Sunnudagsblaðið - 24.01.1965, Side 16

ATON 77, yfirmaður háskóians í
Saró, teygði illilega fram hökuna
og horfði í reiði á blaðamanninn.
Theremon 762 tók þessari heift
með jafnaðargeði. Áður fyrr, þeg-
ar greinar hans, sem nú birtust í
fjölmörgum blöðum, voru ekki
annað en fáránlegar hugmyndir
byrjenda í blaðamennsku, hafði
hann lagt fyrir sig „óvinnandi“
viðtöl. Þetta hafði kostað hann
áverka, glóðarauga og beinbrot,
en það hafði líka veitt honum
talsvert hugrekki og sjálfstraust.
Aton 77 tók til máls, og þótt
rödd hans skylfi af niðurbældri
geðshræringu, glataði tal hans þó
ekki því nákvæma og dálítið smá-
smyglilega orðavali, sem þessi
frægi stjarnfræðingur var kunn-
ur fyrir.
„Herra minn”, sagði hann, „þér
virðist með öllu blygðunarlaus og
koma til mín með þetta ósvífna
tilboð yðar”.
Stjörnuljósmyndari stjörnu-
turnsins, Beenay 25, rak tungu-
broddinn fram milli þurra var-
anna og sagði hikandi: „Já, en
herra, væri ekki
Aton^sneri sér að honum og
lyfti annarri augabrúninni.
„Blandið yður ekki í þetta, Bee-
nay. Ég trúi, að tilgangur yðar
hafi verið góður að koma með
þennan mann hingað, en hér eft-
ir leyfi ég enga óhlýðni”.
Theremon fannst kominn timi
til aðgerða. Aton rektor, sagði
hann, ef þér leyfðuð mér að ljúka
við að segja það, sem ég byrjaði á,
þá held ég ....”
„Ungi maður”, hreytti Aton út
úr sér, „ég held ekki að neitt, sem
þér gætuð sagt núna myndi vega
upp á móti daglegum greinum
yðar síðustu tvo mánuðina. Þér
hafið stýrt blaðaherferð gegn til-
raunum mínum og félaga minna
til að skipuleggja aðgerðir gegn
þeirri hættu, sem nú er orðið of
seint að afstýra. Þér getið farið“,
bætti hann við og sneri baki x
blaðamanninn. Hann horfði von-
leysislega út yfir sjóndeildarhring-
inn, þar sem Gamma, sú bjartasta
af sólunum sex, var að setjast.
Hún hafði þegar fölnað og guln-
að í mistri sjóndeildarhringsins,
og Aton vissi, að hann myndi aldr-
ei sjá hana aftur með fullu viti.
Hann snerist á hæli. „Nei, bíðið
þcr, komið þér liingað". Hann pat-
aði ákaft með höndunum út í loft-
ið. „Þér skuluð fá söguna".
Blaðamaðurinn hafði ekki sýnt
sig líklegan til að fara, og nú gekk
hann hægt til öldungsins. Aton
benti út um gluggann. „Beta er nú
ein sólanna sex eftir á himninum.
Sjáið þér hana?”
Spurningin var varla nauðsyn-
leg. Beta var nærri því í hádegis-
stað. Rauðleitt ljós hennar gerði
landið óvenjulega appelsinulitað,
þegar geislar Gömmu voru horfn-
ir. Beta var í hámarksfjarlægð.
Hún var lítil, Theremon hafði
aldrei séð hana jafnlitla fyrr, og
þessa stundina réð hún ein himn-
inum yfir Lagas.
á himni, óhugnanlega ein.
Andlit Atons varð rautt í skini
hennar. „Eftir tæplega fjórar
klukkustundir”, sagði hann, „mun
siðmenningin, eins og við þekkjum
hana, líða undir lok. Hún gerir
það, af því að Beta er eina sólin
á lofti, eins og þér sjáið”. Hann
brosti kuldalega. „Þetta getið þér
látið prenta; en það verður eng-
inn til að lesa það”.
„En ef þessar fjórar stundir
líða — og aðrar fjórar — og ekk-
ert gerist?” spurði Theremon hóg-
værlega.
, Hafið ekki áhyggjur af því. Það
mun nógu mikið gerast".
„Auðvitað. En ef ekkert gerist?”
Beenay 25 tók nú öðru sinni til
máls. „Herra, ég held, að þér ætt-
uð að hlusta á hann“.
„Látið greiða um það atkvæði,
rektor Aton”, sagði Theremon.
Einhver hreyfing komst á aðra
viðstadda, sem til þessa höfðu sýnt
fyllsta hlutleysL
„Það er ekki nauðsynlegt”. sagði
Aton og dró fram vasaúr sitt.
„Fyrst Beenay vinur yðar leggur
slika áherzlu á það, skal ég láta
yður fá fimm minútur. Þér megið
tala“,
„Ágætt. Hvað gerir það til, þótt
þér gefið mér leyfi til að fylgjast
með því, sem gerist? Ef spádómar
yðar rætast, kemur nærvera mín
ekki að sök, þvj að þá mun ég ekki
Alfa, sólin, sem Lagas sncrist
um; var hins vegar hnattarins.
Þar voru líka tvístirnin tvö, sem
fylgdu henni. Rauða krýlið .Beta,
næsti fylgihnöttur Ölfu, var ein

Ud UCiU, rn.d II1X1II UU^UUl
ert gerist, mégið þér eiga von í
aðhlátri eða. einhverju verra. 'Þl
. væri viturlegt, að hafa vinahend
ur til áð fjáíla um 103110“.
„Eigið þér við yður, þegar þéi
Fyrri

| r t;
■ i ’ ■ •.cu '■
■í V':• ■ ' . ' ÍÁ 'í.
iéi ■ <*<n »i«in.tin •■niii kiw
4g eOKKOBAGftSLÁÐ ■> élSrttíOHtAStm