Dagblaðið Vísir - DV - 24.09.1990, Blaðsíða 4

4
MÁNUDAGUR 24. SEPTEMBER 1990.
Fréttir
Tugir kinda drukkna 1 krapi í skurðum og dældum í Vopnafirði:
Dró upp fjórar kindur sem
drápust í höndunum á mér
- segir Guðjón Jósefsson bóndi 1 Strandhöfn 1 Vopnafirði
„Ég hef misst átta kindur sem ég
veit um en alls er búiö að finna rúm-
lega íjörutíu kindur dauöar. Ég fann
sjö saman í einum skurði hér neðst
í túninu og fjórar þeirra voru með
lífsmarki þegar ég dró þær upp en
þær drápust í höndunum á mér,“
sagði Guðjón Jósefsson, bóndi í
Strandhöfn í Vopnafirði, við DV.
„Þetta var ljót aðkoma og frekar
vil ég finna þetta alveg dautt en
svona í andarslitrunum. Mér kæmi
ekki á óvart þótt það ætti eftir að
fara yfir 100 sem hefur drepist."
Tugir kinda frá þremur bæjum á
norðurströnd Vopnafjarðar drukkn-
uðu í krapa í skurðum og dældum
sem þær hröktust í undan noröan-
stormi aðfaranótt föstudags. Féð var
aö mestu í heimahögum og neöst í
Sandvíkurheiði og Bakkaheiöi. Þaö
hraktist undan veðrinu og fennti í
skuröum og dældum og þar drukkn-
aöi það eöa kafnaði í snjó. Undir
morgun á föstudag fór að rigna og
varð snjórinn að krapi svo að nú má
heita ófært um svæðið og hefur því
veriö erfitt um vik að leita.
„Þetta er versta veður sem ég man
eftir á þessum árstíma og sama segir
nágranni minn sem hefur búið hér í
70 ár. Við höfum lítið getaö leitað
nema í næsta nágrenni við bæina.
Hér er allt á floti og engin leið að
komast um landið fyrir krapi,“ sagði
Guðjón Jósefsson í Strandhöfn.
Féð sem drukknaði var einkum frá
þremur bæjum viö norðanverðan
fjörðinn, Strandhöfn, Ljósalandi og
Hámundarstöðum. Auk þess gengur
fé frá Syðri-Vík og Hróarsstöðum á
svipuðum slóðum og er alls um að
ræða 12-1400 fjár, flest frá Strand-
höfn og Syðri-Vík eða rúmlega 300 frá
hvorum bæ.
„Það verður ekkert hægt að fara í
heiðina fyrr en færið breytist, annað-
hvort þiðnar eða frystir," sagði Guö-
jón. Hann taidi að nokkrar vikur
gætu liðið þar til ljóst yrði hve skað-
inn hefur orðið mikill.
„Það þýðir ekkert að leita, það sem
á annað borð hefur fennt er dautt,“
sagöi Ingileif Bjarnadóttir, húsfreyja
á Hámundarstöðum, í samtali við
DV. Synir hennar fóru gangandi til
leitar í gær og hún vissi ekki hve
margt fé heföi farist frá Hámundar-
stöðum.
Bjargráðasjóður hefur í sumum til-
fellum bætt fjárskaða af þessu tagi
ef tjónið er talið fram yfir það sem
mega teljast eðlileg vanhöld.
-Pá
Hafnarmannvlrki á Skagaströnd grotna niður:
Hræddir um að hluta haf nargarðsins skoli út
Eins og sjá má er ástand hafnargarðsins á Skagaströnd ekki gott.
DV-mynd Þórhallur Ásmundsson
ÞórhaDur Asmundsson, DV, Sauðárkróki:
„Það er alveg óskaplegt hvemig
höfnin hérna er farin. Mannvirkin,
sem komin eru til ára sinna, eru að
grotna niður vegna þess að fjárveit-
ingar fást ekki til nauðsynlegs við-
halds. Við erum dauðhræddir um að
hlutar hafnargarðsins hrynji og skoh
út í verstu brimum," segir Vilhjálm-
ur Skaftason sem gegnir nú starfi
hafnarvarðar á Skagaströnd.
Það fer ekki framhjá neinum að
hafnarmannvirki á Skagaströnd eru
mjög iUa farin. Planið í hafnargarð-
inum Utur mjög Ula út. Veriö er að
smásteypa í verstu slörkin í planinu
og utan á garðinn. í fyrra var til
dæmis steypt í byrði fremsta hluta
hafnargarðsins sem svokölluö innr-
ásarker bera uppi. Komin eru göt á
kerin og brimvörn hefur skolað
burtu á nokkru biU syðst. Það er
þessi fremsti hluti garðsins sem
menn eru hræddastir um.
Gamla löndunarbryggjan þarfnst
einnig viðhalds en hún er nokkuö
sigin í miðjunni og er jafnvel óttast
að hún gUðni í tvennt einhvern dag-
inn.
Urðun úrgangsefna við Steinullarverksmiðjuna:
Akæra verður ekki gef in út
Ekki verður krafist frekari að-
gerða hjá ríkissaksóknara vegna
íljótandi úrgangsefna sem grafinn
voru upp í 28 tunnum við SteinuU-
arverksmiðjuna á Sauðárkróki í
aprU síðastliönum.
Málið hefur því verið fellt niður
og ákæra verður ekki gefin út. Niö-
urstaðan lá fyrir hjá embættinu
þann 3. september.
Urðun efnanna hafði farið fram
röskum tveimur árum áður en
tunnurnar voru grafnar upp. Sýni
úr þeim voru send til Danmerkur
í efnagreiningu. Niðurstaða heil-
brigðisyfirvalda var að efnin væru
ekki skaðleg umhverfinu.
Björn Mikaelsson yfirlögreglu-
þjónn á Sauðárkróki, sem annaðist
rannsókn málsins, sagði hins vegar
að skýrt væri tekið fram í starfs-
leyfi verksmiðjunnar aðlirðun flót-
andi úrgangsefna væri óheimil -
án tillits til hve hættuleg efnin
væru.
-ÓTT
Lögreglan á götunni næsta vor?
Siguröur Sverrissan, DV, Akranea:
Samkomulag hefur tekist á milli
Akraneskaupstaðar og Myndbanda-
leigunnar Áss um sölu á gömlu bæj-
arskrifstofunum að Kirkjubraut 8.
Húsið er selt meö þeim fyrirvara að
tónlistarskólinn fái að vera áfram í
húsinu í einhvern tíma.
Þessi kaup myndabandaleigunnar'
þýða að lögreglan, sem hefur leigt
hluta hússins undir bækistöövar sín-
ar, er á götunni frá og með 1. apríl
næstkomandi. Ríkið á þó þann hluta
hússins þar sem fangageymslur eru,
svo og viðbyggingu sem notuð er sem
bílageymsla.
Ríkið hefur fest kaup á húsnæði
við Þjóðbraut en vinna er enn ekki
hafin við innréttingu þess. Ljóst er
að hafa þarf hraðar hendur við inn-
réttingu þess ef takast á að tryggja
lögreglunni húsnæði áður en leigu-
samningurinn rennur út.
í dag mælir Dagfari
Eins og nafn Hagstofunnar bend-
ir til hefur hún með hag þjóðarinn-
ar að gera og hagsmuni yfirleitt en
sérgrein hennar er þó hagkvæmni
á öllum sviðum. Dagfari getur ekki
annað en dáöst að hagkvæmninni
á Hagstofunni, eins og henni var
lýst í Fréttaljósi hér í DV fyrir helg-
ina.
Af hyggjuviti sínu og hagsýni
hefur Hagstofan komist að þeirri
niöurstöðu að hagkvæmast sé og
öllum fyrir bestu að gefa aldrei upp
fleiri en fimm kennitölur í einu.
Nákvæmlega var lýst símtölum við
kurteist og elskulegt starfsfólk
Hagstofunnar, sem greiðlegá gaf
upp fimm kennitölur en þegar að
sjöttu kennitölunni kom sagði
starfsfólk hagsýninnar með ljúf-
mennsku: „Nú veröur þú að leggja
á og hringdu svo aftur, vinur.“
Ekki var því lýst sérstaklega
hvemig shtið er á sjöttu kenni-
töluna þegar fyrirspyrjandi er
staddur við afgreiðsluborðið í Hag-
stofunni sjálfri en ekki er að efa
að því er haganlega fyrir komiö.
Má t.d. hugsa sér aö viðkomandi
sé beðinn að fara fram á gang og
loka vel á eftir sér hurðinni, „og
komdu svo aftur, vinur“ gæti
starfsfólkið sagt við hann elsku-
Hringdu aftur, vinur
lega, eins og því einu er lagið.
Þótt ekki hafi verið gefnar upp
sérstakar ástæður fyrir því að
starfsfólk Hagstofunnar takmark-
ar sig við töluna fimm má geta
nærri að þetta er gert af hag-
kvæmnisástæðum. Hagstofustjóri
gæti t.d. hafa séð í hendi sér aö
hann sjálfur og starfsfólkið yfirleitt
er með fimm fingur á hvorri hendi.
Er ekki lítið hagræði í því, svo ekki
sé talað um öryggi, að geta kontról-
erað kúnnann með svo handhægu
mæhtæki sem fingrum annarrar
handar.
En það má víðar hagræða en á
Hagstofunni. Liprar þjónustustofn-
anir, og dettur manni þá fyrst í hug
Húsnæðisstofnunin, gætu mikið af
Hagstofunni lært í hagkvæmni.
Þeir fá ekki nema sjö þúsund sím-
hringingar á dag á þeim bæ og
mikið yrði nú lífið léttara ef starfs-
fólkið gæti shtið þessum erfiðu
símtölum með því að telja á sér
puttana og segja eftir fimm spurn-
ingar gjaldþrota húsbyggjanda:
Hringdu aftur, vinur.
Við lifum á timum kvóta á öllum
sviðum sem gáfaöir stjórnmála-
menn úthluta og breiðfylking opin-
berra starfsmanna í þjónustu
þeirra sér um framkvæmd myrk-
ranna á milli. Alveg ólýsanlegt ves-
en og umstang er kringum alla
þessa kvóta og endalausar fyrir-
spurnir og kvabb. Nú hefur Hag-
stofan fundið upp síma- og fyrir-
spumakvótann FIMM, sem á eftir
að breiðast út og verða vinsælasti
kvótinn hjá meirihluta þjóðarinn-
ar, þ.e.a.s. opinberum starfsmönn-
um. Þeir eru kannski ekki í meiri-
hluta eins og er en verða þaö
ábyggilega þegar fimmkvótinn
breiðist út eins og hann á skilið,
því vitaskuld þarf a.m.k. að fimm-
falda frá því sem nú er þann fjölda
opinberra starfsmanna sem svarar
í símann og segir í hverju símtali
eftir fimm setningar: Hringdu aft-
ur, vinur.
Eins og geta má nærri er glatt á
hjaha hjá símanum þessa dagana
eftir að þaö spurðist að Hagstofan
teldi hagkvæmast fyrir sig og vini
sína, eins og starfsfólkið kallar þá
sem hringja, að hringja aftur og
aftur á fimm nafna fresti. Nú hafa
skrefateljarar símans nóg að gera
og peningarnir streyma í kassann
og er þó fimmkvótinn bara rétt að
byrja. Brátt kemur að því að þeir
sem svara fyrirspurnum um
þorskkvótann, rækjukvótann,
karfakvótann o.s.frv. taka upp
fimmkvótann og læra jafnvel að
vera elskulegir í röddinni, eins og
þeir á Hagstofunni, þegar þeir segja
í hveiju símtali: Hringdu aftur, vin-
ur.
En kvóti er víðar en í sjávarút-
vegi og dettur Dagfara ekki í hug
að gleyma landbúnaðinum sem DV
hefur ævinlega borið fyrir brjósti.
Þar vantar nú ekki kvótana, búfjár-
mörkin, kúgildin, ærgildin og allt
það. Má nærri geta aö í því kerfi
öllu þarf heldur betur að svara fyr-
irspurnum um kinda-, kúa- og
hrossastofn þjóðarinnar og hljóta
þeir sem í þvi standa að vera orðn-
ir óskaplega þreyttir. Það segir sig
sjálft að í þessu landbúnaðarkvóta-
kerfi er fimmkvótinn alveg upp-
lagður. Ætli þaö verði ekki munur
fyrir manninn sem þarf daginn út
og inn að svara fyrirspurnum
bænda um niöurskurð á riðufé að
geta sagt svona á fimm kinda fresti:
Hringdu aftur, vinur, og lagt svo á
og fengið sér í nefiö.
í seinni tíð hefur stundum heyrst
nöldur út í opinberan rekstur og
einstaka frekjuhundar gjamma
jafnvel um einkavæöingu á hinu
og þessu. Það á ekki að hlusta á
þetta væl. Hagstofan hefur sýnt og
sannað að hag þjóðarinnar er best
borgið í höndum ríkisstarfsmanna,
sem hafa hagkvæmni og hagsýni
að leiðarljósi. Þetta munu forystu-
menn þjóðarinnar skilja og taka
sjálfir upp fimmkvótann. Dagfari
er strax farinn að hlakka til að
heyra í Steingrími Hermannssyni
þegar hann segir við fréttamann
eftir fimm spurningar: „Viltu ekki
leggja á og hringja aftur, vinur?“
Dagfari