Bjarmi

Árgangur

Bjarmi - 01.03.1927, Blaðsíða 4

Bjarmi - 01.03.1927, Blaðsíða 4
56 BJARMI grenni Óslóar gerir stúdentunum stundum heimboð. Er því tekið með hinum mesta fögnuði; menn gleyma um stund öllum bókum og heilabrot- um og njóta saelu sveitalífsins. Eitt af því sem einna mest sjer- kennir skólann er bænalífið, sem ríkir þar. Hvern morgun safnast þeir, sem vilja, til sambæna og jafnan er ein- hver prófessoranna, með hópnum. — Þeir vilja byrja dagsverkið fyrir Guðs augiiti og biðja fyrir skólanum, nám- inu og öllum stúdentum yfirleitt. — Oftar en einu sinni hafa þeir reynt sannleik Jesú orða: »Biðjið og mun yður gefast«. Hjer er eflaust falin dýpsta orsök þess að starfið hefir lánast svo frábærlega vel. Skólinn er nú vel þektur orðinn um öll Norðurlönd og ekki ósjaldan fær hann heimsókn frá sænskum og dönskum stúdentum. Er útlending- .mu>ii mjög vel tekið, ekki síst ís- lendingum. Kemur hjer í ljós, sem ella, hin frábæra velvild Norðmanna i garð hinna fornu frænda sinna. Að síðustu má minnast árangurs- ins af starfi skólans. Trú þeirra, sem hófu starfið, hefir ekki orðið til skammar. Skólinn hefir á þessum 20 árum sent frá sjer marga ágætismenn, sem hafa leyst starf sitt af hendi, sem sannir þjónar Jesú Krists. Trú- arlifið hefir blómgast þar, sem áður var dautt og dofið. Sumir hafa farið til heiðingja landanna til þess að boða þar fagnaðarerindi frelsarans. Skól- inn er hinum kristnu söfnuðum ó- metanleg bjálp í starfi þeirra í þjón- ustu Krists. Og þeir þurfa eigi að neyðast til að velja prestaefni, sem kenna þvert á móti trú þeirra og sannfæring, en þeim veitist kostur á að fá presta, sem lifa hinu sama trúarlífi og þeir og grundvalla kenn- ingar sínar á ritningunni og trúar- jáfning kirkjunnar. Og trúaðir stúd- entar, sem stunda vilja guðfræðisnám eru ekki nauðbeygðir tii að nema kenningar, sem rífa grundvöllinn und- an trúarlífi þeirra, en eiga kost á að stunda þanníg nám sitt að það hjálp- ar þeim lengra áleiðis í trú og þekk- ing á DrottDÍ þeirra og frelsara og gerir þá færari til að leiða aðra til hans. Að rjettu dregur skólinn nafn af söfnuðunum, því að hann starfar í þágu þeirra; og meðan þeir treysta honum og gefa fje til rekstrar hans, verður hann að liði, en lengur ekki. Og með sanni má segja, að fyrir- tæki þetta ber ljósan og fagran vott um framtakssemi og fórnfýsi trúaðra manna hjer i landi. Noregi, i janúar 1927. Oskar S. E. Þorsteinsson. Afi og amma, Söguþættir eltir Guðrúnu Lárusdóttur. Eflaust er giftingardagurinn öllum minnisstæður merkisdagur, minsta kosti var hann mjer það og okkur Helgu báðum. Bar margt til þess. Hann var heillaríkasti dagur okkar, því að þá bundumst við þeim trygða- böndum, sem hvorki tíminn nje ei- lífðin fá rofið. Hann var svo að segja fyrsti sólskinsdagurinn það vorið. — Það viðraði illa, en giftingardagur- inn okkar rann upp bjartur með dimmbláum himni, sem ekki sást skýskafa á, með svo glóðheitu sól- skini, að mjer finst jeg finni til geisl- anna enn í dag; — annars er það víst innra sólskinið, sem góðar end- urminningar veita manni ávall. Svo kom atvik fyrir þann dag, sem

x

Bjarmi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bjarmi
https://timarit.is/publication/379

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.