Morgunblaðið - 10.07.2005, Side 18

18 | 10.7.2005
ist án minnar vitundar. Að öðru leyti hef ég verið í ágætu sambandi við þessa fjöl-
miðla. T.d. var hringt í mig þegar við Snorri [Petersen viðskiptafræðingur] byrjuðum
saman. Viðkomandi blaðamaður vildi athuga hvort hann væri ekki örugglega að
segja rétt frá og það finnst mér bara fínt. Þeir eiga örugglega eftir að fjalla um þetta
hvort sem er og ef maður neitar samvinnu getur útkoman orðið verri,“ segir hún
æðrulaus. „Auðvitað finnst mér agalegt að þetta sé svona. Sjálf forðast ég eins og heit-
an eldinn að lesa þessi blöð enda hafa vinir mínir lent illa í þeim. Ég hef ekki kviðið
umfjöllun þeirra en þetta nýja blað veldur pínulitlum áhyggjum því það svífst greini-
lega einskis.“
Flóra fjölmiðlanna inniheldur fleiri miðla en dagblöð og tímarit og ekki er langt
síðan talsvert uppnám varð vegna sjónvarpsþáttar Opruh Winfrey um íslenskar kon-
ur, sem Þórunn kom fram í ásamt fleirum. Lítið fór fyrir viðbrögðum Þórunnar á
þeim tíma sem umræðan stóð yfir hér heima. „Mér fannst furðulegt að allt þetta
fjaðrafok yrði áður en þátturinn var sýndur á Íslandi. Ég ákvað því að segja ekki neitt
fyrr en fólk væri búið að sjá hann.
Eftir að þátturinn var sýndur var
engin frekari umræða og það er eig-
inlega allt sem segja þarf. Nokkrum
dögum áður en þátturinn var sýndur
hér heima heyrði ég í útvarpinu að ég
og Svanhildur Hólm hefðum auglýst
íslenskar konur sem lauslátar og
drykkfelldar. Ég gat ekki annað en
hlegið því ég tala hvorki um brenni-
vín né lauslæti í þættinum. Reyndar
segi ég að við förum á bari til að
skemmta okkur og stundum séum
við að skemmta okkur allt til sex á
morgnana. Ef fólk skoðar miðbæinn
um helgar sér það fljótt að þetta er
staðreynd. Hvorug okkar Svanhildar
hefur löngun til að sverta íslenskar
konur og báðar reyndum við að hafa
áhrif á hvað yrði sagt í þessum þætti.
Eins og alþjóð veit núna var þetta
klippt til og til dæmis fékk það sem
við sögðum um menntun og sjálf-
stæði íslenskra kvenna að fjúka. Mér
tókst þó að koma íslenskri fatahönn-
un að og sömuleiðis sagði ég frá því
hvernig við hitum upp húsin okkar á
vistvænan hátt. Ég reyndi eftir bestu
getu að skilja eftir fallega mynd af Ís-
landi.“
Aldrei verið flugfreyja
Í gegnum tíðina hefur Þórunn
ekki bara birst fólki í líki ólíkra
kvenna á leiksviðinu heldur hefur andlit hennar dúkkað upp hér og þar í ólíku sam-
hengi. Einhverjir muna eftir henni sem happdrættisstýru hjá sjónvarpshappdrætti
DAS sem fram fór í beinni sjónvarpsútsendingu á fimmtudagskvöldum um tíma.
Hún var No Name-andlit ársins 2002, fjallkonan á þjóðhátíðarfagnaði Reykvíkinga
árið 2001 og þeir sem hafa lagt leið sína í Geysisstofu í Haukadal hafa tekið eftir
henni í hlutverki annars konar fjallkonu, þar sem risastór afsteypa af andliti hennar
öðlast líf fyrir tilstilli margmiðlunartækni og fer með ljóð eftir Thor Vilhjálmsson. Þá
býður Þórunn farþega Icelandair velkomna og kynnir þá fyrir helstu öryggisatriðum
og þjónustu um borð í myndbandi sem sýnt er á millilandaleiðum flugfélagsins. „Það
er kannski ágætt að það komi fram hér og nú að ég hef aldrei verið flugfreyja því ég
hef verið oftar spurð að því hvenær ég hætti að fljúga en hvað ég heiti,“ segir Þórunn.
„Ingibjörg systir sér alfarið um flugið – ég fæ bara að vera með henni í vélinni á
skerminum. Ég hóf samstarf við Flugleiðir 1999 og átti upphaflega að vera andlit
þeirra í útlöndum. Á þessum tíma var ég að leika í Litlu hryllingsbúðinni og þeir
vissu að ég væri að flakka á milli Englands og Íslands og gæti því hagnast á samstarfi
við þá. Það samstarf hefur svo þróast þannig að ég sinni fleiri verkefnum fyrir Ice-
landair núna en upphaflega var lagt upp með.“
Í sukkborginni Berlín
Verkefnið framundan er Þórunni ljúft að taka að sér, enda segir hún Sally Bowles
algjört draumahlutverk. „Söngleikurinn Kabarett gerist á uppgangstíma nasista í
Þýskalandi í aðdraganda seinni heimsstyrjaldarinnar,“ segir hún. „Það þekkja flestir
tónlistina í verkinu: Mein Herr, Money Makes The World Go ’Round og fleiri lög, en
færri þekkja söguna sem er rosalega flott dramatísk saga. Á þessum tíma var Berlín
sukkborgin. Fólk, eins og ég og þú, átti ekki í sig og á og neyddist út í vændi því það
hafði ekki annað lifibrauð. Ástandið var svakalegt, ekki síst vegna óðaverðbólgu sem
geisaði í Þýskalandi. Þess vegna komust hugmyndir eins og nasisminn á flug því þær
gáfu von um einhverjar lausnir.“
Þrátt fyrir sögusviðið og tímann sem verkið gerist á er ekki efi í huga Þórunnar um
að það eigi erindi við Íslendinga nútímans. „Það er stutt síðan fréttist af því að Ísland
væri að verða að einhvers konar stoppistöð fyrir mansal. Við vitum að vændi er
stundað á Íslandi. Hérna eru fatafellustaðir og maður heyrir sögur af því að stúlk-
urnar sem starfa þar fái ekki að kynnast innfæddum svo þeir fari ekki að aðstoða þær
á nokkurn hátt. En einhverra hluta vegna lærum við aldrei af sögunni og leikhús er
ágætis vettvangur fyrir okkur til að rifja hana upp. Þarna fór nasisminn allt í einu að
taka yfir líf fólks, það mátti ekki lesa ákveðnar bækur og var skikkað til að gera þetta
og hitt. Í dag eru stjórnvöld farin að stjórna fólki ofboðslega mikið, til dæmis í sjálfu
landi frelsisins, án þess að ég sé að
líkja því við nasismann. Við þurfum
einfaldlega að vera á varðbergi og
minna öðru hvoru á hverjar afleið-
ingar stríðs og valdagræðgi eru. Það
er svo mikil vitfirring í kringum stríð
– fólk tapar sjálfu sér og getur ekki
hugsað rökrétt.“
Það er við slíkar aðstæður sem
áhorfendur kynnast hinni bresku
Sally Bowles og bandaríska rithöf-
undinum Cliff Bradshaw í líki Felix
Bergssonar. „Við fyrstu sýn er Sally
svolítið brjáluð stelpa, kabarettsöng-
kona sem langar til að verða æðis-
lega dramatísk leikkona. Hún er allt-
af pínu drukkin og alltaf ógurlega
glöð en undir niðri blundar gríðar-
leg óhamingja sem hún leyfir ekki að
komast út. Hún á í sambandi við
þennan unga rithöfund en í leikrit-
inu er Cliff eiginlega málpípa Chri-
stophers Isherwoods sem skrifaði
Berlínarsögur, bókina sem verkið
byggist á. Samband Sallyar og Cliff
er þó afskaplega órætt. Þau ná teng-
ingu sem að öllum líkindum er ekki
kynferðisleg. Einhverra hluta vegna
finna þau fyrir gagnkvæmri vænt-
umþykju og lifa í einhverri blekk-
ingu til að fela það sem er að gerast í
alvörunni.“
Auk Þórunnar og Felix fer Magn-
ús Jónsson með stórt hlutverk í sýn-
ingunni. „Í stykkinu er líka eldra par, sem leikið er af Eddu Þórarinsdóttur og Borg-
ari Garðarssyni. Edda leikur konuna sem leigir út herbergin þar sem ævintýri Sallyar
og Cliffs gerist og hún er ástfangin af gyðingi sem Borgar leikur. Í gegnum þau sjáum
við nasismann og sársaukann sem af honum hlýst og hvernig allt leysist upp í alls-
herjar martröð. Reyndar var Edda fyrsta leikkonan sem lék Sally Bowles á sviði hér
heima og þess vegna þykir mér mjög vænt um að fá að leika á móti henni í þessu verki
núna.“ Hún bætir því við að valinn maður sé í hverju rúmi í sýningunni sem leikstýrt
er af Kolbrúnu Halldórsdóttur en tónlistarstjórn er í höndum Karls Olgeirssonar.
Þórunn geislar af ákefð þegar hún talar um verkið og Sally, sem hún segir „ótrú-
lega flókinn“ karakter. „Ef maður þekkti hana í alvörunni yrði maður sjálfsagt dauð-
uppgefinn á henni en Guð minn góður hvað er gaman að leika hana. Mér þykir ótrú-
lega vænt um hana enda er þetta bara lítil stelpa sem er rosalega týnd og fer alltaf
ranga leið, eins og svo margir.“ Þórunn brosir afsakandi. „Þú verður að fyrirgefa, ég
er á bólakafi í sálfræðinni núna af því að ég er að stúdera þessa konu. Eiginlega er ég
komin á það að mannkynið í heild sé stórkostlega skrýtið!“ Hún segir þessa und-
irbúningsvinnu óskaplega gefandi. „Sérstaklega þegar maður er enn að leita að kar-
akternum, áður en búið er að frumsýna. Þetta er eins og að hafa ekki drukkið vatn í
fjóra daga og vera alls staðar að leita að því.“
Það styttist í að leitinni að Sally ljúki því frumsýning á Kabarett er 4. ágúst næst-
komandi. Hvað framtíð Þórunnar áhrærir heldur leitin þó áfram. „Það eru svo marg-
ar dyr að opnast fyrir mér – hugmyndirnar hrúgast að mér og þar sem ég er orðin
frjálsari en áður getur bara vel verið að ég láti verða af því að skoða fleiri en eina
þeirra.“ | ben@mbl.is
EF MAÐUR ÞEKKTI HANA Í ALVÖRUNNI YRÐI
MAÐUR SJÁLFSAGT DAUÐUPPGEFINN Á HENNI…
MANNKYNIÐ ER STÓRKOSTLEGA SKRÝTIÐ