Tíminn - 24.12.1977, Side 11

11
Laugardagur 24. desember 1977
WMam
Útgefandi Framsóknarflokkurinn.
Framkvæmdastjóri: Kristinn Finnbogason. Ritstjórar:
Þórarinn Þórarinsson (ábm.), og Jón Helgason. Rit-
stjórnarfulltrúi: Jón Sigurðsson. Auglýsingastjóri: Stein-
grimur Gíslason. Ritstjórnarskrifstofur, framkvæmda-
stjórn og auglýsingar Siöumúla 15. Simi 86300.
Kvöldsimar blaðamanna: 86562, 86495. Eftir kl. 20.00:
86387. Verð I lausasölu lir. 80.00. Askriftargjal^ kr. 1.500.á
mánuði. : - Blaðaprent h.f.
Boðskapur og breytni
Hátið friðarins,segja menn oft, þegar þeir vilja
mikið hafa við. Allir vita.að þá er átt við jólin.
Samt sem áður hafa ærið mörg styrjaldarjól
gengið yfir veröldina á þeirri öld.sem við lifum á.
Svo til allar þessar styrjaldir, þær sem mest hefur
að kveðið, hafa háð þær þjóðir sem segjast kristnar
vera^ýmist innbyrðis sin á milli eða gegn öðrum
þjóðum — gulum, svörtum og brúnum.
Að þessu sinni koma jólin yfir heim,sem ekki
verður sagt, að logi i ófriði. Að visu er barizt i Eþióp-
iu og löndum þar i grennd og vopn eru á lofti i
Ródesiu og þeim hluta Sahara, sem kallaðist áður
spænskt land, og veður öll válynd við botn Mið-
jarðarhafs og á Norður-írlandi og viðar. En stór-
styrjaldir geysa ekki i heiminum. Að þvi leyti verða
þetta friðarjól frekar en oft áður.
Samt getur enginn gengið þess dulinn, að þessi jól
verða ekki öllum þjóðum nein fagnaðarhátið. Tveir
eru þeir skuggar, sem dekkstir eru. öðrum veldur
hungrið og örbirgðin, hinum harðstjórn og
miskunnarleysi.
1 fjölda landa.einkum i Afriku, Suður-Ameriku og
Asiu, hreykja sér á valdastólum menn, sem beita
þjóðir sinar hinum verstu þrælatökum, láta geð-
þóttann einan stýra lögum og dómum og beita fólk
viðbjóðslegustu pyndingum. Það er ekki hægt að
bera sér i munn heiti landa eins og Mið-Afriku,
Úganda, Indónesiu, Eþiópiu, Chile, Argentinu og
Kambódiu án þess að slikt komi i hugann. Eða þá
Suður-Afriku, þar sem pólitiskir fangar með
svörtum hörundslit deyja unnvörpum i fangelsun-
um með annarlegum hætti —• og banameinið án efa
nær alltaf hroðalegar misþyrmingar.
Þetta er skipulagðar ofsóknir og kvalræði sem á
fólk er lagt að yfirlögðu ráði. Af öðrum toga er
hungrið og eymdin, sem þjáir verulegan hluta
mannkyns og það i þeim mæli,að á hverri einustu
viku ársins deyr viðlika margt fólk og allir ís-
lendingar úr hungri og allsleysi. Og þetta gerist
samtimis þvi, að nokkrar þjóðir éta og drekka sér
til óbóta og sóa auðlindum jarðarinnar, bæði til full-
nægingar heimskulegum gerviþörfum og óskap-
legrar hervæðingar, sem ekki á sér nein rök önnur
en fáránlegt kapphlaup um það, hver geti brynjað
sig hryllilegustu vitisvélum. örlitið brot af þvi,
sem varið er á þennan þokkalega hátt, gæti komið
fótunum undir tugi milljóna manna og leitt þá til
sjálfsbjargar og enn minni hundraðshluti af
kostnaðinum við vigbúnaðinn gæti nægt fjölmenn-
um flóttaþjóðum eins og Palestinumönnum til þess
að erja sér nýja jörð, þar sem nú er eyðimörk,ef það
væri metið jafnbrýnt og upphrúgun morðtóla.
Og þessu ýmist stjórna þeir menn,sem til mestra
metorða hafa verið hafnir i veröldinni,eða horfa á
það köldum augum,án þess að hreyfa minnsta fing-
ur.
Þess vegna berast ómar jólaklukknanna út yfir
jörð,sem er full af hörmungum,enda þótt tiltölulega
friðsamleg sé á ytra borði og ekki þrúgað af ótta við
neina stórstyrjöld. Mannskepnan er furðulega
skammt á veg komin að gera jörðina að raunveru-
legu friðarheimkynni, þar sem hver og einn á sinn
rétt og getur hreppt sinn deilda verð, svo að til
þolanlegs viðurværis nægi. Versti þröskuldurinn er
ágirnd og valdagræðgi. Þaðan er runnið allúsem
verst er i fari mannanna og þvi miður hefur kristn-
inni ekki fremur öðrum trúarbrögðum tekizt að
hnekkja þeim hvötum svo,að fram komi i verkun-
um.
—JH
1 'l 1 [ H 'l 1 'l",
ERLENT YFIRLIT
Verður Lutze-málið
Schmidt að falli?
Hann hlyti þá sömu örlög og Willy Brandt
HELMUT Schmidt á þaö
njósnamáli aö þakka, aö hann
varö kanslari Vestur-Þýzka-
lands 1974. Willy Brandt varö
aö iáta af kanslaraembættinu
sökum þess, aö upplýst varö,
aö starfsmaöur I kanslara-
ráöuneytinu, Giinter
Guillaume, haföinjdsnaö fyrir
Austur-Þjóöverja. Guillaume
haföi starf meö höndum, sem
geröi hann handgenginn
Brandt og var mál hans þvi
erfiöára Brandt en ella. NU
viröist annaö njósnamál ætla
aö veröa Schmidt þungt i
skauti og jafnvel geta fellt
stjórn hans. Stjórnarandstaö-
ankrefstþess, aö Georg Leber
varnarmálaráöherra veröi
vikiö úr embættinu vegna
þessa máls, en Schmidt neitar
þvi. Mál þetta hefur þegar
vakiö miklar deilur á þingi, en
liklegt þykir aö þær haröni
eftir áramótin.
Upphaf þessa máls er þaö,
aö starfskona I varnamála-
ráöuneytinu, Renate Lutze,
var uppvis aö njósnum I júnl-
mánuöi I fyrra og hefur hún
veriö í haldi siöan, þar sem
mál hennar hefur veriö til
rannsóknar. Asamt henni var
eiginmaöur hennar og annar
maöur til settir I varöhald.
Mál þetta vakti ekki-verulega
athygli þá og mátti heita
gleymt, unz Frankfurter Alge-
meine Zeitung birti um þaö
langa grein 12. þ.m. 1 grein-
inni var upplýst, aö Renate
Lutze heföi haft aögang aö
mikilvægum leyndarskjölum,
sem snertu varnir Nato og
þýzka herinn, og heföi hún
ljósritaö rúmlega 1000 þeirra
og afhent Austur-Þjóöverjum
ljósritin. Þaö kom fljótt I ljós,
aö þessi uppljóstrun Frank-
furter Algemeine Zeitung,
sem er eitt af merkustu blöö-
um Vestur-Þýzkalands, var
rétt. Aö vonum vakti þetta
feiknaathygli og þaö ekki sizt,
aö stjórnvöld virtust hafa ætl-
aö aö halda niöurstööum rann-
sóknarinnar leyndum. Þaö
geröi máliö ekki þægilegra
Schmidt kanslara, aö yfir-
maöur Renate Lutze i varnar-
málaráöuneytinu var Herbert
Laabs deildarstjóri, sem var
talinn sérstakur trúnaöar-
maöur Schmidts, en Schmidt
var varnarmálaráöherra um
skeiö. Kristilegir demókratar
beindu þó ekki árásum sinum
beint aö Schmidt heldurkröfö-
ust brottvikningar varnar-
málaráöherrans eins og áöur
segir.
Schmidt kanslari
ÞAÐ MÁ segj^ aö þetta mál
hafi komiö til sögu á heppileg-
ustum tima fyrir stjórnarand-
stööuna. Skoöanakannanir
sýndu, aö Schmidt kanslari
naut vaxandi fylgis og virtist
þaö rekja mest rætur til þess,
aö almenningi fannst aö hann
heföi haldiö rétt á málum i
baráttunni viö hryöjuverka-
hópana. Einkum haföi þó hin
frækilega björgun gislanna i
Sómallu oröiö stjórninni til
ávinnings. Nýlega var lokiö
landsfundum beggja stjórnar-
flokkanna og haföi þar veriö
minna um deiluc en oftast áö-
ur og einhugur rikt um áfram-
haldandi samstarf þeirra.
Þannig haföi náöst samkomu-
lag á landsfundi sóslaldemó-
krata um þaömál, sem likleg-
ast þótti til aö vekja deilur, en
þaö var bygging kjarnorku-
vera, sem umhverfisverndar-
ar i Vestur-Þýzkalandi eru
mjög andvigir. Samkomulagiö
var á þá leiö, aö aukin áherzla
skyldi lögb á vinnslu kola og
framleiöslu annarra orku-
gjafa en kjarnorku. Meöan
unniö væri aö þessum málum
skyldi ekki hafizt handa um
byggingu nýrra kjarnorku-
■ vera. Þá náöist einnig sam-
komulag um annaö viökvæmt
deilumál, sem var þaö, hvort
hafizt skuli handa um fram-
leiðslu nevtrónusprengjunnar.
Niöurstaöan varö sú, aö leitaö
skyldi allra ráöa til aö koma i
veg fyrir aö hefjast þurfi
handa um framleiöslu þessar-
ar sprengjutegundar. Hér er
átt við þaö, aö leitað skuli
samkomulags viö Rússa um
samdrátt vigbúnaðar i Miö-
Evrópu, en á þvi svæði myndi
þessari sprengju helzt beitt, ef
til kæmi.
A SAMA HATT og staða
stjórnarinnar haföi styrkzt,
haföi hlutur kristilegra demó-
krata farið versnandi, unz
Lutze-málið kom til sögunnar
eftir uppljóstrunina I Frank-
furter Algemeine Zeitung. Svo
miklar umræöur hófust um
þaö, aö hryðjuverkamálin
hverfa i skuggann aö sinni.
Þaö haföi m.a. valdiö kristi-
legum demókrötum áfalli, aö
einn af leiötogum'þeirra, Josef
Franz Strauss, haföi fariö i
heimsókn til Chile og látiö viö
þaö tækifæri falla vinsamleg
orð um stjórnarhætti þar.
Margir leiötogar kristilegra
demókrata lýstu sig ósam-
þykka þessum ummælum
hans, m.a. Helmut Kohl, for-
ingi flokksins. Lengi hefur
veriö grunnt á þvi góöa milli
þeirra og svaraöi Strauss meö
þvi, aö heröa enn róðurinn
gegn Kohl, sem margir flokks-
menn þeirra telja ekki nógu
haröskeyttan. Þessar árásir
voru vafalitiö óheppilegar
fyrir flokkinn og lýsti þvi for-
mannaráðstefna sem haldin
var seint i nóvember, fullu
trausti á Kohl, en taliö er aö
ýmsir hafi gert þaö meö
blandinni ánægju. Eins og nú
horfir, getur Lutze-máliö oröiö
til þess aö rétta hlut kristi-
legra demókrata aö nýju.
Þ.Þ.
Pinochet, elnræöisherra Chile, og Strauss