Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.11.1916, Blaðsíða 4

Skinfaxi - 01.11.1916, Blaðsíða 4
124 KS í NFAXI báðir knattarins, og mótherjinn kemst í skotfæri við markið. Sama er að segja nm samvinnu bakv. við framverði. — Þeg- ar framvörður hefir stöðvað sóknarmann, þá er það verk bakvarða að taka mann- lega á móti knettinum. Eigi er það ráð- legt að bakv. leggi sig eftir rekstri — en venji sig heldur ú að vera fljótir að skila knettinum og það umhugsunarlaust til sinna manna (jaðarm,); þó er það sjálf- sagt, að bakverðir kunni rekstur ekki sið- ur en aðrir leikmenn, þó þeir þurfi ekki eins á því að halda. Alt getur komið fyrir í knattspyrnu, og ekki vita menn nein dœmi til að útkoma tveggia knatt- spyrnuleika hafi orðið eins, nema að því leiti hvað hist hefir á, að vinningar hafi orðið jafn margir. Komið getur það fyrir að bakverðir verði að rétta við leikinn á þann hátt, að reka knöttinn á undan sér — þó nokkurn spöl en það er undan- tekning; hitt er venjan, að bakverðir eiga að koma knettinum frá sér undireins, og vera þá stórspyrntir (sbr. stórstígur) — hika ekki við þar til það er orðið of seint, og motherjinn hefir náð hnettinum aftur og komist í skotfæri við markið. Bak- verðirnir eru stoð og stytta varnarliðsins; eru þeir því oft valdir stórir og sterkir og þéttir á velli, en þó skulu menn athuga það að fleiri eru liðgengir en þeir stóru og sterku og að „margur erknárþóhann sé smár". Styrkleiki bakvarða liggur ekki frekar í því að vera stórir og sterkir en Utlii' og röskvir. Sagt er að góður bak- vörður spyrni knettinum vanalega ekki skemra frá sér en um 80 stikur — telja Englendingar þá bakverði liðléttinga, er gera það ekki að jafnaði. Að vera stór- s. eyttur og beinskeytlur eru afargóðir kost- ir bakvarðar, og síðast en ekki síst, að skotin séu öll af meiningu gerð. Bakverðir eru sannkallaðir stórspyrnumenn leiksins — ríður því ekki lílið á því að þeir kunni að meta fjarlægðina, og séu góðir skila- menn (þ. e. spyrni kneltinum fij samherja sinna). Fari knötturinn fram hjá mark- verðinum getur enginn leikmanna reist þa'r skorður við, en öðru rháli er að gegna með bakverði, því þó mfjtherjar koniist með knöttinn fram fyrir þá, er ekki tap- aður leikurinn fyrir það, því sé bakvörður starfa sínum vaxinn, bregður hann íljótl við, og hindrar mótherja að skjóta á markið. Þegar bakvörður býst til varnar eða eltir mótherja lil að ná af honum knettinum, verður það alt að fara fram með lægni og liptirð — forðast olbogaskot krækjur og riskingar. Atsókn bakvarða vill oft verða of hörð og hranaleg, svo að tvennum sögum fer af hvort hann hitlir oftar knöttinn eða mótherja sinn i þeirri viðureign. Bakverð- ir skulu aldrei hlaupa aftan á mótherja sína, en reyna að komast á hlið við þá, og með lægni, lipuið og festu ná af þeim knettinum, og skila honum síðan umsvil'a- laust til samherja. Heima otj erlendis. Bindindið. Næsta vor verður sambandsþing. Ef fil vill kemur þá enn til umræðu spurn- ingin sú, hvort fella eigi úr sambandsiög- unum bindindisheitið. Á siðasta sambands- þingi var töluvert rætl um það alriði. Þá voru bannlögin nýgengin í gildi, og nieð nokkrum rétli var drepið á; að óviðkunn- anlegt væri að hafa í félagslögunum bind- indisheit, þar sem vínnautn varðaði við lög. En eins og nú er komin raun á, virðist fásinna uð hverfa frá bindindinu. Sökum andróðursins gegn bannlögunum er vínið víða til, og drykkjuskapur all- mikill í sumum sjóþorpum. Baráttan gegp víninu verður að halda áfram, uns yfii lýkur, þótt þess verði langt að bíða, a'c fullur sigur vinnist. En næstu árin verða ^enpilega allra hæltulegust bindindismálinu.

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.