Þjóðviljinn - 01.12.1962, Qupperneq 10

10 SÍÐA
ÞJOÐVILJINN
Laugardagur 1. desember 1962
CHARLOTTE
ARMSTRONG:
eldsvo.ði héma í grennd. — Hún
hló. Nei, nei. Skemmtið yður nú
vel, sagði hún glaðlega. Svo lagði
hún tólið á.
— Það er kraftaverk að hann
skuli ekki vera dauður, urraði
Jed. — Þú ert ljóta fíflið!
— Er hann það ekki? sagði
Nell viðutan.
Hún fór inn í herbergi númer
809.
Næstum vélrænt og varfærn-
islega fór Jed að þreifa á höfði
Eddies. Strítt hárið var þurrt
viðkomu. Hann bægði frá sér
hinum ruglingslegu hugsunum
og einbeitti huganum að þessu
eina. Það var ómögulegt að kom-
ast að raun um hve mikið hann
hafði meiðzt, en það biæddi að
minnsta kosti ekki úr honum.
Varlega rétti hann úr líkama
Eddies. Hann lyfti honum upp
Og dró hann yfir þröskuldinn og
inn í baðherbergið, náði í þykku
baðmottuna og lagði hana var-
lega undir höfuð honum. Hann
tók handklæði og vætti það.
Hann þvoði varlega ennið, aug-
un, vangana.
Eddie virtist anda eðlilega...
dálítið bungt, en þó ekki mjög.
Jed fannst slagæðin tiltölulega
róleg. Hann var auðvitað al-
veg meðvitundarlaus, en kannski.
Hann leit allt í einu upp.
Bunný grét ekki lengur.
Skyndileg þögn eftir hin skelfi-
legu hljóð. orsakaði beinlínis
sveiflur í loftinu.
Jed sat enn á hækjum — án
þess að hreyfa sig. Taumur af
köldum svita rann niður hálsinn
á honum og flibbinn drakk hann
f sig.
, Rut gekk hægt og tígulega
út úr símaklefanum. — Skemmt-
ið yður reglulega vel. Setningin
hélt áfram að óma fyrir eyrum
hennar. Þetta var ekki alveg
rétta kjörorðið fyrir svona
kvöld! Þetta sigurkvöld! Kvöld
sem alltaf myndi geymast í
minningunnL Jafnvel núna.
svona stuttu á eftir, fann hún
á sér að hún átti eftir að rifja
það upp aftur og aftur ...........
hún myndi finna kökkinn í hálsi
Sér, þegar Pétur reis á fætur.
'hvemig hjartað steyptist koll-
hnís þegar hann tók til máls.
Finna hvemig það sló með
hreykni, vegna þess að hún vissi
fljótlega að allir þessir kurteisu
áheyrendur fundu til samúðar
með þessum manni, sem hafði
hafið mál sitt dálitið feimnn og
taugaóstyrkur, næstum eins og
hann vildi biðjast afsökunar á
sjálfum sér.
Og svo hafði Pétur fengið á-
hugc á efninu. Alli. fundu það.
í fyrstu höfðu setningamar ver-
ið málfræðilega réttar, langar og
skipulegar. En eftir því sem á-
huginn vaknaði hafði málfræðin
vikið fyrir efninu og að lokum
hafði Pétur verið kominn í ess-
ið sitt ... talað beint frá hjart-
anu um það sem hann hafði vit
á og trúði á.
Fólk hafði snúið sér að ho.n-
um, vegna þess að það gat ekki
annað. Það varð að hlusta á
hann.
Hann var enn glaður og reif-
ur og nú uppskar hann laun sin.
Nú, þegar ræðunni var lokið,
nú þegar verið var að fjarlægja
borðin af gólfinu og hljómsveitin
var að hefja leikinn, stóð fólk í
smáhópum og hann var miðdep-
illinn í stærsta hópnum.
Já, Pétur uppskar hrós og
heiður fyrir kvöldið og ef til
vill ennþá meira. Ef til vill eitt-
hvað ennþá þýðingarmeira! Gæti
það verið, hugsuðu bæði Pétur
og Rut, að einhver myndi geyma
í huga sér og rifjaði síðar upp
að minnsta kosti örlítinn hluta
af því sem hann hafði sagt?
Þetta hafði verið sigur! En
umræðumar hrósyrðin —■ allt
þetta skemmtilega og ánægju-
lega gæti haldið áfram tímunum
saman.
Rut kreppti hnefana, svo að
rauðu neglumar skárust inn i
lófana. Bunný var sofandi. Það
hafði stúlkan sagt. Allt hafði
gengið ágætlega. Stúlkan hafði
sagt það
En Rut stóð titrandi i gang-
inum innan um aj}a speglana
o.g hún vissi innst í hjarta sínu.
að það gekk ekki ágætlega.
— Láttu sú ekki eins og flón,
sagði hún við spegilmynd sina.
— vertu ekki svona taugaveikl-
uð! Eyðileggðu nú ekki allt sam-
an!
Pétur sneri sér að henni og
hún veifaði hendinni glaðlega til
að gefa til kynna að allt væri
í bezta lagi.
Það hlaut að vera það.
En það var eins og þetta hefði
alls ekki verið sama stúlkan
sem hún talaði við. Jú, það hafði
verið sama röddin. En ekki sama
framkoman. Stúlkan sem hún
hafði rétt í þessu verið að tala
við í símann, hafði hvorki ver-
ið sljóleg né niðurdregin! Hún
hafði ekki verið nógu aulaleg!
Hún hafði verið of örugg!
Og .... of hressileg! Og alltof
yfirlætisleg, næstum eins og hún
hefði sagt: — Farið nú bara út
að skemmta yður, frú Jones,
svona einu sinni. en verið ekki
að skipta yður af mér.
— Vertu ekki svona vitlaus,
sagði Rut aftur við sjálfa sig.
— Ætlarðu að fara að eyðileggja
þetta mikla kvöld hans Péturs
með þessum héraskap þínum?
Hvað gengur eiginlega að þér?
Hún tók sig á og gekk af stað.
En innst i huga hennar óm-
aði allan tímann; — Hvað er á
seyði heima hjá Bunný? Hvað
gengur að Bunný?
Pétur var niðursokkinn í að
útskýra eitthvað sem hann hufði
ekki farið nógu ýtarlega útí í
ræðu sinni. Karlmennimir um-
hverfis hann stóðu reykjandi
kinkuðu kolli og lögðu eitthvað
til málanna: — ..... eins og ég
sagði við hádegisverðnn í fyrra-
dag. — eins og ég var að segja
við hann Jóa ..... Helzt virtist
sem þeir hefðu einmitt ; vik-
unni sem leið eða í fyrradag
hugsað á alveg samt hátt og
Pétur Þeir höfðu á hikandi hátt
sagt við einhvern vin hið sama
og Pétur hafði verig að segja
beim á bennan glögga og glæsi-
lega hátt. t
— Er allt í lagi. vfna mín?
Pétur var vfirleitt næmur á það
sem var að perast í hugarfylgsn-
um Rutar. Oft og iðulega hafði
hann fundið á sér hvað hún var
að brjóta heilann um. En nú
svaraði hún brosandi: — Það
gengur ágætlega. Nell segir að
allt sé í lagi. og Pétur heyrði
ekki röddina í hugarfylgsnum
hennar sem sagði: — En ég trúi
bví ckki.
— Það var ágætt. Hann þrýsti
henni að sér og sneri nenni í
hring. — Rut. má ég kynna
herra Evans og herra Childs og
herra Cunningham.
— Sælir ..... sælir ....
— Það er góður haus á mann-
inum yðar, og mælskumaður er
hann sannarlega, frú Jones.
Ljómandi ræða. Alveg frábær.
— Það fannst mér líka, sagði
Rut.
— Isabelþ komdu hingað. Má
ég kynna ..... Konurnar skipt-
ust á athugasemdum.
— Hvað er hún dóttir yðar
gömul. frú Jones? kurraði Isa-
bell.
— Bunný er níu ára.
— Ó, mikið man ég vel þegar
Sue var níu ára, sagði konan
viðkvæmnislega. — Það er ynd-
islegur aldur ... svo skemmti-
legt tímabil.
Rut brosti og augu hennar
ljómuðu. Hún hafði bókstaflega
ekki rödd til að svara þessu.
11. KAFLI
Frú Parthenia Williams sagði:
— Ég get bara ekkert að því
gert ...
— Uss. mamma sagði sonur
hennar og lækkaði röddina,
vegna þess að það var svo hljótt
umhverfis þau. — Heyrðu mig
nú .....
— Já, Jósep, ég get ekki ann-
að .....
Hótel Majestic var með árun-
um orðið að heimili gömlu O’
Harahjónanna í íbúðinni sem
sneri að götunni. Nú var frú
O’Hara orðin heilsuveil. Hún
var ekki svo veik, að hún þyrfti
hjúkrunarkonu. en á hinn bóg-
inn þótti ekki þorandi að hún
væri alein. Þess vegna kom frú
Parthenia Williams til hennar á
daginn, og þá sjaldan að O’Hara
var úti. var hún langt fram á
kvöld. Þegar svo bar undir, kom
Jósep sonuT hennar alltaf og
fylgdi henni heim.
Þegar þau stóðu á hljóðum
hótelganginum á 8. hæð, sagði
Jósep: ■— Þú ættir ekki að skipta
þér af þessu, mamma, þú veizt
það vel. — Hann var hár og
.grannvaxinn svertingi með hold-
skarpt andlit.
— Ég veit það sem ég veit,
sagði móðir hans.
Súkkulaðibrúnt andlitið á frú
Williams var frá náttúrunnar
hendi eins og skapað til að brosa;
brosið var alltaf á næsta leiti.
i kinnunum, umhverfis stóran
munninn og í skærum augun-
um. Hún fór alltaf sínu fram.
Ekkert gat hindrað hana í að
segja — Góðan daginn, í lyft-
unni með mildri, hljómfagurr:
rödd sinni. Hún virtist fá allar
hugsanlegar upplýsingar gegnum
hörundið og úti á göngunum
sagði hún ef til vilí: — Fenguð
þér gott i sjóinn, frú? Það gleð-
ur mig sannarlega.
Frú O’Hara. sem var sextiu
og tveggja ára og fékk uggvæn--
leg svimaköst. hafði fundið frið
við barminn á Partheníu. Hún
hafði sagt við herra O’Hara að
það væri eins og hún hefði í
ellinni eignazt nýia móður, eftir
um
ANKI
S LAN
OPNAR í DAG ÚTIBÚ I HÚSI
HÁSKÓLABÍÓS VIÐ HAGATORG
VESTURBÆ JARÚ TIBÚ
Aðvörun til foreldra
í Kópovog!
Samkvæmt lögreglusamþykkt Kópavogs er útivist bama
yngri en 12 ára eftir kl. 8 að kvöldi bönnuð frá 1. okt.
til 1. maí en eftir kl. 10 að kvöldi að sumrinu.
Foreldrum ber að sjá um að ákvæðinu sé frarrtfylgt.
LÖGREGLAN I KÓPAVOGI.
4 lögreglumannsstöður
í Kópavogi eru lausar til umsóknar.
Umsóknir sendist undirrituðum fyrir 30. desember 1962.
Eyðublöð fást á skrifstofunni.
BÆJARFÓGETINN I KÓPAVOGI.
BÓKAÚTGÁFAN GEÐBÓT
Útibúið mun annast sparisjóðs- og
hlaupareikningsviðskipti. Það mun
og háfa með höndum afgreiðslu
og hverskonar fyrirgreiðslu vegna
annarra útibúa bankans og aðal-
bankans.
• Sparibaukar ávallt fyrirliggjandi.
o Leðurveski,hentug fyrir tékkhefti.
• Sparisjóðshækur verða í litlu
hroti, vélritaðar.
Afgreiðslutími verður kl. 10—15
og kl. 17—18,30, nema á laugar-
dögum kl. 10—12.30. Sími 11624.
I *
II
fc
SBANKI ÍSLANDS