Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1941, Blaðsíða 22

Odclur Hannesson, loftskeytamaður:
Nokkrar sirndiirlausar hugleiðingar
Þeim, sem aðstöðu hafa til að hlusta að stað-
aldri á íslenzka útvarpið, verður ósjálfrátt á
að spyrja, hvort Ríkisútvarpið sé ekki háð þeim
reglum, sem gefnar hafa verið út síðan styr-
jöldin skall á, svo sem um veður og ferðir ís-
lenzkra skipa. Og víst er um það, að ekki hefir
veðurstofan fengið að útvarpa sínum spádóm-
um.
Þeir, sem háðir eru að einhverju leyti þess-
um reglugerðum, hafa ekki getað komizt hjá
því að veita þeirri herferð athygli, sem hafin
hefir verið gegn skipum þeim, sem talstöðvar
hafa og af vangá og athugunarleysi minnast
á veður eða annað í samtölum sín á milli. Þess-
um sömu mönnum kemur það dálítið einkenni-
lega fyrir sjónir, þegar útvarpinu er leyft að
bera það á borð fyrir hlustendur sína, sem
stærri og smærri skipastöðvum er stranglega
bannað að minnast á. Ekki sízt þegar það er
athugað, hvað útvarpið hefir mörgum sinnum
meiri skilyrði til að koma því til réttra hlust-
enda, heldur en stöðvar skipanna, sem hafa
mjög takmarkaða orku.
Ég minnist þess sérstaklega, eftir að reglu-
gerðin um að ekki mætti minnast á veður í
samtölum skipa á milli, eða á annað, er
bryti reglugerð þessa, var gefin út, að vart
var opnað svo fyrir móttökutækið fyrstu dag-
ana, að ekki heyrðist kæruskeyti frá Siglu-
fjarðar Radio til skipa sem stunduðu síldveiðar
og aðrar veiðar fyrir Norðurlandi. Og synd
væri að segja það, að slælega hafi verið litið
eftir, að þessum reglum væri fram fylgt.
Við því er ekkert að segja, að þeir, sem brjóta
settar reglur, fái þær áminningar, sem þeim
ber, því til þess eru reglurnar settar, að þeim
sé framfylgt, eða svo ætti það að vera í lýð-
frjálsu landi. En það má ekki framfylgja þeim
reglum þannig, að öðrum sé leyft það, sem hin-
um er bannað, svo framarlega að báðir aðiljar
heyri undir sömu reglur. Ef Ríkisútvarpið er
háð þessum reglum, hvers vegna er því þá leyft
að birta tilkynningar kvöld eftir kvöld, sem
togarai' og önnur skip sæta hörðum áminning-
um og sektum fyrir.
Ég minnist þess sérstaklega, þegar halda átti
álfabrennuna í Reykjavík um þrettánda s.l. vec-
ur, að þá var marg endurtekin auglýsing í út-
varpið, sem hvert íslenzkt skip hefði ekki ein-
ungis fengið áminningu fyrir, heldur fjársektir
fyrir slíkar upplýsingar um veðrið. En ekki hefi
ég orðið þess áskynja, að útvarpinu hafi orðið
óglatt af þessu, þó bátar á sama tíma, er stund-
uðu veiðar í Faxaflóa og Breiðafirði væru teknir
unnvörpum, er þeir komu í höfn og ákærðir fyr-
ir brot á settum reglum og jafnvel látið í veðri
vaka að þessi öryggistæki yrðu tekin af þeim
við frekar ítrekuð brot.
Þeir sem eitthvað þekkja til þessara mála sjá
hve mikill skrípaleikur er hér leikinn. Bátar sem
tæplega hafa það sterka sendistöð að þeir geti
náð til Reykjavíkur Radio af Breiðafirði hjálp-
arlaust, ef þeir þurfa að koma skeytum, eru tald-
ir tefla öryggi brezka setuliðsins í hættu ef þeir
minnast á sjóveiki. En útvarpsstöðinni sem að
öllu jöfnu heyrist til Norðurlanda, er leyft að
birta auglýsingar og annað, sem tvímælalaust
gefur uplýsingar um veðrið. Virðist hér vera
um að ræða beinar árásir á öryggistæki ís-
lenzkra sjómanna, sem og líka kom ótvírætt í
ljós, er stöðvarnar voru teknar í land úr íslenzku
togurunum úti, og svo gjörsamlega hreinsað úr
fyrstu skipunum að þau fengu ekki að halda ein-
um móttakara.
V í K I N G U R
22