Alþýðublaðið - 29.03.1968, Side 4

BURTON OG LIZ
Lífið er til að lifa því, segja þau Elizabeth Taylor og Richard Bur
ton, og þegar við nefnum þau, ætlumst við til að öllum sé Ijóst um
hvaða fólk er verið að tala.
manngerðir. Ef ég hefði leik-
ið á móti einhverri annarri,
konu hefði myndin trúlega
orðið misheppnuð.
Hið aðdáunarverðasta í fari
Burton hjónanna er að þeim
leiðist aldrei í návist hvors
annars. Þau haga sér eins og
sólskinsbörn á sólskinsdegi.
Ég öfunda þau af þessu,
segir vinur þeirra, en ekki af
frægð þeirra. Annar vinur
segir: Þau eru ekki eins og
aðrir leikarar, þau eru gáf
uð. Margir í þessu starfi sjá
ekki lcngra en fram að næstu
sýningu. Og tómleiki þeirra
er ógnvekjandi. En Burton-
hjónin hafa reisn, og þau
njóta lífsins bæði í starfi og
leik. Elizabeth er ekki gáfuð,
segir eiginmaður hennar, en
henni er í blóð borin sjald-
gæí skynsemi, og hún lætur
ekki leiða sig í gönur. Hún er
ein ailra eftirtek'carverðasta
Jeikkona, sem ég hef nokkru
sinni starfað með, heldur
hann áfram. Hún getur laðað
fram a'lt hið bezta í fari þínu.
Ef þú þekkir hana ekki og
sérð hana á æfingu myndir
þú ef til vill segja: „Uss, hún
er ekkert“. Hún er eins og
svefngengill á æfingum. ,,Á
ég að ganga svona? Geng ég
rétl núna?“ En þegar kvik
myndavélin byrjar að suða
kemur kraftur hennar í Jjós
og þú trúir vart þínum eigin
augum. Hún er mikil leik-
kona og hefur djúpan skiln
ing á því sem er ekta.
Og blaðamaður spyr þau:
Hvað finnst ykkur mest um
vert af því sem þið hafiö
starfað að undanförnu?
— Hlutverkin í Njósnarinn
sem kom inn frá kuldanum
og ,,Hver er hræddur við
Virginiu Wolf?“ Mig hafði
aldrei dreymt um að leika
svo auma og blóðlausa menn.
Áður hafði ég alltaf leikið
sterka og karlmannlegar týp
ur. En mér fannst gaman að
þessu, verulega gaman. En
þetta var erfitt, ég varð stöð
ugt að gæta að mér, því
hvert orð var vandasamt í
skilgreiningu þessara per-
sóna. Mér fannst ég vera eins
og uppfinningamaður fu.Jlur
af taugaveiklun og innri
spenningi. Hugsa sér, að ég"
skuli leika píndan og niður-
bældan kennara. Aðrir leikar
ar höfðu hafnað þessum hlut
verkum af því að þeim fannst
þeir ekki ráða við þessarJ
— Hvers vegna hafið þið
tekið að ykkur svo mörg hlut
verk undanfarið?
— Trúlega vegna þess að ég
er einn af þessum svokölluðu
veikgeðja mönnum. Ég verð
að hafa nóg fyrir stafni. Ég
myndi strax fara úr jafnvægi
ef ég léti reka á reiðanum
lengi. Og ég hef núna stór-
um meiri virðingu fyrir kvik
myndum en ég hafði áður.
Samstarfið með Liz hefur
hjálpað mér mikið. Og þegar
rnaður er sjálfur farinn að
framleiða myndir, eins og ég
hef gert að undanförnu, þá
er nauðsynlegt að taka hlut
ina alvarlega.
— Hafið þér sagt skilið við
sviðið?
— Nei, nei, langt í frá. Sið
ið laðar mig að sér á vissan
hátt. Auðvitað er tvennt ó-
líkt að leika í kvikmyndum
og á sviði. Kvikmyndavélin
B R I
andar ekki, hún er ekki lif matseldar. . .
andi. Það eru áhorfendur í — Hafið þér áhuga á að
leikhúsi aftur á móti. Slæmir gera e'itthvað annað en leika?
áhorfendur geta gert leikar — Það er einhver hluti af
anum ótrúlega erfitt fyrir. bónda í okkur öllum, og ég
Stundum eru þeir svo „þung- er þar engin undantekning.
ir“ — hafa engan áhuga á þér Ég gæti hugsað mér að kaupa
og því sem fram fer á svið einhvern daginn litla jörð og
inu. í slíkum tilfellum verður hefja ræktun á blómum og
þú að reyna að gefa Og gefa. káli. Það hlýtur að vera in-
Þú verður að reyna að vekja dælt og róandi. Ég hefði sann-
þá af dvalanum — annars arlega ekkert á móti því að
grípur tómleikatilfinningin komast undan öllu umtalinu
um sig, og þig langar ekki og óróanum og vinna fyrir
að halda áfram. En ef þú mér sem rithöfundur. Ég hef
nærð taki á áhorfendum, þá alltaf óskað mér að vera rit-
er það spennandi, hvetjandi höfundur; hef reyndar fúsk-
— og dásamlegt. Ég vonast til að við Það svolítið og líkað
að fá í framtíðinni tækifæri Það vel. En Liz hefur strítt
til að leika í verkum eftir mér með því hvort ég þyldi
Jena-Paul Sartre. Hann er að vera meðal fólks án þess
óvenjulega gáfaður. að vera frægur og án þess
— Það var mikið um ykk að eftir mér yrði tekið. Lík
ur skrifað eftir giftinguna? leSa yrðl eS Þrælmóðgaður ef
— Já, en ég vona að mesta fólk umgengist mig ekki sem
slúðrið sé um garð gengið. fyrsta klassa persónu —
Guð hjálpi mér, það var ekki bezta borðið í matsalnum og
fallegt orð sem fór af okkur. þvíumlíkt. . .
Ég var dýrslegur kvennaflag Það myndi líklega kref.iast
ari og hún ástsiúk án nokk- algjörrar endurskoðunar á
urra tilfinninga í garð fjöl lífsviðhorfum mínum.
skyldu og heimilis. Við höfum En eitt er það sem okkur
v-íst undanfarið verið „heitt tangar til að eignast og það
efni“ Liz og ég. eru fleiri börn. Við elskum
— Hvernig hafa blöðin bæði börn og eigum enga ósk
komið fram við ykkur? heitari en að eignast barn —
— Svona til tilbreytingar en læknarnir segja nei.. Al-
gæti verið gaman að sjá rétt gjörlega útilokað, segja þeir,
með farið í blöðum. Sum blöð Því að Liz myndi ekki lifa
virðast grundvallast á lygi Það af.
og ósanngirni. Burton hjónin eru nú að
— Hafa vinsældirnar og huSa að nýju verkefni; kvik
umtalið breytt bér? myndin heitir „Boom“ eftir
— Hmmmm, látið mig sjá. leikriti Tennesse Williams.
Nei, það held ég ekki. Mér Sá þrið.ii stóri í myndinni er
finnst ég vera sá sami og áð enski leikarinn Noel Coward,
ur, eins og ég hef alltaf ver- og það sem kannski veldur
jð. Nokkrum kílóum þyngri enn meiri eftirtekt, að í mynd
nú en áður, en það hlýtur að inni kemur einnig fram bróð
skrífa«t á reiknjnff franskrar ir Liz. Howard Taylor.
Norðmenn eru ekki allir
þar sem þeir eru séðir. Ný-
lega hófu þeir framleiðslu
á litríkum undirfatnaði
fyrir karlmenn — og er
nú Adam sjálfur og farinn
að líta skikkanlega út á
nærklæðunum einum. Und
irfötin fást í al’s konar
litasamsetningum og norsk
ir karlmenn taka þessari
nýjung vel — sömuleiðis
sænskir og enskir karl-
menn, eða svo hlýtur að
vera þar sem útflutningur
til þessara landa hefur stór
aukizt.
HEYRT^
SÉD
DG ESTONE
4 29. marz 1968
ALÞÝÐUBLAÐI3