Lesbók Morgunblaðsins - 13.04.1941, Side 7

LESBOK MORGUNBLAÐSINS
127
hennar sje mest áberandi í boð-
um og samkomum.
Heldra fólkið lítur niður á
hana og segir að hún sje ekkert
annað en ósvífin daðurdrós. En
víst er, að hún þykir fríð, er að-
sópsmikil og það sem mest er um
vert í þessari sögu: Michael kon-
ungur ber ást til hennar.
ÁSTIN VAKNAÐI í
SKEMTIFERÐ
au hafa þekst frá barnæsku,
en það var á heitum júní-
degi í skemtiferðalagi á Svarta-
hafi, sem Michael varð ástfang-
inn í alvöru. Hið undurfagra
landslag og hin hálf-austurlenska
veðrátta á Svartahafi er tilvalið
umhverfi fyrir ástarævintýri. —
Michael og Irene voru stöðugt
saman — þau ljeku tennis, golf,
iðkuðu sund og dönsuðu á síð-
kvöldum undir stjörnubjörtum
himni og liðu saman í fyrirhyggju
lausri sælu hinna ungu elskenda
eftir amerískum jazz-tónum eða
eggjandi sígauna-músík.
Frá því þessari skemtiferð lauk
hefir hún oft heimsótt hann í
konungshöllina og hann hefir ver
ið tíður gestur í ríkmannlegum
kastala föður hennar og á sveita
setvi Irenu í Sinaia. Því er hald
ið fram, að samband þeirra sje
annað meir en vinátta ein, því
Irena hefir mikil áhrif á hann,
sem rúmenska aðlinum er lítið
um gefið. Einu sinni varð Mich-
ael svo óttasleginn yfir „bíla-
dellunni" í henni, að hann gaf
bílstjóra hennar fyrirskipun um,
að gera „aðgerð" á bílnum henn
ar, svo að hann gæti ekki farið
nema með litlum hraða.
ÓSAMLYNDI VIÐ HIRÐINA
óðir konungsins, Helena
drottning, hefir gert alt,
sem í hennar valdi stendur, til að
stía þeim hjónaleysunum í sund-
ur, alveg á sama hátt og móðir
Carols reyndi að hafa áhrif á son
sinn, er hann kvæntist Lambrino
á laun og síðar er hann tók
Mögdu Lupescu að sjer.
Drottningin, sem er grísk
prinsessa, hefir mestu skömm á
því, hve Irena er ættlítil og henni
er sárlega illa við að sonur henn
ar feti í fótspor föður síns.
Michael hefir sótt stuðning og
samúð til föður síns í þessu máli,
en sem kunnugt er, var það faðir
hans, sem bjargaði honum frá of
miklu eftirlæti-, og í stað þess að
hann yrði mömmudrengur, sendi
hann í herinn og ljet hann lifa
karlmannlegu lífi. Michael fet-
ar nú vafalaust dyggilegar í fót-
spor föður síns, en gamli maður-
inn hefir ætlast til.
Hinn ástfangni ungi konungur
hefir sent sjerstaka sendiboða
með brjef til föður síns í útlegð-
inni, en Helena drottning hefir
sjeð til þess, að sendiboðarnir
hafa aldrei út fyrir landamæri
Rúmeníu komist. Ósamlyndi hef-
ir brotist út meðal hirðarinnar
og Michael hefir reynt að hóta,
biðja og mótmæla. Hirðin er nokk
uð skift í málinu, eins og á ríkis
stjórnardögum Carols, en svona
atburðir eru að komast í vana
hjá hirðinni.
En rúmenska þjóðin hefir ekki
gleymt, hver vandræði hafa staf
að af ástarævintýrum konungs
hennar og samband þeirra Irene
og konungs er því óvinsælt meðal
almennings í Rúmeníu. Einkum
þykir hugsandi mönnum ástand-
ið alvarlegt nú, er þjóðin verður
að taka á öllu, sem hún á til vegna
þess að járnhæll nasismans þreng
ir æ fastar að þjóðinni. Almenn
ingi er illa við þessa upskafnings
legu tískudrós, sem klæðist eins
og gleðikvinna og er óhefluð í
aíllri sinni framkomu. Almenn-
ingi lýst ekki á, hvernig hún mak
ar á sig fegurðarmeðulum eins
og leikkona og hefir sjerstaka
skömm á hraðaksturs-brjálæði
hennar.
Þjóðín sjer í þessari konu vand
ræðamanneskju, sem geti síðar-
meir orðið til þess, að hinn,
nú svo einkar vinsæli konungur,
verði að afsala sjer völdum í hinu
óhamingjusama landi. Slíkt gæti
haft öriagaríkar afleiðingar,
einkum vegna hins pólitíska öng
þveitis, sem nú ríkir í landinu.
Það er engin furða, þó menn
snúi sjer við á götunni og alvöru
svipur komi á andlit manna, er
Irene Malaxa þýtur framhjá í
rauða bílnum sínum.
Smælki.
Margar ástæður hafa verið born
ar fram til að reyna að sanna, að
kenning Darwins, um að maður-
inn sje kominn af öpum, sje ekki
rjett. Þýska ritið „Natur und
Kultur“ þykist nú hafa tekið af
öll tvímæli í þessu efni.
„Hugmyndin er hlægileg", seg
ir blaðið, „því hvernig gæti full-
kominn aríi eins og Adolf Hitler
verið kominn af öpum?“
★
Skemtileg saga gengur um þess
ar mundir í London um Montagu
Norman, yfirbankastjóra Eng-
landsbanka. Hann á að hafa ver-
ið að skoða sprengjugýg einn mik
inn, sem komið hafði rjett hjá
bankanum, er lögregluþjónn á-
varpaði hann og spurði, hvað
hann væri að forvitnast á þess-
um slóðum og hvort hann ætti
þarna nokkurt erindi.
„Já“, sagði Norman, „jeg
starfa í bankanum“.
„Nú, einmitt, sagði lögreglu-
þjónninn, „þá væri ráðlegt að
reyna að koma sjer inn og láta
hendur standa fram úr ermum“.
★
Þrátt fyrir ófriðinn er Biblían
stöðugt sú bókin, sem mest er
selt af í heiminum. Síðastliðið
ár seldust í Indlandi 1,338,000
eint. af Biblíunni og er það 125,-
000 eint. fleira en árið þar á und-
an.
Biblían er nú prentuð á 745
tungumálum, þrettán ný tungu-
r.iál hafa bæst við á fyrsta styrj
fldarárinu.
Kristnifræðikensla fer elcki
fram í ríkisskólum í Þýskalandi
og Rússlandi og heldur ekki i lönd
um sem þessi ríki ráða yfir. —
Linsvegar hefir kristnifræði-
kensla verið aukin allmjög í
spænskum skólum nýlega.
★
Á sýningu, sem nýlega var hald
in í Páfaríkinu í Róm, var sýnt
líkan af kirkju, sem í senn var
bæði loftvarnabyrgi og guðshús.
Blað páfa, „Osservatore Roman-
um“ segir svo í ummælum sínum
um líkanið: „óvænt þróun í
kristilegri listsögu“.
<