Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 19.12.1967, Blaðsíða 1

Mánudagsblaðið - 19.12.1967, Blaðsíða 1
Lok, lok og íæs og allt úr stáli... -..v™^. ............................----..,../¦¦¦ -.......................... Blaójyrir alla 19. árgangur Miðvikudagur 19. desembcr 1967 43. fcölublað. " HvaB hefði eiginlega ske Stefna ríkisstjórnarinnar vekur athygli — Forðað frá verkfóllum Ekkert mál hefur verið meira rætt meðai almennings nú í desember en svokallað gengislækkunarmál og ráðstafanir ríkisstjórnarinnar í sambandi við það. Eru ýms mótmæli á lofti, kaupmenn sagðir þungir og almenningur kurrar illa. En, í öll- urn sannleika, hafa menn gert sér grein fyrir hversu myndi vera útlits ef stjórnin, sem er ekki almáttug, hefði brugðizt við á annan hátt en hún gerði? ÓÞarft er að taka fram, að aðrar stjórnir, sem gerðu hjá sér gengislækkun, t.d. Bretar og Danir eru nú'i þeim ógöngum að vart verður úr séð hversu lýkur. Wilson hinn brezki er nú í þeim vandræðum að jafnvel beztu fylgisveinar hans sjá ekki nema svart framundan og Krag hinn danski hefur nú misst stjórnartaumana úr höndum sér. Það er máske hollt fyrir okkur íslendinga, nú um jólahátíðina, og skiptir það jafnt almenning hvað hefði skeð hér á íslandi, ef ekki hefði verið gripið til þeirra ráðstafana, sem gert var. Hvern- ig hefði nú í þessum hátíðamán- uði verið um að litast í Reykja- vík og um gervalt landið ef til þeirra hótana hefði komið, sem ábyrgir andstæðingar stjórnar- arinnar höfðu í frammi. Fullyrða má, að farið hefði ver ið í verkföll, verkföll, sem hefðu lamað algjörlega allt avinnulíf þjóðarinnar og hefðu ekki, að því sem fyrir er séð, verið lokið fyrir jólin nú. Afleiðing þess hefði ver HÆRRA OG HÆRRA ið einfaldlega sú, að allt athafna* líf þjóðarinnar hefði lagzt í rúst. Almenningur hefði verið fé- laus með öllu þegar út hefði verið tekið eigið sparifé al- mennings, sem lítið eða ekk- ert hefði sagt í þau útgjöld sem hver einstaklingur telur sjálfsögð í sambandi við þenn an árstíma og gleði. Hver kaupsýslumaður hefðí ekki getað leyst út vörur sínar né heldur haft bolmagn til að halda úti verzlunum sínum án starfsfólks. Telja má fullvíst, að vörulaust hefði orðið í öll- um búðum um miðjan mánuð og almennt hallæri hefði skap azt hjá alþýðu manna. Verka- menn, sem byggja líf sitt á daglegri vinnu og svo peirri aukavinnu sem til fellur hefðu orðið af sínum launum og, sem afleiðingu, hefðu þeir ekki haft fé né getu til að kaupa það, sem hefði verið á boðstólum. Nú verður líka að líta áfþað, að með verkfollum hefðu líka orðið breytingar á allri almennri þjónustu. Gera verður ráð fyrir, að ef til hörku hefði komið, þá hefðu aðrar stéttir gert samskon- ar verkföll og má þá búast við að öll almenn þjónusta hefði lamazt að ráði og orðið ærið ískyggileg, rafmagn, hiti, símaþjónusta og annað, sem við teljum sjálfsagt. Ekki ber að bera oflof á ríkis- stjórnina, en segja verður þó um hana það sem satt er. Við teljum, að úr því sem komið var hafi rík isstjórn Bjrna Benediktssonar tekizt, ékki aðeins vel heldur Erfítt að halda uppum sig: Fóto módel í mjaðmastigvélum. Omótstæðilega sexí: Kvikmynda. stjarnan Brigitte Bardot í lærastigvélum. TJm leið og faldarnir kippast, lyftast stígvélin, hvort tveggja hærra og hærra og nú eru stígvélin komin alla leið upp á mjaðmir. Hvern- ig blessaðar dúfurnar fara að halda þessu upp um sig er mönnum hreinasta ráðgáta, jafnvel fagmönnum, en eins og tízkuskósmiður- inn David Evans i New York sagði: Ég sauma þrjár lykkjur á stíg- vélin að ofan, svo læt ég dömurnar um hitt. — Aðrir skóarar sníða stigvélin úr teygjanlegu gerviefni svo þau liggja þröngt á leggnum eins og hanzki á hönd. „Ómótstæðilega sexí" segja þeir sem vit - haf a á. stórvel ef miðað er við þær að- stæður og þá þrengd, sem við var ag glíma. Stjórninni tókst að forða almennu verkfalli í desem- berbyrjun og varð samkvæmt lög málum viðskipta, að fella gengi krónunnar. Hún þurfti ekki, þakka skal skynsamlegri undir- tekt verkamannaleiðtoga, að glíma við þau óheyrilegu vanda- mál, sem að öðrum ríkisstjórnum steðja vegna gengisfalls. Wilson og Krag sitja nú uppi í þeim mestu vandræðum sem flokkar þeirra hafa enn séð. Krag er failinn. Wilson getur niáski enn bjargað sér um stund. íslenzka ríkisstjórnin sá fljótt fram á þá örðugleika, sem að steðjuðu og- leitaði samráðs við beztu og veigamestu öfl þjóðfélagskis. Nú er svo komið, að við get- um, ef allir leggjast á eitt, hrund ið af þeim ófögnuði sem fylgir í fótspor gengislækkunarinnar. Við getum, ef vilji er fyrir hendi, eftir skamman tíma lifað þvi alls nægtalífi, sem blessað hefur okk- ur undanfarin ár. Kaupsýslu- menn mega, í sjálfu sér, þakka fyrir að ekki urðu verkföll og búa nú að þeirri von og því lof- orði, að úr rætist þegar í byrjun næsta árs. Sú auðn og það von- leysi, sem hér hefði skapazt með heimskulegum verkföllum og vinnustöðvunum var hundið burtu, og má þar þakka rikis- stjórninni. Nú er þess eins beðið oð stjórnin standi við skuldblnd- ingar sínar til handa almenningi og þeim stéttum, sem nú fórna. Vonandi þer hún gæfu til þess, að leynast ekki frá því oki. Kaupmenn stillast — | Kaupskapur aldrei meiri \ \ Mikið hefur borið á því hve mikið kaupmenn hafa stillzt frá því er þeir gerðu frumhlaup sitt nú á dögun- um, þ.e. fundi kaupmannasamtakanna. Hafa nú flestir róast að mun og vilja lítt kannast við hin miklu vígorð sem þeir brúkuðu meðan þeir voru vígreifir. Flestir hafa látið sér vel skiljast, að þrengingar eru fyrir hendi, en það, sem mest hefur mildað þá, er ekki lof- orð stjórnarinnar, heldur sú þægilega staðreynd, að verzlað hefur verið meira nú en um nokkur önnur jól, og t. d. laugardagurinn siðasti bar meiri björg í bú kaupmanna almennt en nokkur laugardagur fyrir jól í mannaminnum. Þótti hinum hörðustu andstæðingum stjórnarinnar gaman að þukla um sjóði sína um helg- ina og talið að margir hafi vanrækt kerlingar sínar en þrifið því geypilegar til sjóða sinna. Allt er nú þetta gott og ti1 mikils er að vinna að hafa vinsamlega stétt kaupsýslumanna, eins og Grikkir orð- uðu það, áður en Sigurður A. Magnússon spillti þeim, og nú ér þess að vænta, að bráðlega muni um semjast og úr rætast þeim misklíðarefnum, sem hélzt ery nú milli þeirra og stjórnarvatóanna. Eins og brynjur riddaraaldarinnar er klæðnaður kvenfólksins nú óðum að verða, að vísu heldur aðgengilegri sem sjá má, en efnið hið sama: málmur og aftur málmur: stál, ál, blikk o. s. frv. TJpphaís- maður þessarar tízku, Faco Babanne, sem Salvador Dali gefur ein- kunnina „mesta séní Spánar" — fyrir utan hann sjálfan náttúrlega, —, segir þetta tízku framtíðarinnar. Hun mun fegra líf konunnar, segir hann, og örva lamaða kynkvöt karlmannsins. .Tæja, piltar? Bltifinr cllt íadw óskar lcscndum sínum gleSilegra jóla!

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.