Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1941, Side 2

því, hvort hin erlenda herstjórn á íslandi leyfir
það.
Það er dálítið leiðinlegt að vera að halda því
á lofti, að í samningum þeim, sem ríkisstjórn
íslands hefir gert við brezku stjórnina, séu
meðal annars veitt leyfi til alls konar vélakaupa
og jafnvel skipa, þegar ekki er hægt að fá ljós-
ker í örfáa vita á ári og jafnvel ekki í einn
vita; t. d. hefir verið beðið eftir ljóskeri frá
því í fyrra í jafn bráðnauðsynlegan vita og Þrí-
drangavitinn er að allra dómi. Er það fyrir þá
sök bagalegra fyrir okkur íslendinga, að vita-
byggingum hér á landi miðar hægt áfram, auð-
vitað af þeim ástæðum, að veitingavaldið sker
ennþá svo mjög við neglur sér allt framlag til
vitanna. Mætti því ætla, að gerðar væru allar
þær ráöstafanir, sem tök eru á, til þess að þeirra
vita yrði full not, sem fyrir eru á landinu. Ýms-
ar breytingar er og verið að gera á vitunum,
sem fyrir eru, er allar miða til bóta.
Hafnir og hafnleysur.
Víðs vegar meðfram ströndum landsins eru
hafnir, sem gera mætti tryggar með tilkostn-
aði, sem máske væri tilfinnanlegur meðan á
framkvæmdunum stæði, en sem myndi marg-
borga sig í samanburði við það að vera að
leggja í smávegis umbætur á mörgum stöðum,
sem alls ekki koma að notum, nema fyrir smá-
báta útveginn. Að sjálfsögðu þarf að hugsa um
bátaútveginn, en eigi má miða framkvæmdir á
bryggju- og hafnargörðum að miklu leyti við
hann. Það, sem miða verður við í framtíðinni,
eru hinar sívaxandi siglingar og vöxtur skipa-
stólsins, bæði veiðiskipa, flutninga- og farþega-
skipa. Síauknar kröfur um auknar samgöngur
ieiða af sér, að gera þarf mai’gar hafnirnar
tryggari, svo að skipin geti haldizt þar við, þeg-
ar þau hafa náð í höfn í vetrarveðrunum hér
við landið. Sérstaklega verður að gæta þess, ef
möguleiki er fyrir hendi, að gera eina höfn
trygga við hvern flóa hvoru megin flóans, svo
að skip geti legið þar örugg. T. d. má nefna
Húnaflóa, þar sem gera þarf höfnina á Skaga-
strönd svo trygga, að skip séu þar örugg í öll-
um veðrum. Þetta kostar peninga, en það er
liægt og mun borga sig mun betur, er til lengd-
ar lætur, heldur en að leggja mikið í bryggju-
gerðir á Bl.önduósi. Síðan þarf að gera veginn
góðan frá Skagaströnd til Blönduóss og verður
þá mun ódýrara að afgreiða skip, en nú er, við
þau slæmu skilyrði, sem þar eru oftlega. Skaga-
strönd hefir og mörg þau meginskilyrði, er til
þess þarf, að þar geti risið upp lítill bær með
miklum framkvæmdum. Þar er ágætt til veiði-
fanga, bæði síldveiði nærtæk og aðrar fiskteg-
VÍKINGUR
undir. Þar er og gott til ræktunar umhverfis
þorpið. Þar er hægt að lifa á landi og sjó.
Margir slíkir staðir eru víðs vegar á landinu,
en þetta er aðeins eitt dæmi.
Það ætti að vera öllum ljóst, að hafnir við
vestanverðan flóann, þótt tryggar séu sumar,
eru ekki aðgengilegar í öllum veðrum og neyð-
ast því skip oftlega til þess að brjótast til hafs,
þegar ófær er að austanverðu, fyrir sakir hafn-
leysis. Slíkt þyrfti aldrei að koma til greina við
þenna flóa, ef góð og trygg höfn væri á Skaga-
strönd.
Um ýmsar þær bryggjur, sem byggðar hafa
verið og eiga að heita háfskipabryggjur, er
ekki vert að fara mörgum orðum — þærUiafa
verið byggðar við slæm skilyrði og margar
meira fyrir fordild en framsýni, en eitthvað
gagn gera þær allar, þótt þær hefðu gert meira
gagn annars staðar sumar hverjar. Eitt er sam-
eiginlegt með þeim bryggjum, sem þannig eru
fyrir opnu hafi. Það er, að þær eru hættulegar
fyrir skip, þegar nokkur hreyfing er í sjó, og
eru því dýrt spaug fyrir tryggingarfélögin.
Verður að vænta þess, að slíkar byggingar sáu
sérstaklega vei klæddar utan með gúmmí- og
tóga-fríholtum, til þess að firra skipin skemmd-
um, eftir því sem við verður komið, þar til
hafnirnar hafa verið gerðar tryggari fyrir sjó
og vindi með skjólgörðum.
Helclu-slysið.
Eitt af mörgum afleiðingum hins villimann-
lega hildarleiks, sem nú er háður í heiminum,
er hið hörmulega slys, er e.s. Hekla fórst á leið
til Ameríku fyrir hálfum öðrum mánuði síðan.
Þar létu margir góðir drengir og dugandi synir
Islands lífið.
Um þenna sorglega atburð hefir áður verið
ritað, svo að eigi skal þar við bætt öðru en þvi,
að óskandi væri, að sem fæstir slíkir atburðir
yrðu hlutskipti hinnar fámennu íslenzku þjóð-
ar. —
Um leið og ég, sem rita þessi fáu orð, votta
eftirlifandi ástvinum og aðstandendum þeirra,
er lífið létu, samúð og þátttöku í sorgum þeirra
fyrir mína hönd og annarra stéttarbræðra, þá
er rétt að benda á reynslu þá, er fengizt hefir
við þetta slys, ef verða mætti til þess að firra
aðra fjörtjóni, er í slíka aðstöðu komast. Á ég
þar við þá reynzlu, er fengizt hefur um útbún-
að björgunartækjanna.
Nú eru fjórir af þeim sex, er eftir lifðu,
komnir heim til ættjarðarinnar. Hafa þeir sína
sögu að segja og verður eflaust sagt frá ýmsu
í Víkingnum, er á daga þeirra dreif, meðan þeir
háðu sína baráttu á flekanum í 10y% sólarhring
2