Frjáls þjóð


Frjáls þjóð - 11.07.1968, Blaðsíða 1

Frjáls þjóð - 11.07.1968, Blaðsíða 1
LANDBUNAÐARKREPPA Harðindi hafa að undanförnu magnazt ár frá ári. Lang- varandi góðæriskafli hafði áður slævt menn svo að fæstum datt í hug að velta fyrir sér hvernig landbúnaðurinn væri við harðæri búinn. ör þjóðfélagsþróun síðustu áratuga, auk- in fjölbreytni atvinnulífsins og bylting í lífskjörumhefur á ýmsan hátt dregið úr viðnámsþrótti landbúnaðarins gegn hörðum árum. Þessu verður að svara með féLagslegum að- gerðum, og ríkisvaldið verður að hafa forystu um þær. Ef takast á að stýra fram hjá boðanum, þarf annaðhvort að skipta um ríkisstjórn eða ríkisstjórnin að gerbreyta vinnu- brögðum sínum. Á a?S láta landbúnað leggjast niÖur? Eftir því sem meiri höfuS- stóll er bundinn í búrekstri, á landbúnaSurinn erfiðara með aS þola endurtekin skakkaföll. HarSæriskafli sá sem nú geng- ur yfir landið er aS því leyti hættulegri en harSæriskaflar fyrri a'lda aS erfiðara er nú aS reisa landbúnaSinn viS, ef hann hrynur saman, einfald- lega af því að byggingin er nú svo margfalt hærri. Það er ekki nýstárleg speki aS segja aS margt sé breytt á landi hér og allt sé nú ólíkt því sem áSur var. Samt drögum vitS ekki alltaf nógu víðtækar ályktanir af breyttum aSstæS- um. Þó mótsagnakennt sé; verður aS telja aS framhaldslíf landbúnaSar sem atvinnugrein- ar á lslandi hafi verið miklum mun öruggara fyrr, meðan þjóSin bjó viS örbirgS, en nú. Þá var það skástikosturinn aS lafa viS búiS, meSan þaS var hægt, allir aðrir kostir voru verri. Nú hefur bóndi, sem flosnar upp, þrátt fyrir allt fleiri kosti en þann aS drepast úr hungri. Þess vegna eru lík- ' ur tí'l að hann hverfi frá bú- skapnum, þegar verulega fer að sverfa aS. Þannig getur auS veldlega svo fariS aS landbún aður leggist niSur í heilum landshlutum, ef ekki verSur viS spornaS. Flestir viður- kenna þörf á opinberri aSstoð, en hætt er viS aS mörgum hér á Suðurnesjum ofbjóSi, þegar reglulega þarf aS taka á til aS halda lífi í landbúnaði sem at- vinnugrein í allt aS helmingi iandsins, en svo getur farið ef enn koma nokkur harSærisár. Þá þurfum viS að gera okkur grein fyrir því, ekki aSeins hvaS þaS muni kosta aS halda landbúnaði viiS sem atvinnu- grein um land allt, þar sem vel má telja byggilegt í meSalári, heldur einnig hvað þaS muni kosta að reisa landbúnaSinn á hálfu landinu úr rústum og gera hann arðbæran, ef viS leyfum honum aS grotna niSur. Félagsleg vitSbrögo'. ÞaS sýnist augljóst að þjóS- in verSur að bregSast við harS- ærinu með því aS sýna miklu meiíi félagshyggju en hún hef- ur gert í góSum árum. Vanda- mál landbúnaSarins verSur aS leysa á félagslegum grundvelli, einstaklingar fá ekki risið und- ir þeim. Vitanlega mun þá mikiS reyna á félagssamtök al- þýSu, samvinnufélög og stétta- samtök, en langmest veltur á viturlegri forystu ríkisvaldsins og handhafa þess. Framtíðar- lausn hlýtur helzt aS verða tryggingar í einhverri mynd svipaSar þeim sem Svíar hafa komiS á hjá sér, en langan tírha tekur að koma á fót slíku trygg ingakerfi. Á meSan verSur rík- isvaldiS aS gera margvíslegar ráðstafanir. Hagnýtum þekkingu og reynslu. Umfram allt verSur þjóSin að hagnýta sér þekkingu og reynslu innlenda og erienda til að leysa vandann. StöSugt er talaS um aS rannsaka þurfi orsakir kals í túnum, en lítið heyrjst um niSurstöSur slíkra rannsókna, enda sjálfsagt litlu fé til þeirra veitt. Langt er síS- an því var hreyft aS Kjarninn gæti átt einhvern þátt í hinum miklu kalskemmdum, en svör hafa ekki fengizt við því frem- ur en öSrum efasemdum um ágæti þeirrar framleiSslu. En það eru ekki aSeins náttúruvís- indi sem beita verður, heldur einnig félags- og hagvísindi. Félagsleg lausn á vandamálum verSur aS vera meira en orðin tóm. Ef hún á aS takast vel, þyrfti helzt aS skipta um ríkis- stjórn, en, meSan þaS gerist ekki verður þjóSin aS knýja fast á og heimta skjót viSbrögð og áhrifarík og skynsamleg vinnubrögð. —O— ¦HHB TIMMmi íslenzk sveit er fögur í góðviðri. En það stoðar lítt ef ekki tekst að verja Landbúnað- inn í hörðum árum. Yfirvofandi hungurdauði milljóna Ástndið í Biafra er nú orðið J svo hörmulegt að því verður naumast með orðum lýst. Um það bil 3.000 börn og gamal- menni deyja þar á degi hverj- um. Orsökin er næringarskort- ur. Flestir deyja úr sjúkdómi sem innfæddir nefna „kvas- hiorkor" og stafar af langvar- andi skorti eggjahvítuefna. Hann lýsir sér í rauðum lit á hári, þrútnum öklum, sárum á hörundi og lystarleysi. Hann dregur fólk til dauða á skömm um tíma. Talið er að ein millj- ón manna muni deyja í Biafra í þessum mánuði — hvað sem gert verður til hjálpar. Af 14.500.000 íbúum Biafra er talið að um það bil 11.000.- 000 líði sára neyð og þurfi tafarlaust á aðstoð að halda. Ef ekki verður brugðið við skjótt má búast við að ein milljón manna deyji á mán- uði hverjum í Biafra á næst- únni. En slík hjálp verður að koma þegar í stað og hún verð ur að vera gífurlega umfangs- mikil. Til þess að unnt sé að bjarga þessu fólki þarf hvert mannsbarn 100 grömm af eggjahvítuefnaríkri fæðu á dag. Þá þarf ein milljón 100 tonn á dag — 11 milljónir þurfa 1.100 tonn. Það er augljóst mál að það er ekkert smáræðis fyrirtæki að senda 1.100 tonn af mat- vælum á degi hverjum til Biafra. Ekki bæta samgöngu- erfiðleikar úr skák. Sem stend ur er aðeins hægt að flytja matvæli þangað loftleiðis og aðeins um einn flugvöll að ræða. Sehi stendur er aðeins hægt að flytja um 40 tónn á nóttu til landsins. Til þess að nokkur leið sé að bjarga lífi þessara milljóna verður að fá til mikinii fjölda flugvéla, gífurlegt magn mat- væla og fleiri flugvöllum þarf að koma upp í Biafra. Þetta verður ekki gert nema með sameiginlegu stórátaki Evrópu og Ameríku. Þessa átaks hljót- um við að krefjast af hinum auðugri löndum heims, ekki aðeins í krafti mannúðar held ur einnig vegna þeirrar ábyrgð ar sem a. m. k. sum þeirra bera á þessari styrjöld. Bretar hafa stutt Nigeríumenn í styrj öld þeirra gegn Biafra með vopnasendingum og á ýmsan annan hátt. Þeir hafa stefnt að því að Nigería sameinaðist aftur, aðallega vegna mjög auðugra olíulinr'a í Biafra. Það er nú ljóst að slíkt getur ekki Framh. á bls. 7.

x

Frjáls þjóð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frjáls þjóð
https://timarit.is/publication/311

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.