Tíminn - 01.02.1976, Page 23

Sunnudagur 1. febrúar 1976.
TiMINN
23
Agnar Guðnason:
Landbúnaðarlausnin
Á siðast liðnu ári var þó
nokkuð deilt á þá stefnu, sem
hér er rikjandi i landbúnaði.
Það er að framleiða nægilegt
magn af mjólk og kjöti handa
öllum landsmönnum og gott
betur. Það hefur verið bent á að
takmarka þyrfti framleiðsluna
við innlendan markað og að
væri til bóta að flytja inn búvör-
ur að einhverju marki.
Dýrasta sérvizkan
í Dagblaðinu hafa birzt grein-
ar um hversu mun hagstæðara
það yrði fyrir neytendur að
kaupa landbúnaðarafurðir frá
Danmörku en innlenda fram-
leiðslu. Það eru margir i bænda-
stétt, sem telja þessi skrif svo
öfgafull, að þeim sé ekki svar-
andi. Þvi miður er ritstjóri Dag-
blaðsins ekki einn um þetta
viðhorf til landbúnaðarins, sem
þar hefur verið túlkað. Það er
iskyggilega stór hópur fólks,
sem er svo gjörsamlega slitinn
úr tengslum við framleiðsluat-
vinnuvegina, að hann álitur að
Islendingar geti lifað góðu lifi á
einhverju allt öðru en sjónum og
landinu.
Sjálfsafgreiðslan mikla
Sá samanburður, sem gerður
hefur verið á verði búvara hér
og i Danmörku er eflaust réttur
hjá þeim Dagblaðsmönnum.
Svinakjöt, fuglakjöt, egg, ostar
og smjör er mun ódýrara þar en
hér, enda er framleiðslukostn-
aður á landbúnaðarafurðum
lægstur i Danmörku á þessum
vörum, að minnsta kosti i V-
Evrópu.
Hinir ánauðugu landsetar
Hvers vegna hætta Sviar ekki
við sinn landbúnað og flytja inn
allt, sem þeir þurfa af landbún-
aðarafurðum frá Danmörku?
Eða þá Norðmenn, Finnar og
Þjóðverjar? Sennilega stæði nú
eitthvað i Dönum að framleiða
mat ofan i þá alla. Þessar þjóðir
hljóta að eiga einhverja hag-
spekinga á borð við þá, sem
hafa látið ljós sitt skina hér á
landi á undanförnum árum. Það
er ótrúlegt annað en að stjórn-
völd hafi fengið ábendingar um
hversu óraunhæft það er að
framleiða landbúnaðarafurðir á
mun hærra verði en hægt er að
kaupa þær frá Danmörku. Það
gæti ekki verið, að andstyggi-
legir „þrýstihópar” væru viðar
en á íslandi?
Hin kúgaða stétt
Það væri virðingarvert, ef
þeir, sem mest hafa gagnrýnt
landbúnaðinn og álita að helzta
bjargráðið út úr efnahagsöng-
þveitinu sé að hætta stuðningi
við þennan atvinnuveg, að þeir
reyndu að kynna sér verðlagn-
ingu landbúnaðarafurða sem
viðast. Enn fremur væri fróð-
legt að átta sig á, hvernig sölu
er háttað. í þriðja lagi ættu þeir
að reyna að komast að þvi,
hvers vegna landbúnaður er yf-
irl. stundaður i þeim löndum,
þar sem framleiðslukostnaður
er mun hærri en i Danmörku. Af
hverju kaupa ekki allar þessar
þjóðir sinn mat hjá Dönum?
Þessari spurningu ætti ekki að
vera svo óskaplega erfitt að
svara, þótt ekki sé nú beint
verið að hugleiða hver sé
framleiðslugeta danska land-
búnaðarins.
Tuttugu króna kjötið
og fleiri ævintýri
Ætli það sé ekki fyrst og
fremst vegna eigin hagsmuna?
Það er ekki verið að hugsa um
þær milljónir, sem svelta ein-
hvers staðar óra fjarri, að verið
er að framleiða mat ofan i sig og
sina, en ekki fyrir einhverja
aðra, nema þá i örfáum löndum.
Þær þjóðir, sem framleitt hafa
umfram eigin þarfir, hafa orðið
að sætta sig við að selja kjöt,
mjólkurvörur og stundum korn
á heimsmarkaðsverði, sem er
oft viðsfjarri raunvirði vörunn-
ar.
Dýr er stóri bróðir
Gert er ráð fyrir sameigin-
legri landbúnaðarstefnu i Eftia-
hagsbandalaginu. Innan þess
hefur verið samið um verð á
landbúnaðarafurðum, verzlun
milli landa, innan og utan
bandalagsins. Þrátt fyrir þessa
sameiginlegu stefnu þá er mjög
mikill munur á framlögum til
landbúnaðarins i einstökum
löndum þess. Á siðastliðnu ári
var beinn stuðningur Dana við
eigin landbúnað sem svarar
1485 Isl. kr. á hvern ha. ræktaðs
lands, i Þýzkalandi var þetta
framlag jafnvirði 20.925 isl. kr.
á ha. Ef fjárframlögin til land-
búnaðarins eru reiknuð sem
hundraðshluti af heildarsölu-
verðmæti landbúnaðarafurða i
þessum tveim löndum, þá voru
það aðeins 1.5% i Danmörku en
22% I Þýzkalandi.
Auk þess sem bændur fá bein
framlög úr eigin rikissjóði, þá
fær landbúnaðaðurinn veru-
legar greiðslur úr landbúnaðar-
sjóði EB, t.d. útflutningsupp-
bætur. Þau framlög hér á landi,
sem eru sambærileg þeim töl-
um, sem nefndar eru hér að
framan, er framlag rikisins tii
jarðræktar og húsabóta. Á
siðast liðnu ári var heildar-
framlagið rétt um 400 millj. kr.
Ef þessari upphæð væri skipt
niður miðað við ha. ræktaðs
lands, þá er það rétt um 3.500 kr.
Það er 1/6 af þvi, sem þýzkir
bændur fá, en rúmlega tvöfalt
hærri upphæð en i Danmörku.
Ef framlagið er reiknað sem
hundraðshluti af söluverðmæti
landbúnaðarafurða, þá kemur i
ljós, að hlutfallið er svipað hér á
landi og i Danmörku en 1/10 af
þvi sem það er i Þýzkalandi.
Það hlýtur að vera átakanlegt
fyrir Þjóðverja, að þeir skuli
ekki vera búnir að átta sig á
þessum ósköpum!
*
hugsið um stofnkostnað, rekstrarkostnað
og velliðan i rétt upphituðu húsi
HDHXl
býður allt þetta
3\°
öto

P T
Mjög hagkvæmt verð
. [r”T i I . o... *oo
[ 'Sl i 1 „ i J ■4 •V .0 ■'Dv r"
Hárnákvæmt hitastilli.
ADAX ofnarnir 1
þurrka ekki loft.
Yfir 20 mismunandi
gerðir.
isl. leiðarvisir fylgir ,
Samþykktir af raffangaprófun.
Rafmagnsv. rikisins
--------------------------------------
Til Einar Farestveit & Co hf
Bergstaðastræti 10a Reykjavík
Ég undirritaður
óska eftir bæklingum yfir ADAX rafhitun
e:
Nafn
SPORUM
GJALDEYRI
BÆNDUR, með því að kaupa pólsku
URSUS dráttarvélarnar sparið þið
þjóðarbúinu helming þess gjaldeyris
sem það kostar að kaupa t.d. dráttar-
vél frá Bretlandi.
Þið hagnist líka, þið fáið nærri 2
URSUS dráttarvélar fyrir 1 vestur-
evrópska.
URSUS C-335 40 hestöfl
URSUS C-355 60 hestöfl
URSUS C-385 85 hestöfl
með öllum búnaði 567.000,- Lokaverð.
með öllum búnaði 749.000,- Lokaverð.
með öllum búnaði 1250.000,- Lokaverð.
Það er líka þjóðhagslega hagkvæmt
að nýta gömlu dráttarvélarnar, við
höfum kaupendur að gömlum litlum
vélum jafnvel þótt þær séu ógang-
færar, það er líka eftirspurn eftir
notuðum heyvinnsluvélum.
Heimilisfang
EINAR FARESTVEIT & CO. HF.
B ERGSTADASTRÆTI 10A
SÍMAR: 2-15-65 — 1-69-95
Þetta er þjóðhags-
lega hagkvæmt og
gjaldeyrissparandi_