Morgunblaðið - 10.07.2005, Blaðsíða 20

20 | 10.7.2005
É
g hef alltaf passað illa inn í fyrirfram mótuð box,“ segir
Chuck Mack, þegar hann tekur á móti gesti á fallegu heimili
í Grafarvogi á miðjum degi; í ljósi tímasetningarinnar snýst
fyrsta spurning um fasta atvinnu, eða hvort honum líki bet-
ur að vera sjálfstætt starfandi. „Ekki það að ég rekist illa í
vinnu hjá öðrum, skrifstofuvinna hefur bara aldrei höfðað til
mín og ég gæti heldur ekki unnið við færiband í verksmiðju.“ Chuck talar skýra
og hlýja ensku – segir íslenskuna sína því miður hafa týnst á lífsleiðinni – enda
bjó hann aðeins um fimm ár á Íslandi þegar hann var barn. Hann er hálf-
íslenskur; móðir hans er Gyða Breiðfjörð Mack og faðir hans Charles C. Mack.
„Ég hef hins vegar unnið við margt í gegnum tíðina, til þess að komast af,“ bæt-
ir hann við, „en nú starfa ég eingöngu að mínum eigin hugðarefnum og þeirri
áskorun að koma þeim á framfæri.“ Hugðarefnið, sem í þessu tilviki má kalla í
senn atvinnu og ástríðu, er hönnun. Iðnhönnun væri kannski rétta orðið, en
húsgagnahönnun er helsta trompið auk þess sem Chuck hefur reynt sig við list-
hönnun með ágætum árangri. Í sölu hér á landi er stóll hans Gíraffi, sem margir
þekkja, en hann er ennfremur framleiddur hér á landi, nánar tiltekið af Sóló-
húsgögnum. Nýverið var Gíraffi til sýnis í gluggum verslunarinnar Sævars Karls
í Bankastræti, ásamt skrifborði og fleiri munum eftir Chuck – tveir þeirra muna
eru nú til skoðunar hjá bandarískum framleiðanda og garðbekkurinn Wingchair
er þegar á leið í framleiðslu vestra. Þá hefur Chuck tvisvar tekið þátt í hús-
gagnasýningum erlendis á vegum Útflutningsráðs Íslands, annars vegar í Kaup-
L
jó
sm
yn
d:
K
ri
st
in
n
In
gv
ar
ss
on
MAMMA VARAÐI MIG VIÐ
Eftir Sigurbjörgu Þrastardóttur
ÞEGAR CHUCK MACK VAR LÍTILL DRENGUR HLJÓP HANN UM
GÖTUR HAFNARFJARÐAR OG TALAÐI VIÐ VINI SÍNA Á ÍSLENSKU.
NÚ ER HANN FLUTTUR AFTUR TIL ÍSLANDS, EFTIR 50 ÁRA FJAR-
VERU, MEÐ LÍFLEGA HÖNNUN EFTIR SJÁLFAN SIG Í FARTESKINU.