Fálkinn - 16.06.1934, Blaðsíða 1

16 stðnr 40 aura
OBYGÐIRNAR KALLA.
Þegur hlýnar í veðri og sólargangurinn fer að nálgast hámark sitt lmllar náttúra íslands á fólkið, einkum það, sem á heima
i kauptúnunum, og minnir það á, að hrista af sjer vetrarhaminn og leita uppi fjöllin og óbygðirnar. Þeim, sem kunna að
meta fegurð og heilbrigði er Island í frekara mæli undranna land en nokkurt annað land Evrópu. Ekker land á jafn stór
flæmi ókönnuð og ósjeð, ekkert land meiri fjölbreytni eða meiri kyrð og ró, fjarri alfaravegum, ekkert land hrikalegri feg-
urð eða tilkomumeiri útsýni. Sveitirnar sjálfar eiga nóg af þessu, en þeir sem krefjast meira hafa úr miklu að velja, því
að hinar víðáttumiklu óbygðir landsins hafa ótæmandi verkefni að bjóða. — Hjer á myndinni sjest staður, sem mörgum
mætti vera forvitni að sjá: árrenslið sem varð til þegar Hagavatn sprengdi sjer framrás fyrir nókkrum árum og myndaði
Leynifoss. Er myndin tekin fyrir neðan fossinn og sýnir árrenslið austur sandana. — Myndina tók Vignir.