Vikan - 16.01.1964, Side 50

allar mikilvægar ákvarðanir.
Skrifstofustjóri félagsins er
Valtýr Hákonarson, en hann
veitti forstöðu afgreiðslunni í
Kaupmannahöfn í átta ár, (1954
—1962) en við því starfi tók þá
Ásberg Sigurðsson lögfræðingur.
Valtýr hóf starf hjá Eimskip
1944, en stjórnaði farþegadeild-
inni hér heima á árunum 1950—
1954.
Afgreiðslan í Kaupmannahöfn
er eina afgreiðslan, sem Eim-
skipafélagið rekur sjálft erlendis,
en umboðsmenn þess eru í flest-
um löndum Evrópu, Ameríku
og Afríku.
Það er kannske merkilegt við
afgreiðsluna í Kaupmannahöfn,
að þar eru skrifstofur, vöru-
geymsla og afgreiðsla aðeins
steinsnar frá þeim stað, er Gull-
foss leggst upp að í höfninni,
öllum til mikilla þæginda og
tímaspamaðar.
Forstöðumaður flutningadeild-
ar félagsins í Reykjavík er Erl-
ingur Brynjúlfsson, sem hefur
starfað hjá félaginu síðan 1941.
Sú deild tekur allar ákvarðanir
um stærri futninga með skipum
félagsins og gerir samninga um
það. Hefur hún stöðugt samband
við ýmsa erlenda umboðsmenn
í þeim tilgangi að geta fylgzt
með flutningaþörfum og æski-
legum breytingum á ferðum
skipanna. Fimm skip félagsins
eru að jafnaði í föstum áætlun-
arferðum, en sjö eru til ráðstöf-
unar eftir þörfum og eftirspum.
Verður oft að bregða skjótt við
til að breyta áætlunum flutn-
ingaskipanna, ekki sízt ef verk-
föll skella á fyrirvaralítið, svo
að skipin fást ekki afgreidd þar
sem ætlað var.
Viggo Maack, skipaverkfræð-
ingur, hefur starfað hjá félaginu
síðan 1947. Hann sér um ö!ll
tæknileg málefni félagsins, hefur
eftirlit með skipunum og öðrum
eignum þess, gerir frumteikn-
ingar af skipum og fylgist með
byggingu þeirra.
Þegar Vikan kom í heimsókn
á skrifstofu hans, var hann ein-
mitt að ræða við skipasmíða-
stöðina í Álaborg, um breytingu
frá teikningu á öðru skipinu,
sem verður smíðað þar.
Var þar um að ræða flutning
á skilrúmum um nokkrar tomm-
ur, sem mundi gefa aukið lestar-
rými, en þessari breytingu hafn-
aði Viggo af öðrum tæknileg-
um ástæðum. Sést af þessu
hversu nákvæmlega verkfræð-
ingurinn verður að fylgjast með
öllu, sem að byggingu skipsins
lýtur. Á borðinu hjá honum
lágu heilir bunkar af nákvæm-
um teikningum, sem tilheyrðu
skipinu, og til að sýna fram á
nákvæmnina, benti Viggo á að
sérstakar teikningar eru fyrir
allar röraleiðslur, eins og elds-
neytisolíu, smurolíu, slökkvi-
kerfi, ferskt kælivatn til véla,
kælisjó til véla, kjölfestuleiðslur,
austursleiðslur, þrýstiloftsleiðsl-
ur, loftrör frá lestum, skolp-
leiðslur, heitt vatn til þvotta og
kalt vatn til þvotta eða neyzlu.
Má í því sambandi taka fram,
að heitt og kalt vatn er í hverju
herbergi skipsins, sem líklega er
einsdæmi.
Aðalbókari félagsins er Guðni
E. Guðnason, sem hefur starfað
þar síðan 1946. Stjórnar hann
þeirri deild, sem hefur allar
færslur og útreikninga á hendi
í sambandi við rekstur þess.
Þar eru reiknuð út öll laun
starfsfólksins, bókfærður allur
kostnaður við hvert skip, hagn-
aður eða tap. Þar eru einnig
gerðar áætlanir um ferðir skip-
anna í sambandi við kostnað
eða væntanlegan hagnað.
Eins og lög gera ráð fyrir fara
flutningar með skipum félagsins
vaxandi með hverju ári sem líð-
ur. Var heildarflutningurinn
tæplega 320 þús. tonn á árinu
1962, — um 35 þús. tonnum
meira en árið áður. Farþegar
hafa verið yfir 7000, sem flest-
ir hafa farið með Gullfossi til
Kaupmannahafnar eða Leith.
í FULLRI ALYÖRU
FRAMHALD AF BLS. 2.
inu, en maðurinn á hinum bíln-
um setti í afturábak og bakk-
aði i burtu —- út úr hringnum
góðan spöl og stoppaði þar. Nú
vissi ég að hann var kominn í
tvöfaldan órétt, fyrst með því
að aka á mig þar sem ég var
í ótvíræðum rétti í hringnum,
og svo með því að aka í burtu
áður en lögreglan kom á stað-
inn.
Svo kom hann hlaupandi til
mín og var allur ein kurteisis-
hrúga, bað mig hundrað sinn-
um afsökunar, viðurkenndi að
hann væri alveg í órétti, gaf
mér nafn, símanúmer, heimils-
fang, stöðu og bílnúmer og lofaði
að gefa skýrslu strax morgun-
inn eftir, — en bað mig um
leið í guðanna bænum að ná
ekki í lögregluna. Það kæmi sér
svo illa fyrir hann áf ýmsum
ástæðum. Ég rannsakaði mann-
inn og komst að raun um að
hann væri ekki undir áhrifum.
Það var ekki það, en hann lét
í það skína að hann ætti bílinn
ekki sjálfur, hann væri óskoðað-
ur o.s.frv. Skemmdirnar hjá
mér voru ekki miklar, svo ég lét
slag standa.
Og það stóð allt eins og stafur
á bók hjá honum. Hann gaf
skýrslu og mér var sagt að láta
gera við þetta, það skyldi verða
greitt að fullu.
Ókei! Allt í lagi!
En nú fyrst hófust mínar
raunir.
Ég fékk ekkert verkstæðis-
pláss, og varð að bíða eftir því
í þrjá mánuði. Á meðan var
nýji, fíni bíllinn minn alltaf með
klesst frambretti, og strax orð-
inn Ijótur í mínum augum. Ég
fór að trassa að þrífa hann, því
mér fannst ekki eins gaman að
því eftir þetta. Vinir og kunn-
ingjar gerðu grín að mér. Ég
fór tvisvar í viku á verkstæðið
til að reyna að fá pláss, en hafði
ekkert annað en ergelsi upp úr
því.
Nú, en svo kom loks að því,
að bíllinn komst inn, og þar er
hann einmitt þessa dagana. Við-
gerðin mun taka um viku, og
mér sýnist að það sé vel gert
og ekkert út á það að setja.
En þetta eru aldeilis hörm-
ungartímar. Ég er bíllaus í heila
viku, og veðrið auðvitað brjál-
að á meðan. Til þess að komast
í vinnuna, þarf ég að skipta
tvisvar um strætisvagn, og kem
alltaf of seint. Strætisvagnarn-
ir kosta peninga. Ég kann ekk-
ert á þá. Svo verð ég að ganga
nokkurn spöl, og kem venjulega
lafmóður og gegnblautur á
vinnustað. I gær var ég renn-
andi blautur alveg upp í klof.
Ég kemst ekkert um bæinn —
sem ég þarf að gera vegna vinn-
unnar — nema kaupa mér bíl,
og eyði í það 100—200 krónum
á dag. Og hvað haldið þið svo
að hafi skeð í gær?
Ég var gangandi í sæmilegu
veðri, en göturnar rennblautar
og auðvitað pollar um allt. Þá
veit ég ekki fyrr til, en bíll kem-
ur á harðaspani framhjá mér,
ofan í stærstu pollana, og eys
yfir mig óþverranum. Og hvaða
bíll haldið þið að það hafi ver-
ið?
Já. Þið eigið kollgátuna.
Það var sami bíllinn og beygl-
aði brettið mitt — og sami mað-
urinn við stýrið! Þarna sat hann
í sínum bíl, hafði það gott og
qletti á mig óþverranum þar
sem ég var að paufast áfram.
Nú hlægið þið auðvitað að
mínum óförum og spyrjið hvað
ég sé eiginlega að kvarta. Ég
hafi fengið þetta borgað og mér
farist ekki að vera að þessu
mjálmi.
Kannske. Ég veit að þetta
hefði ekki farið neitt betur, þótt
ég hefði kvatt lögregluna á stað-
inn. Það breytir engu. En sjáið
þið ekki óréttlætið í því, að ég
skuli vera bíllaus í viku á með-
an sökudólgurinn ekur um
áhyggjulaus? Hann hefur engar
áhyggjur haft af því þó hann
æki á mig í órétti, og enga fyr-
irhöfn ,nema þá að tilkynna það
tryggingarfélaginu. Ég hefi haft
allar áhyggjurnar, fyrirhöfnina,
óþægindin og skítinn.
Mér finnst, að þegar svipað
kemur fyrir, að þá sé sökudólg-
urinn skyldur til þess samkvæmt
lögum — hann er þegar skyld-
ur til þess siðferðislega — að
útvega manni verkstæðispláss,
sjá um viðgerðina og láta mann
hafa sambærilegan bíl til afnota
á meðan viðgerð fer fram. Bíll-
inn, sem ekur á í órétti, ætti að
vera frjáls til afnota fyrir þann,
sem verður fyrir óhappinu, ef
hann kærir sig um hann, en ann-
ars ætti að útvega annan bíl eða
greiða fyrir leigubíla á meðan
hinn er í viðgerð. Þetta finnst
mér aðeins sjálfsagt réttlæti.
Og hana nú!
G. K.
UtfGFRÚ YNDISFRÍÐ
býður yður hið landsþekkta
konfekt frá N Ó A.
HVAR E R ÖRKIN HANS
X»að er alltaf saml lelkurlnn i hénni Ynd-
isfrífi okkar. Hún hefur falifi örklna hans
Nóa einhvers stafiar £ hlafilnu og heitir
gófium verfilaunum handa þeim, sem getur
fundlfi örkina. VerÖIaunin eru stór kon-
fektkassi, fullur af hezta konfckti, og
íramleiöandinn er aufivitafi Sælgætlsgerfi-
In Nól.
NOA1
Nafn
Helmlil

Síðast cr dreglð var hlaut verBIaimia:
Kristín Halldórsiiíóttir,
Borgarbraut 3. Borgarnesi
'Vinnlngánna mA vitja & skrifstofu
Vikubnar.
gQ — VIKAN 3. tbl.