NT - 04.09.1985, Síða 9

Miðvikudagur 4. september 1985 9
■ Frá Landsþingi Landssambands framsóknarkvenna á Laugarvatni.
berjumst gegn þeirri hugsun
fólksins í dag að best sé að hafa
einn sterkan sniðugan leið-
toga, sem gerir það sem honum
dettur í hug. Þetta er í sjálfu
sér mjög andstætt lýðræðishug-
myndum.
Það er sótt að framsóknar-
mönnurn úr öllum áttum núna
og unga fólkinu talin trú um,
að það sé úr takt við tímann að
vera framsóknarmaður.
Við verðum að snúa vörn í
sókn.
Við vcrðum að vera virkar í
þátttöku í stjórnmálum til að
geta haft áhrif á hvernig það
þjóðfélag verður, sem bíður
niðja okkar. Engum stjórn-
málaflokki er betur treystandi
til að móta það og stýra, þ.e.
Framsóknarflokki með jafnri
þátttöku karla og kvenna.
Við verðum að gefa okkur
heilshugar að þessu stórkost-
lega verkefni næstu mánuði.
Framsóknarflokkurinn þarfn-
ast okkar.
Við verðum að geta sagt:
Það hófst á Húsavík, fram-
kvæmd var ákveðin á Laugar-
vatni og það tókst.
Við getum haft heitt á könn-
unni og gefið okkur tíma að
ræða saman hvernig markmið-
um verði best náð.
Við getum komið okkur upp
vísi að bókasafni og alls kyns
upplýsingarmiðlun ti! aösíoðar
konum, sem hyggja á framboð
eða önnur störf innan
flokksins.
Við getum sýnt samvinnu-
hugsjónina í verki þar sem
einn fær litlu áorkað getur
samtakamátturinn lyft grettis-
tökum.
Við getum sýnt með starfi
okkar, áhuga og þori, að við
erum kraftur sem flokkurinn
getur ekki verið án.
VIÐ VERÐUM.
GF.RA HVAÐ?
Við verðum að stórauka
fjölda okkar í flokknum til þess
að vio séum færar um að axla
þá ábyrgð sem við ákváðum
með Húsavíkursamþykktinni.
Við verðum að vera tilbúnar
að fara út í prófkjörsslag, jafn-
vel hver við aðra.
Við verðum að gera okkur
það ljóst að þá gildir ekkert
systrabandalag, en þá vitum
við um vin í eyðimörkinni,
miðstöðina á Rauðarárstíg.
Við verðum líka í dag að
gera okkur grein fyrir hvernig
prófkjörsfyrirkomulag við telj-
um henta okkur best. Ég hef
verið í framboði í fjórum kosn-
ingum, engum með sama sniði
á framboðsmálum. Ég fæ ekki
séð að neitt öðruvísi fyrir-
komulag henti konum fremur
en körlum, auðveldasta fyrir-
komulagið almennt séð er ef-
laust innan kjördæmasamband-
anna. En að mörgu leyti finnst
mér eðlilegra að miða við fé-
lagaskrár, sem yrði lokað ein-
hvern ákveðinn tíma fyrir
prófkjör. Þar með kæmi viss
hvatning að fjölga félögum og
um leið fengju þeir þetta hlut-
verk - tilgang með veru sinni í
flokknum. Vissulega er margt
að varast í þessum framboðs-
málum t.d. er það alvarlegur
hlutur ef einungis efnaðir ein-
staklingar sjá sér fært að fara í
framboð. Það er jafnvel talið
að aldrei hafi verið meiri hætta
á þessu en einmitt nú með
breyttum útvarpslögum. Þeir
efnuðu kaupa sig inn á video-
kerfin. Þetta er ekki síst
áhyggjuefni fyrir konur. En
það er staðreynd að þær hafa
úr minna að spila en karlar. '
Við verðum þess vegna að
byggja okkur svo vel upp og
vera staðfastar í trúnni á mál-
staðinn að ekkert getur hrakið
okkur af leið. Það er mikil
nauðsyn að félagshyggjufólk
hópi sig saman og berjist gegn
uppgangi frjálshyggjuaflanna í
Sjálfstæðisflokknum, að við
Samþykkt um framboðsmál
Landsþing Landssambands framsóknarkvenna haldið
að Laugarvatni 31. ágúst og 1. sept. 1985 fagnar þeim
mikilvæga áfanga sem náðst hefur í jafnréttisátt innan
Framsóknarflokksins með stóraukinni þátttöku kvenna
í störfum hans.
Nú þegar hafa ýmis af markmiðum Húsavíkursamþykkt-
arinnar náðst en áfram verður haldið á sömu braut.
Á næstu tveim árum verður gengið til sveitarstjórnar-
og alþingiskosninga. Þingið samþykkir eftirfarandi í
tilefni af því:
„Kona skal vera í 1. eða 2. sæti hvers framboðslista
Framsóknarflokksins í komandi sveitarstjórnar- og al-
þingiskosningum. Við uppröðun í önnur sæti framboðs-
listanna minnum við á þann yfirlýsta vilja Landssamb-
ands framsóknarkvenna að stjórnir, nefndir, ráð og
listar á vegum flokksins verði að helmingi skipuð
konum.“
Það er rnargt sem við getum
og verðum að gera til að auð-
velda leiðina til framboðs. Þeg-
ar byggja skal stórt verður að
vanda vel til undirstöðunnar.
Þess vegna er lífsnauðsyn að
renna fleiri stoðum undir félag-
ið okkar - efla félagsstarfsem-
ina til að gera okkur hæfari til
að takast á við ábyrgðina. Ég
er sannfærð um að með starfi
okkar getum við unnið þannig,
að frarn hjá okkur verði ekki
hægt að ganga séum við sjálfar
ákveðnar, þannig að til sér-
framboðs þurfi ekki að koma,
sem ég álít öllum til góðs.
Dæmi: Á listanum til Al-
þingis í Reykjavík 1983 var
jöfn skipting karla og kvenna
en fyrsta konan byrjaði í 4.
sæti það er þarna sem breyting
þarf að verða á.
VILJI ER ALLT SEM
ÞARF - ER SAGT, EN
HVAÐ VILJUM VIÐ?
Við viljum stórauka hlut fram-
sóknarkvenna í sveitarstjórn-
um að vori og stórauka þátt
kvenna í þingflokknum. Er
hægt að stórauka eitthvað sem
er 0? V ið.vilj um koma mörgum
konum inn í þingflokkinn.
Viljum við leggja mikla
vinnu á okkur til að ná mark-
miði okkar frá Húsavík? Þá
verður hver og ein okkar að
vinna mikið svo að það takist.
Við viljum hætta að nöldra
hver í sínu horni og hefjast
heldur handa og framkvæma
hlutina eins og við viljum hafa
þá.
Við viljum stofna kvenna-
miðstöð og beita afli okkar
innan flokksins.
Við viljum verða stór og
öflug samtök baráttuglaðra
kvenna, sem vita að þegar
orka er leyst úr læðingi er
ekkert sem fær hindrað hana.
Verum vissar um vald okkar
þegar við viljum eða eins og
Davíð Stefánsson sagði í kvæð-
inu Elfan:
Ef eitthvað vill hefta hennar
veg,
þá hrópar hún köld og ægileg
Burt, það er ég.
Víki það ckki, þá veltur hún
fram,
vefur um björgin hvítan
hramm
og öskrar, svo glymur í glj úfra-
sal
Ég skal.
Sigrún Magnúsdóttir,
varaborgarfulltrúi,
og formaður Félags
framsóknarkvenna,
í Reykjavík.
■Það getur haft alvarlegar afleiðingar fyrir bflstjóra að vera staðinn að ölvunarakstri. NT-mynd: Svemr
Það er vel til fallið af dóms-
málaráðherra að láta taka sam-
an óyggjandi tölur um hvert
stefnir og hvert kæruleysi það
er að aka drukkinn og hvaða
afleiðingar það hefur í för með
sér. Tölur sem þessar ætti að
taka saman og birta reglulega.
Ósiöurinn færist
í aukana
Það gefur auga leið að ekki
eru allir drukknir ökumenn
teknir fastir og staðnir að lög-
broti, né að þeir valdi slysum.
Einhverjir slampast væntan-
lega á leiðarenda án stóráfalla.
En bersýnilegt er að drukknir
ökumenn valda mun fleiri slys-
um í ár en undanfarin ár. Það
er umhugsunarvert hvernig á
þessu getur staðið. Þetta er
náttúrlega kæruleysi og skort-
ur á dómgreind, en hvers
vegna færist slíkt í aukana?
Umferðarslysum fjölgar
jafnt og þétt, bæði í þéttbýli og
úti á vegum, jafnvel í afdölum
og á heiðum uppi. Þetta bendir
til að aksturshæfni og aksturs-
lag alltof margra bílstjóra sé
ekki eins og vest verður á
kostið. Og margir valda um-
ferðarslysum án þess að vera
undir áhrifum áfengis. En það
breytir ekki því að drukknir
ökumenn eru miklum mun lík-
legri til að fara sjálfum sér og
öðrum að voða, en allsgáðir.
Og sé aksturshæfnin ekki upp
á það besta hjá ódrukknum
bílstjórum, verður hún þeim
mun verri er þeir keyra fullir,
og þá er voðinn vís.
Hörð viðurlög
Viðurlög við að aka undir
áhrifum áfengis eru nokkuð
hörð. Það eru bæði fjársektir
og missir ökuréttinda um
lengri eða skemmri tíma, sem
þeir seku verða að láta sér
lynda. Þá er þess að geta að
tryggingar ná ekki yfir það
tjón sem drukknir ökumenn
valda. Það getur orðið um
stórar fjárfúlgur að ræða, jafn-
vel svo að menn missi eigur
sínar og hafi samt ekki bol-
magn til að standa undir kostn-
aðinum.
Drögum úr
kæruleysinu
Það væri ekki úr vegi að
dómsmálaráðuneytið tæki
saman hver viðurlög eru við
ölvunarakstri og birti almenn-
ingi. Það mætti taka dæmi úr
dómabókum til að sýna það
svart á hvítu hvaða áhættu
menn taka er þeir setjast ölv-
aðir undir stýri. Vera mætti að
þaö gæti dregið ögn úr kæru-
leysinu ef menn vita fyrir,
hvað það getur haft í för með
sér að aka drukkinn,
Ófyrirgefanlegt
glapræði
íslenskir ökumenn mættu
um margt bæta akstursvenjur
sínar og lögreglan herða enn
betur á öllu eftirliti með um-
ferð en nú er gert. Fyrst og
fremst þarf að halda allri um-
ferð innan þeirra -raðatak-
markana sem lög gera ráð
fyrir. Frá því eiga ekki að vera
nein frávik eða undantekning-
ar nema fyrir lögreglu-, sjúkra-
og slökkviliðsbíla. Ef það tæk-
ist mundi örugglega draga mik-
ið úr umferðarslysum og
óhöppum. Hins vegar mun það
ekki draga svo nokkrum nemi
úr þeim tíma sem tekur að
komast á milli tiltekinna staða.
En að gera vont ökulag enn
verra með því að ökumenn
helli í sig áfengi og slævi dóm-
greind sína og hæfni að mun,
er ófyrirgefanlegt glappæði.
Oddur Ólafsson