Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.11.1916, Blaðsíða 2

Skinfaxi - 01.11.1916, Blaðsíða 2
m SKINFAXl. hafa til að vinna, verða að taka höndum saman og lyfta grettistakinu, því að sam- æfa þjóðina, brúa milli heimilanna, hrepp- anna og héraðanna. Æfa unglingana við hin léttu viðfangsefni, sem eru við hæfi æskunnar, svo að sú kynslóð geti betur rutt úr vegi stóru steinunum af þjóðar- brautinni. Hin héruðin, sem ennþá eru óhæf fyrir félagsmenningu, koma seinna til sögunnar. En að breyta hugarfavi og andlegu ásigkomulagi fólksins í andlegu fúablettunum, er erfiðasta viðfangsefnið, sem nú blasir við dugandi mönnum, sem upp eru að vaxa. Og það verk þarf að vinna. Glíman. „Hrörnar þöll, sús stendur þorpi a hlýrat henni börkur né barr." Nú er islenska glíman að verða olnboga- barn þjóðarinnar. Nú er hún hrakyrt af mörgum og fáir leggja henni liðsyrði. Láta margir gildlega gegn henni og vinna henni það ógagn er þeir mega. Reyna þeir að koma þeirri flugu í munn fávís- um mönnum, að hún sé hættuleikur og lítt fallin til gamans, því stór meiðsl geti hlotist af. Þar að auki sé hún Ijót og leiðinleg íþrótt. Þeir menn, sem slíkt mæla, þekkja lítið til glímunnar, og sýnist svo að ekki þyrfti að saka, þótt menn þessir vildu gerast henni gustillir. En það verður jafnan svo, að fleiri trúa lasti en lofi. Hvaðan þess- ar óvinsældir eru runnar, veit eg ekki gerla, en rekja má víst sum sporin að dyr- um glímumannannanna sjálfra. Þeir hafa fáir borið þá virðingu fyrir íþróttinni, sem hún á skilið. Nú eru aldrei kappgl/mur háðar af því að engir fást lil að glíma. Nú ern glimu- félög að leggjast niður af því að enginn vill læra að glíma. Nú talar fólkið um íslensku glímuna eins og úrelt gaman. Svona er nú komið fyrir þjóðlegustu og fegurstu íþrótt vorri. Tómlæti Islendinga ríður ekki við einteyming. Það lítur helst út fyrir, að glíman ætli að leggjast niður með öllu-. Er slíkt all- mikil skömm fyrir íslendinga, að týna þannig íþrótt, sem heíir verið þióðaríþrótt þeirra frá Iandnámstíð og aðrar þjóðir hafa ekki þekt til skamms tíma. En nú eru ýmsar þjóðir farnar að iðka þessa íþrótt, og engan skyldi undra, þótt Mörlandinn yrði eftirbátur þeirra í sinni eigin íþrótt áður én langt um liður. En hvað þarf að gera til þess að firra þjóðina þeirri skömm, að glata þessari íþrótt og láta aðrar þjóðir verða sór snjall- ari í henni? Hvað þarf að gera til þess, að glímunni verði skipað á þann bekk, er henni ber? Það á aö keiina glímu í tflluui baniaskólum.

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.