Vikan - 16.01.1964, Blaðsíða 2

ALLTAF FJÖLGAR VOLKSWAGEN
Hvers vegna er Volkswagen n
eftirlætis bíllinn í 136 löndum ■
Vegna þess aff:
Yolkswagen fer alla vegi, jafnvel ólíkustu hreppavegi.
Volkswagen fer bröttustu brekkur við erfiðustu skilyrði, af því að vélin er stað-
sett aftur í og gefur því meiri og betri spyrnu.
©
©
Volkswagen-vélin er loftkæld, og þess vegna barf hvorki að óttast frost né funa.
Volkswagen býður yður flest þæðindi, scm allir bílaeigendur telja nauðsynleg, eng-
an lúxus; — svo sem: Sjálfvirkan stefnuljósarofa, rúðusprautu, sjálfvirkt innsog,
4ra hraða gírkassa, með öllum gírum synkroniseruðum (en þér getið skipt niður
í fyrsta gír á ferð). Póðruð sólskyggni beggja megin, innispegil og hliðarspegil
bílstjóramegin, haldgrip hægra megin, fatahengi, öskubakka bæði framí og afturí,
stóran hliðarvasa á hurð, rúmgott geymsluhólf í mælaborði með áferðarfallegu
smelluloki og gúmmí-gólf.
í Volkswagen eru toppur, hliðar og sæti, klædd þvottekta leðurlíki,... og svo er
yðar að óska frekar.
NOKKRIR BÍLAR FYRIRLIGGJANDI.
HEILDVERZLUNIN HEKLA HF.
LAUGAVEGI 170—172. — SÍMI 21240.
í fullrí alvöru:
Sökudólgurinn
ekur um
áhyggjulaus
Ég get varla skrifað þetta fyr-
ir illsku. Ef ég væri krakki, þá
mundi ég grenja eins og grið-
ungur, ef ég væri kvenmaður,
þá mundi ég æpa svo þakið færi
af húsinu. En nú er ég karlmað-
ur, og verð að gjöra svo vel að
þegja og bíta á jaxlinn, — en
ég get samt ekki stillt mig um
að koma vonzkunni dálítið á
framfæri við ykkur.
Jú, það er nefnilega þannig,
kæri vinur, að ég lagði í það
glæfrafyrirtæki fyrir nokkrum
mánuðum að kaupa mér nýjan
bíl. Það er út af fyrir sig allt
í lagi með það, og ég sé hreint
ekkert eftir því. Bíllinn er ágæt-
ur og ég er ánægður með hann
í alla staði.
Eins og gefur að skilja, þá var
ég ákaflega hrifinn af hílnum,
bónaði hann annanhvern dag,
þreif og hreinsaði að utan og
innan, og lofaði sjálfum mér
því, að ég skyldi nú hugsa svo
vel um hann að hann yrði alltaf
eins og nýr. Þetta gekk ágæt-
lega, og gengur raunar enn. Ég
segi þetta bara til að sýna hvað
mér var annt um bílinn. Það
mátti hvergi sjá á honum kusk
né óhreinan blett. Það kemur
ekki þessu máli við þótt krakk-
arnri mínir hafi tekið sig til og
teiknað mynd í lakkið á hon-
um með nagla. Ég get ekki
skammast við neinn út af því,
nema sjálfan mig, — eftir að ég
flengdi krakkana.
En svo var ég að keyra heim
úr vinnunni einu sinni, og ók
einstaklega hægt og rólega. Ég
var kominn á hringtorgið við
Þóroddsstaði, þegar bíll kemur
inn á torgið og virðist ekkei't
tillit ætla að taka til mín. Ég
varð hræddur og stoppaði eins
og skot, enda á mjög hægri ferð.
En hinn heldur áfram „ganslce
pænt“ þangað til hann staðnæm-
ist á vinstra frambrettinu hjá
mér.
Ég sat kyrr augnablik til að
reyna að fá aftur vald yfir skap-
Framhald á hls. 50.
2
VI K AN 3. tbl.