Þjóðviljinn - 21.07.1944, Blaðsíða 3

Föstudagur 21. júlí 1944.
ÞJ^ÐVILJINN
Skemmtlvi
Ef til vill hafa menn veitt því eftirtekt, að þegar félög hafa
verk í framkvæmd, sem unnin eru í þegnskaparvinnu, að þau
auglýsa „skemmtivinnu“. Þetta er nú sjálfsagt sagt meira í
gamni og til að létta skapið, en að því fylgi fullkomin alvara.
Þeir sem lesa þetta líta á það sem gaman og hótfyndni; en
gefa sér ekki tóm til að hugsa málið nánar. Að vinna og skemmt-
un geti samrýmzt, er í hugum flestra heldur hlægilegt fyrirbrigði.
Okkur hættir svo oft til að líta á vinnuna sem strit og kross,
sem við syndugir og dauðlegir menn verðum að bera, hvort sem
okkur líkar betur eða ver, meðan nokkurt starfsþrek er eftir.
Ef við athugum nú starfið í íþróttafélögunúm þá má skipta
því í mismunandi flokka: Stjórnarstörf, vinna að bættum aðbún-
aði, æfingar og keppni.
í daglegu tali snúast flestar umræður um keppnina, þar eru
allir, sem geta talað með, þar er áhuginn. Þar er skemmtun.
Æfingarnar eru minna ræddar. Vinna við mannvirki er enn
minna rædd. Þar kemur stritið. Stendur sú þátttaka yfirleitt í
slæmu hlutfalli við þann fjölda sem æfir og oftast vandræða-
lega í hlutfalli við félagatöluna. Venjan er sú þar, að það er
borið uppi af tiltölulega fáum mönnum sem hafa skilning og
brennandi áhuga fyrir málefninu.
Þetta mun staðreynd hjá flestum félögum sem ég til þekki.
Ef þetta er nú athugað ofan í kjölinn, þá er þetta í raun og
veru skemmtivinna. Hugsum okkur þau félagslegu áhrif sem
það hefur, að starfa saman að málefni sem allir hafa ást og
áhuga á, málefni, sem miðar að því að fegra og skapa möguleika
fyrir félagsstarfið. Málefni, sem ýmist veita aukið félagslegt gildf,
og samtímis gefa aukna möguleika til betri árangurs. Sjálf úti-
veran er holl og í sjálfu sér ekki svo sérlega mikill munur að
hverju starfað er. Það er því fyrst og fremst hollustan sem menn
eiga að sækja í íþróttastarfið, en ekki vinninga og met, það
kemur af sjálfu sér hafi félagarnir haft manndóm til að skapa
keppendunum aðstöðu til þess að ná árangri, og þroska heilbrigt
og gott félagslíf. Það félagslíf verður bezt þroskað með starfi,
sameiginlegu starfi. Þessi „skemmtunin“ er því í rauninni ekk-
ert annað en „sport“. Einn mikilvægasti þátturinn í íþróttastarfi
félaganna. Þið skuluð líka veita því athygli, að þau félög sem
engar hugsjónir hafa til að framkvæma eru íþróttalega léleg
og félagslega sundurlaus.
Hafa það ekki orðið stærstu sigrarnir í sögu félaganna
þegar þau hafa lokið byggingu á sundlaug, leikvelli, skíðastökk-
braut, samkomuhúsi, skíðaskála o. fl.?
Er það ekki viss sigurhrifning sem fer um menn er þeir
líta þetta mannvirki sem þeir hafa í frístundum sínum komið
upp, er það ekki skemmtilegasti árangurinn og sá sem sízt gleym-
ist, sem þannig er náð?
Það verður því aldrei nógsam
lega brýnt fyrir mönnum, að
vanrækja ekki þennan þátt í-
þróttastarfsins. Það veitir þeim
er að því vinna hollustu og
gleði. Það er líka skylda vor að
skila félögunum betri og sterk-
ari í hendur þeirra sem við taka
en næsta kynslóð á undan hafði
aðstöðu til. Það er líka einn
þátturinn í því að skila landinu
fegurra og betra í hendur
þeirra sem við taka en forfeður
vorir gerðu. En það getur því
aðeins orðið að menn skilji að
starfið, vinnan, er lífið og gleð-
in er ekki strit og krossburður.
R I T ST J Ó R I: FRÍMANN HELGASON
Allsherjarmótiö
• Síðasta Allsherjarmót Í.S.Í.
er eitt það skemmtilegasta í-
þróttamót, sem ég hef verið við
staddur hér. Ýmislegt af því
sem framkvæmdanefndin gerði
í sambandi við það var til þess
að gefa því gildi, setja á það
svip. Vil ég fyrst nefna skrúð-
göngu íþróttamannanna inn á
völlinn við setningu mótsins.
Öll stærri íþróttamót ætti að
setja á þenan hátt. Geri ég þá
að sjálfsögðu ráð fyrir að allir
þátttakendur mótsins mæti til
hennar, en ekki eins og átti sér
stað við þetta mót, að 32 af 79
mæti. Ef menn athuga þetta
nánar, þá er þetta ekki alveg
meinlaust. Flokkurinn er film-
aður, sú filma gefur heildaryf-
irlit yfir þátttakendur mótsins
og geymist öldum og óbornum
sem söguleg heimild, en hún
verður fölsuð vegna þeirra
manna sem ekki hafa sjálfsagð-
ar siðferðislegar skyldur við
starfið.
Fimleikaflokkur K.R. setti
líka svip á mótið, þó það væri
utan „dagskrár“. Væri vel at-
hugandi hvort ekki væri rétt
að hafa einhver atriði „utan
dagskrár“ meðan verið er að
vinna hylli frjálsu íþróttanna
upp. Þetta mót mun líka eitt
hið alfjölsóttasta um langan
tíma, og eftir hrópum fólksins
að dæma skemmti það sér hið
bezta, enda naumast hægt ann-
að. Keppnin var oftast tvísýn
Skúli
Guðmundsson.
É2
og „spennandi“, ef ekki milli
manna, þá um það hvort ný
met yrðu sett. Og þau voru sett.
Gunnar Huseby er með meti
sínu orðinn með beztu kúlu-
vörpurum í Evrópu og er það
vel af sér vikið en dálítið skrít-
ið, þar sem mér er sagt, að hann
hafi ekki æft vel í vor. Manni
verður á að hugsa hvað hann
gæti komizt langt, ef hann tæki
lífið alvarlega og æfði skipu-
lega og markvisst. Og vissulega
hefur hann aldur og möguleika
til að bæta þetta met, allveru-
lega, það sýna þessi tvö góðu
met hans í vor með betri hendi.
Árangur Jóels er orðinn góð-
ur, ög er hann, ef svo mætti
segja, óheppinn að etja kappi
við okkar ágæta Huseby.
Kjartan Jóhannsson úr I.R.
vakti á sér athygli með nýju
meti á 400 m. hlaupi. Að vísú
var farið að bera nokkuð á
honum í fyrra og svo í sumar.
t. d. í Tjarnarboðhlaupinu. í
Arbðk frjðsitiréttaiiuaa
Nýlega hefur komið út Ár-
bók frjáls íþróttamanna
1943, og eru höfundar þeir
sömu og í fyrra, þeir Jóhann
Bernharð og Ingólfur Brynj-
ólfsson. Verður hennar nánar
getiö í næstu íþróttasíöu.
Gunnar Huseby
varpar kúlu.
Ljósmynd:
Þorsteinn Jósepsson
Olivcr Steinn.
1000 m. boðhlaupinu og 800 m.
Er þarna vissulega á ferðinni
gott efni sem þarf að fá góða
tamningu og þjálfun hjá ströng
um og öruggum þjálfara. Satt
að segja hafði ég ekki búizt
við þessum árangri hjá Kjart-
ani núna, því fyrir skömmu sá
ég hann á götu mikið haltan,
og þegar ég sá hann á keppenda
skrá taldi ég það ekki hættu-
laust, og ábyrgðarhluti að láta
hann keppa, en sem betur fer
hefur þetta liðið frá. Finnbjörn
er alltaf vel liðtækur í mörgum
greinum og í sumu prýðilegur,
enda er honum ekki hlíft. Hon-
um er þrælað út að því er séð
verður aðeins til að ná í stig,
mun hann hafa tekið þátt í 9
greinum í þessu móti og eitt af
því fimmtarþraut. Þegar ég sá
Finnbjörn fyrst hreif hann mig
og gerir að vísu enn, en ég sá
í honum efni sem með góðri og
reglubundini æfingu, þar sem
hann legði stund á sérstakar
greinar og þá helzt stutt hlaup,
gæti orðið alveg sérstaklega
góður, en raunin er sú að hann
stendur í stað.Finnbjörn er einn
ig liðtækur í fleiru, hann er
úrvals leikfimismaður, og þó
leikfimin sé góð, þá er ekki þar
með sagt að stílleikfimi sé
heppileg fyrir aðra íþrótta-
menn, og mér hafa sagt ýmsir
góðir menn, að svo sé alls ekki,
Aftur á móti sé þjálfleikfimi
Framh. á 5. síðu.