Þjóðviljinn - 24.03.1963, Síða 10

Þjóðviljinn - 24.03.1963, Síða 10
20 SÍDA ÞJÓÐVEJINN Sanntrdagnr 24. maarz 1363 skáldsögur og ljóðasöfn. Hún las þetta af því að hún hafði ekkert betra að gera. Herbergin hennar voru snyrti- leg og mæðuleg með nýjum tepp- um á veggjunum og hörðum stól- um með beinu baki. Oliver fleygði heilum haug af bókum og skjölum á borðið x dagstof- unni þeirra og sagðist setla að yfirfara þetta seinna, þegar hann frétti frá John. Skjölin lágu í ólögulegri hrúgu. Garnet gladd- ist yfir þessari hrúgu, þvi að húsið var að öðni leyti svo snyrtilegt og lýtalaust að það var eins og tekið hefði verið til fyrir jarðarför. Hún sá næstum ekki Charles nema við máltíðirnar og þegar hann kom með þeim inn í dag- stofuna til að tala um viðskipti við Oliver. Hann og Oliver voru a’ltaf saman. Ef þeir komu snemma heim úr leiðangri, fóni þeir inn í herbergi sem hún hafði aldrei í komið og töluðu og töluðu. Einn daginn þegar hurðin stóð í hálfa gátt, heyrði hún Oliver hrópa: „En hvað viltu að ég geri, Charles?" Það var eins og hann væri örvílnaður. Hún gat ekki heyrt hverju Charles svaraði. Hún reyndi að fá Oliver til að segja sér hvað þeir væra að tala um allan daginn. „Æ, bara um ranchóið", sagði Oliver. Hánveiðslan PERMA Garðsenda 21, simi 33968 Hárgreiðslu- og snyrtistofa Dömur. hárgreiðsla við allra hæfi. TJARNARSTOFAN. Tjamargötu 10. Vonarstræt- ismegjn Sími 14662. Hárgrefðslu- og snyrfistofa STEINU <)G DÓDÓ Laugavegi 11. simi 24616. Hárgreiðslustofan S Ó L E Y SólvallagÖTu 72 Simi 14853 Hárgreiðslustofa AUSTURBÆJAR (Maria Guðmundscóttir) Laugavegj 13 simi 14656 Nuddstofa á sama stað „Og það sem gerzt hefur með- an ég var í burtu“. Hann vildi ekki segja henni neitt. Hann lét sem ekki væri frá neinu að segja. Henni fannst óratími liðinn, en þau höfðu ekki verið nema hálf- an mánuð á ranchóinu, þegar ungur maður kom ríðandi í hlað með bréf til Olivers frá John. Oliver þekkti hann, hann hét : Pablo Gomez og hafði oft áð- ! ur gert ýmislegt fyrir John. j Charles stóð í dyx-unum og gaf fyrirmæli um að hesti Pablos J skyldi sinnt. Oliver brosti þeg- I ar hann las bréfið og fékk síð- í an Garnetu það. John hafði sent stutt bréf, skrifað í snatri á búgarði Don 1 Antonios. Hann sagðist vera á j förum til Los Angeles og mjmdi i seinna skrifa um sölxma á vam- ingnum. Síðan kom eftirfarandi ] kafli: I „Þetta eru skilaboð til frú Hale. Ég var að frétta rétt í þessu, að skipið Silfurstjarnan, sem nú liggur í höfn í San Diego, leggi innan skamms af stað til Boston. Mitchell skip- stjóri er í Los Angeles að kaupa vistir. Ef frú Hale vill skrifa fjölskyldu sinni fáeinar Jínur, þá segðy hex»ni að senda bxóg- ’fð"‘méð Páiilo. Ég sial afhjfe(|x Mitchell skipstjóra bréfið og hann mun póstleggja það, þegar hann kemur til Boston. Þetta verður að gerast x snatri. Silfur- stjörnunni seinkaði vegna við- gerða en hún leggur úr höfn eins fljótt og unnt er til að komast fyrir Kap horn meðan ennþá er sumar á suðurhveli jarðar. Hún kemur til Boston í júní eða júlí. Ég sagði Pablo að gista eina nótt á ranc- hóinu þínu. Sjáðu um að hann verði ekki lengur, annars kem- ur hann of seint“. John skrifaði læsilega og til- gerðalausa hönd. Þegar Gamet las þetta fylltust augu hennar tárum, og hún deplaði augun- um hvað eftir annað, svo að Charles og Oliver tækju ekki eftir neinu. Bréfið innihélt ekki neinar fréttir til Olivers. John hafði skrifað til þess eins að géfa henni tækifæri til að skrifa foreldrum sínum. Þegar hún minntist kuldalegra augna Johns og fyrirlitningar hans á mann- fólkinu, munaði minnstu að hún færi að gráta. Charles stóð upp við dyrastf- inn og fitlaði við svipu sína. „Hvað segir vinur þinn, Gam- et?“ spurði hann og rétti fram höndina eftir bréfinu. Garnet leit á Oliver. „Það er skrifað utaná það til þín. Á ég að láta Charles hafa það?“ „Auövitað", sagði Oliver og brosti til Charlesar. „Gamet er svo dæmalaust heiðarleg". „Já, mér skixst það“, sagði Charles kuldalegr Gamet rétti Charlesi bréfíð. Þegar hann var biíinn að lesa það, sló hann þrisvar í hurðina með svipuskaftinu. Harm sagði við piltánn sem kom hlaupandi, að hann ætti að hafa óþreytt- an hest tilbxíinn handa Pablo klukkan hálfsjö moi-gunirm eft- ir. Við Gamet sagði hann: „Þú getur skrifað bréfið þitt nxina“. Gamet fór inn í dagstofuna. Þessi uppblásni monthani, hugs- aði hún. Gaf henni leyfi til að skrifa bréf, rétt eins og hún þyrfti að biðja hann um það. Hún lokaði dyrúnum og þegar hún heyrði hurðar- skéUinn, hlóð hún gremjulega. Enginn skellti hurðum í húsi Charlesar. Hún ætlaði að skella hurðum, þegar hún íann hjá sér hvöt til þess, sagði hún við sjálfa sig meðan hún ýtti skjala- hrúgunni til hliðar á borðinu til að fá rúm til að skrifa, Hún tók pennann og beit í oddinn. Það var svo margt, sem hana langaði til að skrifa ■um. „Elsku pabbi og mamma, ég vildi að þið væruð hérna hjá mér. Ég er alveg ringluð og veit ekki hvað ég á að gera. Bróðir Olivers hatar mig og hef- ur ánægju af að láta mig vita það og Oliver er svo breyttur — hann vill ekkert segja mér, og ég er alveg hætt að skilja hann. Það talar enginn við mig allan liðlangan daginn. Bara að þið væruð hérna og gætuð feng- ið Oliver til að tala opinskátt við mig—“. En nei. Hún gat ekki skriíað þetta. Foreldramir vom óraveg i burtu, þau gátu ekki hjálpað henni. Hiin mátti ekki skriía neitt sem olli þeim áhyggjum. Þegar htín hitti þau aftur yrði allt þetta illa liðið hjá á einn eða annan hátt. Hxin dýfði penn- anum í blekið og skrifaði ein- beitt: „Elsku mamma og pabbi. Það vÚl svo vel til að skip frá Boston li&gur í höfn í San Diego og því hef ég tækifaeri til að sonda yikkur nokkx-ar lín- ur. Við erum nýkomin til Cali- fomíu eftir erfiða en skemmti- lega ferð“. Þú mátt ekki segja þeim hvexxsu erfið hún var, svo að þau verði ekki hræcld um þig á leiðinm til baka rxæstex ár. „Ég vildi að ég gæti sagt ykkur greinilega frá henni, en ég verð að skrifa í miklum flýti, svo að þið fáiö ekki nán- ari lýsingu fyrr en við hitt- umst aftur. Við Oliver búum á ranchóinu hjá Charles bróður hans. Husið er mjög rúmgolt og þægxlegt, Ég er hress og .Starfa með.. tt — Við vildum vinna verk sem kæmi fíeirum að notum en sjálfum okkur. Spurning okkar var ekki: Getum VIÐ GRÆTT á þessu? heldur: Er þctta þjóðinni nauðsynlegt? Verður það þjððfélaginu að gagni? — Og þótt þú sért nú orð- inn 65 ára ætlarðu enn að halda þessu áfram? — Já, ég hef gaman af að umgangast þessa unglinga. Mér finnst ég halda betur við starfs- þrá, starfsþreki og lífsgleði minni í félagsskap þeirra. Ég ætla mér að halda þessum fé- lagsskap áfram við unglingana svo lengi sem þrek endist. Ég hef viljað innræta þeim trú og ást á landi og þjóð, traust á þjóðinni, virðingu fyr- ir þjóðlegum verðmætum, og vekja hjá þeim sjálfstraust. J. B. heifbrigð eins og vanalega og svo sterk og útitekin, að þið mynduð varla þekkja mig aftur. Nú ætla ég að segja ykkor dá- lítið um þetta la »d, Califomíu. Fjöllin eru stórkostleg —“. Hxín beit á vörina 1S1 að halda fast í þann ásetning að vera fjörleg. Meðan hxxn skrifaði fylltust augu hennar tárum, svo hxín gat naumast seð orðin. Hún lagði höfuðið fram á handlegg- ina og reyndi að gráta ekki, en tárin streymdu eftir sem áð- ur. Þegar þetta bréf kæmi til New York, væn hásumar. Fólk væri komið upp í sveit og á baðstrendumar. Foreldrar hennar myndu sýna vinum og kunningj- um bréfið frá henni. „Að hugsa scr, Paulína, að télpan skuli lenda x öllum þessum ævintýr- um! Varstu ekki hnædd við að sleppa henni burt?“ „Jú, auð- vitað var ég það, en nú er ég miklu rólegri. Þú sérð hvað hún er ánægð“. Og pabbi myndi stinga bréf- inu í vasann og taka það fram í bankanum eins og af tilvilj- un. „Já, það er rétt, við erum nýbúin að fá bréf frá dóttur minni í Californíu. Það hlýt- ur að vera athyglisvert land. Hún segir —“. SKOTTA © King Pe&torea Syndfcata, Inc^ 1962. WctM Hvað ætlarðu að gera næst? — Benzinlaus, vatnslans, rafmagrw; laus og spruxxginn á þremnm og allt i skralli. Það þýðir «Ud að vitna í ðmmn sina. Sveínherbergi og barnaherbergi nýtt gildi með því að lagfæra hann, mála eða lakka. En ef menn hyggjast kaupa húsgögn í bamaherbergið í ís- lenzkum verzlxmum, komast þeir fljótlega að raun um að á því sviði erum við mjög illa á vegi stödd. Það mætti í- mynda sér, að allir húgagna- teiknarar og framleiðendur væm bamlausir, því að smá- bamahúsgögn fyrirfinnast ekki hér í verzlununum, að undan- tsknum vegghúsgögnum og hillusamstæðum, sem henta vel bömum á hvaða aldri sem er. Hér er því sannarlega verk- •fni fyrir framtakssaman hús- gagnaframleiðanda, í samvinnu við arkitekt eða húsgagnateikn- ara. Staiisbnæður þeirra á Norðurlöndum hafa í mörg ár keppzt við að teikna og fram- leiða sem hentugust bamahús- gögn og húsgagnasamstæður. Sum þeirra eru svo haganlega gerð, að það mætti næstum segja að þau vaxi með bam- inu. Smábamahúsgögn þurfa hvorki að vera dýr né fín. Aft- ur á móti verða þau að vera sterk og geta þolað hnjask, án þess að láta mikið á sjá. Þau ættu heldur ekki að vera smækkaðar myndir af húsgögn- um fullorðna fóksins, þvi að böm nota húsgögn á allt ann- an hátt en það. 1 augum bams- ins er t.d. stóll ekki aðeins húsgagn til að sitja á, heldur einnig, sé honum velt um koll, bxll, flugvél eða skip. Borð þarf héldur ekki alltaf að vera borð, það getur líka verið búð eða strætisvagn. Þessa marg- breytilegu notkun ætti því að hafa í huga í sambandi við gerð bamahúsgagna. Borð og stólfætur þurfa að vera það sterkir, að bömin geti setið á þeim, þegar húsgögnin liggja á hlið. Efniviður og yfirborð verður að vera slitsterkt og auðvelt að þvo. Lökk, glær eða í litum, eru ákjósanleg til þeirra hluta. Ennfremur þurfa bamahúsgögn að vera þannig í lögun, að börn meiði sig ekki á þeim, þegar þau era að bjástra með þau. Brúnir og Næs' kemur Jói bolla í spilið. Hann labbar ábyggilega í hægðunx sínmu. Nú siær meistarisrx. þarna hleypur Stjáni „lulur. hom mega ekki vera hvöss, og fjóra oddmjóa fætur ætti um- fram allt að forðast. Bamastöll þarf ekki nauð- synlega að vera mjög þægilegur — heilbrigð böm sitja sjaldan lengi kyrr í einu — en hann á auðvitað heldur ekki að vera beinlínis óþægilegur. Kann má ekki vera þyngri en svoj að bamið eigi hægt með að bera hann á mnii, en hins vegar má hann htíldur ekki vera svo léttur, að hann velti um koll við minnstu snertingu. Borðið ætti að vera mátulega hátt og skxífíulaust, ef um smáböm er að ræða. Góð leikföng, sem þó þurfa ekki að vera dýr, em eins og allir vita, nauðsynleg fyrir þxxxska barnsins. Þau má geyma á ýmsan hátt, eftir því sem rými og aðstæður leyfa. Bezt er að koma þeim fyrir í skáp með hillum, mátulega grunnum. Leikfangakassi á hjólum, (sem t.d. hver laghentur faðir getur búið til með að skrúfa nylon- hjól undir venjulegan ölkassa) er einnig vel nothæfur, en hef- ur þó þann ókost, að nær ó- gemingur er að halda reglu í honum, auk þess sem hann rúmar heldur illa. Mæður, sem enx í vandræðum með stað fyr- ir leikföngin, geta útbúið teppi úr striga eða vinnufataefni, saumað vasa á það úr efnum í ýmsum litum (t.d. þvi, sem notað er í sólstóla,) og hengt upp eins og skópoka. 1 vas- ana má svo stinga bangsum, tuskubrúðum, litblýöntum og fleim. Þetta getur litið skemmtilega út, og þannig er hægt að halda leikföngunum í röð og reglu. Ávallt verður að hafa í huga, þegar valin em húsgögn í bamaherbergi, að þau séu þannig útbúin, að hægt sé að láta lítið fyrir þeim fara svo að gólfrýmið sé sem mest, þvi að lítil böm leika sér mest og bezt á gólfinu. Þótt rétt leikföng séu ekki þýðingarminna atriði í sam- bandi við útbúnað bamaher- bergis en rétt húsgögn mun tímans vegna ekki vikið að þeim hér. Vil ég aðeins nefna, að gott er að koma fyrtr í bamaherbergjum rxillu af um- búðapappxr, því að öllum böm- um þykir gaman að teikna, og veggplötu úr texi eða einhverju öðm mjúku efni, þar sem þau geta hengt upp listaverkin, úr- klippumar og leikaramyndirn- ar, án þess að skemma sjálfa veggina. Bréfakörfu má heldur aldrei vanta í bamaherbergi. BARNARÚM Smábamanim á að vera ein- falt að gerð og auðvelt að halda þvx' hreinu. Hentugt er að hafa rimlagrindina lausa við rúmið, svo að taka megi hana af á daginn og nota á gólfin sem leikgrind. En upp úr slíku rú.mi vex bamið fljótlega, svo að rúm, sem hægt er að draga út eftir þörfum og bamið ur notað til 10—12 ára akiurs, ern í rauninni mjög heppdleg. (Og því ekki að kaupa strax fulloiöins rúm handa bami, sem vaxið er upp úr vöggtmnO Mundi það ekki spaia óþaxfa fyrirhöfn?) KOJUR A bammörgum heirnLtain eiga kojur fyllsta rétt á sér. Slík þiljurúm geta bjargað því við í þröngum hxísakynnumi að hvert bam hafi sitt rúm, og þau spara gólfrými. Geta þau annað hvort verið venjtúegar kojur, hvor upp af annami, eða hið sérstaka form, sem oft er notað í farþegaskipunum, þ.e.a.s. kojumar standa í hom saman. Að vísu taka þær meira gólfrými, en þurfa aftur á móti ekki að vera erns háar og venjulegar kojur, og sá sem liggur í neðri kojunni fcemst hjá því að hafa rúm yfir höfða- lagi sínu. Raunar getum við lært margt af skipskáetimum. Þar fer venjulega saman góð nýting á rými, haganleiki og nothæfni, góð ending og vand- að efni. _ SVEFNSÓFAR Dívanar og svefnsófar eru í rauninni ómerkxleg hvílxrrúm. I fljótu bragði getur svefnsófirm virzt hentugt húsgagn, en þejr sem hafa búið við það böl að þurfa að búa um sig með miklu umstangi og tilfæringum kvölds og morgna, munu eiga þá ósk heitasta að hátta í upp- búið og óvelkt rúm að kvöldL Svefnsófinn, þetta nútíma fyr- irbæri, er þó að ýmsu leytí þægilegur fyrir einhleypinga, sem lítið hxósrými hafa. Svefnsófar fást hér á lancH í öllum hugsanlegum útgáfum, en hafa flestir þann sameigin- lega ókost, að þeir endast mjög illa, og það er hvorki hægt að sofa vel á þeim né sitja þægi- lega, enda ofur eðlilegt, þar sem erfitt er að sameina svo ólík hlutverk í einu og sama húsgagni. Þess vegna eigum við fyrir alla muni að taka rúmin framyfir. TRULQFUNAR HRINGIR AMTMANNSSTIG 2/fj/- Halldór Kristinsson GuIIsmiður — Sími 1697». KIPAUTGCR0 RIKISINS HEKLA fer vestur um land til Akur- eyrar miðvikudagirm 10. apríL Páskaferð. Farseðlar seldir þriðjudaginn 26. marz.

x

Þjóðviljinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.