Lesbók Morgunblaðsins - 11.01.1948, Blaðsíða 9

Lesbók Morgunblaðsins - 11.01.1948, Blaðsíða 9
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS þjóðsöngur Norðmanna Og svo cr hann allt í einu kominn út í alþjóða- stjórnmál. Rjett á eftir grípur hann fram í fyrir sjálfum sjer og segir: — Er það ekki einkennilegt, að nú eru hægrimenn frjálslyndi flokkurinn í Noregi? Á tæpum 50 árum hefur þjóðskipulagið gjörbreyst. Þegar jeg var ungur voru hægrimenn íhalds- flokkurinn og börðust opinberle.^a gegn öllum framförum. Þá var það ofur eðlilegt, að hugsjönamenn hölluo- ust að alþýðufl., því að hann hafði frelsishugsjónir á stefnuskrá sinni. En ná er það hægriílokkurinn, sem hefur allar frelsishugsjónirnar á steínuskrá sinni. Þetta er reynsla gamals manns. Segir frá henni — því að æskan verð- ur að fá að vita hvar hún á heima. Og svo berst talið að nýustu bók- menntunum. Hann er ekki hrifinn af þeim. — Þar er ekkert kjöt á beinunum, segir hann. Nú eru það gömlu grísku og rómversku snillingarnir, sem jeg halla mjer að. Enginn getur lýst nátt- úrunni og fegurðinni eins og þeir. . , ^W V ^W ^W ^W l/eóurópár dúra oa Jrualc a JEG sá í Lesbók Morgunblaðsins fyrir stuttu, að talið hefði verið víst í Breiðafjarðareyjum, að það vissi á snjógang, ef snjótitlingar hefðu hóp- að sig saman og æðarfuglinn hefði „púað" mikið. Af þessu datt mjer í hug að víðar væri tekið eftir þessu en þar í eyjunum. Frá því fyrsta jeg man eftir, heyrði jeg gamalt fólk hafa orð á ýmsu þessu líku, og margir eru þessarar trúar enn. Allir kannast við það, sem starfað hafa að f jármensku, hvað illviðri leggj ast í sauðfje, og þá fyrst og fremst forustusauði og gamalær, sem virt- ust bera af að viti. Margar sögur eru til af forustu- sauðum, sem ekki vildu fara frá húsi, þótt blíðuveður væri, ef í nánd var illviðri. Jafnvel gekk þetta svo langt, að sumir fjármenn trúðu bókstaflega á vitsmuni þessara skepna, og höguðu sjer eftir því við f járhirðinguna. Aftur á móti varð það oft að stór- tjór.i á fjárhópnum, þegar forustu- sauðnum var þvingað út í hagann mút vilja hans. Var þá ofí komið illviori áður nokkurn varði. Þá hefur það o^ verið trú manna, og cr enn, að á ilt veður viti, þegar hestar hama sig í skjól, og snúi höfði undcn vindi, þótt veour sje milt og golí. Mun þetta sjaldan bregðast. Þá hefur það þótt jafnan vita á ill- viðri þegar kisa hefur klifrað og klór- að í stokka og staura, en gott þegar hún hefur þvegið sjer í framan að jeg tala nú ekki um þegar hún hefur þveg- ið sjer aftur fyrir eyrað. Oft legst illviðri í hunda, einkum gamla. Bera þeir sig þá oft aumlega, eru áhyggjufullir og kvíðnir, þora helst ekki annað en fylgja eiganda sín- um úti og inni, jafnvel skjálfa af hræðslu og kulda, þótt gott veður sje. Sagt er að rottan flýi sökkvandi skip, og hefur það þótt illsviti, að sjá rott- ur fara frá ,,borði" á skipi. Og fleira er þessu líkt með dýrin. En hvað er þá með fuglana? Ekki er síður trúa manna enn í dag, að þeir viti jafnlangt nefi sínu. Og skal jeg þá víkja aftur að snjótitling- unum, þessum örsmáu fögru fuglum, sem virðast vera alt annað en spá- mannlega vaxnir. En þó mun það ekki bregðast, að þegar þeir hópa sig sam- an á vetrum heima við hús eða bæi, viti það á snjógang og hríðarbylji, ekki síst á vorin, eða síðari hluta vetrar. Þekti jeg gamlan mann þegar jeg var ungur, sem sagði mjer að eftir þessu hefði hann tekið alla ævi og aldrei brugðist. Sama hefur mjer fund ist eftir að jeg fór að taka eftir því. Álftir eru hjer á vatninu alt-ár.ið. Mikið cr það sjaldan að- þær syngi, nema undir góðviðri, og þá helst sói- skin, þurk eða kælu. Þá æíir lóan lít- ið flug síöara hluta sumars nema und- ir þurk eða í þurki. Ekki er það holt fyrir bóndann að breiða mikið af heyi, eða trúa degin- ura þeirn til enda, œr:> vætukjói by. jai að væla yíir fyrri hluta dags. Því þeim karli feilar aldrei að spá íyrir i i^i'.ingur.ni. , og er obrigoull með ö'íiu. I'á inuf.u marglr kp.nr.ast vi'i, sem uaglega heyra ti! himb;imans, tS hann getur b»3i spé3 þurlt og vxtu. Þá ei' nú krumnii mhin, ðtl hvað veit hann nú. Hefltr hOÉM tnargan bóndan hrest í siæmu tíwaríari með því að koma tii hans í teiginn og krunka yfir teiginn. Hafa margir haft trú á því að það hey hrekist ekki, og orðið að trú sinni. Hjer skal nú staðar numið. Skal hjer hvorki hafa formála nje eftirmála, en láta hvern og eínn úm sína skoðun á því hvaðan fuglum og dýrum kemur þetta óbrigðula vit sitt. Böövar Magnússoyi. 4í ^ ^ ^ ^ Biblían bendir á námu / 2. Mósebók er sagt frá því aö móðir Móse lagöi hann í örk af reyr og bræddi örkina með jarðlími og biki. Greindur maður % amerísku olht- fjelagi tók eftir þessari setningu og hann sagði við sjálfan sig: ,ýÞar sem er jarðlím og bik, þar er líka stein- olía í jörð; og hafi steinolia vefiö í Egyptalandi á dógum Mósé, þá er hún þar enn". Fielagið hðfst þá handa og fór að leita að olíu í Egyptalandi — og fann hana. Nú á það þar nokkra olíubrunna. Engar dánarbætur Líftryggingarfjelagið Sun í London hefur nýlega tilkynt að það muni ekki greiða dánarbœtur fyrir þá, sern far- ast við kjarnasprengingu.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.