Nýtt kirkjublað - 15.11.1908, Síða 2

258
NÝTT XIRKJÚBLA©
pígsluljóð.
Sól skín á fjöll, ])ó er höfgi’ á guðs hjörð.
Hver mun þá vekja’ hana’ af dvala?
Heyrirðu’ ei hanana gala?
Lúðurinn þeyta guð lœtur sinn vörð,
lífsorð til mannanna tala.
Þjón sinn vekur enn,
til að vekja menn.
En lians hirðir sá
eigi sofa má.
Guð veiti’ honum þrótt að vaka
og vopn guðs í hönd að iaka.
Lúðurinu gellur, ei hlýðir guðs her.
Hver mun til reglu þá kalla?
Lávarður himnanna halla.
Stjórnsamur konungur kristninnar er,
kveður til skyldunnar alla.
Sínum eigin lýð,
bæði ár og síð,
stýra lætur hann
þann er lög hans kann.
Guð styrki’ hann æ rétt að stýra
og stunda guðs lögmál dýra.
Kirkja guðs margskonar höftum er háð.
Hver mun þá losað fá böndin?
Lausnarans himneska höndin.
Kemur hann enn þá með kraft sinn og náð,
kærleik út breiðir um löndin.
Einnig vorum lýð
er hans líkn æ blíð.
Til að leysa bönd
enn oss ljær hann hönd.
Guð blessi þess hirðis brautir,
er bæta vill hjarðar þrautir.