Dagblaðið - 06.07.1976, Side 2

2
DACiBLAÐIi) — ÞHIÐJUDAGUR 6. JULÍ 1976.

Gott er oð hofa tungur tvœr
— enn um mólef ni Pöntunarf élagsins og NLFÍ, Marteinn Skaftf ells skrifar
í lokasvari Björns L. Jóns-
sonar læknis til mín í Dag-
blaðinu 13. jan. tekst honuni að
slá sin fyrri met í rangfærslum.
Flestum þeirra hef ég áður
svarað með rökum og dæmum.
Og endurtekning ósanninda
haggar ekki staðreyndum. Eg
þyrfti heila síðu I blaðinu til að
leiðrétta grein hans til hlítar.
Ég mun þó hvorki eyða tima
mínum né rúmi blaðsins til
þess. en stikla á nokkrum at-
riðum eins og ég lofaði honum
á aðalfundi PÖntunarfélagsins
um daginn.
Á þeim fundi, eins og í Tím-
anum, ætlaði BLJ að bjarga sér
á gamalli tillögu frá þingi NLFÍ
1973. En ég sannaði að tillagan
var fölsun á tillögu P. fél., sem
byggja átti á. Einnig var fölsuð
atkvæðagreiðsla á tveim
fundum P.fél. Utanfélagsmenn
greiddu atkvæði. Tillágan
reyndist BLJ því ekki einu
sinni hálmstrá er á reyndi.
Enda þagði hann það sem
eftir var fundarins. En þegar
fundi hafði verið slitið, vildi
hann endilega taka til umræðu
að ..leggja félagið niður". í
ógáti játaði hann vilja og til-
gang þeirra félaga — að leggja
félagið niður og hirða eign-
irnar.
í grein sinni segir BLJ, að
ekkert mark sé takandi á sam-
þykkt sambandsstjórnar NLFÍ
gegn frekari afskiptum af P.fél.
En ritari sambandsins tók
hanskann upp fyrir stjórnina á
fundi, og lýsti samþykkt
hennar af fullum heilindum
gerða, en yfirlýsingu BLJ
markleysu.
BLJ segir grein mína
..morandi af stóryrðum og fúk-
yrðum" og slítur nokkur orð úr
samhengi því til stuðnings.
Heiðarleg aðferð, er það ekki?
..Lögleysur þeirra til að ná
NLF-búðunum eru því
félagslegt óbótaverk". Feitletr-
uðu orðin sleit hann úr sam-
hengi En er það ekki „félags-
legt óbótaverk^ að reyna að
drepa félag til að hirða eignir
þess og auglýsa eftir forstjóra
að fyrirtækjum þess í algjöru
heimildarleysi? Og undir merki
NLFÍ og forystu BLJ og Árna.
Af sama ..heiðarleika" sleit
BLJ önnur orð úr samhengi.
Oski hann þess skal það sannað.
BLJ segir, að rök „fyrrver-
andi barnakennáYa", þ.e. undir-
ritaðs, séu „barnaleg", þar sem
ég haldi því fram að hvítur
sykur og hveiti sé á borðum
hælisins. Þó er það staðreynd
að pakkasúpur eru þar á
borðum, og staðreynd það, að í
þeim er hvítt hveiti og sykur.
Samt þrætir BLJ. — Síst að
furða þótt hann hampi yfir-
læknistitli, hugsjónum og sann-
leiksást, slíkur sem málflutn-
ingur hans og rök eru.
Ökunnugt er mér um að
Árni Ásbjarnarson forstjóri
hælisins hafi reynt „að efla við-
gang NLF-búðanna“. En kunn-
ugt er mér að viðskiptin voru
sáralítil þar til Árni taldi að
tekist hefði að sölsa búðirnar
undir NLFÍ, þá jók hann við-
skiptin til muna. En þegar
spyrnt var gegn sölsuninni
sagði Árni að hann myndi
hætta viðskiptum við búðirnar
ef málið tapaðist. Slík voru nú
heilindi hans í garð NLF-
búðanna.
En 9. des sl. segir BLJ:
„Stjórnir NLFÍ og forstjórí
hafa alitaf litið á NLF-búðirnar
sem nauðsynlegan þátt í við-
leitni samtakanna til bættra
matarhátta."
7. jan. segir sami BLJ, að
NLF-búðirnar séu eign sjálf-
stæðs félags. Þá var búið að
afhjúpa lögleysurnar gegn
Pöntunarfélaginu svo rækilega,
að BLJ treysti sér ekki einu
sinni til að klæða nekt þeirra
„nýju fötunum keisarans". —
En gott er að hafa tungur tvær.
Sami BLJ mótmælti frestun
kjörfundarins fræga, sem var
nánast skopmynd af alvöru-
kjörfundi. — Sami BLJ vildi
láta eyðileggja kjörgögnin að
lokinni talningu. — Sami BLJ
barðist fyrir tillögu, sem lög-
fræðingur NLFÍ benti á, að
hryti i bága við lög og mann-
réttindi. — Sami BLJ gekk ekki
í P.fél. er það var stofnað og
hefur aldrei við það skipt þrátt
fyrir gildisyfirlýsinguna hér að
ofan.
Já gott er að hafa tungur
tvær — þrjár.
Kannski speglast áhugi NLFÍ
fyrir P.fél. í skuldunum við
félagið? Og líklega spegla
skuldirnar hlunnindin, sem
Árni gumaði svo mjög af að
P.fél. myndi hljóta við samein-
ingu. — En vonandi reynist sá
uggur minn rangur að það hafi
verið hættulegt óhappaspor er
P.fél. var flutt undir þak NLFÍ
að Laugavegi 20 — það leiðir
timinn í ljós.
BLJ afneitar andstöðu sinni
gegn byggingu hælisins í
Hveragerði. Er minni hans svo
ryðgað að hann muni ekki þau
átök sem urðu okkar á milli í
sambandi við hælið sem búiö
var að teikna og ákveða stað að
Gröf í Hrunamannahreppi?
Er ég kom að Gröf virtust
mér öll rök hníga gegn
staðnum. Og Jónas læknir
Kristjánsson féllst strax á mín
rök að athuga staði í Hvera-
gerði og víðar. Og það gerðum
við næstu vikurnar þar til
staður var fundinn, fenginn og
samþykktur af framkvæmdá-
nefnd hælisins, sem Jónas
hafði skipað í. — Og hann
skipaði ekki framkvæmdastj.
NLFl, sjálfan BLJ, í nefndina.
— Hvers vegna?
BLJ lýsir mig ósanninda-
mann að því að hann hafi barizt
gegn byggingu hælisins í Hvera-
gerði. Ég vil því leiða fram
vitni, sjálfan Jónas lækni.
Hann segir í bréfi til mín 30.7.
’52, þá í sumarhæli NLFl I
Borgarfirði: „Eg býst við að
koma heim í næstu viku og þarf
þá að gefa mér tóm til þess að
tala ítarlega um þetta mál við
þig. Eg ætla ekki að minnast á
þetta við Björn, bíða og vita
hvort hann segir mér frá því...“
A þarna við bréf frá fjárhags-
ráði, sem samþykkt hafði bygg-
ingu i Hveragerði. „Ég býst þá
við að saka hann um ófyrirgef-
aniega einræðishneigð, sem
ekki sé unnt að una við, og
auðsæilega hneigð til að tefja
fyrir byggingamálinu...“ „...ég
lít á veru mína hér sem slóttugt
bragð til að tefja fyrir að byrjað
verði á byggingu í Hveragerði ..
Eg veit, að Björn ber í vænginn
við menn, að ég sé orðinn svo
gamall og sljór, að ég geti ekki
ráðið þessum málum lengur, og
vill verða allsherjargoði yfir
þessu.“ En hversu miklu
skótari og skarpari var ekki
skilningur Jónasar læknis, og
forystuhæfileikar ósambærileg-
ir. Vefengi BLJ, aö rétt sé upp
tekið úr bréfi Jónasar, mun ég
birta ljósrit. BLJ segir að ég og
félagar látum mikið af ágæti
okkar, fórnfýsi og heillaríku
starfi í þágu NLF-stefnunnar.
Störf mín þar má hver meta að
sinni vild. — En það er utan
míns skilnings að nokkur meti
áhugastörf til fórna. I áratugi
hef ég unnið að auknum skiln-
ingi á hollefnum, og lagt í það
nokkra vinnu með hægum
árangri. Þar hef ég einnig átt
andstæðinga allt annarrar
manngerðar en BLJ. Menn sem
ég met mikils þótt skoðanir hafi
stundum stangast harkalega á.
— En til fórnar má kannski
telja það leiðindaverk að leið-
rétta staðreyndafalsanir BLJ.
Ég þakka Elmaro-þátt BLJ,
sem er góð auglýsing fyrir
Elmaro og hollefnin. En leiðin-
legt er hve klaufalega BLJ fór
með fyndnina sem hann lánaði
frá Tómasi Guðmundssyni. Það
var litlu betra en dæmið um
bolakálfinn, sem saug kýrnar
tvær en varð samt ekki annað
en naut;eins og maðurinn sem
nam við tvo háskóla en varð
samt manna þröngsýnastur og
blindastur á staðreyndir.
Maður, sem er sneyddur kímni-
gáfu, getur ekki fengið lánaða
annarra kímni án þess að gera
sig broslegan.
Einokun eða
frjáls samkeppni?
Sigurður Haraldsson Reykja-
vik skrifar:
I eina tíð fyrirfundust ekki
fjölmiðlar í öðru formi en
ræðumennsku og í tjáningar-
flutningi manna á millum á
torgum og krossgötum. Tæknin
hefur nú gjörbreytt þessu og er
nú hægt að þrykkja orðum á
pappír, mæla þau af munni
fram í hljóðnema og/eða sjón-
hljóðvarpa þeim.
Með vaxandi mætti fjölmiðla
hafa áhrif þeirra aukizt í
þjóðfélaginu, til dæmis í sam-
bandi við auglýsingar og
byltingaráform og þess háttar.
Nú höfum við íslendingar
búið við þessa tækni um
nokkurt skeið. Við njótum
hennar reyndar ekki í eins
ríkum mæli þar sem hafta-
stefna heldur enn um taumana
á fjölrr. ðla- og fjarskiptasviði.
En mér er spurn, hversu
lengi á að líða þetta
ófremdarástand? Þurfum við
frekar vitnanna við um
það hvort sé heppilegra?
samanber afhjúpun Nixons (af
frjálsum blöðum) eða einræðis-
og kúgunarstefnu t.d. þegar 600
þúsund Kambódíumenn voru
drepnir.
Á sjálfu 1100 ára afmæli
íslands var óskaðleg útsending
AFRTS stöðvuð, þökk sé al-
þýðubandalagsmönnum. Þeim
væri reyndar nær að berjast
íyrir þvi, til dæmis, að Rússar
hæfu hér sjónvarps- og útvarps-
sendingar án afnotagjalds likt
of^ Kaninn gerði (gerir?). Þeir
sem ekki vilja horfa á eitthvert
efni geta einfaldlega skipt yfir
á annað efni eða slökkt, svo
einfalt er þ?ð.
Hugsið ykkur hversu lítil not
fást af MW, FM og LM-
skalanum á útvarpi eóa
takkanum á sjónvarpinu, sem
gerir kleift að velja á milli
stöðva.
Hvern skyldi aukið frelsi í
þessum málum skaða? Ekki
mig og ekki þig. Mannsandinn
og hugsjónir hans hafa ætíð
risið hæst, þegar hann fær
frelsi til ákvörðunar, vals og
tjáningar.
LIFIÐ FRJÁLS, HEIL OG
HAMINGJUSÖM.
Raddir
lesenda
AÐ TAKA SÉR PENNAIHÖND OG
FARA MED SLÚÐUR í FJÖLMIÐLA
Myndin sýnir hiifnina í Veslmannaeyjum.
Dagný Emma Magnúsdóttir
hringdi frá Vestmannaeyjum:
Eg vildi svara nokkrum
orðum grein Gíslínu
Grímsdöttur, sem hún skrifar í
DB undir fyrirsögninni „Hvað
eru foreldrarnir að hugsa?"
Mér er ómögulegt að skilja
hvað þessi kona hefur upp úr
þvi að ljúga svona í fjölmiðla.
Það eru engir unglingar yngri
en 16 ára i verbúðunum í
Ev.jum, hvorki drengir né
stúlkur. Hér í vefbúðinni fær
fölk ekki húsnæði. sem er
yngra en 16 ára og í Vinnslu-
stöðinni er mjög strangt eftirlit
með þvi. Hér eru unglingar
ekki verri hvað drykkjuskap
snertir en heima hjá sér. Hvort
a'tli sé heilbrigðara fvrir
unglinga að fara út i lifið og
vinna fyrir sér sjálfir éða vera
heima og láta tnöminu og pabba
sjá fyrir öllum þörfitm?
Hér i verbúðinni hef ég ekki
oröiö vör við neina hunda. en
menn eru hér. Knga stúlku
þekki ég hér nieð svo soðalegan
hugsunarhátt að hún kæri sig
um að liggja undir hverjum
sem er. Býst ég við að ef slíkar
væru hér myndu þær gera slíkt
hið sama hvar sem er á landinu.
Ég vil nú bara leyfa mér að
spyrja hvort sé saurugra:
hugsunarháttur Gíslínu eða
þær stúlkur, sem hún
hneykslast á.
Að lokum vildi ég benda
þessari blessaðri konu á að
kynna sér málin ofurlítið belur
áður en hún tekur sér penna í
hönd og fer með svona l.vgi í
fjölmiöla. Við hér í Eyjunt
erunt búin að leita mikið að
þessu nafni en það finnst
hvergi- á skrá hér i Vestmanna-
eyjum. Hvers vegna lýgur þú til
nafns? Þorir þú ekki að standa
við þetta sem þú ert að senda
fjölmiðlum? Þú b.vrjar á því að
senda DB bréf undir fölsku
nalni. en að visu segistu vera
Irá Vestmannaeyjum. Þetta
lýsir manngerðinni töluvert og
varla getur fólk tekið mikið
mark á orðum þínum.
V