Dagur - 04.08.1949, Side 2

2
D A G U R
Fimmtudaguin 4. ágúst 1949
Allsherjarbjargráð Sjálfsfæðis-
flokksins
ÍÞRÓTTIR OG ÚTILlF
Blöð Sjálfstæðisflokksins mæð-
ast nú mjög út af dýrtíðinni. Þau
segja hreinlega, að hún sé búin
að sliga atvinnuvegina, hennar
vegna sé ríkissjóðurinn kominn í
fjárhagslegt þrot, og af hennar
völdum sé ekkert nema algert
hrun framundan, ef nú sé ekki
hið bráðasta brugðið við til
bjargar.
Saga Sjálfstæðisflokksins í dýr-
tíðarmálunum hefir verið ærið
litförótt á undanförnum árum,
stundum eintóm bölsýni, þar sem
bölvun dýrtíðarinnar hefir verið
lýst á átakanlegan hátt, einkum
af Ólafi Thors og Morgunblað-
inu, hina stundina fyrirhyggju-
iaus bjartsýni með hálofi um
blessun dýrtíðarinnar frá sömu
aðilum. Nú stendur yfir bölsýnis-
tímabil í flokknum.
Ólafi Thors og dýrtíðarhetjum
hans þurfti ekki að koma þetta
ástand að óvörum. Framsóknar-
menn voru árum saman búnir að
segja allt þetta fyrir. Þeir sögðu,
að sívaxandi dýrtíð mundi að
lokum stöðva atvinnuvegina, rík-
issjóðurinn mundi komast á helj-
arþröm og allsherjar hrun verða
óumflýjanlegt. Um þetta sögðu
Framsóknarmenn ekki eitt í dag
og annað á morgun eins og Sjálf-
stæðismenn gerðu. Loks klykkti
Ólafur Thors út með þeirri full-
yrðingu, að allt þjóðlífið væri „í
blóma“, einmitt þegar öngþveitið
var að ríða í garð vegna óstjórnar
hans og kommúnista.
Þjóðin hefir nú um sinn þreifað
á því, að Framsóknarmenn sögðu
henni satt, þó að það væri ekki
vinsælt á þeim tímum, en Sjólf-
stæðismenn og kommúnistar
sögðu henni ósatt og flekuðu hana
til fylgis við sig í kosningunum
1946.
Ýmis merki eru nú á lofti um
það, að leiðtogar Sjálfstæðis-
flokksins hyggist að tæla hana í
annað sinn við næstu kosningar.
Ungir Sjálfstæðismenn létu ný-
lega út ganga frá þingi sínu álykt-
un þess efnis, að þeir vissu um
eitthvert allsherjarbjargráð við
dýrtíð og fjárhagshruni, sem
Sjálfstæðisflokkurinn hefði í
fórum sínum. Þetta átti að vera
eins konar leynivopn, sem engir
utan vébanda Sjálfstæðisflokks-
ins vita nein deili á. Menn eiga
bara að trúa því, að í þessu leyni-
vopni felist alveg öruggt bjargráð
til fullkominnar lækningar á
ástandi því, sem Ólafur Thors og
kommúnistar sköpuðu með
stjórnarstefnu sinni á árunum
1944—1947. Auðvitað forðast hinn
„glæsilegi æskulýður“ Sjálfstæð-
isflokksins, sem Mbl. kallar svo,
að gefa nokkra skýringu á því,
hvers konar bjargráð hér er um
að ræða eða hvernig eigi að beita
því. Það er sýnilega algert leynd-
armál og mun verða það fram yfir
næstu kosningar. En mikil unun
má það vera landslýðnum að
mega lifa í sælli trú á mátt þessa
leynivopns Sjálfstæðisflokksins!
Ungir Sjálfstæðismenn krefjast
þess í stjórnmálayfirlýsingu
sinni, að samstarfsflokkarnir um
ríkisstjórnina fallist á leynitillög-
ur Sjálfstæðisflokksins, þ. e. að
þeir beygi sig skilyrðislaust til
hlýðni við stefnu flokksins í dýr-
tíðar- og fjármálum, ella muni
þeim voðinn vís. Gallinn er bara
sá, að enginn veit um, að Sjálf-
stæðisflokkurinn hafi nokkra
stefnu í þessum mestu vandamál-
um þjóðarinnar, og er naumast
sanngjariit að krefjast þess, að
menn aðhyllist stefnu, sem ekki
er til.
Það eitt vita menn, að Fram-
sóknai'flokkurinn hefir borið
fram ýmissar tillögur um viðnám
og lækkun á dýrtíðinni, en Sjálf-
stæðisflokkurinn snúizt gegn
þeim öllum, án þess að bera
nokkuð fram sjálfur í þessa átt,
meira að segja hjálpaði hálfur
Sjálfstæðisflokkurinn á Alþingi
kommúnistum til að hleypa af
stað nýrri dýrtíðaröldu í þinglok-
in eins og alkunnugt og alræmt
er orðið. Framsóknarflokkurinn
vildi aftur á rrióti bæta kjör
launþega með þyí að auka kaup-
mátt Íaunanna og vinna móti okri
og svindilbraski, en þáð máttu
hinifi flokkarnir ekki heyra nefnt
á nafn, Sjálfstæðisflokkurinn af
skiljanlegum ástæðum, því að
hann á allt sitt undir stórgróða-
mönnum og bröskurum, en þeim
er ósárt þó dýrtíðin og verðbólga
fari vaxandi.
Flest. ætla ungir Sjálfstæðis-
menn að megi bjóða almúganum,
þegar farið er að halda því að
honum, að Sjálfstæðisflokkurinn
með sína flekkóttu fortíð og ráð-
leysi fyrir nútíð og framtíð hafi
bjargráð á takteinum úr þeim
vanda, er nú steðjar að þjóðinni
í atvinnumálum hennar og fjár-
málum. Að minnsta kosti ætti
flokkurinn að fara að sýna þetta
leynivopn sitt — bera það fram á
vopnaþingi — ef það er nokkurt
til.
—o—
Jón Pálmason er einu sinni enn
kominn fram á vígvöllinn í Mbl.
og þykist hafa mikil sannindi að
flytja, sem þjóðin verði að taka til
greina og tileinka sér við næstu
kosningar. Enga dul dregur hann
á það, að ástandið í þjóðmálun-
um sé verulega meini blandað
svo sem í fjármálum, skattamál-
um og dýrtíðarmálum. Orsök
meinsemdarinnar telur J. P. þá,
„að meiri hluti þjóðarinnar hefir
ekki skilið sinn vitjunartíma“. En
það skilningsleysi á að dómi hans
að vera fólgið í því, að þjóðin
hafi ekki haft vit á að fó Sjálf-
stæðisflokknum meirihlutavald á
Alþingi, svo að hann gæti einn
öllu ráðið. En flokki sínum gefur
J. P. þenna vitnisburð: „Sjálf-
stæðisflokkurinn einn fylgir eðli-
legri og heilbrigðri íslenzkri
stefnu". í þessum sleggjudómi
felst það, að hinir tveir stjórnar-
flokkarnir fylgi óeðlilegri, óheil-
brigðri og óíslenzkulegri stefnu.
Að vísu segir J. P., að „Alþýðu-
flokkurinn sé miklu nær Sjálf-
stæðisflokknum en áður var“, og
er víst mörgu meira logið. Má af
þessu marka, að J. P. ætlar að
lofa Alþýðuflokknum að hjara, á
meðan hann heldur trúnað við
stefnu Sjálfstæðisflokksins. Oðru
máli gegnir um Framsóknar-
flokkinn ,J. P. dæmir hann hik-
laust til lífláts, því að hann eigi
„engan tilverurétt". Hann segir,
að stefna flokksins sé að „jafna
lífsgæðunum“, þ. e. að vinna á
móti gróðabraski og milliliða-
braski, en verja fénu til arðbærr-
ar vinnu. Þessi stefna er dauða-
synd í augum J. P. og annarra
brodda Sjálfstæðisflokksins.
Jón Pálmason harmar það, að
Framsóknarflokknum skuli hafa
aukizt stórum fylgi vegna stuðn-
ings hans við samvinnuhi'eyfing-
una, sem sé „þjóðinni í heild til
óhamingju“. Lýsir þetta því mæta
vel, hverra þjón J. P. telur sig.
Stuðningur Framsóknarflokksins
við þessa almennt þýðingarmiklu
félagsmálaþróun mun ekki sízt
valda því, að hann telur flokkinn
engan tilverurétt eiga.
Málflutningur J. P. í Mbl. mun
fremur spilla en bæta málstað
Sjálfstæðisflokksins. Hann gex'ir
enga grein fyrir því fremur en
ungir Sjálfstæðismenn, hvaða
umbótatillögur Sjálfstæðisflokk-
urinn hafi á prjónunum, sem
valdi því, að hann eigi að fá aukin
mannaforráð á Aliþngi. Allt er
það þoku hulið. Menn eiga aðeins
að ti'úa því, að allsherjarbjargráð
flokksins búi í þokunni.
Grein J. P. ber vott um hroll-
kenndan kosningaskjálfta í
manntetrinu.
Af þrálátum skrifum Morgun-
blaðsins um skattfríðindi sam-
vinnufélaga er helzt að draga þá
ályktun, að aðalbjargráð Sjálf-
stæðisflokksins eigi að vera í því
fólgið að auka í stói-um stíl skatta
af þeim tekjum kaupfélaganna,
sem leiða af viðskiptum við fé-
lagsmenn. Samvinnumenn svara
því til, að þetta „bjargráð" sé í
senn ranglátt og óeðlilegt. Til-
gangur kaupfélaganna sé að efla
hagsæld félagsmanna sinna, en
„bjargráð“ Mbl. stefni að því að
eyðileggja þann tilgang, því þar
sé í raun og veru um neyzluskatt
að ræða, sem hækki vöruverð og
leggist á félagsmenn án tillits til
efna og ástæðna. Framsóknar-
menn líta sömu augum á þetta
baráttu- og bjargráðamól Mbl. og
óefað einnig margir í öðrum
ílokkum.
Það eru því engar likur fyrir
því, að stagl Mbl. um afnám
skattfrelsi samvinnufélaga, er
það svo kalla*-, bæti aðstöðu þess
og Sjálfstæðisflokksins í næstu
kosningum, þvert á móti mun það
rýra fylgi hans og það að verð-
ugu.
Benda má á það, að xnitt í stagli
Mbl. um skattfrelsi samvinnufé-
laga ber skattskrá Reykjavíkur
það með sér, að S. í. S. gi'eiðir 750
þús. kr. í útsvar og skatta, en
Kveldúlfur með nýsköpunarflot-
ann aðeins 50 þús. kr. útsvar og
hvorki tekju- eða eignaskatt.
Frá Akureyrí.
Það er dauft yfir íþróttalifinu á
Akureyri nú um hásumarið og
fáliðað á völlunum. Suma hefir
síldin gleypt, sumarleyfin lokkað
aðra burt úr bænum, en fjölda-
margir geta bara ekki slitið sig
frá hinu glæsilega, fjölbreytta
borgarlífi Akureyrar: ný mynd í
bíó á mánud. — og oftar —
„Mogginn" orðinn langþráður á
þriðjudaginn, „við ætlum að
skreppa í skóginn á miðvikudag-
inn“, vinnukonufrídagur og líf í
bænum á fimmtudaginn, „ball á
Landinu" á föstudaginn, helzt
eitthvað langt burt á laugardag-
inn og.koma uppgefinn heim eft-
ir sunnudaginn! „Hvaða tíma
heldurðu að maður hafi til að
æfa?“
Það eru ekki bara þeir svart-
sýnustu, sem spyrja: „Til hvers
erura við að berjast við að koma
upp þessu glæsilega en ógnar-
dýra íþróttasvæði? Getur það
valdið stórbreytingu á hugsun og
háttum unga fólksins? Slíkt
verður að ske með einhverju
móti, ella bei'jumst við til
einskis.“
Smáhópar og einstakir áhuga-
menn, sem alltaf sjást, eða oftast
þegar mætt skal til æfingar eða
leiks, gefa okkur vonir um að
íþróttimar eigi eftir að sigra hér,
leiða huga fólksins og áhuga oftar
en nú frá misjöfnúm félagsskáp,
frá vafasömum dægradvölum
ýmissa staða „út á völl“ í hreint
loft, fagui't umhverfi, til þrosk-
andi átaka í drengilegum íþrótt-
um æ stærri hópa. Við skulum
lifa í voninni og minnast svo þess,
sem gerist helzt.
Brengjamót Akureyrar
fór vel fram og afrek, sum góð,
sem hér má sjá.
100 m. hlaup:
1. Baldur Jónsson, Þór, 11,7 sek.
2. Jón Arnþórsson, KA, 11,9 sek.
3. Agn. B. Óskarss., Þór, 12.2 sek.
4. Einar Jónsson, KA, 12,2 sek.
Kringlukast:
1. Hörður Jörundss., KA, 39,63 m.
2. Garðar Ingjaldss., KA, 36,25 m.
3. Kristj. Kristjánss., Þór, 34,75 m.
4. Baldur Jónsson, Þór, 34,75 m.
Ilástökk:
1. Baldur Jónsson, Þór, 1,61 m.
2. Gai'ðar Ingjaldsson, KA, 1,56 m.
3. Ti'yggvi Georgsson, Þór, 1,51 m.
4. Jón Steinbergsson, KA, 1,46 m.
1500 m. hlaup:
1. Óðinn Árnason, KA, 4:56,0 mín.
2. Einar Gunnlaugss., Þór, 4:58,2
mín.
3. Kristinn Bergsson, Þór, 5:04,5
mín.
4. Skjöldur Jónsson, KA, 5 : 04,9
mín.
Langstökk:
1. Baldur Jónsson, Þór, 6,10 m.
2. Jón Arnþórsson, KA, 5,85 m.
3. Einar Jónsson, KA, 5,36 m.
4. Hörður Jörund.ss, KA, 5,35 m.
Kúluvarp:
1. Guðmundur Örn Árnason, KA,
14,80 m.
2. Baldur Jónsson, Þór, 13,66 m.
3. Agn. B. Óskarss., Þór, 12,08 m.
4. Hörður Jörundss., KA, 12,04.m.
400 m. hlaup:
1. Jón S. Arnþórss., KA, 57,5 sek.
2. Óðinn Ái'nason, KA, 58,5 sek.
3. Einar Jónsson, KA, 59,1 sek.
4. Einar Gunlaugss., Þór, 59,9 sek.
Spjótkast:
1. Kristj. Kristjánss., Þór, 46,68 m.
2. Tx yggvi Georgss., Þór, 45,36 m.
3. Guðm. Ö. Árnas., KA, 44,42 m.
4. Baldur Jónsson, Þór, 43,73 m.
Stangarstökk:
1. Örn Steinþórsson, KA, 2,85 m.
2. Jón Steinbergsson, KA, 2,75 m.
4x100 m. boðhlaup:
1. KA, A-sveit: Jón Arnþórsson,
Höskuldur Karlsson, Henning
Finnbogason, Leifur Tómasson.
2. Þór: Baldur Jónsson, Kristján
Ki'istjánsson, Karl Óskarsson,
Agnar B. Óskarsson.
Þrístökk:
1. Baldur Jónsson, Þór, 12,39 m.
2. Garðar Ingjaldss., KA, 11,82 m.
3. Leifur Tómass., KA, 11,25 m.
4. Hreiðar Jónsson, KA, 11,22 m.
-vÞríþraut:,
LBaldur Jónsson, Þór, 1812 stig:
Langstökk 5,85, 100 m. hlaup
12,00, Kúla 12,78.
2. Agnar B. Óskar’sson, Þór, 1476
stig:Langstökk 5,13, 100 m. hl.
12.9, kúla 12,60.
3. Garðar Ingjaldsson, KA, 1443
stig: Langstökk 5,37, 100 m. hl.
12,6, kúla 11,16.
4. Kristján^Kristjánsson, Þór, 1175
stig: Langstökk 5,04, 100 m. hl.
13.9, kúla 11,06.
Heildarúrslit:
Knattspyrnufélag Akureyrar 6
drengjameistara, 69 stig.
íþróttafélagið Þór 6 drengjam.,
59 stig.
Mótið var dagana 9.—11. júlí.
Veður var gott, en fátt áhorfenda.
KA sá um þetta mót.
Handknattlciksmóti Ak.,
sem hófst 1. júlí, lauk ekki fyrr
en þann 20. sama ínán. — Hand-
knattleikurinn á erfitt uppdráttar
hér um sumartímann, ekki sízt í
karlaflokkum, Æfingar fásóttar
og þá eðlilega lélegar. Þó var nú
keppt í 3. fl., bæði kvenna og
karla. — Urslit þessi:
I. fl. kvenna: Þór vann KA með
8 : 3 mörkum.
II. fl. kvenna: Þór vann KA
með 6 : 2 mörkum.
III. fl. kvenna: KA vann Þór
með 3 : 0 mörkum.
I. fl. karla: KA sigraði Þór með
21 : 3 mörkum.
II. fl. karla: KA sigi'aði Þór með
9 : 6 möi'kum.
III. fl. karla: KA sigraði Þór
með 12 : 4 mörkum.
Þór sá um mótið. Dómarar voru
Sverrir Magnússon og Sigurður
Steindórsson.
(Framhald á 6. síðu).