Þjóðviljinn - 01.03.1972, Side 2

2 SfÐA — ÞJÖÐVIÍLJÖDNN — Miðviítouxiagtir 1. marz 1972
\
Aðstoðarlæknar
2 stöður aðstoðarlækna eru lausar til umsóknar
við Skurðlækningadeild Borgarspítalans. Upplýs-
ingar varðandi stöðurnar veitór yfirlæknir deild-
arinnar.
Laun samkvæmt samningi Læknafélags Reykja-
vikur við Reykjavíkurborg.
Stöðumar veitast frá 1. apríl eða eftir samkomu-
lagi. Umsóknir sendist til Heilbrigðismálaráðs
Reykjavíkurborgar fyrir 25. marz n.k.
Reykjavík. 29. 2. 1972.
Heilbrigðismálaráð Reykjavíkurborgar.
Skrifstofustúlka
Orkustofnun óskar að ráða til sín vana vél-
ritunarstúlku. Enskukunnátta nauðsynleg.
Hálfsdagsvinna kæimi vel til greina.
Eiginhandarumsókn merkt: O.S. óskast
send afgreiðslu blaðsins, með upplýsing-
um um aldur, menntun og fyrri störf, eigi
sáðar en 9. marz n.k.
mORKUSTOFNUN
Auglýsing
Ráðgert er að veita á árinu 1972 notekrar rann-
sóknastöður til 1—3 ára við eftirtaldar rannsókna-
stofur Raunvísindastofnunar Hásteólans: stærð-
fræðistofu. eðlisfræðistofu, efnafræðistofu jarð-
vísindastofu og reiknistofu. Fastráðning kemur til
greina f sérstökum tilvikum.
Laun samkv. launakerfi starfsmanna rík-
isins. — Umsækjendur skulu hafa lokið
háskólaprófi.
Starfsmennirnir verða ráðnir til rannsóknastarfa,
en þó skal, ef deildarráð verkfræði- og raunvís-
indadeildar Hásteóla íslands ósikar, setja ákvæði
um kennslu við háskólann í ráðningarsamning
þeinra.
Umsóknir ásamt ýtarlegri greinargerð og skilríkj-
um um menntun os vísindaleg störf, skulu hafa
borizt menntamálaráðuneytinu fyrir 1. apríl 1972.
Æskilegt er, að umsókn fylgi umsagnir frá 1—3
dó'mbærum mönnum á vísindasviði umsækjanda
um menntun hans og vísindaleg störf. Umsóknir
þessar skulu vera í lokuðu umslagi sem trúnaðar-
mál, og má senda þær beint til menntamálaráðu-
neytisins.
Menntamálaráðuneytið,
28. febrúar 1972.
Iðnskólinn í Reykjavik
Skipað verður í deildir III. námsannar
þriðjudaginn 7. marz n.k. kl. 10 f.h
SKÓLASTJÓRI.
FÉLAG ÍSLEIVZKRA IJÍiLISTAIiMAlA
útvegar yður hljódfd’raleikara
og hljómsveitir við hverskonar t<ckifari
Vinsamlegast hringið í zozss milli kl. 14-17
Geysfmikil mót-
mælaganga í París
PARÍS 29/2 — Hinir þekktu
rithöfundar Jean-Paul Sartre
ogr Simone de Beauvoir gengu
I fararbroddi mikillar mótmæla-
göngu róttækra vinstri sinna
í París á mánudagskvöld Gang-
an var farin til að mótmæla
því er 25 ára gamail sósíalisti
úr röðum svokallaðra maóista
var skotinn í Kenault bíiaverk-
smiðjunum s. I. föstudag.
Gengið var úr austurborg-
inni í miðborgina og jókst
fjöldi gongumanna eftir því setm
á leið. Að lokum voru þeir um
30 þúsund og er þetta stærsita
mótmælaganga, sem sézt hefiur
í París síðan í maíbylting-
unni 1968. Gangan hófst nokkr-
um klukku'situndum efitir að
Sartre hafði tagt krans af
rauðum nellikum við Renault-
simiðjumar til minningar um
hinn drepnia. Pierre Ovemey.
Varðmaðnr í þjónustu Renault
skaut Ovemey til bana er hiann
ásamt félög’um sínum reynidi
að komast inn á verksmiðju-
svæðið. Renault er ríkiseign.
Hefur varðmaðurinn verið
kærður fyrir manndráp að yf-
irlogðu ráði, en bainn heldur
því fram að skotið bafi blaup-
ið úr bysistunni fyrir siysni.
í göngunni voru bomar
myndir af Ovemey og fjöldi
rauðra oe svartra fiána, hróp-
uð voru vígorð á móti Renault
og lögreglunni
Logreglan hafði ekiki leyft
gönguna ein ekki sikipti hún
sér af henni fyrr en komið
var á Stalingi-ad-torgið. Þá var
göngumönnum skipað að dreif-
ast. en aðeins helmingurinn fór
að því boði. Hinir tóku að
búa um sig á torginu og reistu
götuvígi. Lögreglan bafði um
þúisund manna lið og iagði hún
til atiöigu við hópinn með
táragassprengjum og kylfum.
Eftir þriggja stundiarfjórðunga
bardaga tókst löigreglunni að
hafia fram vilja sinn, og höfðu
þá 25 lögi-egluþjónar særzt í
átökunum Fregnir hermia ekiki
frá útreið göngumanna, nema
hvað einn unglingur bafi
sikaddazt í andliti af táragas-
sprengju. 33 voru handteknir.
f dag eyðilögðust þrir Ren-
ault-bílar er kveikt var í bíla-
sýnin-garskála í Lervallois fyrir
utan París. Þetta er sjötta í-
kveikjan í Renault-verzlun eiflt-
ir mor'ðið á Ovemey á föstu-
da-ginn var.
Hrossakaup við USA?
MOSKVU 29/2 — Á mánudag-
inn birti sovézkia fréttastotfan
Tass ýtarlegan útdrátt úr yf-
lýsinigu þeirra Nixons og Sjú
Enlæs Var bann birtur í blöð-
um og aitbugasemdialauet að
öðru leyti en því að Pravda,
málgagn K-ammúnistiaiflokksins,
og Ísvestía m-álgagn ríkis-
stjómarinnar, greindu frá við-
brögðum amerísfcia komrnún-
istabla-ðsiins Daily Worlds við
yfirlýsingunni. Þau voru mjög
neikvæð. og sagði bl-aðið m,a.
að samkom-ulagið milli maó-
ista og Bandiaríkjanna auki
spennu.
í diaig ásiakar Trúd, blað
verkalýðtsfiéliagianna, kínverska
leiðtoga fyrir að viðra sig
upp við Ameríbana oe geíur
í skyn, að aðiliar kunni að
h-afa gert leynilegt samkomu-
lag. Ennfrem-ur er bent á. að
afisitaða þeirra sé í yfirlýsing-
unni eikki gerð skýr í mörgum
greinum. Framsækinn hluti
beim-sins hljóti að fordæma
maóista þar e’ð þeir stundi
makk við heimsvaldasi-nna.
Rætt við Bjarna í Brauðbæ
Framhald aí 3. síðu.
var góð á sl. sumri og bænd-ur
gátu því sett á Sl. haust.
— Hvað um kjúklinga. Er
erfitt að affla þeirra?
— Já, það er erfitt að fá
góða kjúklinga, en það stafar
atf því, að mikil etftirspuim ger-
ir það að verkurn, að fram-
leiðendur geta boðið lélegri
vöm. Við höfum aðeinis fiundið
einn kjúklingaframleiðanda sem
okkur líkar vel við.
35 vinna í Brauðbæ
núna
— Þu segist hafa gott starfs-
fólk. Hvað er það margt?
— Hjá Brauðbæ stanfa í dag
35 manns. þar af 5 matreiðslu-
merm. Það má gjama geta
þesis, að með stórbættri náms-
aðstöðu hafa Islendingar eign-
azt fyrsta flokks matreiðslu-
menn, enda hef ég, orðið var
við það hjá útlendingum, að
þeir em aimennt ánægðir með
matínn á Islandi. En það má
ekki hel-dur gleyma því, aö fólk
borgar ekki síður fyrir góða
afgreiðslu en góðan mat.
— Ég sé að þú hefur skrif-
púlt uppi á vegg handa gest-
umum að gera athu-ga-semdir.
Er mikið um að gestir not-
færi sér þetta skrifpúlt?
— Já það er nú líkast til.
Við eigum heilu búnkana af
athugasemdum af ýmsu tagi.
„Þungaðir“ af völdum
Brauðbæjar
Og Bjami sýnir okkur s-tafla
af athugasemdum og til gam-
an* skulum við láta tvær
fylgja með. Sú fyrri er svo-
hljóðandi: „Herra forstjórí! Við
emm (héma nokkrir menn sem
bo-rðuim hjá fyrirtæki þínu dag-
lega og höfum gert það umd-
antfarna mánuði. Við komumst
að því fyrir nokkru, að við
emm orðnir „þungaðir” af
völdum Brauðbæjar. Við ger-
um nú þá krötfu á henidur yður,
að þér aninaðhvort látið eyða
þassum „þunga” eðaborgiðmeð
ihonum. Ef þér bregðizt ekld
vel við þessari bón, sjáum við
oldkur eklíi annað fært, en að
lögsækja yður.
Með von um skjóta úrlausm.
Málið þolir enga bið.
Með fiullrí vlnisemd. „Þumg-
aðir” heiðursmenn".
Hin atlhuigaseimdin ©r í vísu-
formi:
„Ef hungur þjakar mjög þinn
maga
máttu til að líta inn.
Við Öðinstorgið alla daga
opið hefur Brauðbærinn.
V”.
Að lokum spyrjum við
Bjarna hvort honum finnist
Brauðbær ekki of langt frá
svonefndum miðbæ.
Bjarnii sivarar spumimgu
okkar á eftirfarandi hátt:
— Þar sem Brauöbær er,
þar er mdðbær. — rl.
LOÐNAN
Loðnuveiðin heldur áfram og
em nú allar þrær í Reykjavik
fullar. Nokkrir bátar biðu eftir
löndun um hel-giina í Hafnar-
firði. Enn er tekið á móti loðnu
í Vestmaninaeyjum, en bátarnir
sækja nú til Austfjarðahaf-na til
losunar.
AF ERLENDUM VETTVANGI
Indónesía:
Fangarnir á Buru
Frá því er byltingartilrau-n
kommúnista í Indónesíu
misheppnaðist árið 1965, hafa
hægriöflin í landinu framið
þar umfamgsmestu og sví-
virðilegustu hiryðjuverk síð-
ustu tveggja áratuga. Gizkað
er á að rúmlega háltf miljón
mamns hatfi verið myrt í
blóöbaðimu efitir byltingartil-
raunina, o-g þótt nókkuð hafi
að sjálfsögðu verið umkomm-
únista meðal þessa ógæfu-
byggðu þar kofa og hófujarð-
rækt. Að 8 ménuðum liðmum
var allri opinberri aösitoð 'hætt
við þá, og urðu þeir að sjá
fyrir sér sjálfir. Lífsbaráttan
þarna er engirnn hægðarleik-
ur, jörðin er illræktanileg,
moskítófluigurnar óiþolandi og
lækn-islyf eru af skomum
skammti. Þeir flamganma sem
litla reyns-iu höfðu af jarð-
yrkju, sem og gamlir mieinn,
eiga etoki sjö dagana sæila í
Indónesískir ),koimnúnistar“ í
vítinu á Buru.
fangabúðum í frumskógar-
sama fiólks, var þori-i þess
ails óvitandi um stjórnmál o-g
fræðikenningar. Raumar þurfti
ekki anmað, en að segja að
maður væri kommúnisti, til
að hanm væri dre-pinn og
munu margir þeir sem óvin-
sæJir voni af grönmum sín-
um hafa týnt lrfi fyrir þessar
sakir. Heil byggðarlög voru
lögð í eyði og allt kvikt murk-
að niðuir í fjölmörgu-m þorp-
um og sveitum.
Þótt herforingjasitjómin í
Indónesíu hafi reynt að siá
hulu yfiir þessa ógmariímia og
( sti-llt til frið-ar að mestu, þá
siýmir hún pólitískum föng-
1 um enga lin-kind og er ekki
á þeim buxumum að sleppa
þeim úr haldi. Föngumum
sem eru um 10 þúsumd tals-
ins, Ihefiur verið holað niður
á smáeynmi Buru, sammkölluðu
víti á jörðu. Risavaxn-ar
moskítófiluigur .eru þar lamd-
læg plága og bera malaríu
með sér, og allu-r kostur fam-g-
anna þar er þröngur. Þeir
verða að vinna fyrir brauði
sírnx hörðum höndum og það
er mörgum þeirra þun-gur
kross, eiinkum menmtamönn-
um úr borgumum, sem eru
óvanir erfiðisrvinnu. AMdr eru
fangarnir grumaðir kommún-
istar, em mál þeirra hafa
aldrei komið fyrir dómstól,
og yfirvöld hafa ekki borið
við að reyna að sanna sekt
þeirra.
Einræöisstjóm Súhartós seg-
ir fangabúðirnar á eymni
vera hentugar til „endurhæf-
ingar”, og ekki sé með öilu
óhugsandi „að famgamir fái
frelsi eimlhvern tíma í fram-
tíðinmi, etf þeir sýni af sér
viðleitni til að verða góðir
borgarar”. Stjómin bauð mý-
lega erlendum blaðamöninum
að skoða dvalarstaði fiang-
anma. og það sem þeir sáu
þar minmti óneitanlega harla
lítið á endurhæfimgarbúðir.
Fangamir höfðu ekikert sam-
baxxd hatft við umheiminn sað-
a-n þeir voru fluttír til eyj-
arin-nar 1969, og þeim þótti
milkið nýmæli að komu blaða-
mannamma, þótt þeir þyrðu
fátt að segja af ótta við
fangaverði og yfirvöld.
Fyrst etftir að þeir komu
‘il eyjarinnar, femgu þeirmat.
korn og verkfæri frá fanga-
vörðunum. Farigamir ruddu
rjóðuir í fmmskóginn og
þessu frumskó garvíti. Verst
er þó eimanigxuind-n frá um-
hedminum. Þótt stjóimin hatfi
nú leyít talanörkuð bréfavið-
sikipti, og heimili fönigumium
að fá eitt bréf á mámuði. þá
er sú Ihiedmild í orði em elklki
á borði, því að bréfiin kom-
ast því nær al-drei til skila.
Ein-n fanganna, prófiessior
Sup-rati, sem var fyrrum
kxxnnur fyrirlesafi-' við' Bam-
diumg-háskódann skýrði hlaða-
mönnum frá því, að h-ann
hefði addirei femgið bféf, og
ekkeri frétt af eiginkonu sinni
og á,tta börrnum. FiangaiVerð-
imir dxógu og ftram þekkt-
asta rithöfiuind Indiónesa, Pra-
miuidya Antana Toer, tii að
sýna og sanma að hann værí
emn á lífii..
„Pramudya fær að skrifa að
vild“ sagði yfirfamgavörður að-
spurður. .,En hins veigar er sá
hæmgurinn á, að hann fær
hvorki að hatfa penrnai né
blöð“, baatti h-ann kaldlhæðn-
islega við. Pramudya reymidist
vera laslegur og að þrotum
kominn. Bdaðamenn spurðu
hanm hvort hann fengist ndklc-
uð við skáldskap lerngur. Hann
svamði því neitandii og
kvaðst vera allt of þreyttur
til að geta sinnt slíku, jafn-
vel þótt homum væri leyflt að
hafa hjá sér s'kriiffæri. „Við
vöílcnium klukkan sex ú
miorgmana og vinnurn til há-
degis. Síðan byrjum við aft-
ur rúmlega tvö og ljúkum
vinnudeginum kluklkam flimm.
Við erum flestir óvanir land-
búnaðarstörfum og ég er allt-
af þreyttur", sagðd hann, Hann
var spurður um hvort hann
femgi nóg að borða. en þeirri
spurningu eydidi harnn oig gaut
auigumum óróleg-a á fanga-
verðin-a.
1 byrj-un þessa ménaðar
eyddu yfirvöld öldum þeim
fi-elsisvonum sem fangamir
og aðstamdendur þeirra kumna
að haifa alið sér i brj-ósti. Á
flumdd, sem saksiclkn'ari ríkis-
ins hélt með 1-ögfræðistúdent-
u-m, sagði hann stjómi-na
staðráðna í að slleppa fömg-
umum ekki úr halldi í náimni
fx-amtíð.
Hann varpaði s'kýru Ijósi
á almen-n mannréttindi í ríici
Súhartos, með því að bæta
við: „Satt að segja stendnr
ekki til að halda yfir þeim
réttarhöld, vegn-a þess að, við
höfium enigar sannanir gegn
beim,“
‘t