Sunnudagsblaðið - 24.01.1965, Síða 8

einn var þá gcrður út af örkinni
til fundar við Krákufót til að
skýra fyrir honum, hvert væri er-
indi lögreglunnar þangað vestur,
Svar höfðingjans er qnn varðveitt:
— Orð þín gleðja mig mikjð.
Þegar langknífarnir komu hingað
með eldvatn og byssur, vorum við
veikir. Við viljum frið. Við gleðj-
umst þegar þú nú segir frá þessu
sterka valdi, sem vill stýra land-
inu með réttiátum lögum og láta
lndíúna njóta jafnréttis við hvíta
menn. Bróðir minn, ég trúi þér og
ég er þakklátur.
1
ÞREMUR ÁRXJM eftir þetta sam-
tal var svo komið, að Indiánarnir
urðu að afsala sér landi forfeðra
sinna 16. spetember 1877 kom
landsstióHnn vfir Vestur-Kanada
með fríðu föruneyti til samninga-
gerðar við Indíána. Til fundarins
voru mættir um 5 þúsund Indíán-
ar. sem höfðu slegið upp um 1500
tjöldum í grennd við fundarstað-
inn.
Fundurinn hófst á því, að lands-
stjórinn lagði fram samningsupp-
kast og mælti á þessa leið (með
aðstoð túlks):
— Andinn mikli hefur skapað
alla hluti, sólina, mánann, stjörn-
urnar, jörðina, skóginn og árnar.
Það er með samþykki Andans
mikla, að drottningin ræður þessu
landi. Andinn mikli hefur gert
hvítu mennina og rauðu mennina
að bræðrum, og við skulum takast
í hendur. Hvíta móðirin mikla
(Viktoría drottning) elskar öll sín
börn, bæði hvít og rauð. Hún vill
að þeim líði vel. En vonda hvíta
menn og vonda Indíána elskar hún
ekki, og þeim refsar hún fyrir
vonzku þeirra.
Fyrir mörgum árum garði
Ilvíta móðirin mikla friðarsamn-
inga við Indíánana austur'við haf-
ið mikla. í fyrra var friðarsamn-
ingur gerður við Cree-Indíánana
og np erum við hingað komnir til
að biðja ykkur að undirrita samn-
inginn líka. Eftir fáein ár verða
vísundarnir að öllum líkindum út-
dauðir, og þess vegna vill drottn-
ið börnum hennar að setjast að á
landi ykkar til að rækta nautgripi.
Ef þið samþykkið þetta, ætlar
hún að hjálpa ykkur til að eignast
nautgripi og rækta korn, svo að
þið hafið eitthvað til að lifa af, þeg
ar vísundurinn verður horfinn.
Hún ætlar að borga ykkur og
börnum ykkar peninga árlega, og
þá getið þið notað eins og ykkur
sýnist. Ef þið ritið undir samning-
inn, fá allir, karlar, konur og
börn, tólf dali hver. Peningarnir
verða greiddir ljölskylduföðurn-
um, það sem hann fær sjalfur og
ö!l fjölskylda hans, og á hverju
ári um alla eilífð munt þú, kona
þín og börn fá 5 dali á ári.
Að þessu sinni verður öllum
höfðingjum og ráðsmeðlimum
greidd hærri upphæð. Höfðingj-
arnir munu einnig fá fatnað, silfur
skVj’d fána — og nvjan klæönaö
v-i""ja hvert ár.
Land verður tekið frá fyrir ykk-
ur. og engum öðrum verður leyft
að setjást þar að. Þetta lands-
svæði verður 2M> ferkílómetri
fyrir hver.ia fimm, og þar megið
þið höggva við i elda ykkar og lifa
eins og þið viljið. Lögreglumenn
drottningarinnar munu sjá um, að
engir hvítir menn eða kynblend-
ingar byggi eða höggvi tré á ykk-
ar landi. Ef það verður nauðsyn-
legt munum við líka leggja vegi
um landið ykkar. Þið skuluð fá
nautgripi og útsæði eins og það
sem ræktað er í Fort Mc Leod. Yf-
irvöldin leggja eindregið til, að
þið veljið nautgripina, því að þið
þekkið betur kvikfjárrækt en ak-
uryrkju, og það skuluð þið að
minnsta kosti gera, þar til þið
hættið flökkulífinu.
Þið munuð fá .afhent skotfæri
áríega, og strax og þið hafið undir
ritað samninginn mun skotfærúm
fyrir 2000 dali verða útbýtt til
ættbálksins. Þegar þið hafið tekið
upp fasta búsetu munum við senda
ykkur kennara, sem kenna börnun-
um að lesa bækur, eins og þessa
(hann benti á biblíuna), en slíkt er
ekki hægt, meðan þið flakkið um-
eins og hirðingjar.
Ef til vill viljið þið ræða þetta
lngin hjálpa ykkur til að fá. nýtt á. ráðsfundum og í tjöldum ykkar.
lífsviðurværi. Hún vill, að þið leyf- Fariðtþví þangað, og'.ég voháað
(JQ SUNNUDAGSBLAÐ - ALÞÝÐUBÞAÐIÖ
þið gctið gefið mér svar ú morg-
un”.
ÞREMUR dögum síðar höfðu Indí-
ánarnir lokið sínum fundarhöldum,
og höfðingjarnir tilkynntu, að þeir
vildu rita undir samninginn. Leið-
togi þeirra var Krákufótur, og það
kom í hans hlut að flytja svarræð
una:
„Ég bið yður um skilning og þol
inmæði, meðan ég tala. Ég hef ver
ið kjörinn til að tala fyrir aila
þjóð mína, sem cr fjölmenn og
treýstir því, að ég velji þá stefnu,
sem henti henni bezt. Sléttan er
stór og víðáttumikil. Við erum
börn sléttunnar. Hún hefur alltaf
verið heimkyrini dkkar og vís-
unduririn hefur alltaf verið fæða
okkar. Ég vona, að þið lítið ú
Svartfætlingana sem börn ykkar
ou veröið þeim eftirlátir og mis-
’• nnsamir.
Sú aðstoð, sem þið hafið veitt
mér og þjóð minni, hefur reynzt
mjög góð. Hvar værum við núna,
hefði lögreglan ckki komið til
landsins. Illmenni og whisky drápu
okkur svo ört, að aðeins fair okk-
ar hefðu verið eftir í dag. Lög-
reglan hefur verndað okkur eins
og fjaðrirnar vernda fugla gegn
vetrarkuldanum. Ég óska ykkur
alls góðs og vona, að okkar eigin
hjörtu megi verða betri framvegis.
Ég vil skrjfa undir.“
Krákufótur var þá beðinn að
rita fyrstur undir samninginn, en
því neitaði hann. Ég vil skrifa síð-
ástur undir”, sagði hann, „og ég
ætla líka að verða síðastur til að
rjúfa samninginn”.
Á NÆSTU ÁRUM kom tvisvar
sinnum til kasta Krákufótar. Ár-
ið 1883 var verið að leggja járn-
braut þvert yfir Kanada strand-
anna milli ,og brautin var lögð um
land Svartfætlinganna. Þegar verk
inu var langt komið, brauzt út far-
só.t.t meðal Indíánanna. Þeir töldu
víst, að sjúkdómurinn stafaði af
reyknum, sem eimreiðarnar spýttu
úþp úr sér, og þegar Krákufótur
sjálfúr lagðist sjúkur, þótti þeim
nóg komið. Á hverri nóttu fóru
þeir til og brutu upp, það sem
iagf: hafði verið um daginn af
bfáQÍMrtlt" Áilt' útiit var fyrir, að