Þjóðviljinn - 11.01.1976, Síða 10

10 StÐft Í.JÓÐVILJINN Sunnudagur 11. janúar 1976.
Sýningarhúsnæði I Reykjavik.
NÍELS
HAFSTEIN
SKRIFAR
UM
MYNDLIST
Blaðaö í
úrklippu-
bókum
ársins
1975
i.
Um þab leyti sem nýjabrumið
fór af jólunum og áramótavlman
rann úti sandinn, þá rakst ég á ör-
stutta en áhrifamikla klausu i
bjóðviljanum og hélt henni til
haga. Þar er sagt frá þvi er
norskir myndlistarmenn stofnuðu
með sér heildarsamtök, eða
stéttarfélag, sem inniheldur 1269
sálir. Markmið félagsins? Að
rækja hagsmunamál myndlistar-
manna gagnvart opinberum aðil-
um og einka-listneytendum, að
knýja fram sæmandi gjald fyrir
vinnu myndlistarmanna, að auka
notkun myndverka, að tryggja
myndlistarmönnunum lágmarks-
laun. Nú hefði mátt búast við þvi
að islenskir kollegar þeirra tækju
upp sama sið og féllust i faðma,
en ljóst var að svo myndi ekki
fara. Hvers vegna ekki? spyr
einhver. Þaðer saga að segja frá
þvi, ég skal reyna að hafa hana
stutta.
Nú verð ég sjálfsagt endanlega
stimplaður til þráhyggju og of-
sóknaræðis, ef ég minnist enn á
strandglópinn i menningarmál-
unum, sem kallast FfM, þennan
undarlega samsetning: „Félag
islenskra myndlistarmanna”,
sem er að minni hyggju broslegt
dulnefni, ekki ósvipað þvi og
þegar óviti er nefndur Didi eða
Babú (Innan vébandanna er
helmingurinn að mála abstrakt,
einn er undir þritugu,
fjórðungurinn er lagstur í kör,
afgangurinn veit ekki hvað hann
gerir) Þetta fólk hefur um langan
aldur rekið svokallaða úti-
lokunarpólitik i myndlist, ekki
skilið orð eins og: víðsýni,
litillæti, sanngirni. 1 flestu hefur
þetta orðið bert i sambandi við
rekstur sýningarhallarinnar á
Klambratúni — að nokkru leyti i
nafni snilligáfunnar. Það mála-
vafstur allt, sorglegt og leiðin-
legt, er þó litilfjörlegt og skiptir
ekki máli nema i samfloti við
annað.
öilu merkilegra og átakanlegra
varþó eftirfarandi bænarkall frá
Akureyri: Sýningarsalur óskast,
má vera stór, listasafn óskast,
má vera litiö.
Fulltrúi Alþýðubandalagsins i
borgarstjórn, Sigurjón Pétursson
lagði til að skipuö yrði nefnd, sem
ætti að kanna hvernig mætti nýta
Korpúlfsstaði og umhverfi fyrir
listir og tómstundir. Það var eins
og við manninn mælt: „Við erum
engir oliufurstar”. En þótt örlæti
meirihlutans væri ekki uppi nös á
ketti, þá voru til þeir menn sem
vildu einhverju fórna i þágu æðri
gæða. Danskur listaverkasali,
Gunnar Mikkelsen, bauöst til að
offra islendingum tæplega 300
myndlistarverkum, auðvitað
gegn ákveðnum skilyrðum. Og
ókunnur snillingur tilkynnti sig
fúsan til að teikna andlit eftir
ljósmyndum, eða eins og segir i
auglýsingunni: „ógleymanleg
vinargjöf, varðveitir hlýjar
minningar, mjög vönduð mynd-
list”. Pósthólf 814!
Nokkrar fyrirsagnir I blöðum :
Hægt er að flytja i burtu vegg-
skreytingar Kjarvals. Eitt mesta
listaverkarán sögunnar (myndir
eftir Rafael og Piero della
Francesca) Sovét: Fyrsta sýning
á nútimalist i 13 ár. Matreiðslu-
bók Salvadors Dalis (kjálkinn er
besta heimspekitækið og námið
fer gegnum innylfin) Blaka sýnir
i Paris. 500 ár liðin frá fæðingu
Michelangelos. Kaupmannahöfn:
Reyfarakaup á islenskum mál-
verkum. 18 isl. myndlistarmenn
fá lrfsamlega dóma í Bergen. Xvö
jiekkt málverk á frimerkjum.
Listamannaþing fjallar um
stjórnun menningar.
17. april var úthlutað starfs-
launum til listamanna. Þorbjörg
Höskuldsdóttir og Arnar Her-
bertsson voru þar fulltrúar
myndlistarinnar, svo og Sigurður
0. Brynjólfsson, sem sagðist ætla
að gera teiknikvikmynd eftir
Þrymskviöu Fyrir fáum árum
var endalaus myndasaga í Les-
bók Mbl., og fjallaði um
Þrymskviðu, á siðustu Listahátið
var frumflutt ópera um sama efni
— hvað er næst? Hvernig væri að
stiga inní samtimann?
Diter Rot svaraði spurningum
fréttamanns hjá Visi og gaf stutt
yfirlit á umsvifin: 5—10 bækur á
ári, málverk seld af lager, hljóm-
leikar, plötuupptökur, eigin
prentsmiðja til að þrykkja grafik.
Siðar á árinu var hann „fjar-
staddur þátttakandi” á uppá-
komu i Félagsstofnun stúdenta,
þar sem flutt var tónlist eftir
Leif Þórarinsson.
1 Þjóðviljanum var sagt frá
endurskoðun kennsluhátta i
teiknun, vefnaði o. fl. og segir
orðrétt i þriðju gr. nefndarálits
að: „Lita-, forms- og
efnisþekking verði samhæfð
nútima afstöðu til vinnutækni og
myndgildis, mótuð af sögulegri
yfirsýn um mynd-, verkmennt-
unar- og tækniþróun, sem þætti
umhverfismótunar hvers tima-
bils mannkynssögunnar, þannig
að fortiðin auðveldi nemendum
skyggni á þau nútimaviðhorf, er
varða náttúruvernd ogvistfræði-
lega ábyrgð, sem maðurinn ber
gagnvart umhverfi sinu i allri
áætlun um framtiðarþróun verk-
mennta.” Ég segi nú bara púff.
Ætli þetta (og fleira i sama dúr)
bögglistekki fyrir brjóstinu á ein-
hverjum veðurvitanum i skóla-
kerfinu — ef hugsjónir nefndar-
manna verða þá ekki lokaðar i
eldtraustri hirslu.
Nú eru miklar sölur erlendis á
isl. málverkum, prisinn er hár,
skagar uppi Picasso. A innlend-
um vettvangi eru uppboð, sömu
myndirnar ár eftir ár, innbyrðis
verðmætaskipting peninga-
fólksins, gæðin eru aukaatriði,
safnið er númer eitt, helst þarf
listamaðurinn að vera dauður.
Minni æsingur var yfir Kefl-
vikingum, þegar Myndhöggvara-
félagið i Rvik sendi þeim
samsýningu, 132 verk af öllum
myndgerðum sem þekkjast. „Ég
fékk ekki að heita Egill Skalla-
grímsson” sagði Baltazar.
Reyk sást leggja úr
Flengingarbakka á Hellisheiði i
sumar, þar búa hjónin Blómey
Stefánsdóttir og Óskar Magnús-
son, náttúrubörn á málverk, og
vefnað, og geitur sem ekki gefa
arö. Þá var „lokuð” sýning i
vinnustofu Kristjáns Daviðs-
sonar listmálara, til heiðurs
Ragnari i Smára. Hildur Há-
konardóttir vefari gerðist skóla-
stjóri Myndlistar- og handiða-
skólans. Afhjúpuð var vegg-
skreyting Guönýjar Magnús-
dóttur I húsakynnum Sjálfs-
bjargar, stuttusiöar var sett upp
glermyndeftir Leif Breiðfjörð,á
Hótel Esju.
Fleiri fyrirsagnir i blöðum:
Teiknimyndasögurnar að verða
aldargamlar. Kjarvalsstaðir eru
orðnir eins og „tragikómiskur”
sirkus. September-listamenn eru
staðnaðir. Jóhann Eyfells hlýtur
6000$ styrk til listsköpunar.
Kjartan Guðjónsson sagði sig úr
safnráöi Listasafns Islands.
Listasafn ASÍ: Sýning á gjöf
Margrétar Jónsdóttur. Franskur
fyrirlestur um nútimalist.
Amsterdam: Sigurður
Guðmundsson býr til útilistar-
verk og notar til þess Morse-staf-
rófið. Málverk merkt Þórarni B.
Þorlákssyni talin fölsuð.
Þá birtist þessi auglýsing:
„Nýtt á Islandi, Alu-Flex
myndir. Ég bý myndir
framtiðarinnar á nútima verði”.
Einstaklingur keypti heila Kjar-
valssýningu, og fékk magnafslátt
af 7 milljón króna matsverði. Þá
var danska listaverkagjöfin af-
þökkuð. 20 myndlistarmenn
sendu inn tillögur i sam-
keppni Norska Bókaklúbbsins
um ljóðaskreytingar. Kjarvals-
staðadeilan leysist.
Maðurinn með ljáinn skáraði i
raðir myndlistarfólks: viður-
kenndir og dáðir hagleiksmenn á
heimsmælikvarða létu lifið,
Barbara Árnason og Gerður
Helgadóttir og i Bretlandi
andaðist Barbara Hepworth.
Myndlistarsýningar
í Reykjavík
Bogasaiurinn: Leifur Þor-
steinsson, Hringur Jóhannesson.
Rigge Gorm Holten. Drifa Viðar.
Katrin H. Ágústsdóttir. Dagur
Sigurðiarson.
Brautarholt 6: Kjarval.
Bþj. Arkitekta: Samsýning
FIM, Einar Hákonarson. Jörund-
ur Pálsson.
Franska Bókasafnið: LITO 1
(grafik). Ljósmyndasýning.
Impressionistar.
Gailery Grjótaþorp: Ólafur H.
Torfason, Róbert Guillemette.
Gallery Output: Ólafur Lárus-
son. Helgi Friðjónsson. Niels
Hafstein. Tony Costa.
Gallery Súm : Markús Jóhanns-
son. SUM 75. Samsýning Jónasar
Vest. Kristján Guðmundsson,
Tryggvi Ólafsson.
Hallveigarstaöir: Þórdis
Tryggvadöttir.
Hamragarðar: Ástriður
Anderssen. Jóhann G. Jóhanns-
son. Ljósmyndasýning áhuga-
manna.
Kj arvalsstaðir: Kjarvals-
sýning. Jakob Hafstein. Jón M.
Baldvinsson. Guðmundur frá
Miðdal. Kinversk grafik. Sveinn
Bjömsson. Gunnar I. Guðjóns-
son. Tarnús. Steinþór M.
Gunnarsson. LJÓS ’75. Pétur
Friðrik. Ragnar Páll. Halla
Haraldsdóttir.
Klausturhólar: Þórsteinn Þór-
steinsson, Gunnar Þorleifsson,
Kirsten Rose. Söls
Kiausturhólar: Þórsteinn Þór-
teinsson. Gunnar Þorleifsson.
Kirsten Rose. Sölusýning.
Listasafn ASl: Snorri
Arinbjarnar. Sovésk grafik. Nor-
ræn garfik. Sumarsýning. Mál-
verkagjöf Margrétar Jónsdóttur.