Spegillinn - 01.04.1972, Side 17

og lái iiR'i' ])íiitN livcr sem vill, ])óll
ég segfii: „Lön£>um lihcr lilifi vit".
Aufivitafi missti ég atkvicfii út af
|>cssu, |)vi er ini liclvitis ver. En
<lreni»skratlinn svarafSi fvrir si<>
<)!< sai»fii: „Hcimskur cr jafnan
höfuðslór". Ilann hefur liklc^a
lialdið ci> licki ]>að lil min, ha,
ha. Kom svo ckki helvizkur, þcg-
ar Ijost var orðið að cí> licfði fall-
ið, oí> lil<) fvrir ulan húsið hjá
mcr. I’á hcfði cí> svo scm i>etað
saí>l: „Löngum cr hcfnií<jarnt 1 ít-
ið vit“, en ])að cr vist nóg komið
af svona löi>uðu. Eurðufuí>lar
Hoi\i<ncsincar! .Iicja, af stað, bless
i><)ða. Ila i>Icym<li hverju? Æ. jú
ci> hef alvei> i>lcyml ]>ví i niorg-
un. Auðvitað má cnginn dagur
hefjast án ])css að cg lesi cinn
kafla i hókinni minni. Hctt góða
að minna mig á ])að. Ég ])ori ekki
að láta hókina vera niðri i ráðu-
neyti, ])að gæti einhver komizt
í hana ]>ar og scð hvcrnig cg fer
að ])vi að vcra svona vcl að mcr
i efnahagsmálunum og fjárhag
rikisins. „Economics inade sim-
])le“ hcitir hún hókin niin og cr
eftir jfra’gan hagfræðing Eeslic
H. Singcr, l’h. I). Niður frá hcf
cg hara veujulcgar hickur, eins
og „Stordrift“ og |)cssa rauðu,
scm liann Magnús Kj. gaf mcr.
Nú er cg að revna að létta svo-
lítið á mér i ráðuneytinu og
ski])uleggja allt mikið hetur. Eða
eins og segir i hókinni ininni um
slordrift, þvi ])annig má lita á
ráðuneytið míitt. „Stordrift he-
ttvder, at dc maa (^taljjleres ct
stort organisationsapparat, og
fare for hureaukratisme í ledels-
en mehler sig. Der er grænser for,
livor meget driftsherren self (það
cr ég) kan overkonnnc. at have
indseende med, og mcre eller
mindre af de lcdendc og kontroll-
erende opgaver maa han ovcr-
ladc til andre.“ Hctta læt ég sko
ckki henda mig. hessa hók gaf
Helgi Bergs mér. Heppinn var ég
að Helgi skyldi vera svona viss
um við yrðum áfram utangarðs.
Annars hefði ég orðið að láta mér
nægja landhúnaðarmálin, cins
og þau cru líka skemmtileg.
I>arna stcndur nýi ráðherrahill-
i1111 minn. Ekki gcl ég nú ncitað
])\i að Saahinn var miklu hetri
I)i11, cn þessi. Maður getur hara
ckki vcrið þekktur fvrir að aka i
Saah, þegar maður cr orðinn ráð-
lierra. Eg liefði nú getað fengið
mcira fvrir Saahinn hjá þessum
skólastjóra, sem kcypti hann.
læja, ekki vcra smár i lnigsun,
það passar illa. hannig var Magn-
ús fvrirrennari minn, en ekki
(iunnar. Eg vil heldur likjast
(iunnari, en Magnúsi af tvennu
illu. Ila, ha, þcssi var góður hjá
mér. Hvað cr |>cssi maður að
meina? Ilann ekur fyrir mig.
Ætli niaður a'tli ckki að láta
merkja |)cssa ráðherrahila hct-
ur. I>ctta cr cngin virðing scm
mér cr sýnd. Svo eiga alls konar
lciguhílstjórar og smákallar
svona hila. Ejandans klúður hjá
lionuni Hanncsi félagsfncðingi
að gcla ckki komið þessum sið á
með blaðamennina, að þeir standi
ii])]) fvrir manni á hlaðamanna-
fundum. I>að inunaði minnstu að
ég fa>ri illa út úr þessu. I>að var
hara stjórnarliðið sem gcgndi
hoiuini. Einslakur klaufi hann
llanncs. Til livcrs liefur maður-
inn lærl félagsfra'ði, ef hann
T7