Dagblaðið Vísir - DV - 24.02.1998, Blaðsíða 10

10
ÞRIÐJUDAGUR 24. FEBRÚAR 1998
Spurningin
Boröar þú saltket
og baunir?
Valdimar Ólafsson verslunar-
maður: Já, það geri ég.
Þórhallur Kristinsson verslunar-
maður: Já, það er uppáhaldsmatur-
inn minn.
Ólína Kristín Jónsdóttir: Já,
hvenær sem færi gefst.
Steinar Örn Sigurðsson verslun-
armaður: Nei, ég er meira fyrir
steikt kjöt.
Kristinn Guðmundsson, fv. lög-
fræðingur: Já, allavega í dag.
Margrét Þorvaldsdóttir húsmóð-
ir: Já, mér finnst það mjög gott.
Lesendur
Lífið í höfunum
Á síldveiöum. Menn hafa haldiö að allt væri í lukkunnar velstandi, segir Kon-
ráö m.a.
Konráð Friðflnnsson skrifar:
Lífið í höfunum er mönnum
gáta. Þó ýmislegt sé vissulega vitað
er samt margt sem enn er hulið.
Um það er ekki deilt. Markmiðið
með ári hafsins er að menn beini
sjónum sínum að hafinu.
Sjórinn er heimur út af fyrir sig.
Eitt eru menn þó með á hreinu; að
ekki gengur það til lengdar að gefa
mönnum frjálsar hendur hvað af-
notin varðar. í dag er mönnum t.d.
skammtaður aðgangur að miðun-
um í gegnum kvótakerfið. Árið
1971 var allri síldveiði hætt við
landið. Það var m.a. ein ástæða
þess að útgerðarmenn sendu skip
sín í Norðursjóinn til síldveiða.
Þörfin fyrir bannið á sinum tíma
var öllum augljós. Haustið áður
kom ekki uggi úr sjó. Síldveiðar
hófust svo aftur við landið haustið
1975 og hafa verið stundaðar fram
á þennan dag. Veiðarnar hafa
gengið þokkalega og farið stigvax-
andi mili ára og sennilega náð há-
marki 1996.
Það kvað hins vegar við annan
tón á síðustu vertíð. Hún var nefni-
lega ekki svipur hjá sjón, miðað við
fyrri ár. Menn eru ekki á eitt sátt-
ir hvað olli. Sé ástæðan ofveiði þá
vakna líka upp fjöldamargar spurn-
ingar. Sannleikurinn er sá að sOd-
veiðarnar hér við land hafa verið í
gjörgæslu Hafró frá þeim degi sem
þær hófust á ný. Við byggðum
þennan stofn upp og höfum gefið út
kvóta á hverju ári til að veiðarnar
gengju ekki of nærri honum. Allir
hafa haldið að allt væri í lukkunn-
ar velstandi.
Samt brást eitthvað i keðjunni.
Nokkuð sem virðist hafa komið
fræðingum á Hafró í opna skjöldu.
Síldarmagnið, sem komið hefur að
landi núna, er mestanpart fengið í
flottroll en ekki með gömlu aðferð-
ini, hringnótinni, fyrir þær sakir
að síldin hefur ekki þétt sig nægj-
anlega fyrir nætumar og staðið
djúpt.
Megi rekja þennan aflabrest til
ofveiði gerist málið bæði flóknara
og erfiðara viðureignar og spum-
ingar vakna til hvers stjómunin
hafi verið í öll þessi ár, stöndum
við þrátt fyrir það frammi fyrir
hnmi eða minni afla. Og þá vantar
mikið á að allt gangi upp.
Griðastaður glæpamanna?
Kristinn Snæland skrifar:
Nú þegar enn einn íslenskur
glæpamaður er gripinn fyrir fikni-
efnamisferli erlendis er rokið af stað.
Ræðismaður hleypur til og reynir að
létta glæpamanninum lífið. Helst af
öllu á að fá manninn látinn lausan
til þess að hægt verði að flytja hann
hingað heim til þess að hægt verði
að dæma hann hér eða létta honum
lífið með því að sitja inni í nálægð
skyldmenna. Hér eru dómar nefni-
lega mun vægari en erlendis þar sem
glæpamenn þessir eru gripnir.
Dómar bæði héraðsdóma og
Hæstaréttar yfir hvers konar
glæpahyski hafa að undanförnu
verið þannig að manna í milli er
farið að kalla dómstóla landsins
„griðastaði glæpamanna". Ofan á
allt þetta meinleysi eru svo ræðis-
menn landsins önnum kafnir við að
aðstoða glæpamenn og fá þá leysta
undan réttmætri refsingu í því
landi sem brot er framið. Ástæðan
er sögð sú að refsingar séu þungar
og fangelsin slæm - einkum „að-
búnaðurinn".
Sá sem fremur glæp, hvort sem er
á Spáni eða í Frakklandi eða hvar
sem er annars staðar, á einfaldlega
að standa þar reikningsskap gerða
sinna og taka þar út sína refsingu.
Ef hins vegar er um að ræða
ómannúðlega meðferð fanga og
þjóðfélag, þar sem lögregla og
stjórnvöld eru ekki skárri en
harðsvíraðir glæpamenn, eins og
mun t.d. vera að finna í Suður-Am-
eríku, þá er rétt að liðsinna því
ógæfufólki sem brotið hefur lög þess
lands.
Bolludagurinn plága og pína
Fyrst bollurnar sætu og þykku og síöan sprengidagurinn meö sitt salta kjöt.
Kristjana skrifar:
í dag, þegar ég er að skrifa þetta,
er fimmtudagur. Það er þegar byrjað
að auglýsa bollur í verslunum borg-
arinnar. Er þetta hægt? Ár eftir ár
göngum við neytendur á vit þúsunda
hitaeininga í rjómabollum, púnsboll-
um, rommbollum, krembollum og
öllum hinum tegundunum - í fimm
heila daga. Og á þriðjudegi eftir
bolludag er verið að selja okkur af-
gangsbollur sem við eigum víst að fá
með „afslætti"! En bollurnar eru
seldar á verði sem er engum manni
bjóðandi. Keypti ég enda engar held-
ur bakaði mínar sjálf og fyllti þær
með heimalöguðu kremi og notaði
jurtaís.
Og svo kemur sprengidagurinn
með sitt saltkjöt og baunir. Enn ein
óhollustan og algjör ofætlun hverj-
HJÍSÍÍÍRfm þjónusta
í síma
i kl. 14 og 16
um heilbrigðum maga, hvað þá
óheilbrigðum. Flest erum við komin
með sýkta meltingarvegi af sykur-
leðju, hvítu hveiti, harðri fitu, sem
m.a. er í flestum ostategundum
(nema þeim lina, eins og t.d. kastala-
osti) og kolsýru úr gosdrykkjunum.
Er nokkur furða þótt landsmenn
séu móttækilegri fyrir hvers konar
aðvifandi bakteríum en margar aðr-
ar þjóðir sem nota mun meiri nátt-
úrufæðu en við gerum? Það gengur
kraftaverki næst að íslendingar
skuli ekki upp til hópa vera einn
stór sjúklingahópur í umönnun út-
lendinga, svo yfirgengilega höfum
við neytt óhollrar fæðu gegnum tíð-
ina. - Já, ég segi í umönnun útlend-
inga, því ég sé ekki betur en útlend-
ingar séu að taka yfir flest störf sem
við annaðhvort nennum ekki að
inna af hendi (samanber fiskvinnsl-
una) eða kunnum ekkert á (saman-
ber tæknistörf og verkmenntun
margs konar). Einn, tveh bolludagar
í viðbót ásamt sprengidögum og
þorrablótum - og við erum búin að
vera.
Hverju skal
trúa?
íbúi í Grafarvogi skrifar:
Grafarvogsbúar hafa alltof
lengi veriö dregnir á því brýna
verkefni sem breikkun Gullin-
brúar er. Síðustu 3-4 árin hefur
stefnt í óefni hvaö samgöngur við
Grafarvog varðar en borgaryfir-
völd hafa forgangsraðað öllu
öðru inn á vegaáætlun frekar en
þessu brýna verkefni. Nú síðast
sló í brýnu milli R- og D-lista
vegna þess hvort þyrfti að gera
umhverfismat eða ekki. - Borgar-
stjóri hafði hins vegar sagt Graf
arvogsbúum að þess þyrfti alls
ekki. Þegar svo er litið til þess að
aðeins var ráðstafað 5 milljónum
til verkefiiisins á síðasta ári er
ljóst að R-listinn hefur algjörlega
sniðgengið Grafarvogsbúa auk
þess sem borgarstjóri hefur þá
skrökvað aö borgarbúum.
Keikó, Keikó,
hvaða læti...
Stjáni hringdi:
Hvers vegna er allt að verða
vitlaust vegna Keikó, hvalsins
sem hefur það bara ágætt í Amer-
íku og bömin biðja guð um að fá
að sjá hann, helst hvem dag?
Komi Keikó hingað verðm- allt
annað upp á teningnum. Við átt-
um sædýrasafn hér, ágætt safn
við Hafnarfjörð. Það var svælt
niður í skítinn, bæði fjárhagslega
og aðbúnaðarlega. Látum nú
Keikó í friði þar sem hann er.
Skrípaleikur á
Alþingi
Árni Einarsson skrifar:
Það kom vel fram í umræðun-
um á Alþingi um fíkniefnamálin
að þar var um að ræða hreinan
skrípaleik. Engin tihaun var þar
gerð til að komast að kjama
málsins; mistökum lögreglunnar
undir stjóm og með samþykki
tveggja dómsmálaráðherra. Til
marks um skrípaleik þennan
mátti heyra viðtal í morgunþætti
rásar 2 sl. miðvikudag. Þar vom
mætt til leiks þingmennhnh Val-
gerður Sverrisdótth og Svavar
Gestsson. Hvað sögðu þau? Ná-
kvæmlega ekkert. Þau umluðu
bara eins og í svefnrofunum og
studdu hvort annað í lýsingum á
umræðunum og aðdáun á orð-
ræðum og málflutningi þeirra
sem teflt var fram í þingsölum -
til þess eins að breiða yfh mistök
þau og ódaun sem lagt hefur og
leggur enn af dómskerfinu.
„Meö böggum
hildar“
A.Þ. skrifar:
Margh eru að verða leiðh á að
lesa i hverri greininni á efth
annarri eða bara í stuttum pistl-
um blaðamanna og annarra þar
sem „hildarbaggar" eru í annarri
hverri setningu. Þetta „með bögg-
um hildar“, sem þýðh einfald-
lega: áhyggjufullur, kvíðinn, er
óþolandi þegar það er augsýni-
lega gert til að slá um sig. Svo
vhðist sem þetta sé þó aðallega
notað af yngri og óreyndari körl-
um og konum. Þau eiga sannar-
lega mikið ólært.
Læknar og
frelsi í
áfengissölu
Ámi Jónasson hringdi:
Mörgum finnst skrýtið að
læknar skuli nú skora á forsætis-
ráðherra að einkavæða ekki
áfengissölu í landinu. Maður
skilur mótmæli gegn tóbakssöl-
unni, ekki áfengissölu. Læknar
telja fijálsa áfengissölu leiða til
„harðari" sölu eins og það er orð-
að. Læknar ættu fremur að
hreinsa sig af áburðinum um lyf-
seðlaútskrift á „hörð“ efni til eit-
urlyfjasjúklinga. Einhvers staðar
fá þeh sitt dóp. Áfengið er mun
léttvægara en dópið, munum það.