Sunnudagsblaðið - 24.01.1965, Blaðsíða 19

gluggann, ruxndi hátt og stikaði
út úr herberginu.
Þeir horfðu á eftir honum, og
Theremon sagði: „Hvað er að?
• „Ekkert sérstakt”, sváraði Shee
rin. „Tveir mannanna áttu að véra
komnir fyrir nokkrum klukku-
tímum, en hafa ekki sézt énnþá.
Og hann er ákaflega fáliðaður,
þVi að allir nema þeir ^llra nauð,-
synlegustu hafa farið í byrgið”.
„Haldið þér, að þessir tveir
menn hafi hlauplzt á brott?“
„Faro og Jimot? Að sjálfsögðu
ekki. En ef þeir verða ekki komn-
ir eftir klukkutíma, er útlltið
slæmt.“ Hann stóð skyndilega á
fætur og glampi kom 1 augu hans.
„En á meðan Aton er ekki við ...”
Harin læddist að næsta glugga
bg dró upp úr litlum kassa undir
gluggakistunni flösku með rauð-
um vökva, sem gutlaði, þegar
hann hristi flöskuna.
„Ég þóttist viss um, að Aton
vissi ekki um þetta“, sagði hann
og gekk aftur að borðinu. „Við
höfum ekki nema eitt glas og þér
sem gestur getið fengið það. Sjálf
úr. hef ;ég flöskuna”, Og hann
barmafyllti giasið af stakri ná-
kvæmni.
Barkakýli Sálfræðingsins færð-
ist til um leíð og hann sneri flösk-
unni við, siðan stundi hann
ánægjuiega og sleikti út um, og
að því loknu hélt hann áfratn tal-
inu. ; ' ' ;
„Hvað vitið þér um þyngdarlög-
málið?"
„Ekkert, nema að það er nýlega
fundíð upp og ekki fullkomlega
staðfest, og það er svo torskilið,
að ekki er gert ráð fyrir, að nema
tólf menn á Lagas skilji það”.
„Vitleysa. Kjaftæði. Ég get sagt
þér aðalatriðið i einni setningu.
Þyngdarlögmálið segir, að milli
allra hnatta hlmingéimsins sé að-
dráttarafl, og þetta afl sé jafnt
iriilli hverra tveggja hnatta og
margfeldi massa þeirra deilt með
fjarlægðinni í öðru veldi”.
„Er þetta allt?”
„Það nægir. Það tók fjögur
hundruð ár að komast að þvi"
„Af hverju svo langan tíma?
Þetta virtist einfalt, eins og þér
sögðuð það.“
. „Af því að mikil lögmál opinber-
ast mönnuiri ekki í innblæstri,
heídur eru þáu árangur sameigin-
legra starfá niargra vísirida-
manna 1 margar aldir. Síðan Gá-
novi 41 komst að -því, að Lagas
snerist umhverfis Ölfu, en' ekki
öfugt — og síðan eru fjögur hundr
uð ár liðin — hafa stjarnfræðing-
arnir unnið af kappi. Hreyfirigár
allra sólnanna hafa verið athug-
aðar og kortlagðar. Skýringartil-
gátur hafa komið fram hver á eft-
ir annarri, og þær hafa verið próf-
aðar og endurbættar, þeim hafnað
og þær endurlífgaðar og breytt í
eitthvað annað. Þetta hefur verið
geysimikið verk”.
Theremon jánkaði lágt og rétti
fram glasið til að fá aftur í það.
Sheerin hellti fáeinum dropum
með semingi úr flöskunni.
„Fyrir tuttugu árum”, hélt
hann áfram, eftir að hafa vætt á
sér kverkarnar líka, „var fullsann-
að að þyngdarlögmálið skýrði
lireyfingar allra sólnanna sex. Það
var mikill árangur”.
Sheerin stóð upp og gekk að
glugganum, og enn hristi hann
flöskuna. „Og nú komum við að
efninu. Síðasta áratuginn liefur
hringferill Lagas umhverfis Ölfu
verið reiknaður samkvæmt þyngd
.arlögmálinij, en athugunum hefur
ekki boríð saman við útreikning-
. aná; .ekk-i einu- sinnt, -þegar'-tillit
ALPÝÐUBLAÐIÐ - SUNNUDAGSBLAÐ 51