Dagblaðið Vísir - DV - 24.08.1984, Side 14
14
DV. FÖSTUDAGUR 24. ÁGUST1984.
Spurningin
Hefurðu tekið þér sumarfrí \
sumar?
Geröur Magnúsdóttir kennari: Þaö get
ég varla sagt. Eg fór þó eina viku
austur aö Eiðum í orlofshús. Veöriö
þennan tíma var mjög gott.
Andrés Sigurjónsson nemi: Eg fór í
tvær vikur í sveit undir Akrafjalli.
Annars hef ég bara veriö í bænum.
Margrét Jónsdóttir starfsstúlka: Nei,
ég fór ekkert í fríinu mínu, notaöi þaö
tilaövinnaheimaí húsbyggingu.
Þórhildur Stefánsdóttir húsmóðir: Eg
fer oftast í sumarbústaöinn minn í
Skorradal um helgar. Annað frí hef ég
ekki tekiðmér.
Sigríöur Erla Sigurðardóttir snyrti-
fræðingur: Já, ég fór í vikuferð í einn
af sumarbústööum Sambandsins í
Borgarfirði. Eg ætla mér ekki að taka
meira frL
Ása Björnsdóttir húsmóöir: Eg hef
undanfama tvo mánuði verið noröur í
landi, nánar tiltekið á Hveravöllum í
Þingeyjarsýslu hjá dóttur minni.
Lesendur Lesendur Lesendur Lesendur
Karlmenn í Þórscafé
verða að klæðast jakka
— regla sem þarfnast endurskoðunar
Danshúsgestur skrifar:
Þaö er löngu orðið úrelt aö karl-
menn teljist ekki þokkalega til fara
nema þeir séu klæddir jakkafötum.
En þær reglur, sem enn gilda á
veitingastaðniun Þórscafé, aö
mönnum beri skylda til að vera í
jakka og hafa hálsbindi mætti
gjarnan endurskoöa. Ástæöan fyrir
þessum skrifum er leiöinlegur at-
buröur sem átti sér staö síðastliöiö
laugardagskvöld viö inngang fyrr-
greinds skemmtistaöar.
Dyraveröir fara að sjálfsögöu
eftir þeim reglum sem þeim eru
settar. En þó svo að danshúsgestir
séu undir áhrifum áfengis, sem er þó
ekki algild „regla”, er ástæðulaust
aö dyraveröir eigi upptök að rudda-
skap sem er því miður nokkuö
algeng sjón.
Viö komum aö Þórscafé, fem hjón
í tveimur leigubílum. Þegar síðasta
pariö ætlaöi að ganga inn á staðinn
þreif dyravöröurinn í öxl mannsins
og sagði: „Þú ferð ekkert inn hér.”
Maðurinn vissi ekki hvers hann átti
aö gjalda þar sem hann hafði síst af
öllu í huga föt þau er hann klæddist.
Hvers vegna gat dyravörðurinn ekki
sagt: „Viö höfum ekki leyfi til aö
hleypa inn karlmönnum sem ekki
klæðast jakka, eöa eitthvaö í þá
áttina? Aö sjálfsögðu var maðurinn
ekki á skyrtunni einni saman. Hann
var í sumarjakka meö smellum að
framan sem þótti ekki nógu gott fyrir
staðinn.
Auk þess var hann í skyrtu í
sama lit og meö hálsbindi, svo í ljós-
gráum buxum. Oneitanlega vakti
fyrrgreint atvik mikla óánægju, ekki
aðeins hjá umræddu pari heldur
einnig félögum þess. En svo vel vildi
til aö þessu sinni að í gegnum
kunningsskap reyndist unnt aö fá
lánaðan „jakka hússins”. Sem í
sjálfu sér er ágæt lausn fyrir staö
sem gerir slíkar kröfur. Viö flytjum
þakkir fyrir lánið á flíkinni en þaö er
þó von okkar, sem og fjölda annarra,
aö karlmenn fái að ráöa sínum
klæönaði fari þeir á skemmtistaö
ekki síöur en kvenfólkiö sem kemst
inn í hverju sem er.
Grettir isænsku bókarformi. Sviar kalla þennan bröndótta grallara Gustaf.
Gretti í sjónvarpið!
Magnús hringdi:
Eg er einn ákafur aðdáandi teikni-
myndapersónunnar Garfields — í ís-
lenskri þýöingu Grettis. Sjónvarpið
hefur á undanförnum mánuðum sýnt
eina og eina mynd með þessum bráö-
skemmtilega bröndótta ketti en mér
finnst þaö langt frá því aö vera full-
nægjandi.
Eg vil beina þeim tilmælum til sjón-
varpsins að þaö taki sig til og sýni
fasta þætti meö Gretti.
Þessir þættir hafa verið sýndir m.a.
á Norðurlöndunum viö miklar vin-
sældir og ég sé enga ástæöu til að viö
Islendingar verðum af þeirri ánægju
sem Grettir veitir ungum sem öldnum.
DV hafði samband við Elínborgu Stef-
ánsdótturhjá sjónvarpinu:
Hún sagöi aö sér væri ekki kunnugt
um aö geröir hefðu verið fleiri þættir
um Gretti en tveir.
Þessa tvo þætti heföi sjónvarpið
fengið og væri búiö aö sýna þá.
Elínborg sagöi einnig að fjölda-
framleiðsla á þessum þáttum stæði
ekki fyrir dyrum. Sér væri a.m.k. ekki
kunnugt um það.
Fiskveiðar Færeyinga
við ian Mayen:
„Ersagan
ekki að
endur-
taka sig?”
Grímur Guttormsson hringdi:
Mig langar að minnast hér á eitt
atriöi í sambandi við deiluna um Jan
Mayen.
Nú þegar Islendingar eru sama sem
búnir að reka Færeyinga af hinum
dönsku miðum viö Jan Mayen er þá
sagan ekki að endurtaka sig? Er þetta
ekki sama frekja og yfirgangur sem
Bretar voru meö hér í þorskastríöinu?
Mér þætti gaman að vita meö hvaöa
rétti við Islendingar erum aö reka
Færeyinga af fiskimiöum þessum.
Þetta eru dönsk miö og ég get ekki séö
að við eigum nokkurt tilkall til þeirra.
Strákur hringdi:
Þegar ég var á bindindismóti í
Galtalækjarskógi um verslunar-
mannahelgina varð ég fyrir þeirri
óheppni aö týna svartri Hensontreyju
meö hvítri og rauöri rönd. Einnig
„ Við ísiendingar höfum ekki rótt tii
að reka Færeyinga af Jan Mayen
miðunum, "segir Grímur Guttorms-
son.
Framkoma okkar í þessu máli sæmir
ekki þjóð sem hefur mátt þola órétt af
öðrum.
tapaði ég regnjakka.
Báöar flíkurnar eru merktar 1847.
Sá sem fann þetta er vinsamlegast
beöinn aö hringja í mig í síma 99-3869 í
Þorlákshöfn.
Æf ingaföt töpuðust
Enn um ólympíuleikana í Los Angeles:
Hvers vegna ekki beinar útsendingar?
Bréfritari vildi fá beinar útsendingar frá ólympiuleikunum i Los Angeles. Myndin er frá lokaathöfn
leikanna.
Guðmundur Jónsson skrifar:
Sú ákvörðun Ríkisútvarps/sjón-
varps aö sjónvarpa ekki beint frá
ólympíuleikunum hefur aö vonum
valdiö mikilli gremju og óánægju sem
ekki er aö undra.
Og fáránlegar eru ástæðurnar sem
frameru bornar:
i Of dýr „konverter” (líklega
straumbreytir) og svo er okkur sagt aö
(Bandaríkjamenn sjónvarpi ekki því
efni sem Islendingar hafi áhuga á!
Fyrri ástæöan skal mjög dregin í efa
því nægir peningar viröast vera hjá
RUV til óþarfari og dýrari hluta en
eins „konverters”. Enda erbruðliðþar
á bæ landsfrægt. Dæmi: hófiö sem
haldið var í tilefni þess aö fimmtán ár
I voru liöin frá því aö hafinn var undir-
j búningur að sjónvarpssendingum! Um
hitt atriðiö er þaö að segja aö
stjórarnir hjá hinum ríkisreknu fjöl-
miölum vita örugglega ekkí betur en
aðrir hvaða íþróttir almenningur í
landinu vill horfa á.
Og hiklaust skal því haldiö fram hér
aö allt efni frá ólympíuleikunum sé
mun heilbrigðara og hollara börnum
og unglingum en þær glæpa-, klám- og
draugamyndir sem sjónvarpið býöur
upp á nær daglega.
Þessi ráðsmennska ríkisfjölmiöl-
anna minnir helst á svokallaöa forsjár-
menn landbúnaðarmála á Islandi sem
setja á kjamfóðurskatt til að draga úr
neyslu á alifugla- og svínakjöti en auka
sölu á kindakjöti o.þ.h. Hugsunin
virðist hin sama hjá ROV og bænda-
leiðtogunum: Þetta skal í hyskið, það
er fullgott handa því.
Þess skal og getið að öll heims-
byggöin, nema Islendingar, Rússar og
fleiri austantjaldsþjóðir, gat horft á
beinar útsendingar frá ólympíu-
leikunum.