Spegillinn - 01.07.1955, Síða 14

15B
SPEGILLINN
„. . . . ríðist þér vel ef þú notar annað en
bíl . . . . “ Kjarval. Tíminn 39. árg., 137.
tlb., bls. 4.
Þegar fjöldi fífla vorn orðnir að biðukollum að liðinni
Jónsmessu og Brynleifur farinn til Hástúkuþings, þá sat
stjórn Klúbbsins á óformlegum fundi og rabbaði um til-
veru hans í nútíð og framtíð. Stjórnartaumar skapa venju-
lega aðkallandi vandamál og eftir því fleiri, sem meira er
að stjórna. Og þessi Klúbbur, sem hér um ræðir, er ekki
neinn smáklúbbur lítilla sanda og sæva, heldur ein af drif-
fjöðrum íslenzkrar menningar, sem vökukonur lians trekkja
jafnharðan upp, ef eitthvað ætlar að slakna á. Þær dotta
aldrei á verðinum, en verða að sjálfsögðu að fá sér góðan
kaffisopa öðru hverju og máske eitthvað pínulítið sterk-
ara stundum, sem enginn telur þó eftir, þar sem það er
greitt með afsláttarlausu útsöluverði. En nóg um það, sem
og önnur einkamál.
— Ykkur, kæru stjórnarsystur, er óefað kunnugt um það,
oð okkar ágæti Klúbbur á aldarfjórðungsafmæli innan
skamms, sagði Hallbjörg og lagði frá sér bollann eða glasið.
— Þessara merku tímamóta verðum við að minnast á við-
eigandi hátt, því stofnun Klúbbsins markaði á sínum tíma
merkileg tímamót í sögu okkar þjóðlegu og alþjóðlegu
menningar. Þessi minningarathöfn verður að sjálfsögðu
að hafa á sér fullkominn menningarblæ og ætti okkur ekki
að verða skotaskuld úr því, þar sem við höfum aflað okkur
margháttaðrar bjálfunar og dýrmætrar reynslu, á hliðstæð-
an hátt og íþróttagarpar vorir og brissspilarar, þegar þeir
hafa átt við ofurefli að etja. Við ættum máske nú þegar
að hefja umræður um væntanlegar hugmyndir í sambandi
við afmælið, enda erum við nú að komast í ákjósanlega
stemningu.
— Agalega finnst mér einn aldarfjórðungur fljótur að
líða, sagði Mannbjörg. — Og ég sem fékk þann óvænta
heiður að fá að vera ein af stofnkonunum, þótt efnin væru
rýr og manninum mínum gengi þá illa að fá kauphækkun.
Mér finnst eins og það hafi verið í gær. En við höfum líka
yfir mörgu að gleðjast að þessum fjórðungi liðnurn, því á
honrrni hefur farsællega saman farið auðsöfnun og auð-
jöfnun, eins og liann ólafur okkar sagði svo fagurlega á
hátíðinni.
— Þessara gagnmerku tímamóta verðum við að minnast
á áhrifaríkan hátt, sagði Vittoría, sem er gift einum okkar
ágætasta heildsala, er lagði ríflegan skerf til Skúla, vegna
aðdáunar á frjálsri verzlun og íslenzkri listmenningu, eins
og liann sjálfur orðaði það. — Það gerum við bezt með
því, að sýna forystukonu okkar, bæði í Klúbbnum og
menningunni, verðskuldaða virðingu og þökk í óbrotlegu
bronze. Þá fengi líka okkar stórbrotni listamaður frá Mið-
dal verðugt viðfangsefni að Jóni Arasyni fullgerðum. Og
nú verður bráðum farið að rýma til kringum Morgunblaðs-
höllina, sem Tíminn ætlar að lofa að standa „úr því sem
komið er“. Við ættum því að geta fengið viðeigandi pláss.
Ég vona bara að það verði ekki listamanninum fjötur um
fót, að módelið sjálft er hér ljóslifandi meðal vor og út-
lit þess því ekki ráðgáta, hulin í móðu liðinna alda.
Þessari snjöllu ræðu frú Vittoríu var tekið með miklum
fögnuði og almennu lófataki.
— Ætlið þið ekki að halda einhverja útisamkomu, svo
venjulegt fólk geti líka glaðst og orðið snortið af fögrum
hugsjónum? skaut Díalín inní, en hún var álieyrnarfulltrúi.
— Eg geri bað að tillögu minni, að við höldum vel
heppnaða samkomu undir berum liimni, svo að allar stétt-
ir geti tekið þátt í fögnuði okkar yfir lifandi menningar-
starfi á liðnum aldarfjórðungi, sagði Mannbjörg og leit á
Díalín eins og hverja aðra slettireku. Það er betra að allt
sé formlegt. — Við verðum að hafa tímann fyrir okkur,
einkum með tilliti til úthlutunar lóða undir sölutjöld og
verðum við þá líka að tryggja okkur nægilegt landrými.
Samkomu, þar sem ekkert fæst til að gleðja magann, verður
að telja fyrirfram dæmda sem hreina háðung.
-— Vitanlega verðum við að sjá fyrir þörfum líkamans á
samkomunni, sagði Hallbjörg. — En viturlegt væri að taka
tillit til þeirra háværu radda er fram hafa komið frá þeim,
sem aldrei kaupa sígarettur, að þeir verði líka plokkaðir
svolítið í þágu menningarmálanna og fái þannig óskorað