Lesbók Morgunblaðsins - 24.02.1929, Blaðsíða 6

Lesbók Morgunblaðsins - 24.02.1929, Blaðsíða 6
.- . . J*rtl»».lrw.l 62- LESBÖ& MORGUNBLABSINS 01 09 öldrykkja. Eftir E. Meister. Hvað er öl ? Eins og kuhnugt' er, ef ölið framleitt lir vatni, malti og humli. Þát5 ef látiíT gera og til þéss er notað vínandá-ger. Þegar það er drukkið, er þáð í hægri eftirgerurt. 1 öli er minstur vín- andi allrá áfeng'ra drykkja. Að meðaltali éru í öli 3 af hundraði' af vínanda miðað við þunga,'eða 3,75 af hundraði; miðað vfð rúm- raál.'Öl getur tæplega verið skað- legt, éf þess ef neýtt í hófi. Olið hefir -verið- nefnt „hið fljutandi brauð" og er þáð í fahnihnr. Einn lítri öls, án tillits- til hirtna ýmsu afbrigða þéss, innilieldur 50—100 gr. þufefhi. Það skiftist í a) eg'gja- hvítuefni 3—:8 gr., b) sölt, sjer- staklega phosphofsúr sölt; sem eru nauðsynleg fyrir líkamsbyggingu vora, c) maltextrakt sem er ráð- lagður sjúku- 0« hressingarþurfa fólki og er þekt næringarefni og styrktarmeðal, e) kolsýru, sein örvar og bætir meltinguna. Auð- vitað mætti framleiða þessi efni á ódýrari hátt, en mennirnir hafa altaf sóttst eftir næringardrykk, sem einnig v;ori nautnadrykkur. í ölinu er hið nauðsynlega samein- að hinu þægileg.a á mjög.fullkom- inn- hátt. Þetta er aðallega fólgið í hinum sjerkennilegu samböndum kolefnanna, saltanna, vmandans og kolsýrunnar í því. I einum lítra öls er jafnmikið af kolefnum og í 150 gr. af brauði. -Tafnmikið af eggjahvítuefni og í 60 gr. af brauði, eða 120 gr. mjólkur eða 25 gr. af kjöti. Þetta sýnir hina þýðingarmiklu eiginleika ölsins bæði sem næringar- og nautna- drykks.' f kaffi og te.er ekkert næringargildi. Eins og eðlilegt er, er ölið vara sem geymist illa. Rjett meðferð hefir því mikla þýðingu fyrir gæði ölsins. Þessu er- þó ekki veitt at- hygli sem skyldi. Venjulega er öl- gerðarmanninum kent um galla á ölinu, enda þótt þeir komi oft af rangri meðférð" á því, eftir að það fór frá ölgerðinni. Þegar ölið er í ölgerðinni, er það geymt í ís- kjallara. Nú kemur það til neyt- andáns eða kaupmannsins, sem geymir það á heitum stað eða þar sem kalt er á nóttu en heitt á degi; stnndum skín sólin á flösk- urnar. Afleiðingin verður, að kol- sýran skilst frá ' ölinh, streymir bhrt og myhdar froðu þegar flask- an er opnhð. Þegar ölið er komið í glasið, 'er það búið að missa eitt aðálefnið og er „dautt" og bragð- lanst. E'f sólskín á flöskurnar fær » ölið svonefndan sólsting. Þá er sýru- og remmubragð af ])ví. Ekki má heldur gleynia glasinu,'" sem drekka skal úr. Sje notað glas, sem staðið hefir í heitu herbergi eða heitum ská.p og ölinu helt í það, fer eins og áður, að kolsýr- ar losnar við hitabreytinguna, og st'órar froðubólur myndast, hjaðna og kolsýran tapast. Ölið er ,dautt' og bragðlaust. Margt fleira ber að athuga: Oft er það, að ölglösin eru skoluð úr vatni, sem lengi hef- ir staðið í skál og mörg glös hafa ¦\erið skoluð upp úr, «vo vatnið er ofðið gulleitt af ölslöttum. Ekki er að kynja, þótt ólið bragðist ekki vel úr slíkum glösum. Þetta á reyndar við á veitingahúsum er- lendis. Sennilega mun þetta ekki eiga sjer stað hjer. '— Hversu oft er ekki góð flaska af öli 'skemd með ]nyí, að ölinu er helt ákaft í glasið, svo ]>að freyði sem mest. Hjer f'er eins og áður, að kolsýr- an losnar. Enn má nefna einn ó- sið: Við f jörugar samræður —¦ eða af ásettu ráði — er glasinu hald- ið í heitri hendinni og ölinu gutlað til í því. Glasið volgnar frá hend- inni, ölið volgnar og missir bragð. Allir þessir smámunir hafa mikla þýðingu fyrir öldrykkjima og ætti sá sem ekki vill skemma fvrir sjer ljúffengt öl, að gefa þessu gaum, svo hann fari ekki á mis við þá ánægju, sem gott öl getur veitt. Rjett meðferð.. Geymið ölið á svölum stað, þar sem jafn hiti er, ca. 8—10 st. á O, og sólin nær ekki að skína á það og frostlrætta er ekki fyrir það á vetrum. Gott er að kæla ölið, sem drekka á, með því, _að setja flöskurnar í svo sem 15 mín. undir vatnsbunu. Þvoið glasið úr köldu vatni áður en þjer notið þaíð, þótt hreint hafi verið fyrir. Opnið flöskuna hægt, svo að sem allra minst froða myndist, helst ekki meiri en cm. há. Haldið ekki glasinu lengi í heitri hendinni og gut.lið ekki ölinu til í glasinu. Nú mun ölið bragðast Vel og á- valt Hta vel ut. Þessi meðferð á yið gott öl, eins ög erlendis er veitt. Hjer á landi, sem aðeius er veitt óáfengt öl, með 1}8 af hundraði af vínanda, miðað við þyngcl, eða 2,25 af hundraði, mið- að við rúmmálj þarf auðvitað að viðhafa enn strangari reglur um meðferð öls. í hjerlent öl vantar þá eðlilegu vernd, sem öl þarf að hafa, nefnilega vel lifandi ger- kveikjur, rjett vínanda- og kol- sýrumagn, en svo er með alt óá- fengt öl. Allir, sem ánægju hafa af góðu öli, ættu að taka tillit til ])essara stuttu leiðbeininga, sem hjer hafa verið gefnar; það yrði sjálfum þeim til gagns og þar með væri tilgangi lína þessara náð. Dúfnasýning. 1 París hefir nir nýskeð verið haldin sýning á brjefdúfum, og eru þar sýndar allar hinaf fræg- ustu brjefdúfur, sem nú eru uppi. En þá sem mesta frægð hafði á- nnnið sjer um dagana vantaði þó. Hún drapst fyrir nokkrum mánuð- um. Það var dúfan frá Verdun, sem flaug með seinustu skilaboðin frá Fort de Vaux í gegn um kúlnaregn og sprengingar. Þau skilaboð voru á þessa leið: „Við höldum enn velli, en eigum von á hræðilegri árás með gasi. Bjargið okkur fljótt. Sendið okkur Ijós- merki frá Souville. Þetta er sein- asta brjefdúfan okkar." í veislu, sem haldin var, þegar brjefdúfna- sýningin var opnuð, var það á- kveðið, að dúfuna frá Verdun skyldi heiðra eins og hverja aðra stríðshetju. Er ákveðið, að henni skuli reist minnismerki á einhverp; torgi í París.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.