Vísir - 10.12.1975, Blaðsíða 8

VÍSIR
tJtgefandi: Reykjaprent hf.
Framkvæmdastjóri: Davió Guðmundsson
Ritstjóri og ábm: Þorsteinn Pálsson
Ritstjóri frétta: Arni Gunnarsson
Fréttastjórjerl. frétta: Guðmundur Pétursson
Augl'ýsingastjóri: Skúli G. Jóhannesson
Auglýsingar: Hverfisgötu 44. Simar 11660 86611
Afgreiðsla: Hverfisgötu 44. Simi 86611
Ritstjórn: Siðumúla 14. simi 86611. 7 linur
Askriftargjald 800 kr. á mánuði innanlands.
t lausasöl;u 40 kr. eintakið. Blaðaprent hf.
Víðtækur stuðningur
við afnám tekjuskatts l
Umræður þær, sem upphófust siðastliðið haust
um skattamálin, hafa rutt braut ýmsum nýjum
hugmyndum um þessi efni. Mesta athygli hlýtur þó
að vekja i þvi sambandi, að ýmsir þeir aðilar, sem
hvað harðast hafa barist gegn óbeinum sköttum,
hafa nú tekið undir kröfuna um afnám tekjuskatts-
ins.
Óánægjualda i kjölfar útgáfu skattskrár er nær
árviss viðburður. Sú gagnrýni, sem fram kom á
liðnu hausti, var þó borin fram með öðrum hætti en
oftast nær áður. Mótmæli ibúa i nokkrum byggðar-
lögum vestur á fjörðum og sunnan fjalla vöktu
óneitanlega mikla athygli. Þau vörpuðu að ýmsu
leyti nýju ljósi á þetta vandamál.
í kjölfar þessara mótmæla ritaði prófessor Ólafur
Björnsson grein i Visi, þar sem hann benti með
skýrum rökum á, að tekjuskatturinn væri i raun og
veru sérskattur á launþega. Stighækkandi tekju-
skatt má nota til tekjujöfnunar milli launþega, en
hann kemur að litlu sem engu haldi til tekjujöfnun-
ar milli launþega og atvinnurekenda.
Verkalýðshreyfingin og vinstri flokkarnir hafa
fram til þessa righaldið i hinar gömlu hugmyndir
um tekjuskatta. Andstaða þessara afla við óbeina
skatta hefur þó smám saman verið að hjaðna á und-
anförnum árum og nú virðast vera að koma upp ný
viðhorf gagnvart tekjuskattinum.
Ungur hagfræðingur Helgi Magnússon hefur i
vetur vakið athygli á ýmsum vanköntum núverandi
skattakerfis. Hann hefur sýnt fram á, að itrekaðar
tilraunir stjórnvalda til lagfæringar á rikjandi kerfi
i skattamálum, hafa komið að ákaflega litlu haldi.
Hér er einnig á það að lita að sifelldar bráða-
birgðaaðgerðir i skattamálum leiða til óþolandi
óvissu fyrir skattgreiðendur. öllum má ljóst vera,
að ógjörningur er að búa við þær aðstæður, að
skattalögum sé breytt svo til i hvert sinn, sem
endurnýja á kjarasamninga.
Núverandi rikisstjórn hefur haft það á stefnuskrá
sinni að lækka svo tekjuskatta, að þeir leggist ekki á
það sem kallað hefur verið almennar launatekjur,
án þess að það hugtak hafi verið skilgreint. Þessi
stefna var itrekuð á flokksráðsfundi Sjálfstæðis-
flokksins fyrir skömmu, en þar var hafnað tillögu
um afnám tekjuskatts.
Félag ungra sjálfstæðismannai Reykjavik og
Alþýðuflokkurinn hafa á hinn bóginn samþykkt
yfirlýsingar, þar sem krafist er afnáms tekju-
skattsins. Þetta er mjög athyglisverð staða i stjórn-
málum. Engum vafa er undirorpið, að afstaða þess-
ara tveggja stjórnmálasamtaka til þessa máls nýt-
ur viðtæks stuðnings.
Það verður aldrei unnt að byggja fullkomið skatt-
kerfi, sem allir verða ánægðir með. En engum vafa
er undirorpið, að það er spor i rétta átt að afnema
með öllu þann anga kerfisins, sem mestum ójöfnuði
hefur valdið. Einmitt fyrir þær sakir fær krafan um
afnám tekjuskattsins æ meiri hljómgrunn.
Óbeinir eyðslu- eða neysluskattar eru að mörgu
leyti eðlilegri en stighækkandi tekjuskattur. Við
eigum óhikað að fara inn á þá braut i rikari mæli
en gert hefur verið. Það hefur verið stefna frjáls-
hyggjumanna i stjórnmálum og ánægjulegt er að
sjá, að sú stefna nýtur nú miklu viðtækari stuðn-
ings.
Miövikudagur 10. desember 1975. VISIR
Umsjón: GP
Slikar svipmyndir i Portúgal, sem þessar tvær, heyra nú minning-
unum til.... aö minnsta kosti I bili.
\P0RTÚGAL \
\SVEIGIR \
\ofurhægt\
\TIL HÆGRl\
Eftir hina misheppnuöu upp-
reisn vinstrisinna i Portúgal,
sveigir landiö hægt yfir á hægri
hliöina á öldum ljósvakans þar I
landi.
Vonsviknir erlendir vinstri-
menn hverfa nú úr landi, og
hárskerar hersins eru i óöaönn
aö snyrta til siðhæröa hermenn.
Nú leiðast hægrisinnaðir her-
menn og unnustur þeirra um
stræti Lissabon framhjá máö-
um kröfuspjöldum kommún-
ista.
Áróðursrit vinstrisinna eru
horfin úr bókabúðum, og þar
fást nú eingöngu dagblöö er
styðja rikisstjórnina, auk klám-
rita.
Hinum hrjáðu meðlimum sin-
umtil uppörvunar, hefur portú-
galski kommúnistaflokkurinn
haldið hundruð áróðursfunda.
Yfirráð fjölmiðla
„örvæntingin fæðir sjaldnast
af sér góðar ráðleggingar” stóð
i forystugrein eins af málgögn-
uk rikisstjórnarinnar, Avante,
eins og blaðið heitir, gefur nú út
tvær útgáfur á dag, nú þegar út-
varpsstöðvar kommúnista hafa
þagnað og dagblöð þeirra hætt
að koma út.
Allt frá byltingu hersins i
april I fyrra, hefur meginstriðið
milli hinna tveggja megin póli-
tisku afla staðið um yfirráðin
yfir fjölmiðlunum.
örlög uppreisnarmanna voru
ráðin, þegar herstyrkir stjóm-
arinnar náðu útvarpi og sjón-
varpi á sitt vald á fyrsta degi.
Siðan hafa vinstrisinnar
kvartað undan þvi, að almenn-
ingur væri heilaþveginn af opin-
berum tilkynningum og dægur-
lögum.
Byltingarsöngvum hefur
fækkað stórlega og bliðari tón-
list er nu alls ráðandi á öldum
ljósvakans. Vinsæl hljómsveit,
Fados hefur aftur náð sér á
strik.
Gamanmynd í stað
œsingarœðu
Þjóðlög höfða frekar til al-
mennings en baráttuslagorð.
Milljónir sjónvarpsáhorfenda
fengu sannanir fyrir þvi, að
yfirvöldin höfðu brotið upp-
reisnina á bak aftur, þegar
bandarisk gamanmynd birtist
skyndilega á skerminum i stað
byltingarsinnaðsherforingja, er
var að halda æsingaræðu.
Siðan hefur létt skemmtiefni
verið allsráðandi i sjónvarpinu i
stað áróðurs vinstrimanna, sem
dunið hafði yfir stanslaust sið-
ustu 19 mánuðina.
Gamlir góðir siðir, eru aftur i
heiðri hafðir, og löng upptaka
var sýnd frá útför tveggja her-
manna stjórnarinnar, sem fallið
höfðu f einu orrustunni, sem háð
var i uppreisnartilrauninni.
„Dulce et Decorum est pro
Patria Mori” („það er ljúft og
sætt að deyja fyrir föðurland
sitt”) er slagorð það, er helst
heyrist nú i sjónvarpinu.
Þulir útvarps og sjónvarps
hafa haldið orðbragði vinstri-
sinna i fréttaflutningi sinum, til
þess að umskiptin verði ekki of
snögg fyrir almenning.
„Gakktu í GNR"
Hermenn leita i verksmiðjum
og á sveitabæjum að vopnum,
og lýðveldisvörðurinn gamli
(GNR) sem i fyrri tið bældi upp-
þot og verkföll á bak aftur, er að
komast aftur i gagnið.
„Gakktu i GNR, og þin biða
10.000 faðmlög” segir i sjón-
varpsauglýsingu.
Þeir bilfarmar bænda og her-
manna, sem sveifluðu rauðum
fánum við kröfugöngur, eru
horfnir svo og götuvigi vinstri-
sinna.
En þótt hægfara og ihalds-
sinnar herforingjar hafi öll
völd I hendi sér og andkommún-
isku flokkarnir hrósi óspart
sigri, virðast margir uggandi
um framtiðina.
Nurl og hamstur
Þeir sparsömu nurla hvað óð-
ast saman erlendum gjaldeyri,
ef ný gengisfelling kynni að
verða gerö og innanrikisráðu-
neytiö hvetur fólk dag hvern til
að hamstra ekki mat.
Hinn almenni borgari fylgist
náið með loftvog efnahagslifs-
ins, en sem betur fer hefur engin
stórvægileg breyting orðið á
lifskjörum hans, siðan einræð-
inu var steypt.
En með auknu atvinnuleysi,
minnkandi birgðum og minnk-
andi framleiðni eru sparnaðar-
aðgerðir — eins og fæðu-
skömmtun — óumflýjanlegar.
Vinstrisinnar viðurkenna
sjálfir, að þeir hafi tapað orr-
ustu, en ekki striðinu sjalfu.
Þeir binda vonir sinar við nei-
kvæð viðbrögð almennings viö
sultarólinni.
Eins og korkurinn
Þótt enn hafi ekki komið til
kröfugangna verkalýðsins, hafa
þeir herskáustu, byggingar-
verkamenn, þegar mótmælt
sveiflunni til hægri.
Samtök þeirra, sem hvað
mest lögðu sig fram um að
draga kreppuna á langinn, með
þvi aö halda forsætisráðherra
innilokuðum i húsi sinu i tvo sól-
arhringa, hafa sagt meðlimum
sinum, að málstaður sinn sé likt
og aðalframleiðsluvara Portú-
gala,korkur: „Sama hve mikill
stormur er, hann sekkur
aldrei”.