Alþýðublaðið - 09.04.1968, Qupperneq 16

Af hverju ætli okkur þyki
alltaf vænna um að geta unn
ið Dani í íþróttum heldur en
aðra menn?
Humferðarnefndin hefur enn sent okkur hér á Baksíðunni
skjallega sönnun fyrir tilveru sinni. Að þessu sinni er um að
ræða pésa um akstur á fjallvegum í humferð. Lauslegur úr-
dráttur úr efni hans fer svo hér á eftir.
Þjóðhollir íslendingar heima og erlendis hafa ort og sung-
ið um fjöll og fjallvegi Fróns vors hvenær sem tækifæri hef-
ur gefizt, til hátíðabrigða eða til að túlka karlmannleg viðhorf
sín til erfiðleikanna. Þannig eru tilkomin kvæði Gríms um
Sprengisand og Skúlaskeið og enda líka kvæðið um Arnljót
gellini. Hannes Hafstein pantaði sér rigningu á Kaldadal og
Stefanó Íslandí söng ökuljóð sitt inn á plötu.
Þannig hafa beztu þegnar þjóðarinnar komið upp minnis-
verðum lofsöngvum til fjallveganna. Enn hafa skáldin ekki
komið upp frambærilegum yrkingum um Múlaveg, Stráka og
Óshlíð, en úr því hlýtur að rætast mjög bráðlega. Heldur er
ekki úr vegi að álíta, að Tómas hafi haft Siglufjarðarskarð í
huga, þegar hann orkti ljóðið um fjallgönguna: „Urð og
grjót. . . “.
Akstur á íslenzkum fjallvegum krefst vissulega bæði hug-
rekkis, karlmennsku, áræðis, skapfestu og einsýni. Gott ef
ekki ofstækis. Sá ökumaður sem er ekki fullkomlega ákveð-
inn í því fyrirfram, að leggja einhvern ákveðinn fjallveg að
baki, hvað sem gjaldið verður á bíl og fólki, hann ætt^ ekki
að leggja upp að heiman. Og enn er eitt, sem vissulega er
mikil þörf að hafa í bakhöndinni við slík ferðalög: Ráðsnilli.
Það sannaðist bezt á manninum, sem í árdaga íslenzkra bíl-
vega var á leið upp Kamba í Gamlaford. í miðjum hlíðum
sauð á druslunni og gat maðurinn ekkj gert sér í hugarlund
hvemig á því stæði, því hann var ekki með hlass. (Þetta var
vörubíll). Og þó, þegar hann hugsaði málið betur var hann
víst með hlass: Tæp þrjátíu pund af lofti í v.arahjólbarðanum.
Hann stanzaði því bílinn og hleyptj hverju einasta loftpundi
úr hjólbarðanum og viti menn: Bíllinn rok vann það sem
eftir var.
Þessi saga er gott dæmi um þá ómeðvituðu snilli, sem
hefur reynzt okkur íslendingum drjúgust við akstur yfirleitt.
Meðan maðurinn hleypti loftinu úr varahjólbarðanum, kóln-
aði hreyfill bílsins og hann skotvann upp afganginn af
Kömbum.
• • • •
Og að lokum: Skoðanir manna, sjónarmið og þessháttar
breytist ekki þó tekin verði upp humferð á fjallvegum nú í
sumar. Menn verða bara að muna, að þeim megin sem fjallið
var í fyrra, er vegbrúnin núna. Þetta má semsé ekki leiða til
þess, að ef hemlar bila skyndilega á niðurleið, grípi öku-
maðurinn til þess að aka fram af fjallsbrúninni, vegna þess
að í fyrra var hann ákveðinn í að aka inn í fjallstakkinn við
sömu kringumstæður.
Þannig ættu menn að búa sig undir humferð á fjallvegum
með þeim hætti að breyta ekki um sjónarmið í sjálfu sér,
heldur snúa því við og reyna að minnast þess, að humferð
flytur ekki fjöll, heldur bíla vegabrúna á milli. — GADDUR.
goKING
EDWARD
America’0 Largesi Sel/ing Cigar
Humferð á fjallvegum
Það var ekki fyrr en síðar að
upp komst, að nemendur höfðu
notað narkotika eiturlyf. . .
ÞJÓÐÓLFUR.
Og svo hafa þeir sjálfsagt líka
ferðazt með gufudampara.
Tr
í Lðugardðlshöllinni
Illa fyrir íslendingum horfði
í orrustunni miklu fyrst í stað:
dómar’inn og Danir sigur unnu,
dauðans skelfing leitt var það.
í scinni lotu sóttist okkur betur
og sigurstundin loks upp rann:
íslendingar æddu fram gegn Dönum
og unnu - norska dómarann.
Ég sé það haft eftir einhverri
kvikmyndastjörnu í einu hlað
anna í gær að hún spyr, hvað
nútímakonur hefðu við rúm
að gera. Mér hefur nú yfir-
Ieitt skilizt af þeim nútíma-
kvikmyndum sem ég hef séð,
að þörf þeirra fyrir rúm hafi
aldrei verið meiri en einmitt
nú-

Alveg er það klárt hvað nýi
Fokkerinn verður látinn heita,
þessi sem SAS keypti fyrir
Flugfélagið. Hanfi verður
skírður FAXI VIKING. .