
lagsins kvað vera sár y fir kosningum
á flokksþinginu. Ekki veit ég hvers
vegna. Mér er ómögulegt aö sjá aö
Vilborg Haröardóttir sé minni verka-
lýössinni en Kjartan Þjóöviljarit-
stjóri. Raunar eru þau þaö hvorugt,
heldur fulltrúar flokkseigendanna,
Kjartan þó líklega fremur.
Alþýöubandalagiö og forverar þess,
Sósíalistaflokkur og Kommúnista-
flokkur, hafa löngum reynt aö koma
því inn hjá verkalýðnum aö hann
réöi einhverju í stefnu þeirra. Slikt
er þó ekkert annað en misskilningur.
Þar hafa alltaf ráöiö feröinni
menntamenn, háskólaborgarar og
kennarar og munu gera þaö áfram.
Verkalýössamtökin hafa aldrei ráöiö
þessum flokkum, þeir hafa hins vég-
ar löngum getað stjórnaö verkalýös-
hreyfingunni og att henni út í hver
þau átök sem þeir hafa talið aö
myndu þjóna hagsmunum sínum.
Þar hefur engin breyting orðið á og
stóö ekki til aö hún yröi.
Raunar var hálfkátbroslegt aö sjá
hinn galvaska formann Alþýöu-
bandalagsins tína þaö fram sem
sönnunargagn fyrir áhrifum verka-
lýösins aö flokksþingið heföi sam-
þykkt stuðningsyfirlýsingu við hann
í baráttu við ríkisstjórnina. Rétt eins
og fólk heföi ekki vitað aö Alþýöu-
bandalagiö væri í stjórnarandstöðu!
Þaö sem í raun var aö gerast var aö
flokkurinn var að móta stefnu fyrir
sendisvema sína innan verkalýös-
hreyfingarmnar, sem sumum í
forystusveitinni þykja óþarflega
deigir upp á síðkastið. Þessi „stuön-
ingsyfirlýsing” viö þá var dagskipun
um aö fara aö brýna busana. Eitt-
hvað veröur aö fara aö gera, því
annars stendur ríkisstjórnin meö
pálmann í höndunum á útmánuöum.
Magnús Bjarnfreösson.
„En einhvern veginn bera fréttir af flokksþinginu það með sér að þar hafi ekki allt veriö kyrrt.”
uöu, hmir veröi aö bíöa. Ríkisstjóm-
in á að halda fast viö þetta stefnu-
miö. I komandi samningum við
BSRB á hún aö bjóöa alla þá hækkun
launa, sem ríkisstarfsmönnum
stendur til boða, á lægstu launin og
láta á þaö reyna hver hugur fylgir
máli. Sennilega mun forysta BSRB
vera reiöubúin til þess aö láta á slíkt
boö reyna innan samtakanna. Lág-
launafólk er þar margt og þar er nær
einvöröungu unnið eftir umsömdum
launatöxtum, svo miklu auöveldara
er aö búa tryggilega þar um hnúta en
á hinum „frjálsa” vinnumarkaði.
Yröi þetta ofan á meöal ríkisstarfs-
manna yrði mjög erfitt fyrir forystu
hinna almennu launþegasamtaka að
svíkja láglaunafólkið, hversu mikiö
sem hana kynni aö langa til þess.
Vafalítið myndu vinnuveitendur,
bæði í Vinnuveitendasambandinu og
Vinnumálasambandi samvinnufé-
laganna, fúsir til að láta á þetta
reyna ef ríkisstjómin legði á þaö
kapp.
En það geta orðið kostulegir loft-
fimleikar á aö horfa, tilburðirnir hjá
verkalýösforystunni, að koma í veg
fyrir að launajöfnun veröi undir
þessari ríkisstjóm. Slík tilfærsla í
launagreiðslum myndi vafalítiö stór-
auka vinsældir ríkisstjómarinnar,
og til þess mega verkalýösrekendur
A-flokkanna ekki hugsa.
Upplausn í
Alþýðubandalagi?
Lokiö er flokksþingi Alþýöubanda-
Iagsins og uröu þar ekki teljandi
stórtíöindi. Svo fór sem ýmsa grun-
aöi aö Vilborg Haröardóttir yröi kos-
in varaformaöur flokksins. Haföi
hún þar til annars vegar afl kyn-
systra sinna sem hótuöu eldi og
brennisteini ef þær heföu ekki sitt
fram og hins vegar viðurkenningu
flokkssystkina á löngu starfi fyrir
málstaöinn. A yfirborðinu var allt
slétt og fellt, allir klöppuöu fyrir öll-
um, meira aösegja Olafur Ragnar.
En einhvern veginn bera fréttir af
flokksþinginu þaö meö sér aö þar
hafi ekki allt verið kyrrt. Enginn vafi
er á því aö þær skipulagsbreytingar,
sem samþykktar vom, eiga sér harö-
snúna andstæðinga, sem sjá í þeim
upplausn flokks og stefnu. Mig grun-
ar aö þeir hafi rétt fyrir sér. Ymsir
stjórnmálamenn halda nú aö þaö sé
líklegt til vinsælda aö leggja stjóm-
málaflokka hálft í hvom niður. Gera
þá aö einhverju laustengdu samsulli
ýmissa hagsmunahópa. Stundum er
þetta kallaö regnhlífasamtök, stund-
um grasrótarsamtök. Hvomgt orðið
er skiljanlegt venjulegu fólki, enda
ekki til þess ætlast. Meö þessu er
reynt aö læöa því inn hjá fólki aö
tengsl viö hinn almenna flokksmann
eða kjósanda séu aukin, hann hafi
meiri áhrif á stefnumótun en í hinum
heföbundnu stjórnmálaflokkum.
Allt er þetta endemis rugl. Hinn al-
menni kjósandi á minni möguleika ef
• „Raunar var hálfkátbroslegt að sjá hinn
galvaska formann Alþýðubandalagsins
tína það fram sem sönnunargagn fyrir áhrifum
verkalýðsins að flokksþingið hefði samþykkt
stuðningsyfirlýsingu við hann í baráttu við
ríkisstjómina”
fætur öörum rísi ásamt tilheyrandi
heimavistum og íþróttahúsum. Eg
tiltek hér aöeins fjölbrautaskólana,
þaö mætti taka ótal fleiri dæmi. Eg
vil þó taka þaö fram að ég hef ekkert
á móti f jölbrautaskólum sem slíkum.
Ég horfi bara á þaö öfundaraugum
er þeir byggjast upp en ekkert gerist
í húsnæöismálum Fiskvinnsluskól-
ans. Eg hef þaö á tilfinningunni að
yfirmenn skólamála á Islandi líti á
fiskvinnsluskóla sem annars flokks
skóla sem sé aðeins fyrir nemendur
sem lítiö geta lært í hinum æöri
skólum og svo fyrir sérvitringa. Ég
vona aö ég hafi rangt fyrir mér í
þessu. Mér finnst einnig aö svona
smáskóli týnist í svo stóru ráöuneyti
sem menntamálaráðuneytið er. Væri
betra ef hægt væri aö færa skólann
milli ráöuneyta eins og vilji er fyrir í
sjávarútvegsráðuneytinu en þar
væri Fiskvinnsluskólanum eflaust
betur borgiö. Hægt er aö benda á
búnaðarskólana sem eru undir land-
búnaöarráöuneytinu en þar er vel
séðfyrir þeim.
Fiskvinnsluskóli
nauðsynlegur
Eg held aö íslendingar eigi þaö
skiliö aö eiga myndarlegan og veg-
legan fiskvinnsluskóla sem menntar
fólk fyrir fiskiönaöinn, menntastofn-
un sem við getum verið stolt af. Við
skulum ekki gleyma því aö sjávarút-
vegurinn skilar enn um 75 —80% af
gjaldeyristekjum okkar og það fólk
sem stendur undir þjóöarbúinu á þá
lika kröfu á þjóðarbúið að hér á landi
sé vegleg menntastofnun fyrir fisk-
vinnsluna. Eg ætla ekki aö ásaka
einn eöa neinn fy rir hvernig komið er
fyrir byggmgamálum skólans heldur
hvetja alla þá sem máliö varöar aö
hugsa stórt og koma málinu í höfn.
Að lokum þetta. Eins og málin
‘standa nú getur skólinn aöeins tekiö
inn einn bekk í einu eða 20—25 nem-
endur vegna aðstöðuleysis en alit aö
helmingi fleiri sækja árlega um
skólavist svo aö það verður ailtaf aö
neita einhverjum um skólavist. Hins
vegar er staöreyndin sú að alltaf
vantar útskrifaö fólk frá skólanum
út í fiskiönaöinn og eftirspurn eftir
nemendum er mikil. Eg fullyrði aö
allir hagsmunaaöilar í sjávarútvegi
vilja hafa þennan skóla sem mestan
og bestan og er þaö ansi hart aö geta
ekki uppfyllt þörfina fyrir sérmennt-
aö fólk í fiskvinnsluna, endur-
menntun og námskeiöahald fyrir
starfsfólk, meöan offramboö er á
menntamönnum í mörgum öðrum
greinum. Þaö skal tekiö fram aö
samkvæmt nýlegri könnun eru um
90% af þeim 161 sem skólinn hefur út-
skrifaö starfandi beint eöa óbeint viö
fiskvinnslu og telst þaö vera „góð
nýting” á nemendum. Búum því vel
aö þessum eina fiskvinnsluskóla okk-
ar og byggjum yfir hann varanlegt
húsnæði, þaö kostar ekki meira en
sem svarað svipaöri upphæö og tveir
duglegir togarar eiga í vanskilum
hjá Fiskveiöasjóði. „Tvö penna-
strik” eöa svo.
Lárus Björnsson,
kennari viö Fiskvinnsluskólann.