Almanak Ólafs S. Thorgeirssonar - 01.01.1920, Síða 50

30
OLAFUR S. THORGEIRSSON
hánn brást ekki vonum manna í því. ÞaS fyrsta,
sem hann gerSi, eftir aS hann fekk völdin í hendur,
var aS koma í veg fyrir aS föSurlandssvikin héldi á-
fram. Hann lét taka alla, sem á einhyern hátt voru
viS riSnir föSurlandssvik ; og verstu sökudólgarnir.
svo sem Balo Pasha, voru teknir af lífi; Caillaux var
hneptur í fangelsi, aSrir flúSu úr landi.
Skömmu áSur en Glemenceau varS forsætisráS-
herra 1917, var Caillaux staddur í Rómaborg og lýsti
hann þá ástandinu á Frakklandi meS þessum orSum :
„Briand fær ekki viS neitt ráSið, og mun verSa aS
fara frá völdum ; næstur á eftir honum verSur Cle-
menceau forsætisráSherra, og mun fara á sömu leiS
fyrir honum. Þegar svo er komiS næ eg völdum“.
En til allrar hamingju mishepnaSist Clemenceau ekki
stjórnin. HefSi svo fariS og Caillaux náS völdum á
Frakklandi, þá hefSu ÞjóSverjar ráSiS friSarsamning-
unum. Er sagt aS alt hafi veriS svo undir búiS ; og
hefSi þaS án efa tafiS fyrir lýSstjórn og frelsi í heila
öld.
Clemenceau var hermálaráSherra, jafnframt því
sem hann var forsætisráSherra, og notaði hann vald
sitt í því embætti til þess aS koma því í kring, aS
Foch marskálkur væri gerSur aS æSsta foringja hins
sameinaSa hers allra bandaþjóSanna. Enri fremur
kom hann því til leiSar, aS bæSi England og Ítalía
gengu í nánara samband viS Frakkland. Þannig var
endurnýjaður kjarkur og sigurvon frakknesku þjóðar-
ifinar, og menn urSu alment ánægSir meS stjórnina,