Dagblaðið - 17.12.1979, Qupperneq 6

DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR 17. DESEMBER 1979.
6
r?---------------------------
DB á ne ytendamarkaði
r
lS-------------------i-i---—_
RAUNASAGA AF ELDHUSINNRETTINGU
(icgar ég sagði honum l'rá lita-
breylingunni sem ált hafði sér stað.
Honum fannsl að ég hefði ált að fá
það scm ég paniaði. En hann bað mig
i guðanna bænum að leyfa sér að
setja innréllinguna upp áður en ég
gerði eillhvað meira i málinu.
Uppsetningin gekk mjög vel en
sanu varð að hætta i miðju kali
vegna þess að það vanlaði allar
hurðirnar og skúffurnar. Þá brasl
þolinmæði min og ég hringdi i K. og
skipaði honum með harðri hendi að
hirða bara allt „heila klabbið".
Hann skipli ekki skapi, var alltaf
sami ljúflingurinn, talaði mig lil með
lol'orði um að senda það sem vantaði
i hvelli.
Uppselningarmaðurinn l'ör nú
heim og sagðisi ætla að koma við á
verkstæðinu þvi það vantaði bakið i
„skenkinn”. Kvöldið leið og ekki
komu htirðirnar. Næsta morgun
hringdi ég i þá K. og P. og sagði að
hurðirnar væru ekki komnar. P. var
jafnelskulegur og jafnan áður og
bað mig að bíða á meðan hann
athugaði málið. Ég beið i 20 min. i
landssimanum, á minn koslnað, og
þegar P. kom aflur i simann jós ég úr
skálum reiði minnar yfir hann. Siðar
komst ég að þvi að hann var ekki að
athuga neitt nteð hurðirnar minar á
meðan ég beið.
Uppsetningarmaðurinn var
nefnilega viðstaddur og hann sagði
mér að á meðan ég veið voru þeir K.
og P. að ráða með sér hverju þeir
skyldu „Ijúga" i mig til þess að
komast úr klipunni. Það var
nefnilega ekki byrjað að sniiða
hurðirnar!
Samtalið cndaði með þvi að P.
viðurkenndi mistökin og lofaði að
lála Ijúka við sniiði hurðanna þcnnan
dag og senda þær á sinn kostnað og
við það stóð hann!
En þegar hurðirnar konru voru
þær stórgallaðar. Uppsetningar-
maðurinn reyndi það sern i hans valdi
stóð til þess að lagfæra það sent
tókst ekki ol'vel. Þá gafst ég upp.
Ég l'ór enn i sintann og bcinlinis
skipaði K. að koma til ntin og líta á
Meira að segja borðplatan var illa limd á — það mátti vel koma bréfsnuddu undir
hana á einu horninu. En það verður sennilegast að skrifast á reikning upp-
setningarmannsins.
hvernig gantla innréttingin var rilut
niður, allt málað i stíl við „eikarinn-
réttinguna” sent pöntuð var og
pantaðir nýir gardinukappar. Alil
átti þetta að vera i stil við hurðirnar í
húsinu sent eru úr eik.
„Þetta slóðst á enduni og ég var
tilbúin unt helgina að taka á ntóti
innréttingunni sem átti að konta þá
strax næsta dag. En hclgin lcið og
engin kont innréttingin.
Ég ræddi við K. Hann var ósköp
elskulegur, „en þvi ntiður, það var
svo mikið að gera. . o.s.frv.” Svo
leið önnur vikan og ekki kont
innréttingin, en þá lét ég sækja hluta
„SWEATSHIRTS“
BHSr FRAUSA!
af henni. Allan þennan tíma þurfti ég
að vaska upp i handlauginni á baðinu
— og á meðan á þvi stóð brotnaði
handlaugin, sent ég á reyndar eftir að
endurnýja og veit þvi ekki hvað hún
kostar.
En mér brá heldur en ekki í brún
þegar ég sá nýju innrétlinguna ntina.
Þetta var alls ekki það sent ég hafði
pantað. Þetta var dökk hnota en ég
hafði pantað Ijósa eik.
Ég fór i sintann ntcð það santa og
talaði við P„ alveg bálreið. Hann var
ntjög rólegur og clskulegur og fullyrti
að ég hefði pantað eftir upplilaðri
hnotu, sem búin væri að standa i
sólinni i tvöár!
Þarna var ég búin að láta mála hjá
ntér fyrir 48 þúsund kr. i slil við
upplitaða en Ijóntandi fallega hnotu.
Ég grátbað P. unt að sjá að sér, en
nei, það var ekki hægt að breyta
neinu. En það vantaði ekki kurteisina
hjá þeint K. og P. og nú var inn-
réttingin komin og beið eftir
uppsctningarmanni.
Fyrir hana þurlti að greiða 167
þúsund kr. Mér ga/l vel að
uppsetningarntanninum þegar hann
kont, en honum lci/t ckki á blikuna
„Svo er mál með vexti að ég fór út
i að festa kaup á eldhúsinnréttingu.
Eins og allir vita eru þær ekki gefnar.
l.ét ég gera tilboð í innréttinguna og
voru þau jafnmismunandi og
þau voru mörg. Ég tók einu
aðgengilegasta lilboðinu og var svo
samið um kaupin," segir i upphali
bréfs, sem okkur barst fyrir nokkru
l'rá Eygló Pálmadóttur í Vogunum.
Síðan rekur hún sögu kaupanna sem
varð að fresta um nokkra mánuði
vegna veikinda bréfritara. I sumar
var ákveðið að Eygló fcngi inn-
réttinguna afhenta um manaðamótin
september/október. Siðan scgir i
bréfinu:
„4. september var hringl til mín
frá fyrirtækinu og ég beðin að taka
eldhúsinrrréttinguna. Viðkomandi.
scm við skulum kalla K„ sagðist vcra
að lara á sýninguna í l.augardals-
höllinni. Ég dreil' mig i hvelli
inneftir, greiddi inn á innréttinguna
og bað K. að leyfa mér að rifa þá
gömlu niður og mála eldhúsið áður
en ég tæki við þeirri nýju. Það var
auðsótt mál þvi raunverulcga var
þetta þremur vikum fyrr en ég álti
von á henni. Bað ég K. að leyfa mér
að skoða innréttinguna og var það
velkomið. Við fórum inn' á verk-
stæðið en þá fannst ekki ncitt ncma
„innvolsið”, engar hurðir, aðeins
hillur sem voru i þvingu. Ég sagði þá
strax við K. að þetta væri ekki sá
litur sem ég hefði pantað. K. sagði
að það væri ekkert að marka því það
ætti eftir að spónleggja hillurnar.
Jánkaði ég þvi, vildi ekki vera að
auglýsa láfræði mina. Þá spurði ég
eftir P„ sem teiknaði innréllinguna,
en var tjáð að hann væri önnum
kal'inn á sýningunni við að leikna
fyrirfólk.”
Síðan segir brél'ritari frá þvi
Á myndinni má greinilega sjá litarmismuninn á hurðunum i húsinu og eldhúsinn-
réttingunni.
Trimmgalli
Verðkr. 11.400,—
Bankastræti 7
og Aðalstræti 4
Rýmið sem ætlað var fyrir isskápinn reyndist stærra en skápurinn. Þá var bara
tekin fjöl og henni skellt i gatið. Önnur hliðin á fjölinni er algerlega óunnin og má
greinilega sjá I naglahausana.
RDflm
Bankastræti 7
og Laugavegi 47