Þjóðviljinn - 06.07.1963, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 06.07.1963, Blaðsíða 6
g SfÐA [ HÓÐVILJINN Myndir frá lesendum Ritstjóri: Unnur Eiríksdóttir ! » \ \ \ \ Lati Palli í ævintýralandi 2. þáttur & (Kóngurinn í Ævintýra- ¦fr landi situr í herbergi sínu ¦ír ásamt þremur ráðherrum. -& — Hann ber kórónu á •fr höíði, hefur gieraugu, lít- ¦ír ur mjög öldurmannlega út ¦fr og er súr á svip. Ráðherr. ¦& arnir eru einnig áhyggju- ¦& íullir og hafa stóra bunka •&¦ af skjölum fyrir framan ¦*¦ sig á borðinu, er þeir líta * f öðru hvoru, hrista höf- ¦& uðin og líta aítur i skjöl- * in). KÓNGURINN: Æ, æ. það er alltaf einhver ófriður og eitt- hvert arg. Ef ég væri ekki kóngur hér í Ævintýralandi, vildi ég vera kominn þúsund mílur í burtu héðan. 1. RÁÐHERRA: Mér fellur betta iUa. vegna yðar há- tignar. (Palli og Óli Lokbrá koma inn. Palli lítur undrandi í kringum sig og hefur riú opn að augun. Gengur síðan að stól og sezt á hann. Óli Lok- brá stendur við hlið hans, en enginn sér þá). PALLI (við Óla Lokbrá): Þetta getur ekki verið kóng- urinn yfir Ævintýralandi. 'Hann er eitthvað svQ súr og leiður á svip. Og hér sézt engin drottning og engin prinsessa (gægist út), 0g enginn blómagarður. Og svo er hér húðarrigning þar að , auki. ÓLI LOKBRÁ: Já, en ég skal •segja þér, Palli minn. að það eru fyrir iðin. dugleg og góð börn. og svo eru önnur fyr- ir óþæg börn. Þetta t.d. er fyrir löt böm. PALLI (ákafur): Ég er ekki latur. Mér þykja bækurnar bara — bara leiðinlegar. KÖNGURINN (tekur eftir Palla): Hvað — hvemig hef- ur þessi þrjótur komizt hér inn? Verðimir vanrækia skyldur sínar. Og svo leyfir hann sér að sitja í návist konungsins. Stattu upp úr- þvættið þitt. Hvaða erindi átt þú hingað? PALLI (sprettur á fætur): Ég — ég — ég hélt, ég ætl- aði bara að leika mér við prinsessuna. KÓNGURINN (fokvondur): í mínu landi fær enginn að leika sér. Hér er heldur eng- in prjnsessa. Hér eru aðeins menn. sem verða að vinna. HIRÐMAÐUR (kemur &&)'• Yðar hátign. Tröllin uppi í fjöllunum sækja lengra og lengra fram. Menn konungs- ins eru á undanhaldi og margir hcrmennimir leggja á flótta undan tröllunum. KÓNGURINN: Sendið fleiri hermenn af stað. Þú getur tekið strákinn þarna með. hann getur barið bumbu. PALLI (fer að gráta): Ég þori alls ekki að berjast við fröllin! ANNAR HIRÐMAÐUR: Yð7 ar hátign. Krákurnar í skóg- inum hafa gert uppreisn. Hermennimir eiga. í höggi viðtröllin og reyna að hrekja . eru til margs konar ævin- þau tiljjaka, svq,aj5 við urð- týralönd. Sum ævintýralöndin um að senda heilan her af Gjöf handa drottningunni (Niðurlag) Gipsfóturinn var sendur til smiðsins og hann mældi út efnið eftir honum. sex fet á lengd og þrjú á breidd. Síðan smíðaði hann nýtt rúm handa drottningunni. Rúmið var flutt í kóngshöllina og drottningin fór í nýja fína náttkjólinn sinn, og sem bet- ur fór var rúmið nú mátu- legt. líka þegar hún hafði kórónuna á höfðinu. Og þetta var fallegasta afmælisgjöf. sem hún haíði nokkurn tíma fengið. Kóngurinn varð svo glað- ur að hann lét gera smið- inn að prinsi. Og það var haldin stór veizla honum til heiðurs. Svo sejnna, ef einn mað- ur sagði við annan: Rúmið mitt er sex fet á lengd og þrjú á breidd. þá vissu all ir nákvæmlega hvað rúmið var stórt. Og ef einhver þurftj að mæla lengd á ein- hverju, f£kk hann lánaðan gipsfótinn og mældi eftir honum. drengjum með lurka og prik til að hrekja þær burt. KÓNGURINN (óþolinmóður): Allt gengur hér á tréfótum. Er þá búið að sigrast á krák- unum? HIRÐMAÐURINN: Ekki enn- þá, yðar hátign. Margar krákur hafa fallið í orust- unni, en hinar. sem lifandi eru, fljúga á eftir drengjun- um og hoggva í andlit þeirra með nefjum sínum. KÓNGURINN: Sendið þá fleiri. Takið þennan lata slána þama með ykkur. PALLI (kjökrar); U-hu. ég þori það ekki. Þær höggva úr mér augun og tæta sund- ur á mér nefið. KÖNGURINN: Hér er ekki spurt að því. hvað þú vilt. Takið strákjnn. PALLI (þrífur í handlegginn á Óla Lokbrá); Ó, hjálpaðu mér! ÓLI LOKBRÁ: Jæja, þarna getur þú nú séð, að það er til ýmislegt verra en það að lesa í skólabókunum sínum. En nú leggjum við af stað. Nú er gott að hafa sjö mílna skóna. (Þeir fara út). (Framhald). Stelpa í sólskini, eftir Hildi Árnadóttur, 7 ára. SKOTASAGA Skota nokkurn og konu hans, sem hét Anna, lang- aði ákaft að fljúga. en vildu vitanlega ekki borga alltof mikið fyrir það. Þau fóru að semja við flugmann ejnn. sem sagðist taka 200 krón- ur fyrir 10 minútna flug. — Það er ailt of mikið. sagði Skotinn. — Ég skal borga þér 100 krónur fyrir 15 mínútur og al]s ekki meira. Þeir þrefuðu nú lengi um verðið. Að lokum fór flugmanninum að leiðast þóf. ið og sagði: — Jæja. ef þið steinþegið, og látið ekkert heyrast í ykkur hvað sem á gengur. þá skal ég fljúga með ykkur fyrir ekkert, en annars verð- ið þið að borga 200 krónur ref jalaust. Skotinn gekk að þessu. Svo settust þau oll upp i flugvélina og flugið hófst. Flugmaðurinn lék nú allar þær listir sem hann kunni og hlífðist ekki við. Þegar 15 mínútur voru liðnar, lenti hann aftur og sagði við Skot- ann: — Það heyrðist aldrei svo mikið sem uml í þér, svo þú skuldar mér e^ki neitt. — Það er rétt. sagði Skot- inn. — en það lá nú samt við að mér fataðist einu sinni. — Nú. hvenær var það? spurði flugmaðurihn. — Það var þegar Anna féll útbyrðis, svaraði Skot jnn. Þegar börnin gerðu verkfall Minni systkinunum þótti bera . vel í veiði að fá að koma í svona skemmtilegan leik. og þau fóru nú að viða að sér rauðum og hvitum dulum. sem þau bundu svo við blómapinna, er þau not- uðu fyrir fánastengur. Og þá voru fánarnir tilbúnir. Kröfugangan hófsf í borð- stofunni, þaðan var haldið i gegnum svefnherbergið Qg síðan um allt húsið. Þau ætl- uðust til, að stjúpmóður þeirra þætti nóg um og kæmi til að skerast í leikinn. Loks kom hún á vettvang og mælti. „Ætlið þið nú ekki að fara að hætta þessu? Mér finnst nú nóg komið af svo tilgangslausum leik. Mér finnst að minnsta kosti þið Adolf og Elísa. vera of stór til að taka þátt í svona leik." „Við höfum gert verk- fall," sagði Helga til skýring. ar og veifaði fána sínum. „Alveg eins og fullorðna fólkið." Og enn héldu þau áfram upp stigann og niður stig- ann. úr einu herherginu í annað, og það kom einkenni- legur svipur á stjúpmóður þeirra í hvert skipti. sem kröfugangan fór fram hjá. Loks námu þau staðar 511 í einu og hneigðu sig djúpt. alveg eins og Adolf hafði kennt þeim. Því næst hóf hann hina undirbúnu ræðu sína: „Háttvirta frú!" byrjaði hann. „Við höfum leitazt við að gera vilja þinn í öllu — og við óskum heldur ekki eft- ir að vera þér á nokkurn hátt óþæg eða óhlýðin, en við erum sammála um það, öll sem eítt, að það er heimt- að of mikið af okkur, t.d. þegar við komum heim frá knattleik. þreytt og sveitt, að þurfa þá að fara að hlaupa um húsið þvert og endilangt til að láta hvern hlut á slnn s£að, hattinn þarna, knðttinn þarna. knatt- tréð þarna o.s.frv. Við höf- um þess vegna efnt til þessa verkfalls til að koma á samT komulagi um, að við megum vera dálítið sjálfráðari hér i húsinu en við höfum verið. Við viljum alls ekki vera ó- þæg, en hins vegar sýnist okkur, að of mikið sé gert að því að rekast í alls kon- ar smámunum." Adolf dró andann djúpt þegar hann hafði lokið þessari ræðu. „Ég býst við," mælti stjúp. móðirin, „að þið óskið eftir álíka löngu svari frá mér, en vegna þess, að ég hef ekki haft tækifæri til að hugsa málið Qg verð auk þess að Ijúka við að slétta lín. áður en ég fer að taka til kvöld- matinn, verðið þið víst að halda kröfugöngu ykkar á- fram. en gerið það úti í garð- inum — svo skal ég sjá til, hvort ég get ekki haft svar mitt tilbúið." „Get ég ekki hjálpað þér við að slétta línið, svo að þú getir farið að taka til kvöld- matinn?" spurði Elísa, sem var orðin nokkuð svöng. „Nei. nei. EHsa," sagði Ad- olf. „Við verðum að halda kröfugöngunni áfram. Þú vejzt. að við erum í verk- falli. ,,En", bætti hann við, .,af því að við erum öll orð- in svöng. væri liklega rétt að leyfa, að þú hjálpaðir mömmu eitthvað til." „Þetta má vera alveg eins og þjð viljið." svaraði stjúp- móðirin. „Og ef Adolf og Helga vildu sæk.ja ofurlítið af þurrum eldivið niður í kjallara, myndi þetta allt ganga fljótar." Öllum flðggunum var nú hent í litlu systurnar, Betu og Rósu. og þar með var verkfallínu lokið, og heyrðist ekki iheira um það rætt 'fyrr en kvoldvorðí var lokið. Bf til vitl hefftl Ibofta alit sawi- an fallið I gleymsku, ej stföp. móðir þeirra hefði ekki minnt þau -á það. „Nú hef ég svar mitt til- búið," mælti hún, ,.ef ykk- ur langar til að heyra það." „Já, já." kölluðu íitlu böm- in. ,,Við erum einnig reiðubú- in til að hlusta á það," svar- aði Adolf hátíðlega. „Það er nú gott. Þegar ég kom hingað fyrst. fleygðuð Þið 511u, sem þið höfðuð hönd á, hvar sem ykkur sýndist og á hina ólíklegustu staði. en það hafði þær afleiðingar. að þið vissuð aldrei, hvar hlut- anna var að leita. Þejr týnd- ust eða skemmdust, og sann- ast að segja var ekki skemmtilegt að litast um hér í húsinu á þeim dögum. Ég býst við að móðir ykkar hafj haft þá venju, að ganga sjálf um húsið og hirða eftir ykkur þá hluti, sem þið fleygðuð hér og þar. þvi að ekki hefur hún getað látið þá liggja þar, sem þeir voru. (Framhald). M ynd frá lesanda Við Alftavatn, eftir Valde- mar Erlingsson 7 ára. Laugardagur 6. júlí 1963 Félag bygging- arkaupmanna Aðalfundur Félags íslenzkra byggingarefnakaupm. var hald- inn föstudaginn 26. apríl s.l. Formaður félagsins fsleifur Jónsson minntist Karls Schram en fundarmenn risu úr sætum í virðingarskyni við hinn látna félaga. fsleifur Jónsson kaupmaður, sem gegnt hefur formanns- störfum í félaginu um margra ára skeið. baðst nú eindregið undan endurk.iöri sem formað- ur. Formaður var kjörinn Hjört- ur Hjartarson, og meðstjóm- endur: Haraldur Sveinsson, Vilhjálmur Bjömsson, ísleifur Jónsson og Eggert Kristinsson. Varamen-n voru kosnir Jón- as Sveinsson Qg Kristján Kjartansson. Fulltrúi i stjórn kaup- mannasamtakanna var kjörinn ísleifur Jónsson. Fundurinn - gerði einróma svofellda ályktun: „Aðalfundur Félags íslenzkra byggingarefnakaupm. haldinn 26. april 1963 beinir þeim til- mælum til hlutaðeigandi yfir- valda, að nú þegar verði nið- ur felld hin óraunhæfu verð- lagsákvæði. sem ennþá gilda um stóran hluta byggingar- vara, eða þeim breytt þannig að viðunandi sé." verzlana Aðalfundur Félags húsgagna- verzlana var haldihn fimmtu- daginn 18. apríl s.l. Formaður félagsins. Ásgrim. ur Lúðvíksson, minntist Bjarna Kjartanssonar, en fund- armenn risu úr sætum í virð- ingarskyni við hinn látna fé- laga. Formaður flutti skýrslu stjórnarinnar um störf félags- ins á liðnu starfsári. Ásgrímur P. Lúðvíksson var endurkjörinn formaður félags- ins. en meðstjórnendur Ragn- ar Bjömsson og Ámi Jóns^on. Varamenn voru kosnir. Ámi Skúlason og Jón Bjamason. Endurskoðendur vom kosn- ir: Guðmundur Daníelsson og Gunnar Kristmannsson. Fulltrúi í stjórn Kaupmanna- samtakanna var kosinn Ásgrím- ur P. Lúðvíksson og til vara Jón Hjörleifsson. (Frá Kaupmannasamtök- - um fslands). Fjórburar í USA Fyrir fáeinum dögum 61 9 ára stúlka í Chicago fjórbura. Hún og dætumar fjórar eru við beztu heilsu. Móðirin, fni Bemard Harris, á auk þess 1S mánaða gamlan son. .Jfe T* m 4 afd 80 ára afmæli Framhald af 5. síðu. JÓTisdóttir, frú, Reykiavik, Stórritari: Kjartan Ólafsson, verzlunarstjóri, Kópavogi. Stórgjaldkeri: Jón Hafliða- son, fulltrúi. Reykjavik, Stórgæzlumaður ungmenna- starfs: Einar Hannesson. full- trúi, Reykjavik. Stórgæzlumaður ungliða. starfs; Sigurður Gunnarsson, fyrrv. skólastj.. Reykiavík, Stórgæzlumaður lössiafar. ^tarfs: Sveinn He'ga'íon. stór- kaupmaður, Reykiavík. Stórfræðslustinri: Masrnús J, Kristinsson. rafvélavirk.iameist- arl. Akureyri, Stórkapelán: Þóra .Tónsdótt- ir frú, Siglufirði. Stórfregnritari: Niáll Þórar- insson stórkaupm.. RpvVi'=vik. • Fyrrverandi stórtpmolar er qéra Kristinn Stpfánsson á- fensisvarnarnðunautur. Bvík ' Heiðursfulltrúi: .Tnhann Ös. mundur Oddsson 'Reykiavik. (Fréttatilkynning frá Stórstúku fslands. I.O.G.T.)

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.