Spegillinn - 01.02.1957, Síða 13

SPEGIL.LINN
37
Roknrinn minn sngði...
góðan daginn og gott er nú veðrið,
þegar ég datt inn til hans á þriðja
degi flugmannaverkfallsins.
— Gleymdu ekki færðinni, sagði
ég.
— 0, hún hefur nú ekki svo
mikla hernaðarþýðingu fyrir mig,
sagði rakarinn minn, og skellti mér
niður í stólinn. Ég á ekki svo langt
heim og treysti þá bezt mínum
tveimur jafnfljótu.
— Svo að þú ert ekkert sérlega
knekkaður yfir flugverkfallinu ?
— Ég hef engan heyrt fjargviðr-
ast yfir því nema einn mann, sem
ég veit annarsstaðar frá, að þorir
ekki upp í flugvél fyrir sitt auma
líf. Það er verst fyrir þessa, sem
þurfa að fara á kongressana, en
fyrir hina, sem borga undir sig
sjálfir, er það beinn sparnaður, sem
Eysteinn ætti að hafa vit á að
skattleggja.
— Þú hefur heyrt um þessar
rannsóknir skattstofunnar á utan-
förum manna, árið sem leið?
— Jú, heyrt hef ek víst, sagði
rakarinn minn. Þeir eiga víst von
á góðu, ha, ha!
— Þeir eiga víst hvorki von á
neinu góðu eða illu, sagði ég. —
Veiztu ekki, að þetta er gert til
þess að geta skattlagt hina, sem
ekkert hafa hreyft sig.
— Hvernig geta þeir það?
— Eysteini er ekkert ómáttugt.
Hann bendir einfaldlega á það, að
sparnaður sé sama sem tekjur; svo
er hverjum manni áætluð, segjum,
ein utanför á ári, og þeir, sem
ekkert hafa farið, eru svo skatt-
lagðir fyrir því sem ferðin kostar.
— Þá fer ég að skilja betur verk-
fallið hjá flugmönnunum.
— Mikið var. Þér hefur þó von-
andi aldrei dottið í hug, að þeir
vildu endilega komast upp í 300
þúsund króna tekjur?
— Nei, mér taldist svo til, að
þó að þeir fengju þessa hækkun,
myndi ekki hækka í þeirra eigin
vasa um einn einasta eyri, og að
þetta væri klókindabragð hjá Ey-
steini til að skattleggja flugfélögin
gegn um flugmennina. En nú sé
ég, að Eysteinn hefur farið fram
úr mínum beztu vorum og að þetta
er gert til að skattleggja nokkur
þúsund manns, sem sitja á sínum
rassi í staðinn fyrir að vera að
þeytast út um hvippinn og hvapp-
inn. En mér finnst bara, að hann
gæti tekið þetta á breiðara grund-
velli og stoppað skipin líka.
— Það er ekkert upp úr því að
hafa, nú orðið. Og svo dugar heldur
ekki að stoppa allan innflutning á
Færeyingum, þegar verst gegnir.
— En segðu mér eitt, sagði rak-
arinn minn, um leið og hann klippti
skarð í eyrað á mér. Hvernig fóru
þeir að þvx að koma Rút á þingið
hjá S. Þ. í strækunni?
— Það fer nú tvennum sögum af
því. Sumir segja, að hann verði far-
inn áður en hún byrjar, en aðrir,
að Kaninn hafi gert þeim þann
greiða að taka hann vestur í
sprúttvél, sem var að fara héðan
tóm.
— Það kemur nú ekki til mála,
að hann hafi farið að láta Kanann
flytja sig.
— O, blessaður vertu, þú veizt,
að kommarnir eru hreint ekkert af-
undnir við Kanann lengur. Hlust-
aðirðu ekki á útvarpsumræðurnar,
maður?
— Nei, ég lét mér nægja að lesa
í blöðunum á eftir, að þar hefðu
verið fullkomin rökþrot hjá öllum.
En segðu mér annað. Verða þeir nú
ekki í vandræðum að koma Haraldi
til Osló ?
— Jú, og fróðir menn segja, að
það hafi verið ein ástæðan í viðbót
til þessa verkfalls. Meðan Harald-
ur kemst ekki héðan, þurfa þeir
En af hverju stafar l>ögn-
Tíraans? Stafar hún ef til vill
af því að Eysteinn J 'msson
f jármálaráðherra á sæti í
bankaráði Framkvæmdabank-
ans og lagði blessun sína yfir
f járausturinn til Glernteyp-
unnar?
Og af hverju staíar þftgn
Aiþýðubiaðsins? Verður hún
ef til vill skýrð með því að
Gylfi Þ. Gislason inenntamála-
ráðherra á sæti í bai«!;gráði
Framkvæmdabankans og lagði
blessun sína yfir inilljó ftrnar
áður en Heimdelliugarnir
fengu þær?
Og- hvers vegna gefur Framt-
kvæmdabankinn ekki út opin-
bera skýrslu nm afskipti sin
af Glersteypumálinu, fyrsta
afrcki bankans í ísienzka at-
vinnuJtfi ?