Lesbók Morgunblaðsins - 26.11.1967, Blaðsíða 14

Lesbók Morgunblaðsins - 26.11.1967, Blaðsíða 14
feíteá MIK ¦¦.-.¦ . . ¦¦:: .-.¦¦ ;¦¦ ¦•¦ ¦ :- .::¦¦¦¦¦¦¦ i Alftarvœngur Framhald af bls. 7 saman hinn forni hefðbundni skrautstíil, tréskurðar og letur- fiöturinn, sem bitafjölin gerði kröfu til. Notkun höfðaleturs þekki ég ekki á hinum fáu fjölum Hangæinga og Skaftfell- inga, sem vitað er um." Það hefur verið fundið að því, að byggðasöfnin væru hvert öðru lík, og vissulega er það rétt. Byggðasafnið í Skóg- um á að vísu margt sameigin- legt með öðrum slíkum söfn- um, en allt um það þykir mér það óvenjulega forvitnilegt skoðunar- og rannsóknarefm. LAMPAR u, 1 ndir kvöldið held ég aftur vestur með fjöllunum; fer hægt, virði fyrir mér bergið, sem sífellt breytir um ásýnd og lit. Við Dranginn í Drangs- hlíð, þar sem huldufólkið ann- aðist um kýrnar forðum, var verið að blása inn heyi með hávaðasömum, nýtízku blásara. Hvað skyldi huldufólkið segja um þesskonar framfarir? Vest- an við vegamótin hjá Kaida- klifsá sést niður að Stóruborg. Hóllinn í flæðarmálinu sást þó ekki, þaðan og ef til vill skyggja bakkarnir á hann. Andlit bergrisans við Hrúta- fell starði stjörfum auiguim vest- ur á sléttlendið, þar sem litur- inn á puntinum vitnaði um nélægð haustsins. G. S. Fraimlhald af bls. 9 hugvitsamir pyntingamenn nota ljós við þriðju gráöu yfirheyrslur. Fyrir fáeinum árum datit einhverjum í hug, að setja þrjár dósir í stofuloft- ið innan við aðalgluggann og viti menn: Eftir það mátti sjá að minnsta kosti í vel flestum blokkaríbúðum þrjú ljós hangandi niður úr loftinu, innan við gluggann. Þetta varð líkt og í Bret- landi, þar sem stór spegill er undan- tekningarlítið innan við stofugluggann. Venjulega fara þrjú hangandi loftljós inn an við stofuglugga nauða illa og eru til mikilla óþæginda. Víðast er sófi frem- uv hafður undir vegg en glugga og þá hagar svo til, að þrenningin verður ekki yfir sófaborði, heldur oftast yf- ir frjálsu gólfrými út við gluggann. >á fá gestir og heimamenn þennan ófögn- uð í hausinn á sér, þegar gengið er orn. Hinsvegar gæti þessi tiihögun átt rétt á sér, ef þarna hefði í upphafi verið ætlazt til þess að hafa ílangt sófaborð, enda væru perurnar þ>á varð- ar til hliðanna til að koma í veg fyr- ir óþægindi. Yfirleitt má segja, að inn- stungur fyrir lampa séu betri lausn Ihvort heldur er uppi við kverk eins og sjá má í sumum einbýlisbúsum, eða niSri við gólf. Þá er það íbúa hússins að raða innbúi eins og þeim bezt lík- ar og geta þeir þá hagað lýsingunni eftir því. f stofu er gott að hafa einn eða tvo sterka lampa til þess að birtan verði góð og jöfn. En það er mjög misjafnt, hversu mikið ljósmagn fólk kýs í hús- um og styrkleika lampanna má haga eftir því. Hinsvegar er nauðsynlegt að 'hafa nokkur sérljós, sem bera góða birtu á ákveðirm stað eða ákveðinn blett án þess að ljósið sjáist annars staðar frá. Yfir borðstofuborði er goitt aS hafa einhverskonar hjálm, sem lýsir aðeins beint niður á borðið. Þar kemur ekki tiT greina að hafa óvarið ljós fyrir aug- unum. Sama er að segja um ljós yfir sófaborði hangi það niður, verður það að vera varið, þannig að það lýsi að- ems niður á borðið, en ekki framain í fólkið, sem situr nálægt borðinu. Við staka stóla er afbragð að hafa leslampa, sem þannig eru gerðir, að þeir lýsa að- eins á tiltölulega lítinn blett, t.d. bók, sem maður er að lesa. Á sama hátt er gott að koma fyrir litlum ljóskösturum til að lýsa á myndir, miálverk og aðra hluti, sem fólk vill hafa í sviðsljósi. Þesskonar punktljós fara mjög vel og eru í senn hentug og falleg. Þau njóta sín öllu betur sé aðallýsingin í stofunni ekki mjög sterk. óbejn lýsing fer alltaf mjög vel og er þægileg. Henni má koma fyrir bak við gluggatjaldakappa, eða láta smíða sérstakar hlífar fyrir óbeiria lýsingu. Ó- bein lýsing yfir vinnuborðum í eldihúsi er ágæt lausn á lýsingarvandamálinu þar. Það ófremdarástand í lýsingu, sem víð ast hvar á sér stað, er vafalaust að miklu leyti vegna þess hvaS tilviljunin ræður þar miklu. Raflögnin í húsið hef- ur verið teiknuð án þess að minnsta tillit væri tekið til þarfa þeirra, sem í húsinu eiga að búa. Það er helzt að sjá, að rafvirkjaT og rafvirkjameistarar mættu vera mun betur að sér um lýs- ingu. En verzlanir sem selja hverskon- ar ljósabúnað eru líba í sökiinni með því að hafa á boðstólum lélega vöru. Alltof stór hluti af Ijósabúnaði í verzl- unum er hvorki fallegur né hentugur á nokkörn hátt. — G. RABB Framhald af bls. 16 spyrja sig ekki hvort hugsunin haji villzt inn á krákustígi þegar þess- ar hugmyndir urðu að vissu, svo notað sé orðalag áðurnefndrar kennslubókar í nýrri tíma rökjrœði. Hér er umbóta þörf. Er eðlileg- ast að hugsa sér þær í því formi, að kennsla í nýrri tima rökfræði og vísindalegri aðferðafræði yrði tek- in upp við æðri menntastofnanir hér á landí. Áhrifin þaðan þurfa síðan að láta að sér kveða í hverri alvar- legri rökrœðu, setja mark sitt á framsetningu talaðs og ritaðs ortfs. Jón Hnefill Aðalsteinssi n. Framkv.stj.: Ritstjórar; Ritstj. fltr.; Auglýslngar: Ritstjóm; Útgefandi Sigfús Jónsson. Sigurður Bjarnason frá Vigur. Matthías Johannessen. Eyjólfur Konráð Jónsson. Gísli Sigurðsson. Árni Garðar Kristinsson. Aðalstræti 6. Sími 22480. H.f. Árvakur, Reykjavík 14 LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 26. nóvember

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.