Þjóðviljinn - 30.06.1970, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 30.06.1970, Blaðsíða 10
|0 SÍBA — ÞJÓÐVELJINiN — í*rið!jfuidaguir 30. júní 1070. JYTTE LYNGBIRK Tveir dagar 1 nóvember (Ástarsaga) "Það var alveg rétt að það vár betra að vera kominn af stað. Með tmdrun fann hann til einhvers sem minnti á gleði, begar hann steig benzínið í botn á löngum, beinuim vegarikafla og fann hraðann gagntaka sig eins og eftirvæntingu og spennu. Það var gott að þjóta gegnwm myirkr- fð, vitandi það að næsta andar- tak var ófyrirsjáanlegt. Að það var hægt að deyja núna eða bráou'm, og vildi maður það ekkj varð hann að taka mið af öllii og gera það sem með þurfti. Þetta varð allt svo einfalt, sýnd- ist að minnsta kosti einfaldara, því að aðalatriðið var að haga sér þannig að hægt væri að lifa af, og þegar hratt var ekið komst ekki annað að en þessi krafa. Hraðinn var nógur í sjálfu f EFNI J SMÁVÖRUR j TÍZKUHNAPPAR l HÁRGREIDSLAN Hárgreiðslustofa Kópavogs Hrauntungu 31. Simi 42240 Hárgreiðsla. — Snyrtingar. Snyrtivðrur. Hár^riíiðslu- og snyrtistofa Steinu og Dódó Laugav. 18 III. hæð (lyfta) Sími 24-6-16. Perma HárgreiðMn- og snyrtistofa Garðsenda 21 SlMI *?3-9-68 sér. Hið innra með honum var eins og eins konar ró kaamist á, og hann fann að hann var þarna sjálfur á hreyfingu gegn- um myrkrið. Það var ekki ferð eða flótti, því að hann var ekki á leið butrtu frá einhverju eða að eimhverju. Hann var bara þarna á þessari stundu. Hann fann að hann brosti og það kom honuim á óvart, því að hann mundi eftir andliti hennar, sem hafði verið ósköp fðlt þegar harm kveikti á bflljósunum niðri á götunni. Hljóðin ómuðu enn í eyrum hans, fjarlægar hlæjandi ra<3d- ir, bíllinn sem ók framhjá þeim og Ijósin í hinum gluggunum, þar sem enn var kveifct á út- varpstækjunum og sjónvarps- tækjunum og þarna stóð hún og lyfti handleggnuim í kveðju- skyni. Þetta var þarna enn allt, saman, inni í höfðinu á henum, minniiig um hljóð og Ijós, geymit á eins konar spólu í heila hans, svo að bann gæti munað það, endurlifað það, en diaufara og fjarlæigara. Fölt andlit hennar framan við rúðuna. Og eitthvað sem átti að minna á bros. Stigagangurinn bakvið hana, þar sem Ijósið slokfcnaði meðan hann var að horfa á hana og ræsti vélina, — allt þetta leið gegnutn huga hans meðan hann ók gegnum dálítið skóglendi og bílljósán skinu á yztu trrágreinarnar og mynduðu ljósgöng undir myrkr- irou. Hann hafði ekið buit frá henni og 'hann tók eftir því að hann ók hægar, hann var hætt- ur að-brosa og sat kyrr, líkt og Mustandi. án þess að þrýsita á benzínið svo að hraðinn var nær emginn og grasið meðfram veg- brúninni varð að gráum gras- toppum, stökum stráum sem hægt var að greina. Hann hafði ekið burt frá henni, og þegar hún horfði ekki á hann, hver var hann þá? Þegar hún nefndi ekki lengur nafn hans. hvað varð þá um hann? Myndj hann ekki hverfa, verða að engu í þessu orðlausa myrkri?' Hún gekk í áttina að Ráðhús- torgi, gekk hægt á móti vind- inum og var með .hendurnar í vösum. Það var áliðið. >að var hvergi nokkurt fðlk og í búð- unum var búið að slökkva ljós- in. Ráðhústorgið var mannautt og dimmt Þannig hafði hún ekki fyrr séð það. Þetta var eins og að ganga í framandi mann- auðri borg, sem' átti ekkert skylt við önnum kafna borg rúrwhelga daesins sem hún þekkti. Nú sá hún torgið atftur. Nú var það stærra, það breiddi úr sér kringum hana og henni féll illa að aanga yfir bað. Hún gekk í útjaðrinurn, fann hvernig tómið sogaðist að henni, hélt sig inn við húsið með verzl- uninni með dimmu gluggunum, þar sem glitti í stál og postulín sem hengt var upp í einhver kynjamynztur, meðan hún gekk framihjé. Síðan veitingaihúsið með djúpu gluggunum og dauðum, aðdregn- um gluggatjöldum fyrir tómum sal, þar sem engir sátu lengur kringum hvít borð og átu og drukku og töluðu glaðlega sam- an, en í staðinn var komin dimma og tómleiki og allir á bak og burt. Engir bílar voru á ferð, engir sporvagnar eða strætisvagnar. Hún hafði verið skilin ein eftir í yfirgefinni borg og hún var hrædd við tómleika hennar, fannst hann myndu gera henr.i mein. Hann var farinn. Hann var að aka um óþekktan veg og þar gæti eitthvað slæmt kiomið fyrir hann og hún væri hvergi nærri, myndi ekki fá að vita ef það gerðist, gæti ekki hjálpað hon- um ef hann þyrfti hjálpar við. Rétt eins og hann gæti ekki hjálpað henni ef þessi galtóma, ógnandi borg gerði henni eitt- hvað til miska, ef tómleikdnn sogaðist alveg inn í hana og gerði hana einnig framandi sjálfri sér. En hann varð að vera í nánd. Hann varð að koma henni til hjálpar. Hann var farinn. Henni var kailt, og Jiún reyndi að ganga ögn hraðar, en til þess var hún of þreytt og hún gekk hægt fram- hjá kvikmyndahúsmiu með inn- antómum brosandi risaandlituin- um og innganginum með rimlum fyrir. Hann dró rúðuna dálítið nið- ur. Hann var þreyttur. Þreytan kom allt í einu yfir hann eftir gleðina og hvítt andlit hennnar í framrúðunni. Hann jók hrað- ann, svo að golan og háreystin mögniuðust og grasið fyrir utan varð aftur eins og litlaust band. >au höfðu ekki sofið sérlega mikið nóttina á undian. Hún hafði verið hjá honum og þau höfðu legið hlið við hlið og talað um hið sama upp aftur og oftur. Gat það verið þetta sem var til- gangslaust? Það var enginn til- gangur! Það var ekki til nein reglugerð um líf þeirra. Né um neitt annað líf. Allt var álfka tilgangslaust og þessi aðskilnað- ur, sem var nauðsynlegur og þó óþolandi. Þanníg leit hann á málið. Gátu þau ekki reynt einu sinni enn? Gat hann ekki sýnt að hann þarfnaðist hennar? Gat hún ekki hætt að vera afbtrýði- söm út í allt? Gat hann ekfci sannað henni ást sína? Gat hún ekk; lært að sfcilja Ijóðin sem hann orti? Ekki sem eitt- hvað henni andsnúið, a£ því að það voru ekfci ástaljóðin sem hún gerði sér vonir um, heldur sem eitthvað sem hann varð að sfcrifa, orð sem hann gat ekki verið án til að ná sambandi við s.iálfan sig og lífið sem hann sá í kringum sig? Gat hún ekfci hætt að ættast til að hann sæi lífið og tilver- una í jafnisnyrtilegu mynztri og foreldrar hennar höfðu kennt henni að sjá og hún trúði sjálf á? Nei. það gat hún ekki, og það gat hann ekki. Þau höfðu reynt það svo oft, en því lauk einlægt með því að hinn' góði vilji til að sannfæra hinn aðilann um nauð- syn þess að vera eins og bann var, breytti,st--í rifrildi- ¦ ellegar þá að hann fór buirt eða hún grét. Ef þetta var að elska hvort annað þá var það um leið að eyðileggja hvort annað, og þau vildu hvorugt eiga aðild að því framar. Hvorugt þeirra vildi það, því að þeim fannst það í senn ömurlegt og tilgangslaust. En að hvíla saman að nætur- lagi, finna hlýjuna hvort frá öðru, eiga líkama hvors annars og halda fast í hendur hvors annars og tafca þá áfcvörðuri að skilja, var það ekki alveg jafn- tilgangslaust? • Þá var lífið þrátt fyrir allt .jafn vonlaust og hann vildi stundum vera láta en hún vildi ekki viourkenna. Þá var til- veran fráléit og sá sem hélt að einhver gæti leitt hann út úr tilgangsleysiniú, var annað hvort barn eða brjálaður, því að hvergi var neitt annað að finna. Hana langaði til að trúa því að einhver gæti hjálpað þeim. Hún hafði ekki að fullu sagt skilið við þá sannfæringu, að foreldrar hennar stæðu utan til- gamgsileysisiris "og giætu kippt þessu í lag fyrir þau, svo að þau gætu verið saman áfram. Faðir hennar eða móðir eða einhverjir aðrir, fullorðnir og vitrir, sem tækju á sig ábyrgð- ina og segðu þeim hvernig þau ættu að fara að til að geta lifað saman sael og ánægð til æviloka. Þessi trú gerði hana sumpart mjög sterika og e!f til vill var hún ríkur þáttur í því sem hann elskaði í fari hennar. En samt fylltist hann örvílun yfir því að hún skyldi geta trúað þessu. En pabbi og mamma eru haming.iusöm, hvíslaði hún í myrkrinu; við getum líka orðið það. Þetta verður allt saman gott, það skal verða það! Nei! Skömmu seinna var hún farin að gráta og hann sat á rúmstokknum og sneri í hana bafci og vildi ekfci að hún gréti, en hann gat ekki huggað hana, hafði aldrei lært að hugga neinn. Hann leit á grát hennar sem sönnun; ekki sem neitt sem hann gæti komið í veg fyrir. Hann sannaði hið ömurlega eðli hans sjálfs sem gerði hann þreyttan og hranalegan, vegna þess að 24 bátar eru á síldveiðum við Hjaltland 24 íslenzkir síldarbátax eru nú koiimir á veiðar á miðin norður af Hjaltlandi. Báitarnir selja, sifildina mest á markaði í . Danmörku ísiaða í kassa. í hverjum kassa eru 35 kg. og bafa þeir fengið { 1-2 þúsund kassa í hverri veiðiferð, en veiðiferðir eru oftast tvær í hverri viku. Ágætt verð' hefur fengizt fyr- ir síldina, 15-16 kr. fyrir hvert lcílo" " o'g er gert ráð fyrir að meginfloti stæstu bátanna verði við þessar síldveiðar við Hjalt- land í sumar. Óvist er hvort nokfcuð verður saltað um borð einB og gert vaiir í fyrra, þar sem sölumöguleikiar eru ekki góðir. — Þó hefur Heimir frá Stöðvarfirði komið tvívegis heim með síld til söltunar. KORNEIÍUS JÚNSSON skótaviMrctoistig; 8 ÍP M carmen J ^- ,, ¦ ^ \^M a * MiáiúM ^h- /¦iv>Hm •'¦|^ lUkfl I i-Tf *nMi r^tr T ^J -¦¦-, , ,—i— ¦ -^¦-¦-i ¦ ¦¦¦¦>* með carmen s? Carmen töfrar lagningu í hár yðar á 10 mínútúm. Hárið verðurfrísklegra og lagningin helzt betur með Carmen. Sendum í póstkröfu hvert á land sem er. grf/Zrf* Klapparstíg 26, sími 19800, Rvk ^x V__bjú ð i n og Brekkugötu 9, Akureyri, sími 21630./^ j jj,J, ^>M*i«. i-'--:—...... fflfil / y <raimii i \^ HH Frá Raznoexport, U.S.S.R. MarsTrading CompanyM Aog B gæðaflokkar Laugaveg 103 sími 1 73 73 CEB0 Heimsþekkt merki, gæðavara CEBO I sveitina, í ferðalögin, í íþrótt- irnar. CEBO Fástí flestum skóverzl- unum. Dömusíðbuxur — Ferða- og sportbuxur karlmanna Drengja- og unglingabuxur O.L. — Laugavegi 71 — sími 20141. MANSIONHrósabón gefnr þægilegan ilm I stoíniaa SÓLÓ-eldavélar Framleiði SÓLÓ-eldavélar af mörgum stærðum og gerðutn. — Emkum hagkvæmar fyrir sveita- bæi, sumarbústaði og báta. VARAHLUTAÞJÓNUSTA. Viljum sérstaklega benda á nýja gerð einhólfa eldavélar fyrir smærri báta og litla sumarbústaði ÍLDAVÉLAVERKSTÆÐI ÍÓHANNS FR. KRISTJÁNSSONAR h.f. Kleppsvegi 62 - Simi 33069

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.