Sunnudagsblaðið - 24.01.1965, Side 5
~ V Vfj
•«>. '
í öðrum greinum er bókakostur-
inn enn fátæklcgri.
5) Þýðing og útgáfa crlendra
rriéfkisrita er alveg ófullnægjandi.
Fjölmargt hið helztá úr heimsbók-
mcnntunum cr alveg óþckkt á ís-
landi, og á það jafnt við um fræði
og skáldskap, sígild rit og seinni
tíma v'erk. Og þegar ráðizt er í
þýðingar. er það alltof oft gert af
vanefnum eða með sviksemi. Virð
ast- cngir útgefendur skilja þá
skyldu sína að beina hingað hcim
liiriú bezta úr crlendum bókmcnnt-
um.
ö) A sama hátt cru bókmennta-
samgöngur okkar við önnur lönd
alltof fátæklegár og frumstæðar.
Það kcrnur nær aldrei fyrir að
þaú 'rit' sem hæst ber crlendis í
skáldskap eða fræðum séu þýdd
jafriharðau á íslenzku. En útgef-
endur cru ólatir að láta þýða alla-
vegá Öriýtt kram.
Irennan listá mætti lengja lengi
cnri. Ekkcrt Iiefur vcrið rætt um
bafna,bækur 'sem 'vacri mikið mál.
Ékk'ert lieldur urii livað géra riiegi
til að vinna bókmenntum nýja les
endur í skólum, bókaklúbbum, fé-
lögum eða annars staðar. Enda
verður ckki séð að íslenzkir bóka
útgefcndur tclji neina slíka við-
lcitni ómaksins vcrða.
fTUNDUM er ymprað á þeirri
“* hugmynd að verðlauna eða við-
urkenna á einhvern hátt þær bæk-
ur sem bezt eru geröar ár hvert;
það er synd að þctta skuli ckki
komiö í kring. En kannski væri
ckki síður vert að útncfna árlega
nokkrar þær bækur scin vcrst séu
gcrðar. Það yrði útgefcndum,
prentsmiðjum og bókbandsstofum
ckki miður þarflegt aðliald cn
vcrðlaunin hvatning og uppörvun.
Svo er fyrir að þakka að jafnan
koma hér út ýmsar vel geröar
bækur, vandaðar að öllum búnaði.
Og líklega fjölgar þeim heldur en
fækkar ár frá ári: bókagerðar-
mönnum virðist smáglæðast skiln-
irigur á þcim vanda scm þcim er á
höndum, þcirri virðing scm i'ðu
þeirra ber. Annars væri saga is--
Ienzkrar bókagerðar fróðleg af-
spurnar. Varð ekki á stríðsárunum
bylting í bókagerð okkar scm við
höfum enn ekki jafnað okkur eft-
ir? Þá upphófst ósmekkurinn sem
crin er drjúgur á jólámarkaði:
stórt brot og skrautlegt band eina
krafan til bóklistar. Jafnframt full-
komnu kæruleysi um útgerð bök
anna að öðru leyti. Þessi smekkur
er nú sem bclur fer kominn á und
anhald. Og einstöku sinnum sjást
hér dæmi þcss að bókagcrð er að
réttu lagi listgrein í sínura cigin
rétti. Ég sá útundan mér á dögun-
um að bókaútgáfan Þjóðsaga (scm
er á vegum Hafsteins Guðmunds-
sonar) er farin að gefa út upp á
nýtt Grimu Þorstcins M. Jónsson-
ar. Jafnist sú útgáfa á við Grá-
skinnu Sigurðar Nordals og Þór-
bcrgs Þórðarsonar sem kom út hjá
Þjóðsögu fyrir tveimur árum er
ekki mikill vafi á því hver var feg-
ursta bókin á liðnu ári. Gráskinna
hin meiri er kjörgripur að allri
gcrð, ytra og innra, og sýnir bczt
að hér er unnt að gera þegar
ALÞÝÐUBLAÐIÐ - SUNNUDAGSBLAÐ 37