Dagblaðið Vísir - DV - 11.03.2002, Blaðsíða 17

16
MÁNUDAGUR 11. MARS 2002
MÁNUDAGUR 11. MARS 2002
33
Útgáfufélag: Útgáfufélagiö DV ehf.
Framkvæmdastjórí: Hjalti Jónsson
Aðalritstjórí: Óli Björn Kárason
Ritstjóri: Sigmundur Ernir Rúnarsson
Aðstoðarritstjórí: Jónas Haraldsson
Fréttastjóri: Birgir Guðmundsson
Ritstjórn, skrifstofur, auglýsingar, smáauglýsingar, blaðaafgreiðsla, áskrift:
Þverholti 11,105 Rvik, simi: 550 5000
Fax: Auglýsingar: 550 5727 - Ritstjórn: 550 5020 - Aðrar deildir: 550 5999
Græn númer: Auglýsingar: 800 5550. Áskrift: 800 5777
Ritstjórn: ritstjorn@dy.is - Augiýsingar: auglysingar@dv.is. - Dreifing: dreífing@dv.is
Akureyrí: Kaupvangsstræti 1, sími: 462 5000, fax: 462 5001
Setning og umbrot: Útgáfufélagið DV ehf.
Plótugerð og prentun: Árvakur hf.
DV áskilur sér rétt tii að birta aösent efni blaðsins í stafrænu formi og í gagnabönkum án endurgjalds.
DV greiðir ekki viðmælendum fyrir viðtöl viö þá eöa fyrir myndbirtingar af þeim.
Vandi Greiningarstöðvar
Það vantar ekki fé til að greina vanda landsbyggðarinn-
ar. Það vantar ekki fé til að greina vanda sauðfjárbænda.
Það vantar heldur ekki fjármagn til að greina stöðu efna-
hagsmála. Og enn síður vantar fé til að efla samskipti ís-
lands og umheimsins. Það vantar hins vegar sárlega fé til
að greina þroskafrávik íslenskra barna. Sérhæfð stofnun,
sú eina sinnar tegundar hér á landi sem greinir vanda
barna, hefur verið í fjársvelti í langan tíma. Hún er ekki á
forgangslistanum.
íslensk stjórnvöld ættu að skammast sín fyrir þá stöðu
sem þau eru búin að koma upp í starfi Greiningar- og ráð-
gjafarstöðvar ríkisins. Fjárveiting til hennar hefur engan
veginn verið i takt við stóraukna eftirspurn eftir þjónustu
hennar. Fyrir vikið hefur þurft að fækka sérhæfðu starfs-
fólki stöðvarinnar og afleiðingarnar eru hræðilegar fyrir
margar fjölskyldur á íslandi. Nú er svo komið að börn með
alvarleg þroskafrávik þurfa að bíða í á annað ár eftir grein-
ingu á vanda sínum.
Þetta er harður dómur yfir þeim ráðamönnum sem eiga
að tryggja velferð bama í landinu, ekki síst þeirra sem
glíma við alvarlega fótlun af margvíslegum toga. Það sér
hvert foreldri sig í því að geta ekki komið barni sínu til
hjálpar. Það sér hvert foreldri sig í því að geta ekki fengið
bráðaþjónustu til að greina vanda barns síns. Biðin eftir
greiningu er hræðileg og nagandi. Stjórnvöld hafa verið að
lengja hana. Það eru ömurleg skilaboð til fólks sem hefur
orðið fyrir því áfalli að fæða fatlað barn.
DV skorar á ráðamenn að grípa nú þegar inn í vanda
Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins. Þar er ekki verið
að biðja um mikla peninga miðað við það bráðnauðsynlega
starf sem er í húfi. Stöðin hefur verið að byggjast upp á síð-
ustu tveimur áratugum með afburða starfsfólki sem hefur
lagt á sig langt og strangt nám til að greina andleg og lík-
amleg frávik á þroska barna. Stöðin og starfsmenn hennar
hafa sannað gildi sitt rækilega. Samdráttur í starfseminni
er hrein þjóðarskömm.
Það er skrýtinn vitnisburður um störf ráðamanna ef þeir
ætla að verða til þess að auka enn frekar á þær hræðilegu
raunir sem eru fólgnar í þroskahömlun barna. Á mörgum
sviðum hafa stjómvöld sýnt sóma sinn í að byggja upp
vandaða og skilvirka heilsu- og félagsþjónustu fyrir fótluð
börn. Þar hefur víða verið lyft grettistaki á undanfórnum
árum. Það skýtur því afar skökku við að sjálfur grunnur-
inn að velferð barna skuli gleymast. Á þessu sviði verða
menn að hugsa eins og menn.
Tillaga Sádi-Araba
Leiðtogar 22 arabaríkja munu á næstunni taka afstöðu
til róttækrar tillögu Sádi-Araba í málefnum Miðaustur-
landa. Sádar hafa lagt til að arabaríkin viðurkenni ísraels-
ríki gegn því að ísraelar hverfi frá svæðunum sem þeir
hertóku fyrir hálfum fjórða áratug. Þessi tillaga Sáda er
þvert á ríkjandi viðhorf margra leiðtoga í þessum heims-
hluta og er til marks um það hvað margir valdamiklir
arabar eru reiðubúnir að ganga langt til að stilla til friðar
á þessu stríðshrjáða svæði.
Verði tillaga Sáda samþykkt er um straumhvörf að ræða
fyrir botni Miðjarðarhafs. ísraelsmenn hafa komið sér fyr-
ir á þessum slóðum í óþökk nágranna sinna. Ráðamenn í
landinu hafa sýnt af sér fádæma yfirgang á síðustu árum
sem gengið hefur út í ótrúlegustu öfgar á síðustu mánuðum
undir villtri stjóm Ariels Sharons. Þeim manni er ekkert
heilagt. Hann ræðst jafnvel á sjúkrabíla Rauða hálfmánans.
Koma verður honum frá og öðrum að sem hlustar á Sáda.
Sigmundur Ernir
X>V
Vörn góðrar samvisku
„Trúnaður almennings er mikils verður og sá brýtur illa
gegn samborgurum sínum sem notar trúnað þeirra sér til
ávinnings umfram það sem um er samið. “ - Á kjörstað.
Aö undanförnu hefur
mörg mál borið á góma
þar sem efast er um heið-
arleika og dómgreind
manna í ábyrgðarstöðum.
Talað hefur verið um spill-
ingu, græðgi, trúnaðar-
brest og þjófnað. Hvað sem
satt kann að reynast í
þeim efnum stendur nú
umræða um heiðarleika í
opinberri þjónustu. Hafa
ber í huga að dómstólar
götunnar hafa oftsinnis
verið sannir að dómsmorð-
um. Hver skal og talinn sýkn saka
meðan sekt er ekki sönnuð.
Að eiga innstæðu
Því er stundum haldið fram að svo
mikill hluti ákvarðana okkar sé á
gráum svæðum að útilokað sé að
menn geti ávallt tekið réttar ákvarð-
anir. Nokkuð kann að vera satt í því
og fræg sögupersóna gat illa gert upp
við sig hvenær maður dræpi mann
og hvenær maður dræpi ekki mann.
Hins vegar sýnist manni nú að í
mörgum þeirra tilfella sem upp hafa
komið hefði nú óbrengluð samviska
átt að vera nægilegt leiðar-
ijós að rata mætti rétta leið.
Hrein samviska og góður
orðstír eru verðmæti sem
gæta ber af mikilli alúð. Það
koma stundum upp þær að-
stæður þegar ekki reynist
vöm í neinu öðru. Mál liggja
þannig fyrir að erfitt getur
verið að firra Sig sök og þá
getur verið mikilvægara en
allt annað að eiga innstæðu
fyrir því að geta vísað til
óflekkaðs mannorðs síns og
orðspors heiðarleika.
Trúnaður
Meistarinn segir í dæmisögu sinni
af talentunum að sá sem er trúr yfir
litlu verði yfir mikið settur og þar
kemur fram að það sé jafneðlilegt að
sá sem brugðist hefur trúnaði hijóti
að verða að sæta því að sá trúnaöur
sé af honum tekinn. Það er að sönnu
eðlilegt því engin ástæða er til þess
aö hafa menn í trúnaðarstöðum sem
ekki era þess umkomnir. Mörgum
öðrum er til að dreifa.
Sá sem missir trúnað er að heldur
ekki með því sviptur æru sinni, ein-
ungis trúnaðinum til þess aö sinna
því sem hann er talinn ekki hafa ris-
ið undir. Sanni hann sig að geta
áfram verið trúr yfir litlu á hann
heiður skilið fyrir það. Trúnaður al-
mennings er mikils verður og sá
brýtur illa gegn samborgurum sín-
um sem notar trúnað þeirra sér til
ávinnings umfram það sem um er
samið og það er áhættusamt að
standa á tindum manniífsins. Þar
sést vel til manns og margir hafa
ástæðu til að fella dóma yfir því sem
sést og ætla um annað.
Ábyrgðarstaðan
Því fylgir að gera sér ljóst að
ábyrgðarstaðan er ekki eign né rétt-
ur þess sem henni gegnir. Hún er i
þágu fólksins, almennings og á að
þjóna honum og þegar menn hafa
lent í því með gerðum sínum og jafn-
vel að ósekju að hafa misst tiltrúna
verða þeir að víkja.
Menn eru jafnan í betri aðstöðu til
þess að gæta mannorðs síns og heið-
urs eftir að hafa af eigin frumkvæði
vikiö úr embætti sinu og sæta þá að
bragði ekki annarra dómi, aðeins
sjálfra sin. Því er það algengt erlend-
is að menn axli ábyrgð og víki áður
en þeir eru famir að skaða með setu
sinni það sem þeim var falið að varð-
veita. Þaö er stórmannlegra en við
eigum hér að venjast.
Jakob Ágúst Hjálmarsson
í ræningja höndum
Fj ármálaspillingin sem grasserað
hefur undanfama mánuði er ná-
tengd því pólitíska sukki sem veriö
hefur viðvarandi átumein í landinu
síöan þjóðin fékk heimastjóm. Bálk-
ur krassandi hneykslismála á liðn-
um hundrað árum er langur orðinn
og heldur leiðigjarn, einkum vegna
þess að flest hafa hneykslin fljótlega
verið þögguð niður og látin gleymast
samkvæmt óskráðum lögum yfir-
hylmingar og þesskonar þagnar-
skyldu sem tíðkast í mafium.
Nú bregður hinsvegar svo við, að
upp eru komin mál sem vakið hafa
svo almenna hneykslun og víðtækan
viðbjóð, að erfitt verður og kannski
ómögulegt að kjafta sig frá þeim. Sér-
staka athygli vekur að öll nýjustu
hneykslismálin tengjast Sjálfstæðis-
flokknum og yfirskyggja jarðabrask
Guömundar Bjarnasonar, ísólfs
Gylfa Pálmasonar og Guðna Ágústs-
sonar!
Undirrót þessarar víð-
tæku og bráðsmitandi spill-
ingar er ein af dauðasynd-
unum sjö: græðgin - ástríð-
an sem aldrei verður sval-
að. Gróðrarstía hennar er
vitaskuld skefjalaus mark-
aðshyggjan sem sýknt og
heilagt hamrar á því að
ekkert skipti máli nema
fjármagn og fasteignir.
Þessi háskalegasta villutrú
samtimans hefur gengið í
vanheilagt bandalag við
villukenninguna um heil-
næmi einkavæðingar og
einkareksturs, og þær graf-
ið svo rækilega um sig, að
heita má að allt, sem ber
keim af heilbrigðu hyggju-
viti, sé orðið grunsamlegt.
„ Undirbúningur einkavœðingar Morknir máttarstólpar
Landssímans hefur kostað skattborg- Nýfrjáls græðgi náði tök-
arana a annað hundrað milljomr, um sjálfstæðisflokksins,
sem einkum hafa gengið til ráðgjafa. sem tekist höfðu á hendur
Þarvið bcetist hálfur milljarður sem ábyrgðarstörf í þágu al-
Þorannn, Fnðnk og kompam souðu i fimmenninga, Áma, Þórar-
glórulausar fjárfestingar erlendis.“ ins, Friðriks, Guðmundar
og Ólafs, koma yfirvöld
sem ýmist hafa ýtt undir
glæpskufullt athæfi eða
vanrækt að veita nauðsyn-
legt aðhald. Halldór Blön-
dal hafði gefið Þórarni
ádrátt um alræmdan fimm
ára samninginn sem
Sturla Böðvarsson taldi
sig bundinn af. í skálka-
skjóli valdsmanna komst
Friðrik upp með að brjóta
landslög og fremja öll þau
myrkraverk sem tíunduð
hafa verið. Samskipti Guð-
mundar og Ólafs era með fullkomn-
um ólíkindum, þegar haföur er í
huga bakgrunnnur þess fyrmefnda í
hugsjónasamtökum ungkomma og
þess síðarefnda í skátahreyfingunni!
í öllu því moldviðri sem upp hefur
verið þyrlað um þessi hneykslismál
- og ekki ófyrirsynju - má segja að
Davíð Oddsson hafi vakið einna
stærsta furðu með ummælum sínum
á Alþingi um Halldór Örn Egilson:
„Það að gera þjóðhetju úr þessum
manni er alveg út í hött. [...] Þessi
starfsmaður hefur ekkert leyfi til
þess að fara með fleipur í fjölmiðla
um mál fyrirtækisins." Hinsvegar er
ekkert viö það að athuga þó Davíð
fleipri út og suður! Hann gleymir því
nefnilega viljandi eða óviljandi að
Friðrik Pálsson haföi þverbrotið
hlutafélagslög, en Halldór Öm var að
sinna skyldu sinni sem ábyrgur sam-
félagsþegn og hluthafi með því að af-
hjúpa spillingu og lögbrot stjómar-
formannsins.
Forstjóranefnan Óskar Jósefsson
var í reynd að fremja ódæöi með því
aö reka Halldór Öm úr starfi. Verði
hann frekar látinn gjalda ár-
vekni sinnar og framtaks, er
það til marks um hve aftar-
lega íslendingar era á mer-
inni siðgæðislega.
Uppljóstrarar verndaðir
í siðmenntuðum samfélög-
um kringum okkur hafa ver-
ið sett lög sem vemda hags-
muni heimildarmanna, og
reyndar em lika tíu ára göm-
ul dönsk lög um hlutafélög í
ríkiseign sem aflétta þeirri
forkastanlegu leynd sem er
yfir slíkum félögum hérlendis og
stuðlar öðm fremur að ítrekuðum
lögbrotum. Undirbúningur einka-
væðingar Landssímans hefur kostað
skattborgarana á annað hundrað
milljónir, sem einkum hafa gengið
til ráðgjafa. Þarvið bætist hálfur
milljarður sem Þórarinn, Friðrik og
kompaní sóuðu í glórulausar fjárfest-
ingar erlendis.
Meinsemdin í þessu ömurlega ferli
er áralöng tregða stjómarflokkanna
til að gera opinbera grein fyrir fjár-
reiðum sínum. Eftir höfðinu dansa
limimir.
Nýbirt GRECO-skýrsla Evrópu-
ráðsins tekur af öll tvímæli um að
krabbameinið í efhahags- og stjóm-
málalífi íslensku þjóðarinnar er
leyndin sem hvílir yfir fjárreiðum
stjómmálaflokkanna. Af einhverjum
ástæðum sér Davíð Oddsson rautt
þegar minnst er á þessa ósvinnu og
verður þá ekki ósvipaöur glerhálum
mafíuforingja. Hvað er það sem Sjálf-
stæðisflokknum er svo einkennilega
hugað um að fela?
Sigurður A. Magnússon
Siguröur A.
Magnússon
rithöfundur
Ekki tvölfalt kerfi
fyrir eina þjóð
„Ég hafna hugmynd-
um þeirra stjómmála-
manna og lækna sem
með tillögum sínum
em í raun að leggja
grunn að tvöföldu heil-
brigðiskerfi fyrir tvær
þjóðir í sama landinu. Það gengur
ekki þar sem það er praktíserað og
það gengur síður hér á íslandi. Þetta
segi ég ekki vegna þess að ég sé á
móti einkarekstri, síður en svo. Ég
segi þetta vegna þess að fagleg lýð-
heilsurök mæla gegn fyrirkomulagi
af þessu tagi, almenn fjárhagsleg rök
mæla gegn því og einu rökin sem
mögulega mætti tína til með svona
kerfi em þröngir sérhagsmunir
sumra þeirra sem hasla sér völl í
svona kerfi eða til dæmis trygginga-
félaga sem fljótlega yrðu rekendur
svona heilbrigðiskerfa."
Jón Kristjánsson heilbrigöisráöherra í
ræöu á fundi Félags heimilislækna.
Höfnin litrík
„Ég get ekki ímyndað
mér að neinn vilji
flæma höfnina úr bæn-
um. Hún er litrík og
skemmtileg og eitt af
því sem setur helst svip
á borgina Vandinn er
hins vegar aðgengið að henni sem er
yfir ljótar og leiðinlegar bílagötur.
Hugmyndir um endumppbyggingu
miðbæjarins ættu að fela i sér aukin
tengsl við höfhina og greiðari sam-
göngur þangað. Atvinnustarfsemin á
svæðinu mætti verða fjölbreyttari, en
það þýðir ekki að hún þurfi að víkja.
Netstofan og Netastofan geta þrifist
hlið við hlið.“
Egill Helgason í pistli á Strik.is
Spurt og svarað Helst agaleysi í skólum í hendur við siðferðislega upplausn samfélagsins? ; ; :
Áslaug Brynjólfsdóttir,
skólastj. Áslandssk. í Hafnarf.:
Agaleysi ekki
nýtt vandamál
„Ég vil ekki taka svo djúpt i ár-
inni að tala um upplausn. Hins
vegar hljóta einhverjir að verða
að sinna uppeldi bama þegar báðir foreldrar vinna
jafn mikið utan heimilis og víðast hvar er raunin í
dag. Samstarf skóla og heimila er mikilvægt og hef-
ur alla tíð verið, ekki síst nú þegar skólamir þurfa
að taka á ýmsum uppeldismálum. Skólar og heim-
ili þurfa að vera samstiga og gott traust að ríkja.
Agaleysi í þjóðfélaginu er ekki nýtt vandamál, bæði
meðal fullorðinna og bama. Og það segir sig sjálft
að þegar bömum er ekki sinnt skapast vandamál.
Hins vegar er stór hluti foreldra meðvitaður um
hlutverk sitt - og er til fyrirmyndar."
Einar Már Guðmundsson
rithöfundur:
Agi ekki sálu-
hjálparatriði
„Ég hef nu aldrei litið á aga sem neitt sálu-
hjálparatriði, þannig aö þetta samhengi er
kannski ekki alveg minn tebolli. Siðferðið hefur
lika alltaf verið á leiðinni til andskotans á öllum timum. Ég myndi frekar
orða þaö svo að í þjóðfélaginu ríki brenglað verömætamat. Sem dæmi má
nefiia að rithöfimdur sem liggur í tvö þrjú ár yfir skáldverki, og nær þokka-
legri meðalsölu, hefiir upp úr þvi sem svarar tveggja mánaða ráifejafar-
störfum fyrir Landssimann eða einkavæðingamefiid, þannig að þar hljóta
að vera á ferðinni heimsbókmenntir sem gefnar verða út í skrautbandi. Já,
auðvitað smitast sú efriishyggjudýrkun sem birtist i frumskógarlögmálum
fijálshyggiunn'ar yfir í aðrar deildir dýragarðsins, ekki síst skólana, en
hegðunarvandamálin þar byggja líka á þvi veganesti sem krakkamir hafa
að heiman og ég dreg í efa að almennt ríki siðferðisleg upplausn á íslensk-
um heimilum. Ég mæli með andlegum forvömum og slökun i græðginni"
Aníta Jónsdóttir,
námsráðgj. á Akureyri:
Okkar foreldra
er ábyrgðin
„Við erum vissulega vitni að því
nánast daglega að spillingarmál í
stjómmálum séu upprætt og komi
fyrir almenningssjónir, en að heilt þjóðfélag búi við
siðferðilega upplausn er fulldjúpt i árinni tekið. Að
brostnum þeim forsendum að siðferðileg upplausn ríki
í þjóðfélaginu er ekki hægt að tengja agaleysi í skólum
við það. Við þurfum að hta okkur nær. Ég tel að aga-
leysi í skólum sé fyrst og fremst sprottið af takmörk-
uðum tíma foreldra til að ala upp bömin sín. Auk þess
búa sum börn við afskiptaleysi, mikið frjálsræði og
mörg böm þurfa snemma að axla ábyrgð sem þau
valda ekki. En viö verðum líka að gæta þess að alhæfa
ekki og muna að okkar foreldra er ábyrgðin."
Sigríður Jóhannesdóttir,
þingmaður og kennari:
Ekki agi með
„Á öllum tímum í sögunni
hafa menn talað um að siðferði
heimsins sé í upplausn, þannig
að kenningar um upplausn em ekki nýjar af
nálinni. Sjálf er ég alls ekki þeirrar skoðunar að
agi í skólum hafi versnað. Þegar ég var að byrja
í þessu fagi fyrir margt löngu fengust gjaman
við kennslu karlar á efri árum sem héldu uppi
aga með ægilegri grimmd. Þessi viðhorf og
kennsluaðferðir hafa nú liðið undir lok og meira
frjálslyndi tekið við. Og mér finnst það alls ekki
vera dæmi um agaleysi þó krakkar séu frjálsleg
í tímum og segi við kennara það sem þau meina
og þeim í brjósti býr.“
Kristín Marja Baldursdóttlr rlthöfundur hélt
þessu fram í erlndi á aöalfundi Félags grunnskólakennara í sl. viku.
Skoðun
Ríkir sjúklingar
og fátækir
Einhvem veginn hef ég alltaf stað-
iö í þeirri trú, að hinir vel stæðu og
heilbrigðu greiddu með sköttunum
lyf og læknishjálp þeirra sem eru fá-
tækir og lasnir. Hygg ég að þannig
hafi það alltaf veriö frá því lög um
almannatryggingar voru sett á fjórða
áratugnum. Mér brá því óneitanlega
í brún héma um kvöldið er ég horföi
á sjónvarpsfréttimar og sagt var frá
því, að fyrsta einkarekna heilsu-
gæslustöðin væri tekin til starfa í
Kópavogi. Þar ku vera hægt að fá
sjúkrahjálp gegn „áskrift" er nemur
3600 krónum á mánuði auk komu-
gjalda. Reyndar minnir mig, að
þessu hafi verið hreyft i lok síðasta
árs, en verið þaggaö niður vegna
andstöðu Jóns Kristjánssonar heil-
brigðisráðherra. En nú virðist hann
vera búinn að leggja blessun sína
yfir málið, þrátt fyrir fyrri yfirlýs-
ingar.
Á tryggingamarkaðnum
En hvað þýðir þetta í
reynd? Ekkert annað en að
hér eftir skulu þeir, sem em
læknisþurfandi greiða að
fullu fyrir þá þjónustu, sem
þeir fá á heilsugæslustöðinni,
hvort sem þeir eru ríkir eða
fátækir. En þetta er þó aðeins
toppurinn á ísjakanum. Inn-
an fárra ára mun verða farið
að selja aðgang að Ríkis-
spítulunum, sem verða þá
komnir i einkaeign i formi
hlutafélaga og taldir góðir fjá-
festingarkostir. Mikil velta
gefúr meira fé í kassann, og
því mun verða sótzt eftir sem
flestum sjúklingum. - En vel
að merkja; einkum þeim, sem
eru sæmilega stæöir. Hinir
fátæku, sem ekki geta greitt
fyrir sig veða látnir sitja á
hakanum. Þeir munu geta
reynt að bregðast við, með
því að kaupa sér tryggingu
hjá frjálsu tryggingafélagi.
Slikar sjúkratryggingar
hafa ekki verið á boðstólum
hér á landi, af þeirri skiljan-
legu ástæðu að ríkið hefur
greitt svo til allan sjúkra-
Kjallari
nokkum veginn heilbrigðir.
Hinir öldnu og sjúku, munu
annaðhvort ekki teknir í
tryggingu, eða þá aö iðgjöld
af þeim verða svo há, að við-
komandi getur ekki staðið
undir þeim. - Þannig er þetta
á frjálsa líftryggingamarkað-
inum í dag.
Sjúklingaþjónustan hf.?
Á hverju ári er fjölda
manns neitað um líftryggingu
vegna þess að tryggingartaki
er annars of gamall eða las-
burða, til að vera tækur í slíka trygg-
ingu. Það mun því verða nokkuð
þröngt fyrir dyrum, hjá þeim efna-
minni, ef þeir þurfa aö leita sér
læknishjálpar. Hins vegar munu hin-
ir vel stæðu í þjóðfélaginu sjá sína
sæng útbreidda, ef hugsanlegt væri
að lækka mætti skattaálögur á þá
vegna heilbrigöismála ríkisins. Vera
Agnar
Hallgrímsson
cand. mag.

má, að í framtíðinni verði
Tryggingastofnun ríkis-
ins lögð niður, sem myndi
spara hinu opinbera
milljarða króna í útgjöld-
um.
Hér er því eftir miklu
að slægjast fyrir þá sem
eiga hagsmuna að gæta.
Innan skamms mun e.t.v.
mega heyra auglýsingu til
landsmanna: „Höfum til
sölu allar gerðir af hjört-
um og lungum í alla ald-
urshópa. Hagstætt verð,
allt frá 99.900 kr. ísetning á staðnum.
Vanir menn og traustir. Bjóðum
einnig upp á smærri aðgerðir á sér-
stöku tilboðsverði. Tryggið ykkur
pláss í tíma. Sjúklingaþjónustan hf.“
Óbrotgjarn minnisvarði
Þetta er þó ekkert gaman, heldur
grafalvarlegt mál, sem varða mun
alla þjóöina, ef að verður.
Spumingin er sú, hvort
hér á að koma á fót,
tvenns konar heilbrigðis-
kerfi, annars vegar rikis-
styrktu, hins vegar einka-
kerfi, þar sem sjúklingur-
inn greiðir allt. Hinir vel
stæðu eiga að sifja fyrir
læknishjálp, en hinir öldr-
uðu og sjúku skulu deyja
drottni sínum, af því að
þeir eiga ekki fyrir henni.
Er þetta nú kristilegt
hugarfar? Sagöi ekki
Kristur?: „Ekki þurfa
heilbrigðir læknis við,
heldur þeir sem sjúkrir
eru“ - . Skyldi hann hafa
búist við því að þessu
yrði snúið við, eins og nú
virðist vera uppi á tem-
ingnum hér á landi?
Það er því deginum
ljósara, að hér er veriö að
stíga stórt skref afturá-
bak í heilbrigðismálum
íslendinga, eða allt aftur
til þess tíma er lög um
Tryggingastofnun ríkis-
ins voru sett árið 1936.
Jafnframt mun þetta
„Reyndar minnir mig að þessu hafi verið
hreyft í lok síðasta árs, en verið þaggað
kostnað. Hins vegar eru þær niður Vegna andstöðu JÓnS KrÍStjánSSOnar verða óbrotgjam minnis-
mjög tíðkaðar í BNA, en gef- , _ , . .. varði um ráðherradóm
ast víst ekki alltof vel þar. heilbrigðisraðherra. — En nu Virðist hann Jóns Kristjánssonar heil-
Ástæöan er sú, að trygginga- vera búinn að leggja blessun sína yfir brigöisráðherra, er lengi
félögin munu aðeins selja ., , , . . . . . ,, mim verða minnst. 4T
þeim tryggingu, sem em mallð, þratt fynr fym yfirlysingar. Agnar Hallgrúnsson