Þjóðviljinn - 27.06.1954, Qupperneq 10

10) — ÞJÖÐVILJINN — Sunnudagur 27. juní 19M
INNAN
VIÐ
MÚRVEGGINN
EFTIR A. J. CRONIN
35.
tangóinn, sq,tti beiskjan æ fastar að honum. Veslings
Swann hafði haft rétt fyrir sér — hið opinbera mundi
enga hjálp veita honum, — hann yrði að vinna allt
upp á eigin spýtur. Og hann skyldi ekki liggja á liði
' sínu. Hann beit á jaxlinn. Hann var ekki sigraður. Bar-
áttan var rétt að hefjast. Hvaö sem allri áhættu liði
yrði hann að reyna að ná sambandi við Burt aftur —
nú var hún eina vonin. Þótt yfirvöldin hefðu stuggað
við Mark Boulia, höfðu þau enga ástæöu til að gera
hið sama við Burt. Það var hugsanlegt að hún hefði
ekki fengið neina aðvörun.
Um kvöldið fór hann beint heim til sín, tók pappírs-
örk og umslag og skrifaði:
Kœra Lovísa. — Mér þótti mjög leitt að missa af
síöasta stefnumóti okkar, en það var ekki mín sök. Ég
vona að þér fyrirgefið mér, því að ég hef hugsað um
yður á hverjum degi síðan við hittumst. Og viljið þér
ekki þess vegna hitta mig á miðvikudaginn kemur í
Eikinni? Vinur minn verður ekki með mér. Látið það
ékki bregðast að koma, Lovísa, um sjöleytið. Ég hlakka
til að njóta návistar yðar og fullvissa yður um að ég
skal ekki svíkja yður eins og kom fyrir í hitt skiptið.
Yðar einlægur
Páll.
uðu hann og suðuðu í honum að koma með, en kona
hans stóð álengdar, brosti og sagöi:
„Þú hefðir gott af því, vinur minn. Þú hefur unnið
alltof mikið upp á síðkastið“.
Hún var grannvaxin, fíngerð kona, fölleit og grönn á
vangann, svipurinn frábærlega mildur. Þótt hún væri
fertug að aldri var andlit hennar svo fíngert að hún var
enn svo grannvaxin að hún minnti á unga stúlku, en
þó mátti sjá þess merki að hún hefði um alngt skeið átt
við vanheilsu að stríða. Hvít og falleg húð hennar var
glær og fingurnir langir og veikbyggðir.
Sprott horfði á hana með óduiinni aðdáun og hikaði
andartak, strauk vísifingrinum um varirnar — það var
kækur hjá honum. Svo reyndi hann aö draga úr neit-
un sinni með gamansemi.
„Hver á að vinna fyrir heimilinu ef ég fer út að
skemmta mér með ykkur?“
Harm opnaði fyrir þær útidyrnar. Bíllinn beið þeirra
fyrir utan og Banks, bilstjórinn stóð hjá honum. Þegar
hann ók af stað veifaði Katrín honum gegnum aftur-
gluggann á bifreiðinni.
Hann gekk hægt aftur inn í húsið, gegnum bókasafn-
ið í áttina að skrifstofu sinni, nam staðar öðru hverju til
að horfa á dýrmætustu málverkin sín. Þetta var fallegt
og ríkmannlegt heimili — síðast liðin tíu ár. hafði hami
gert sér far um að eignast listræna og dýrmæta hluti
með aöstoð konu sinnar, sem hlotið hafði óbrigöula
smekkvísi í arf. Hann var hreykinn af þessum kjörgrip-
um, stólunum, ábreiðunum, bronzstyttunum eftir Rodin
og Maillol, málverkunum tveim eftir Constable. Þessar
eigur hans voru óbrigðult merki um velgengni hans.
Hann hafði komizt áfram af eigin ramleik upp úr
minna en engu. Hann var munaðarlaus, frænka hans
hafði alið hann upp, útþrælkuð kona sem dró fram lífið
við snatt við kolanámumar, með sjal og tréklossa, ötuð
kolaryki frá morgni til kvölds í bláfátæku námuhverfi í
Gadshill í nágrenni Nottingham. Frá upphafi, þrátt fyrir
þetta lamandi umhverfi, ömurlegt húsnæði, skort og illa
/*-------------------------------------------------------
OC GAMNa
J einu útlendu blaði sem vér les-
um birtist um þessar mundir
frainhaldsmyndasagra er nefnist
Sköpun heimsins. Er guð þar
mjög önnur kafinn við hin fjö'.-
breytilegu verk sköpunarinnar,
og eru þar gefnar skemmtilegar
skýringar á ýmsum fyrirbærum
í r'ki manns og náttúru. Þar
fáum við til dæmis upp ýsingar
um það hversvegna hjartað í
okkur flestum er vinstra megin.
Á einum stað er guð að stinga
því inn í mannskepnuna, og
segir um leið:
Það er snjailast að hafa það
vinstra megin, úr því það er
rautt.
Og er þess að vænta að fyndnin
i þessu sé ekki of fíngerð fyrir
hinn græskúfuilá kímnlsmekk
landa vorra
Stundum kemur djöfu'linn i Spil-
ið i þessari sköpunarsögu, og
undrar það sjá fsagt engan. Og
þvi er það að þegar guð hefur
loksins gengið frá öllum innýfl-
um mannsins og hefur gengið
afsíðis tii að hvi’a sig, þá kem-
ur djöfullinn með horn upp úr
ska’lanum, fer að pota eitthvað
i neðanverðan magann á mann-
inum og segir Um leið:
Hann skal líka hafa boitn'anga.
Það er i rauninni í hæsta máta
kynlegt að nef skuli geta orðið
rautt af glæru brennivíni.
Hversvegna ertu skö lóttur, afi?
Vegna þess að ég hugsa svo
mikið.
Hugsar þá arnma ekki?
Tveim dögum síðar fékk hann eftirfarandi bréf:
Kœri herra. — Mér langar agalega að hitta yður en
þér veröið að passa að koma ekki aftur inn 1 garðinn
eða að bakdyrunum. Þér skuluð barasta koma á sama
stað og síðast og ég skal reyna að koma. Kær kveðja,
hvorki meira né minna til að byrja með.
Útsaumaðir sumar-
kjólar
Kjólarnir með útsaumi eru
vinsælir sumarlcjólar og ef
maður ætlar að koma sér upp
útsaumuðum sumarkjól er rétí
að fara að hefjaet handa, þvj
Páll gat ekki varizt ánægjuhrópi. Burt var enn
græskulaus og tækifærið stóð honum opið. Hann gat
varla beöið komu miðvikudagsins. Næstu tvo sólar-
hringa á undan hafði hann fundið til stöðugs ótta við
það að aðgerðir Birleys hefðu komið honum í frekari
ónáð hjá yfirvöldunum. En nú létti honum og hann var
þess fullviss að litla greinin í Courier um föður hans
hefði farið framhjá ráðamönnunum í Worthley.
En til allrar óhamingju skjátlaðist honum í þessu
filliti.
Hvernig verSa haBfötin?
Átjándi kafli
Þennan sama morgun, á sömu stundu og Páll tók við
bréfinu frá Burt, stóð miöaldra maður, dálítiö þrekvax-
inn en með reglulegt andlit eins og leikari, við glugg-
ann sinn og horfði út á stóra velhirta grasflöt með
skrautlegum blómabeðum og rhododendron runnum. Úr
næsta herbergi heyrðist skvaldrið í dætrum hans tveim
sem voru að búa sig til að horfa á hrossasýningu í St.
Winifred skólanum, og öðru hverju heyrðist dýpri rödd
skjóta inn í gamansömum athugasemdum; ástkær rödd
Katrínar konu hans. En þrátt fyrir þessi skemmtilegu
merki um ánægjulegt fjölskyldulíf, var Sir Matthew
Sprott gramt í geði.
Þjónustustúlka kom inn, og fór þegjandi að taka til
á borðinu og truflaði hann í hugsunum sínum; hann
ieit hvasst á hana eins og hann var vanur að gera
við vinnufólk sitt og gekk síðan fram í anddyrið. Þar
stóð hópurinn ferðbúinn, kona hans var að draga á sig
hanzkana, falleg og aðlaðandi í loðskinnsjakka meö sam-
'svarandi hálsband, stúlkurnar snyrtilegar og vel búnar
í réiðfötum með knapahúfur úr flaueli með gullbúnar
svipur sem hann hafði gefið þeim um jólin. Hin eldri
var orðin sextán ára, grannvaxin, dökk yfirlitum og al-
varleg eins og móðirin, hin yngri lágvaxin, búlduleit
og blómleg var nýlega tólf ára.
Svipur hans varð léttari þegar dætur hans umföðm-
Nú eru sundbolir því nær ein-
göngu gerðir úr lastex, nælon
og öðrum nýjum efnum, og þeim
fær mölur að minnsta kosti ekki
grandað. Sniðið breytist ekki
mikið frá ári til árs, bolirnir
eru yfirleitt í einu lagi, ýmist
hlíralausir eða með mjóum hlír-
um.
Svartir rennisléttir og skraut-
lausir sundbolir eru mjög í tízku
og sama er að segja um mynstr-
aða marglita sundboli. Mynstr-
uðu bolirnir eru ýmist rósóttir
röndóttir eða doppóttir svo að
það ætti að vera úr nógu að
velja.
Sterkmynstruðu efnin eru
einnig notuð í stutt sólföt sem
minna oft á sundboli en eru
ekki ætluð sem slík. Það eru
sóibaðsföt og á þeim er oft of-
urlítið pils. Þessum búningi til
heyrir oft vítt pils sem hægt erj
að hneppa upp á hann og sömu-'
leiðis bólerójakki til að skýla
berum öxlunum.
Mikið er einnig um stuttar
strandskyrtur sem notaðar eru
yfir sundboii og eru oft með
venjulegu skyrtusniði og löng-
um ermum.
Skringilegri nýjungar eru
pokabuxnasundbolimir. Þeir
eru flestir heldur hvimleiðir en
geta þó litið skemmtilega út á
unglingum. Svartir sundbolir
með bogadregnu hálsmáli og
hvítri líningu í kring eru einn-
ig nýir af nálinni og á sumum
þeirra eru vasar með hvítri
bryddingu.
Flest straridíötin eru mjög
stutt. Það sjást mjög stutt pils
og mjög stuttar stuttbuxur. Oft
fylgja búningunum pils með
venjulegri kjólsídd til að bregða
yfir sig þegar sólbaðinu er lokið.
BómuIIarefni eru algengust í
þessa búninga en nokkuð ber
eiruiig á silkiefnum.
að saumaskapurinn tekur sinn
tíma. Kjólarnir tveir á mynd-
unum eru báðir með flegin
hálsmál og eru ermalausir. —
Annars eru þeir likir.
Franski kjóllinn er hvitur og
á víðu pilsinu er stór útsaum-

L.B.