Dagblaðið - 11.02.1976, Qupperneq 14

14
f',mm.....
Gunnar heim
frá Kanada
með samning
upp á vasann
,,Ferðin gekk ljómandi vel og ég
held að hún eigi eftir að hafa
töluvert að segja fyrir mig,” sagði
Gunnar Þórðarson í viðtali við
Dagblaðið. Hann er nýkominn heim
úr hálfsmánaðarferðalagi til Kanada,
þar sem hann þreifaði fyrir sér um
sölu á nýju plötunni sinni og kannaði
aðra möguleika því samfara.
„Við hjónin fórum með ágætum
vini okkar og konu hans, Lennaert og
Karen Vopnfjörð, frá Winnipeg til
Vancouver, þar sem eg hljóðritaði
þrjú lög í stúdíói, sem heitir Little
Mountain Sound,” sagði Gunnar
ennfremur. ,,En síðast en ekki sfzt
hitti ég og gerði sex mánaða samning
við Kenny Harris Productions, um
athugun á sölumöguleikum a
plötunni.”
Fyrirtæki þetta er vel þekkt þar
vestra og í góðum samböndum um
allan heim, þó aðallega í Ástralíu og
Japan, fyrir utan Kanada að sjalf-
sögðu.
„Eins og fyrr, er eg hef verið þarna
á ferð, tóku íslendingarnir manni
opnum örmum og lagið „Maríitoba”
á plötunni virðist falla þeim vel í
geð,” sagði Gunnar. „En það þýðir
lítið að lagið se bara spilað í útvarp,
— platan þarf líka að vera til sölu og
kannski gengur það á
næstunni.” -HP.
ÝR í STUTTA
REYKJAVÍKUR-
HEIMSÓKN
Hljómsveitin Ýr frá ísafirði er
komin til Reykjavíkur og mun
skemmta hér um helgina, — í
Klúbbnum annað kvöld, í Tónabæ á
föstudaginn og á laugardagskvöld
kemur hún fram í Festi ásamt
Cabaret.
„Ástæðan fyrir því að við getum
ekki haft lengri viðdvöl,” sagði Rafn
Jónsson trommuleikari hljómsveitar-
innar, „er sú að við erum hræddir
um að verða innlyksa vegna verk-
falla. Þetta er nákvæmlega sama til-
fellið og þegar við vorum hérna
síðastliðið sumar, þá' komumst við
ekki til London til að taka upp
plötuna okkar. Það er aðalástæðan
fyrir því að við tókum þann kost að
fara til Bandaríkjanna.”
Síðan plata hljómsveitarinnar var
tekin upp hefur orðið ein breyting á
liðsskipan hennar. Hálfdán bassa-
leikari hætti, langþreyttur á streit-
unni sem fylgir því að leika í hljóm-
sveit. í stað hans kom örn Jónsson,
sem hefur leikið með ýmsum vest-
firzkum hljómsveitum. örn er
hinum meðlimum Ýs ekki alveg
ókunnur, því að þeir hafa allir leikið
einhvern tíma saman með hljóm-
sveitinni Náð,
Það er vissulega kærkomið að fá
Ýrinn hingað suður. Eins og LP
plata hljómsveitarinnar sýnir eru
þarna engir aukvisar á ferð og er nú
gott tækifæri fyrir þá, sem misstu af
hljómsveitinni síðast er hún kom til
höfuðborgarinnar, að bregða sér á
ball og hlusta á góða tónlist.
—ÁT.—
Nýjar hljómplötur:
„ÝR”
Ýr frá Isafirði
LP —stereo
AÁ—030
ÁÁ—Records 1975.
Ýr er fyrsta rokkhljómsveitin utan
Reykjavíkursvæðisins sem kemur frá
sér LP-plötu. Það út af fyrir sig er
nánast stórvirki og það sem
gleðilegra er: þrátt fyrir augljósa og
nokkuð alvarlega framleiðslugalla,
þá sýnir þessi plata að Ýr er hljóm-
sveit til ýmissa hluta Iíkleg.
Eins og frá var sagt í einhverjum
blöðum sl. sumar þegar Ýr lék
nokkrum sinnum í Reykjavík, þá er
skrautfjöðrin í hatti hljóm-
sveitarinnar Reynir Guðmundsson,
söngvari og gítarleikari. Á þessari
plötu fcr hann á kostum. Raunar eru
bakraddirnar víða mjög skemmti-
legar og jafn mikil svcifla í þeim og
öðrum flutningi.
Ekki virðast ísfirðingarnir áber-
andi snjallir á hljóðfæri sín, þótt
verfitt sé að dæma um það af þessari
plötu — og þá ekki sízt fyrir það, að
hljómborðsleikur Jakobs Magnús-
sonar, synthesizerar, strengir og
fleira, er nokkuð ríkjandi.
Jakob Magnússon stjórnaði
upptöku plötunnar og hafði þar með
höndum það vandasama starf að
leiðbeina mönnum, sem aldrei höfðu
komið í upptökusal. Á sama hátt og
„Sumar á Sýrlandi” er bezta verk
Jakobs til þessa (Jakobs og
Spilaverksins, raunar) er „Ýr” það
versta. Hljómun plötunnar er fyrir
neðan allar hellur. Trommur eru til
dæmis allt of framarlega í nokkrum
lögum, svo sem „Kanínan”. Söngur
er víða mjög ógreinilegur og fleira
mætti tína til.
Það gerist oft, að tónlistarmenn
senda frá sér endanlcga hljóð-
blandaða scgulbandsupptöku, sem
þeir eru ánægðir með. Þcgar platan
kemur til landsins brcgður svo við,
að menn eru sáróánægðir og kenna
Dagblaðið. Miðvikudagur 11. febrúar 1976.
Ömar Óskarsson, til skamms tíma
gítarleikari og helzti lagasmiður Peli-
can sálugu, hefur lokið við upptöku
tveggja laga sinna, sem ætlað er að
setja á umtalaða „Kreppuplötu”
Steina h.f.
Myndina tókum við í Hafnarfirði
á laugardaginn, þegar Ómar var að
ljúka við sjálfa upptökuna og var að
velta fyrir sér hljóðblöndunaratrið-
um af ýmsu tagi.
Ásgeir Óskarsson, trommuleikari
Paradísar, sá um trommuleikinn í
lögunum en Júlíus Agnarsson, helm-
ingur Andrew, spilaði á bassa.
Sjálfur spilaði Ómar á gítar og söng
allar raddir.
Á myndinni eru frá vinstri: ómar,
Ágúst Guðmundsson, textahöfundur
Pelican og „Middle Class Man”
plötu ómars frá í fyrra, Júlíus
(aftastur) ogÁsgeir. DB-mynd: ÓV.

Hljómplata Pólma og
féíaga að koma út
— einnig hefur sjónvarpsþáttur verið gerður
í stúdíói: Pálmi og Baldur Arngrímsson, annar gítarleikari hljómsveitarinnar.
Fjórði meðlimurinn er Björn Björnsson trommuleikari. Engin mynd fannst af
honum á Dagblaðinu. DB-myndir: Björgvin.
Hljómplata Hljómsveitar Pálma
Gunnarssonar fer nú brátt að líta
dagsins ljós. Langt er síðan upptök-
um lauk og kom platan hingað til
lands nokkrum dögum fyrir jól. Að
sögn Ólafs Haraldssonar hjá Fálk-
anum, sem gefur plötuna út, var
ákveðið að bíða.með að setja hana á
markað til að hún kafnaði ekki í
jólaflóðinu. „Platan er hreinlega of
góð til þess að svoleiðis færi fyrir
henni,” sagði Ólafur.
Á þessari plötu eru tólf lög, öll
eftir Magnús Eiríksson gítarleikara
hljómsveitarinnar. Textarnir eru á
íslenzku og eru einnig eftir Magnús.
Ekki er hægt að segja að platan sé
ætluð sérstaklega fyrir neinn
ákveðinn aldursflokk, þar sem mikil
brcidd er í lagavali.
Töluverður fjöldi aðstoðarhljóð-
færaleikara kemur fram á plötunni,
— blásarar , og strengjasveit.
Talsverða rullu spila einnig þeir
Glfar Sigmundsson orgelleikari
Pónik og Þorleifur Gíslason saxófón-
leikari. Ekki má heldur gleyma
Vilhjálmi Vilhjálmssyni söngvara,
sem er sérstakur gestur á plötunni og
syngur þrjú lög.
Hljómsveit Pálma Gunnarssonar
starfar af fullum krafti um þessar
mundir. Hún leikur þó lítið opinber-
lega en þess meira á árshátíðum og
þvílíkum skemmtunum. Að sögn
Pálma mun hljómsveitin að minnsta
kosti starfa árshátíðatímabilið á enda
og fullur hugur er í meðlimum að
viðhalda sambandinu eftir það,
jafnvel við gerð annarrar plötu.
„Annars er það helzt aö frétta af
okkur,” sagði Pálmi, „að við höfum
nýlega lokið við gerð sjónvarpsþátt-
ar sem verður sýndur seinni hluta
mánaðarins, — um svipað leyti og
platan kemur út.” —ÁT—
Skemmtilegasta jólaplatan '75
um pressun. Nýverið hefur mikið
verið talað um að „skurðurinn”, þ.e.
steypa plötumótsins, hafi mis-
heppnazt, þegar munur verður á
hljómun segulbandsupptöku og
sjálfrar plötunnar, og oft er það rétt,
enda skurðurinn mikið vandaverk.
Ekki sýnist manni þetta geta átt
við um útkomuna á plötu Ýr. Þar
virðist Jakob Magnússyni hafa
brugðizt bogalistin.
Lögin á plötunni eru úr ýmsum
áttum, nokkur eftir þrjd þeirra
félaga, Sigurð Rósa, Reyni og Hálf-
dán. Rafn trommuleikari hefur og
tekið þátt í samningu eins texta í
félagi við Reyni, en hann á-
samt Rósa og Hálfdáni hefur og gert
texta. Lögin eru upp og ofan, bezt
eru líklega „Togum í Teit” og
„Kanínan”. Fyrra lagið er eftir
sjómann á ísafirði, fjörugt lag og
drífandi. „Kanínan” er erlent að
uppruna og nokkuð mikið breytt í
meðförum Ýr, eitt vinsælasta lagið á
diskótekum höfuðborgarinnar um
þessar mundir, enda tilvalið danslag.
„Kántrívísur” eru samdar á ensku
við þokkalegt lag og „Óður
ellibelgsins” er í hópi betri laga
plötunnar, ekki sízt fyrir kostulegan
söng Reynis Guðmundssonar.
„Laddi og Flóra” er ágætis rokklag
og prýðilega flutt.
Jakob Magnússon á sjálfur tvö lög
á plötunni, „Upp fjallið” og „Stál-
fjörður”, sem er betra. Bæði lögin,
sem og útsetningar á þeim og öðrum
lögum, bera glöggt merki um þau
áhrif sem Jakob hefur orðið fyrir af
vinsældalistum og diskótekamúsík,
Philadelphia Sound og allt d fullu.
Aftur á móti er „Stálfjörður” eini
textinn, sem einhver glóra er í, án
þess þó að um meiriháttar bók-
menntaperlu sé að ræða. Þar er
allavega sett fram skoðun, andmæli
við fyrirhugaðri byggingu malm-
fabrikku í Hvalfirði, „sem breytast
mun í Stálfjörð”. Síðan segir í lok
textans:
„...er uppþornaðar áuðlindir
og eiturmettað óloftið
tárum öllum fargar.
í gröfinni mun gráta
Jón forseti og hrópa STÁL!”
Textar við önnur lög fjalla flestir
um brennivínsdrykkju og kynmök.
„Kanínan” er dæmi:
„Ef ég má fyrir þig blanda
ég læt ekki á mér standa.
Ún liv gé réþ aðír
þó ég verði faðir.
Drekka, æsa, renna, skella,
sér beint ofaní svaðið
rífa, tæta, fila, spíta
öllu út í loftið.”
En hvað sem því öllu líður, þá
þótti mér einna mest gaman að
hlusta á þessa plötu af þcim íslenzku
plötum, er út komu fyrir jólin. Ýr er
tvímælalaust með betri hljóm-
sveitum hérlendis og vonandi að
þessi plata sé aðeins upphafið.