Dagblaðið - 17.12.1979, Síða 7

DAGBLAÐIÐ. MÁNUDAGUR 17. DESEMBER 1979.
7
Það var einna likast þvi að skápahurðirnar hefðu verið sagaðar með „bitlausri sög”. Þetta likist I það minnsta ekki glænýjum
skápahurðum!
Raunasaga Eyglóar i Vogunum
vakli forvilni okkar og lögðum við
því land undir fól suður i Voga, blm.,
Ijós nyndari og „sérfræðilegur
ráðunautur”. Við vorum ekki alveg
viss um að við gætum dæml
nægilega vel um hvori innréttingin
væri „eins og hún ælti ekki að vera”.
Það sem einkum vakti athygli
okkar fyrst i stað var dökki liturinn á
innréttingunni. Þött því sé haldið
fram af fyrirtækinu sem smiðaði inn
rétlinguna að Eygló hal'i pantað
þennan dökka lit, sem hún fékk, er
ósennilegt, svo ekki sé meira sagt, að
hún hafi einmitt pantað hann. Allar
hurðir i húsinu eru úr ljósri eik — og
þar að auki var hún nýbúin að setja
upp gardínukappa í eldhúsinu sem
einnig voru með Ijósum, eikar-
lituðum lista l'raman á.
Skápahurðirnar voru margar
hverjar skakkar og pössuðu ckki,
þannig að skein i hvílt. Hillubrúnir
voru allar hvitar, það er ekki
spónlagðar, eins og niinnsta kosti er
gert víða.
Þegar litið var innan á neðri
skápahurðirnar var engu likara en að
límt hefði verið aflan á allar
httrðirnar í einu og þær siðan sagaðar
i sundur með bitlausri sög — sárið
var mjög „óhreint”. lnnan á efri
skápahurðunum voru listar. Þeir
voru ekki eins á öllum hurðunum,
sums slaðar voru þeir úr eik og
annars staðar úr brenni. Viða ntálti
sjá för eftir þvingur en ekki er hægt
að mynda slikt og þvi ekki hægt að
sýna hvernig það leit út.
„Sérfræðingurinn” spurði hvort
uppsetningarmaðurinn hefði ekki
hal'l eitlhvað á ntilli þegar hann var
með þvingttrnar á. Eygló kvað hann
ekki hafa gert það. Þvingurnar voru
látnar beint á viðinn og varla við
öðru að búast en hann nterðist undan
þeint. Þar að auki niátti á mörgunt
stöðunt finna misfellur á inn-
réttingunni, hvort sent það var galli i
lakkinu eða af öðrunt orsökum.
Rýmið sent ætlað var fyrir is-
skápinn reyndist of stórt eða
ísskápurinn of litill. Uppsetningar-
maðurinn útvegaði sér fjöl og negldi
l'yrir opið. Annar kanturinn á
fjölinni var alveg óunninn, eins og
sést greinilega á einni myndinni, og
naglaförin voru áberandi. — Ofan á
allt þetta bættist að engu var líkara
en innréttingin væri ekki öll úr sama
viðntint — en það er ekki hægt að
sýna á ntynd.
Greiðsluskilmálar
,,Þegar ég talaði lyrst við l'yrir-
tækið og pantaði innréttinguna
spurði ég hvort hægt væri að fá hana
nteð greiðsluskilmálunt,” sagði
Eygló. ,,K. varð fyrir svörunt og
sagði að ekkert væri sjálfsagðara, ég
gæli fengið sjö mánaða greiðslufrest.
Og það stóðst á endtnii, það voru ná-
kvæmle:. • mánuðirfrá þvi að ég
pantaði iiiiiieitinguna og þar til ég
greiddi fyrri vixilinn. En það var ekki
nenta læpum mánuði eftir að ég fékk
innréttinguna og hún var þáckki einu
sinni fullkláruð!”
Innréttingin kostaði 872 þúsund
kr„ auk 163 þústtnda fyrir
uppsetninguna, eða santlals
1.035.000, kr. Þá er l'erða-
kostnaðurinn fyrir uppsetningar-
manninn og laun hans á ferðalaginti
ekki nteðlalin.
Eygló spurðist l'yrir tint hvers
vegna þeir K. og P. héldu þvi frant
að hún hefði pantað hnotu cn ekki
eik. Sögðu þeir þá að „innréttingin
sem hún pantaði eftir hefði verið
ófrágengin, tveggja ára gömul hnolu-
innrétting, sent hefði verið orðin
upplituð”!
Vekur það nokkra ftirðu að lyrir-
tæki sem smíðar og selur eldhús-
innréltingar skuli vera með
ófullgerða, upplitaða, tveggja ára
gamla innréttingu sem sýnishorn lyrir
viðskiptavini sína.
Eygló vill gjarnan fara fram á að
gallarnir á innréttingunni verði lag-
færðir — hún hefði heÞt viljað fá
innréttingunni skipt i eik, eins og hún
staðfastlega stendur á að hún hafi
panlað.
Ef ekki verður hægt að ganga að
þessu fer hún frant á að fá verulcgan
afsláit frá umsömdu kaupverði en
siðari vixillinn fyrir andvirði innréll-
ingarinnar fellur 5. janúar næstkom-
andi.
-A.Bj.
Árgerð 1980 kominl
Beztu kaup sem þú gerir!
mið-,
og
Nettasta tœkið frá
— CROWN
1) Stereo-útvarpstæki með lang ,
FM-stereo bylgju.
2) Magnarí, 36 vött. Sem sagt nóg fyrir flesta.
3) Plötuspilarí, alveg ný gerð. Beltisdrifinn.
Fyrir stórar og litlar plötur. 33 snúninga og 45
snúninga. Vökvalyfta.
4) Segulband, mjög vandað, bœði fyrir venjuleg-
ar spólur og eins krómdíoxíðspólur, þannig að ekki
er heyranlegur munur ú plötu og upptöku.
5) Tveir mjög vandaðir hátalarar fylgja! / StUttU máH: Tæki með ÖHu!
Verð: 288.290.-
Staðgreiðsluverð: 279.000.--
Greiösiukjör:
Ca 130.000,- út og rest
má deila á aiitaðS mánuði.
Uturinn í hrópandi ósamræmi
skakkar huröir og marið lakk
Er það svona sem íslenzkur iðnaður auglýsir sig? — Ja, þá
er ástandið ekki mjög gott
Skápahurðirnar voru skakkar og
grillti viðast hvar i hvftar hillubrún-
irnar. Uppsetningarmaðurinn reyndi
að laga þetta eftir beztu getu en tókst
ekki betur en þetta.
það sem ég var húin að kaupa al
honum. Fyrst færðist hanu undan en
ég hótaði honum að gera út þessn
blaðamál. Sagðist ætla að h'ingja
DB og bjóða ykkur upp á k '" -
sagði þá að ef ég gerði það flokkaðis
það undir atvinnuróg. Ég heli nu að
ég hefði leyfi til að bjóða upp á kafli
og sýna nýju eldhúsinnréttinguna
niína.
K. kom og skoðaði innréttinguna.
Og viti menn, hann fann helmingi
fieiri galla en ég hafði komið auga á.
Þetta átti allt að lagfæra i hvelli.
Hann var enn sem fyrr ekkert nema
kurteisin og bliðan. Þegar hann fór
sagðist hann vera með hrærivélar-
lyftuna úti i bíl hjá sér og uppsetning-
armaðurinn væri á næstu grösunt.
Ætlaði K. að sækja hann og láta
hann sctja þetla upp. Hrærivélar-
lyftan var skilin eftir i forstofunni og
hún er þar enn þvi hvorki hafa K.,
P„ né uppsetningarmaðurinn sézt
siðan.
Ég varð að greiða I 15 kr. I'yrir
ekinn km, auk þess 3.500 kr. á
tímann fyrir uppsetningarmanninn.
Hann var hér í þrjá daga. Það gerir
sex ferðir og 1 /2 tinta i hverja ferð og
svo fékk ég ekki einu sinni kvittun!”