Morgunblaðið - 10.07.2005, Síða 15

Sumarsæla frá Saclà
1 krukka Saclà með
sólþurrkuðum tómötum
200 gr mozzarella ostur
1 avókadó,
skorið frá steini og afhýðað
10 stk. kapers
8 grænar ólífur
Saxið allt hráefnið, setjið í skál
og bragðbætið með basil-olíu eða
góðri ólífuolíu.
Verði ykkur að góðu!
Grænmetið frá Saclà er ljúffengur
bragðauki. Það er tilvalið með
pasta-, fisk-, og kjötréttum og er
frábært í salatið. Láttu ímyndunar-
aflið ráða för og notaðu það
hráefni sem þér finnst best eiga
við hverju sinni. En mundu eftir
grænmetinu frá Saclà!
Sumarsæla!
www.sacla.com
Á vissan hátt segir hún þetta þó koma sér vel. „Það er leikhópurinn Á senunni sem
setur upp Kabarett. Ég hefði getað lent í vandræðum ef þær sýningar hefðu stangast
á við sýningar í Þjóðleikhúsinu, t.d. Edith Piaf sem hefur verið ákveðið að taka aftur
upp í haust og ég hef farið með hlutverk í. En þar sem ég er ekki fastráðin lengur tek
ég Kabarett fram yfir. Þar fyrir utan er ég farin að hugsa mér gott til glóðarinnar að
vera hvergi föst því ég er búin að fá svo margar hugmyndir sem væri gaman að hrinda
í framkvæmd. Eins hefur Tinna boðið mér nýjan samning þannig að ég mun halda
áfram að vinna þar í haust sem lausráðinn leikari.“
Sumir leikarar hafa sagt að þeir vilji ekki fastráðningu því valfrelsið sem fylgir því
að vera sjálfs síns herra sé svo dýrmætt. Þórunn segir það vissulega sjónarmið. „Hins
vegar er mikið öryggi í því að vera fastráðinn og í mínu tilfelli hefur verið skrýtið og
erfitt að sjá á bak hópi sem maður var orðinn hluti af, bæði listrænt séð og félagslega.
Það er ofsalega þægilegt að geta farið í tveggja mánaða sumarfrí á kaupi – lágu kaupi
reyndar, en maður getur engu að síður borgað af íbúðinni eða bílnum án þess að hafa
áhyggjur af því hvaðan peningarnir koma. Auðvitað er draumastaðan sú að vera laus-
ráðin og hafa nóg að gera en því fylgir áhætta. Listrænt séð er það skemmtilegra því
þá þarf maður ekki að taka að sér hlutverk sem mann langar ekki að leika. Það eru
kvaðirnar sem fylgja því að vera fastráðin. Þessi fimm ár í Þjóðleikhúsinu hef ég hins
vegar lært ofboðslega mikið á því að gera eitthvað úr pínulitlum hlutverkum sem
virkuðu ekkert spennandi í fyrstu og ég hefði sennilega aldrei tekið að mér ef ég hefði
ekki orðið að gera það.“
Fjölmiðlar upp á gott og vont
Leikarastarfinu fylgir óneitanlega athygli, stundum svo mikil að mörgum finnst
nóg um. Umfjöllun tímaritsins Hér og nú um einkalíf Bubba Morthens er í fersku
minni og ég velti því fyrir mér hvort slík skrif séu eitthvað sem fólk í stöðu Þórunnar
kvíðir? „Ef ég byggi í Bretlandi myndi ég kvíða þessu,“ segir hún. „Ég hef aldrei
kviðið þessu á Íslandi því blaðamenn hafa hingað til verið tillitsamari en gengur og
gerist þar. Ég hef samt ekkert sloppið frekar en aðrir. Þegar ég hætti með fyrrverandi
kærasta mínum kom mynd af okkur á forsíðu Séð og heyrt með þessari týpísku eld-
ingu á milli. Reyndar vorum við löngu hætt saman þegar þetta kom því þeir voru svo
lengi að komast að því.“ Þórunn hlær þegar hún rifjar þetta upp. „Þetta var eiginlega
mjög fyndið og ég fékk sms frá öllum vinum mínum sem þóttust vera yfir sig hissa og
spurðu: Í alvöru, eruð þið hætt saman?“
Hún segir þó erfitt þegar blaðaskrifin verða svona persónuleg. „Umfjöllun er hluti
af starfi leikarans því við lifum á markaðstímum og fólk kaupir ekki það sem það veit
ekki af. Því miður á þetta við um leikhúsið líka. Við þurfum að markaðssetja leik-
húsið og það er erfiðara fyrir sjálfstæðu leikhópana sem hafa úr litlu auglýsingafé að
moða. Þá koma fjölmiðlar sér vel þegar fjallað er um mann í ákveðnu samhengi því
um leið er fólk minnt á að þessi sýning sé í gangi. Við getum því ekki sagt að þetta sé
alslæmt. Hins vegar er þetta orðið býsna slæmt þegar umfjöllunin er orðin eins og í
tilfelli Bubba og fólk er hvatt til að gerast paparazzi-ljósmyndarar. Mér finnst svo lág-
kúrulegt að fólk taki slíkar myndir á Íslandi. Að vissu leyti skil ég það í Bretlandi því
þar fær fólk upphæðir sem geta breytt lífi þess fyrir eina slíka mynd eða sögu um ein-
hvern frægan. Auðvitað er þetta lágkúra en ef fólk á engan pening getur maður skilið
af hverju það lætur til leiðast. Hér á landi er markaðurinn ekki svo stór að blöðin geti
borgað háar upphæðir fyrir svona upplýsingar. Þannig að ég skil ekki hvað rekur fólk
til að gera þetta.“
Sjálf hefur Þórunn einu sinni lent á mynd sem ókunnug manneskja tók að henni
forspurðri. „Það var á fótboltaleik úti í Bretlandi þar sem ég var með fyrrverandi
kærasta mínum. Ég fann fyrir flassi en pældi ekkert meira í því. Þegar ég kom heim
var mynd af okkur í Séð og heyrt og fréttin var sú að við værum greinilega góðir vinir
ennþá.“ Hún skellihlær við tilhugsunina. „Já, við erum góðir vinir en hvar er fréttin?
Eiginlega fannst mér þetta bara fyndið en samt var pínulítið óþægilegt að þetta gerð-
Öxin og jörðin 2004
Ð HÁLFGERÐ MÓÐGUN VIÐ SÖNGVARA
MANNKYNIÐ ER STÓRKOSTLEGA SKRÝTIÐ